Nieuregulowane należności alimentacyjne wobec dziecka

Postępowanie wobec dłużników alimentacyjnych

Podstawa prawna: ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów ( tekst jednolity Dz. U. z roku 2015, nr 859):

  1. Podjęcie działań wobec dłużnika alimentacyjnego przez organ właściwy wierzyciela

Podjęcie działań wobec dłużnika alimentacyjnego przez organ właściwy wierzyciela (tj. przez urząd gminy lub ośrodek pomocy społecznej właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby uprawnionej do alimentów) następuje w dwóch przypadkach:

  1. Po otrzymaniu wniosku o podjęcie działań wobec dłużnika alimentacyjnego złożonego przez osobę uprawnioną do alimentów (pełnoletnie dziecko, niepełnoletnie dziecko za pośrednictwem swego przedstawiciela ustawowego)
  2. Po wydaniu decyzji przyznającej osobie uprawnionej świadczenia z funduszu alimentacyjnego.

W sytuacji, gdy dłużnik alimentacyjny zamieszkuje w innej gminie niż osoba uprawniona do alimentów, organ właściwy wierzyciela przekazuje wniosek o podjęcie działań wobec dłużnika alimentacyjnego do organu właściwego dłużnika (tj. urzędu gminy lub ośrodka pomocy społecznej właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dłużnika alimentacyjnego).  

Po otrzymaniu wniosku o podjęcie działań wobec dłużnika alimentacyjnego (lub w przypadku wydania decyzji przyznającej świadczenia FA), organ właściwy dłużnika wzywa dłużnika alimentacyjnego na wywiad oraz do złożenia oświadczenia majątkowego.

  1. W przypadku, gdy dłużnik alimentacyjny przychodzi na wywiad  wykonywane są następujące czynności:
    1. Pouczenie dłużnika alimentacyjnego o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań  oraz obowiązku przekazania przez organ właściwy wierzyciela do biura informacji gospodarczej, informacji o zobowiązaniach dłużnika alimentacyjnego w razie powstania zaległości za okres dłuższy niż 6 miesięcy
    2. Przeprowadzenie wywiadu z dłużnikiem, odebranie oświadczenia majątkowego i ewentualnie:
      1.  zobowiązanie do zarejestrowania się w PUP jako bezrobotny lub poszukujący pracy
      2.  w przypadku zarejestrowania dłużnika w PUP, zobowiązanie do przedłożenia zaświadczenia potwierdzającego ten fakt,
      3.  w przypadku, gdy pracuje zobowiązuje się do przedłożenia umowy o pracę lub aktualnego zaświadczenia o zatrudnieniu
    3. Przekazanie komornikowi sądowemu informacji mających wpływ na skuteczność prowadzonego postępowania egzekucyjnego, w szczególności informacji zawartych w wywiadzie alimentacyjnym oraz oświadczeniu majątkowym dłużnika, a także o podjętych przez organ właściwy dłużnika działaniach wobec dłużnika alimentacyjnego
    4. Poinformowanie Organu Właściwego Wierzyciela o podjętych działaniach wobec dłużnika alimentacyjnego (informacje takie jak do komornika)
  2. W przypadku gdy dłużnik alimentacyjny nie przychodzi na wywiad lub uniemożliwia przeprowadzenie wywiadu alimentacyjnego lub odmówi 
    1. złożenia oświadczenia majątkowego,
    2. zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny albo poszukujący pracy
    3. lub bez uzasadnionej przyczyny odmówił propozycji przyjęcia odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wykonywania prac społecznie użytecznych, prac interwencyjnych robót publicznych, prac na zasadach robót publicznych albo udział w szkoleniu, stażu przygotowaniu zawodowym dorosłych, wykonywane są następujące czynności:
      1. Wystąpienie do Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej o udzielenie informacji pochodzących  z rodzinnego wywiadu środowiskowego oraz oświadczenia majątkowego nie starszego niż trzy miesiące od momentu wystąpienia o udzielenie informacji.
        1.   Po otrzymaniu w/w informacji, np. że dłużnik korzysta z pomocy społecznej następuje: przekazanie informacji uzyskanych z rodzinnego wywiadu środowiskowego oraz oświadczenia majątkowego do Komornika prowadzącego postępowanie egzekucyjne
      2. Wysłanie zawiadomienia do dłużnika alimentacyjnego o wszczęciu postępowania w sprawie uznania go za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.  Równocześnie wzywa się dłużnika do przedłożenia dokumentów potwierdzających, że przez okres ostatnich 6 miesięcy wywiązywał się w każdym miesiącu ze zobowiązań alimentacyjnych w kwocie nie niższej niż 50% kwoty bieżąco zasądzonych alimentów.
      3. Zwrócenie się z wnioskiem do Komornika prowadzącego postępowanie egzekucyjne o udzielenie informacji, czy dłużnik alimentacyjny przez okres ostatnich 6 miesięcy wywiązywał się w każdym miesiącu ze zobowiązań alimentacyjnych w kwocie nie niższej niż 50% kwoty bieżąco zasądzonych alimentów.
      4. Jeżeli dłużnik alimentacyjny nie stawi się w celu złożenia wyjaśnień oraz nie przedłoży stosownych dokumentów, a do OPS wpłynie informacja od Komornika o niewywiązaniu się przez dłużnika alimentacyjnego z obowiązku alimentacyjnego, następuje:
        1. wydanie decyzji o uznaniu za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, a po jej uprawomocnieniu:
        2. złożenie wniosku o ściganie za przestępstwo określone w art. 209 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks Karny, Art. 209 § 1. Kto uporczywie uchyla się od wykonania ciążącego na nim z mocy ustawy lub orzeczenia sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby i przez to naraża ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, podlega  grzywnie, karze  ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. § 2. Ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego, organu pomocy społecznej lub organu podejmującego działania wobec dłużnika alimentacyjnego § 3. Jeżeli pokrzywdzonemu przyznano odpowiednie świadczenia rodzinne albo świadczenia pieniężne wypłacane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, ściganie odbywa się z urzędu.
        3. skierowanie wniosku do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego.
        4. Poinformowanie Komornika Sądowego oraz Organu Właściwego Wierzyciela o podjętych działaniach wobec dłużnika alimentacyjnego,
  3. Zwrot dłużnikowi alimentacyjnemu zatrzymanego prawa jazdy Zwrot zatrzymanego prawa jazdy następuje na wniosek organu właściwego dłużnika, (tj. urzędu gminy lub ośrodka pomocy społecznej właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dłużnika alimentacyjnego), gdy dłużnik alimentacyjny spełni łącznie wszystkie warunki, tj.
    • umożliwił przeprowadzenie wywiadu alimentacyjnego,
    • złoży oświadczenia majątkowe,
    • zarejestruje się jako bezrobotny albo poszukujący pracy, podejmie pracę, albo inną formę aktywizacji zawodowej zaproponowaną przez powiatowy urząd pracy.
    • przedłoży zaświadczenie komornika, że przez ostatnich 6 miesięcy wywiązywał się w każdym miesiącu ze zobowiązań alimentacyjnych w kwocie nie niższej niż 50% kwoty bieżąco ustalonych alimentów, lub spłaci wszystkie swoje zobowiązania alimentacyjne (bieżące i zaległe) wobec wierzyciela, organu właściwego wierzyciela oraz ZUS (stary fundusz alimentacyjny).
  4. Przekazywanie informacji o zobowiązaniach dłużnika alimentacyjnego do Biur Informacji Gospodarczych W razie powstania zaległości dłużnika alimentacyjnego za okres dłuższy niż 6 miesięcy, organ wypłacający świadczenia z funduszu alimentacyjnego przekazuje do wszystkich biur informacji gospodarczej – informację gospodarczą o zobowiązaniu lub zobowiązaniach dłużnika alimentacyjnego wynikających z powstałych zaległości alimentacyjnych

    Aktualizacji zobowiązań dłużnika alimentacyjnego dokonuje się po każdej wypłacie świadczeń z funduszu alimentacyjnego, wpłatach dokonanych przez dłużników alimentacyjnych, komorników sądowych i skarbowych oraz po stwierdzeniu nienależnie pobranych świadczeń przez osoby uprawnione.

  5. Zwrot przez dłużnika alimentacyjnego należności w wysokości wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego
    1. Po wydaniu decyzji przyznającej osobie uprawnionej świadczenia z funduszu alimentacyjnego Organ właściwy wierzyciela przekazuje:
      1. do dłużnika alimentacyjnego – informację o przyznaniu świadczeń wyszczególnieniem: imienia, nazwiska, nr pesel, wysokości przyznanego świadczenia oraz okresu na jaki został przyznany, a także informację o wysokości zobowiązań dłużnika alimentacyjnego wobec Skarbu Państwa
      2. do Komornika sądowego prowadzącego postępowanie egzekucyjne – decyzję o przyznaniu świadczeń
    2. Po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu w/w decyzji, Organ Właściwy Wierzyciela
      1. zawiadamia dłużnika alimentacyjnego o wszczęciu postępowania w sprawie zwrotu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego za dany okres.
      2. po uprawomocnieniu się zawiadomienia – wydaje decyzję w sprawie zwrotu należności powstałych z tytułu wypłaconych osobie uprawnionej świadczeń z funduszu alimentacyjnego i przekazuje je dłużnikowi alimentacyjnemu oraz komornikowi sądowemu prowadzącemu postępowanie egzekucyjne Dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela (tj. urzędowi gminy lub ośrodkowi pomocy społecznej właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania osoby uprawnionej do alimentów) należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej do alimentów, łącznie z ustawowymi odsetkami.
      3. W przypadku, gdy decyzja w sprawie zwrotu zostanie skutecznie doręczona dłużnikowi alimentacyjnemu, a dłużnik nie dokonana wpłaty kwoty należności wskazanej w w/w decyzji (wraz z odsetkami ustawowymi):
        • wysłane zostaje do dłużnika alimentacyjnego upomnienie,
        • w dalszej kolejności wstawiony zostaje tytuł wykonawczy i przekazany do Urzędu Skarbowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub pobytu dłużnika.
  • Numer rachunku bankowego, na który należy przekazywać kwoty związane ze zwrotem należności wynikających z wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego
  • Ośrodek Pomocy Społecznej ul. Kościuszki 38 32-540 Trzebinia
  • numer rachunku bankowego: 56 8444 0008 0030 0371 2049 0009
  • Numer rachunku bankowego, na który należy przekazywać kwoty związane ze zwrotem należności wynikających z wypłaty zaliczki alimentacyjnej Ośrodek Pomocy Społecznej ul. Kościuszki 38 32-540 Trzebinia
  • numer rachunku bankowego: 56 8444 0008 0030 0371 2049 0005

Sprytny się wywinie, biedny posiedzi – system nie pomaga „alimenciarzom” ani ich dzieciom

Pandemia i zapaść gospodarki pogarsza sytuację finansową społeczeństwa. Tracą zwłaszcza osoby, które przez niskie dochody i tak z trudem utrzymywały się na powierzchni. Odbija się to także na ściągalności alimentów i może wkrótce spowodować, że więzienia zapełnią się dłużnikami alimentacyjnymi.

Czytaj: Dłużnicy alimentacyjni też wykorzystują koronawirusa>>

Niepłacenie nie zawsze wynika ze złośliwości

Niepłacenie alimentów penalizuje artykuł 209 KK – po jego nowelizacji (z 2017 r.

)  można ukarać niepłacącego rodzica, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące.

Karą jest grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do roku. Do dwóch lat, jeżeli mamy do czynienia z typem kwalifikowanym i przez brak świadczeń osoba uprawniona jest narażona na niemożność zaspokajania potrzeb życiowych.  

– To przestępstwo, które zawsze funkcjonowało w polskim systemie prawa karnego, teraz funkcjonuje z tym wzmocnieniem, że wystarczy formalne nieuregulowanie trzech rat – mówi sędzia Arkadiusz Krupa z Sądu Rejonowego w Łobzie.

Dodaj jednak, że często źródłem przestępstwa jest w takich przypadkach nie tyle niechęć do realizacji obowiązku alimentacyjnego, złośliwość wobec partnera ale niewydolność ekonomiczna.

– Najczęściej zawiadamiającym o popełnieniu takiego przestępstwa nie są też rozżalone partnerki, matki dziecka, a instytucje, które hurtowe wysyłają zawiadomienia. Chodzi oczywiście o instytucje realizujące świadczenia alimentacyjny czyli OPS-y – dodaje.

See also:  Czy żona ma prawo do spadku otrzymanego podczas małżeństwa

Zauważa, że głównym problemem z penalizacją tego przestępstwa jest to, że karane są osoby, których nie stać na zapłacenie orzeczonych świadczeń i skazanie nic w tej kwestii nie zmieni.

– Optymistycznie zakładamy, że ludzie są w stanie zarobić tyle, by stać ich było na zapłacenie alimentów, ale rzeczywistość bywa inna. Wyobraźmy sobie osobę, która z prac dorywczych, bo takie wchodzą w grę w małych, wykluczonych komunikacyjnie wsiach –  może osiągnąć 1200 złotych.

A alimenty na dwójkę dzieci wynoszą po 380 -400 złotych. I oczywiście można stwierdzić, że taka osoba nie powinna myśleć o zakładaniu nowej rodziny ale realia są takie, że ma na utrzymaniu kolejną partnerkę i dwójkę, trójkę dzieci z nowego związku.

I muszą dokonać wyboru, na które płacić – mówi sędzia Krupa.

Czytaj: Król życia na mieście, bankrut w sądzie – polski dłużnik alimentacyjny>>

Tymczasem dochodzi do błędnego koła, z jednej strony system karze płacić, ale gdy ktoś nie jest w stanie lub nie może, orzekana jest wobec niego jakaś kara wolnościowa.

  – Jeśli dalej nie płaci, jest kolejne zawiadomienie, państwo zazwyczaj płaci za niego, a sąd stoi przed dylematem co zrobić, zastosować taką samą karę czy surowszą. Kończy się na surowszej i pozbawieniu wolności.

Finalny efekt jest taki, że Skarb Państwa płaci dalej na świadczenie alimentacyjne z Funduszu Alimentacyjnego i… za pobyt ojca dzieci w zakładzie karnym – mówi sędzia Krupa.

Zobacz linię orzeczniczą w LEX: Znęcanie się i niealimentacja jako przestępstwa podobne >

Do więzienia trafiają najbiedniejsi

Ciekawy skutek przyniosła zmiana Kodeksu Karnego, która weszła w życie 31 maja 2017 r. Zlikwidowano wtedy znamię „uporczywości”– mówi Prawo.pl dr Mateusz Woiński z Akademii Leona Koźmińskiego, ekspert w dziedzinie prawa karnego.

Znamię uporczywości obecne w pierwotnej wersji przepisu pozwalało wymiarowi sprawiedliwości „odsiać” tych, którzy, mówiąc w uproszczeniu, nie płacili nie ze złej woli, ale dlatego, że nie byli w stanie. Od 31 maja 2017 r.

znamię „uporczywości” zostało usunięte, dodano natomiast przepisy stanowiące zachętę dla spłaty długu alimentacyjnego w okresie 30 dni od przesłuchania w charakterze podejrzanego: klauzulę niekaralności i podstawę odstąpienia od wymierzenia kary (odpowiednio: par.

4 i par. 5). – tłumaczy.  

Czytaj w LEX: Jędrzejewski Grzegorz, Przestępstwo niealimentacji po nowelizacji w 2017 r. – kilka uwag o zagadnieniach intertemporalnych i prawomocności orzeczeń >

Miało to zmotywować sprawców do szybszego spłacenia długu, bo tylko w ten sposób mogli uniknąć kary. Po części tak się stało, ale – mogło to też sprawić – że karani są teraz ci, którzy faktycznie nie mogą zapłacić, a osoby, które np. ukrywają dochody mogą się łatwo wywinąć.

– Skorzystanie z bodźca niekaralności (albo odstąpienia od ukarania przez sąd w wyroku skazującym) przez niealimenciarzy z nawyknienia (tych ze złej woli) wydaje się nadmiernie optymistyczne.

Nawet jednak osiągnięcie tego rezultatu powoduje, że w majestacie prawa dłużnik alimentacyjny „kupuje” bezkarność, płacąc w ratach (od przesłuchania do przesłuchania), z całkowitym pominięciem tego, że uprawniony potrzebuje tych pieniędzy regularnie w stosunku miesięcznym. Natomiast zobowiązany, który nie jest w stanie alimentów płacić, albo z dobrodziejstwa art. 209 par. 4 bądź par.

5 nie skorzysta, albo w tym celu wejdzie np. w spiralę długu wobec firm pożyczkowych, pogłębiając radykalnie trudności materialne i w zasadzie odwlekając tylko karę  w czasie – tłumaczy dr Woiński.

System do poprawki

Na to, że do więzienia idą najczęściej osoby ubogie, uzależnione lub nieporadne życiowo, zwraca również uwagę dr Ewa Dawidziuk, dyrektor Zespołu do spraw Wykonywania Kar w Biurze RPO.

Sprawdź w LEX: Jakie działania OPS powinien podjąć wobec dłużnika alimentacyjnego?  >

– Mowa o ludziach, którzy często mają nałogi i wiele innych zadłużeń. Popadają w spiralę narastającego zadłużania, bo przecież w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, długi się nie zawieszają, tylko rosną, a do tego dochodzą odsetki.

Nawet jeśli taki skazany będzie pracować, to niewiele to zmienia i niekoniecznie oznacza uregulowanie długu alimentacyjnego –  tłumaczy dr Dawidziuk. Dodaje też, że w czasie przedłużającej się pandemii argumenty o tym, że dłużnik nie ma z czego płacić, bywają zasadne.

Dużo skuteczniejsze byłyby alimenty natychmiastowe z możliwością zmiany lub podniesienia w przyszłości – zabezpieczyłyby dobro dziecka od razu.

W odróżnieniu od ukarania więzieniem niepłacącego rodzica, bo nie sprawi to, że rodzina dostanie pieniądze, a może doprowadzić wręcz do stygmatyzacji dziecka – piętnowania go w szkole za to, że rodzic „siedzi w więzieniu”.  

– Skazanie na bezwględną karę pozbawienia wolności powinno się łączyć z natychmiastowym zwróceniem się do sądu penitencjarnego, przez skazanego lub dyrektora zakładu karnego, o wyrażenie zgody na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego.

W mojej ocenie to najlepsza opcja, bo można sprawdzać czy skazany chodzi do pracy, na terapię. A jeśli będzie zarabiać to można ściągać dług alimentacyjny – wskazuje. – Przy czym poziom wykorzystania SDE jest wciąż zbyt niski.

Być może sądy powinny nabrać więcej wiary, że SDE jest już sprawdzonym i efektywnym systemem i ma sens szczególnie przy art. 209 k.k. – mówi dr Dawidziuk.  

Czytaj: W czasach koronawirusa zaczyna się wojna o alimenty>>

Nieco bardziej sceptycznie podchodzi do sprawy sędzia Arkadiusz Krupa, który zauważa, że dozór elektroniczny nie sprawdzi się w małych miejscowościach, gdzie jest problem z siecią komórkową  i trzeba to wziąć pod uwagę.

Mocno ograniczy też możliwość dorabiania, bo realia są takie, że wielu dłużników alimentacyjnych czerpie swoje dochody pracując w „szarej strefie”.

– Mogę się zgodzić z tym, że umieszczenie dłużników alimentacyjnych w więzieniu, wydaje się z punktu widzenia społeczeństwa niewielkim zyskiem, a nawet szkodą – bo szansa na ściągnięcie alimentów jest niewielka, a musimy za takie rozwiązanie płacić.

Być może dobrym rozwiązaniem byłyby więc jakieś formy prac społecznie użytecznych i w jakimś większym zakresie oddziaływałoby to na nieodpowiedzialnego rodzica – wskazuje radca prawny Aleksandra Ejsmont.

Sprawdź w LEX: W jaki sposób należy przeprowadzić wywiad alimentacyjny, jeśli dłużnik nie uchyla się od przeprowadzenia wywiadu, ale nie ma możliwości przyjść na wywiad? >

Dodaje jednak, że już sama perspektywa odpowiedzialności karnej, mobilizuje część osób, które są obowiązane do płacenia alimentów. – Nie chodzi o to, że płacą chętniej, są nadal przekonani, że są to środki przeznaczone na potrzeby byłego partnera/byłej partnerki, a nie na dzieci. Natomiast perspektywa poniesienia odpowiedzialności karnej działa motywująco by płacić – wskazuje.

Sprawdź w LEX: Czy OPS ma obowiązek z urzędu weryfikować, czy dłużnik alimentacyjny pozostaje w zatrudnieniu? >

Od zmiany mentalności, po alimenty natychmiastowe

W jej ocenie jeszcze innym problemem jest to, że zasądzone alimenty są zbyt wysokie i przekraczają możliwości rodzica, który ma płacić, a nie uchyla się od obowiązku, stara się go realizować. – W takich sytuacjach również równowartość trzech okresów rozliczeniowych wystarczy do rozpoczęcia ścieżki prawno-karnej. A jeśli rodzice są w silnym konflikcie, to tak się dzieje – mówi.

Jej zdaniem konieczne jest więc wyważenie między “mitycznymi już możliwościami zarobkowymi, a uzasadnionymi potrzebami dzieci”.

– Dajemy priorytet potrzebom, co oczywiste, ale pamiętajmy o tym, że ważna jest też rzetelna  ocena możliwości – wskazuje.

Przyznaje, że są także tacy rodzice, którzy nie mają poczucia odpowiedzialności za dzieci i starają się przedstawić tak swoją sytuację, by płacić mniej.

Sprawdź w LEX: Czy można wykreślić dłużnika z rejestru BIG, jeśli posiada nadal zadłużenia z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych i funduszu alimentacyjnego? >

Rozmówcy Prawo.pl podkreślają, że dobrym krokiem mógłby być powrót do pomysłu alimentów natychmiastowych. Nie wiadomo kiedy jednak to nastąpi. Ministerstwo Sprawiedliwości informuje Prawo.

pl, że trwają prace zmierzające do reformy prawa rodzinnego, w tym wprowadzenia natychmiastowych świadczeń alimentacyjnych oraz postępowania nakazowego w sprawach o takie świadczenia.

Prace są zaawansowane, jednak projekt ustawy nie został jeszcze wpisany do wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów. Rządowy proces legislacyjny nie obejmuje etapu prac parlamentarnych, zatem nie sposób przewidzieć daty uchwalenia ustawy – wskazuje.

MOPS Kamienna Góra

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Kamiennej Górze informuje, że Gmina Miejska Kamienna Góra przystępuje do realizacji Programu „Korpus Wsparcia Seniorów” na rok 2022. Mając na uwadze powyższe przyjęto uchwałę w sprawie przystąpienia Gminy Miejskiej Kamienna Góra do realizacji Programu „Korpus Wsparcia Seniorów” na rok 2022, będącego odpowiedzią na wyzwania, jakie stawiają przed Gminą zachodzące procesy demograficzne oraz elementem lokalnej polityki społecznej w zakresie wsparcia działań na rzecz seniorów niesamodzielnych ze względu na wiek oraz stan zdrowia. Program jest również odpowiedzią na potrzeby seniorów w zakresie ochrony przed zakażeniem COVID-19, w związku z utrzymującym się stanem epidemii na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Kamiennej Górze planuje realizację Programu Osłonowego w okresie od dnia 1 marca 2022 r. do dnia 31 grudnia 2022 r.

  • Do programu kwalifikowani będą Seniorzy w wieku 65 lat i więcej z terenu Miasta Kamienna Góra, którzy mają problemy z samodzielnym funkcjonowaniem ze względu na stan zdrowia, prowadzący samodzielne gospodarstwa domowe lub mieszkający z osobami bliskimi, które nie są w stanie zapewnić im wystarczającego wsparcia, zgłaszające się zarówno przez OGÓLNOPOLSKĄ INFOLINIĘ – 22 505 11 11, jak również bezpośrednio do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Kamiennej Górze pokój nr 1, numer telefonu 75 646 66 73 i pokój nr 9, numer telefonu 75 646 66 70.
  • Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Kamiennej Górze w ramach Programu realizował będzie dwa moduły:
  • MODUŁ I, KTÓREGO CELEM JEST ZAPEWNIENIE USŁUGI WSPARCIA SENIOROM W WIEKU 65 LAT I WIĘCEJ PRZEZ ŚWIADCZENIE USŁUG W ZAKRESIE OKREŚLONYM W PROGRAMIE, WYNIKAJĄCYCH Z ROZEZNANYCH POTRZEB GMINY.
  • W realizację Modułu I zaangażowani zostaną wolontariusze, poprzez codzienne świadczenie pomocy osobom potrzebującym wsparcia.
  • OPIS USŁUGI WSPARCIA:
  • Wsparcie społeczne:
    1. uruchomienie wolontariatu w zakresie wspólnego spędzania czasu z seniorami, w szczególności samotnie zamieszkującymi (np. spacery, rozmowy, wspólne sporządzanie posiłków, zakupów, pomoc seniorom przebywającym na kwarantannie itp.).
  • Ułatwienie dostępności do podstawowej oraz specjalistycznej opieki zdrowotnej poprzez:
    1. wsparcie/pomoc w umawianiu wizyt lekarskich w miejscu zamieszkania seniora lub pomoc w dowiezieniu seniora na wizytę lekarską, w tym również asystowanie podczas wizyty,
    2. pomoc w zorganizowaniu transportu na szczepienia,
    3. pomoc w załatwieniu prostych spraw urzędowych, w zależności od możliwości osoby udzielającej wsparcia, i w razie konieczności – gdy obecność seniora jest niezbędna do załatwienia sprawy – pomoc w dowiezieniu seniora do urzędu.
  • Wsparcie psychologiczne:
    1. informowanie o dostępie do ogólnopolskich „telefonów zaufania” dla seniorów,
    2. w przypadku stwierdzenia zaistnienia potrzeby objęcia wsparciem z zakresu pomocy społecznej, np. w postaci specjalistycznego poradnictwa – w szczególności psychologicznego czy specjalistycznych usług opiekuńczych – osoba udzielająca wsparcia pomaga seniorowi dokonać czynności umożliwiających otrzymanie niezbędnego wsparcia, w szczególności za zgodą seniora powiadamia ośrodek pomocy społecznej.
  • Wsparcie w czynnościach dnia codziennego:
    1. pomoc/towarzyszenie na spacerze, w wyprowadzeniu psa itp.,
    2. pomoc w sprawach związanych z utrzymaniem porządku w domu, w tym zapewnienie pomocy w miarę możliwości i zakresu wiedzy wolontariusza,
    3. pomoc w dostarczeniu produktów żywnościowych, np. Polskiego Czerwonego Krzyża, Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej czy Caritas,
    4. dostarczanie seniorom zakupów obejmujących artykuły podstawowej potrzeby, w tym artykuły spożywcze oraz środki higieny osobistej (koszt zakupionych produktów pokrywa senior),
    5. zakup oraz dostarczanie ciepłych posiłków (koszty zakupu posiłku pokrywa senior), o ile usługa tego rodzaju nie jest już finansowana z innych źródeł,
    6. wsparcie seniorów objętych programem w formie okolicznościowych (świątecznych) paczek z artykułami żywnościowymi i higienicznymi,
    7. pomoc/towarzyszenie w zakresie załatwienia spraw urzędowych czy przy realizacji recept,
    8. pomoc świadczona przez osoby mieszkające w najbliższym sąsiedztwie seniora.
See also:  Zawieszenie płacenia alimentów podczas braku pracy

MODUŁ II, KTÓREGO CELEM JEST POPRAWA BEZPIECZEŃSTWA ORAZ MOŻLIWOŚCI SAMODZIELNEGO FUNKCJONOWANIA W MIEJSCU ZAMIESZKANIA DLA OSÓB STARSZYCH Z TERENU GMINY ADAMÓWKA PRZEZ ZWIĘKSZANIE DOSTĘPU DO TZW. „OPIEKI NA ODLEGŁOŚĆ”.

OPIS USŁUGI:

  • W ramach programu seniorom w wieku 65 lat i więcej z terenu Miasta Kamienna Góra zostanie zapewniony dostęp do tzw. „opasek bezpieczeństwa” wyposażonych w co najmniej trzy z następujących funkcji:
    1. przycisk bezpieczeństwa – sygnał SOS,
    2. detektor upadku,
    3. czujnik zdjęcia opaski,
    4. lokalizator GPS,
    5. funkcje umożliwiające komunikowanie się z centrum obsługi i opiekunami,
    6. funkcje monitorujące podstawowe czynności życiowe (puls i saturacja).

PROGRAM FINANSOWANY BĘDZIE ZE ŚRODKÓW Z FUNDUSZU PRZECIWDZIAŁANIA COVID-19, UTWORZONEGO NA PODSTAWIE ART. 65 USTAWY Z DNIA 31 MARCA 2020 R. O ZMIANIE USTAWY O SZCZEGÓLNYCH ROZWIĄZANIACH ZWIĄZANYCH Z ZAPOBIEGANIEM, PRZECIWDZIAŁANIEM  I ZWALCZANIEM COVID-19, INNYCH CHORÓB ZAKAŹNYCH ORAZ WYWOŁANYCH NIMI SYTUACJI KRYZYSOWYCH ORAZ NIEKTÓRYCH INNYCH USTAW.

Portal Orzeczeń
Sądu Apelacyjnego w Szczecinie

Sygn. akt III AUa 1165/13

  • Dnia 31 lipca 2014 r.
  • Sąd Apelacyjny w Szczecinie – Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
  • w składzie:
Przewodniczący: SSA Zofia Rybicka – Szkibiel
Sędziowie: SA Jolanta Hawryszko SA Ursula Iwanowska (spr.)
Protokolant: St. sekr. sąd. Katarzyna Kaźmierczak

po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014 r. w Szczecinie

sprawy A. P.

  1. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.
  2. o zwrot świadczeń z funduszu alimentacyjnego
  3. na skutek apelacji ubezpieczonego
  4. od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

z dnia 28 grudnia 2012 r. sygn. akt VII U 717/10

zmienia zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję i ustala, że A. P. nie jest zobowiązany do zwrotu wypłacanych świadczeń wraz z 5% wpłata na pokrycie kosztów działalności likwidowanego funduszu z okres od listopada 1987 roku do września 2002 roku w wysokości 69.047,31 złotych.

III A Ua 1165/13

Decyzją z dnia 12 kwietnia 2010 r., nr (…), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. stwierdził, że A. P. jest zobowiązany do zwrotu wypłaconych świadczeń wraz z 5% opłatą na pokrycie kosztów działalności likwidowanego funduszu za okres od listopada 1987 r. do września 2002 r. w wysokości 69.

047,31 zł wskazując, że w oparciu o wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 2 października 1987 r., akt IV RC 992/87, przyznał świadczenia z funduszu alimentacyjnego na rzecz dzieci ubezpieczonego M. P. (1) i M. P. (2).

Z tytułu wypłaty świadczeń alimentacyjnych powstało na koncie likwidowanego funduszu alimentacyjnego zadłużenie na kwotę 69.047,31 zł.

W odwołaniu od powyższej decyzji A. P. wskazał, że K. P. pobierała świadczenia od ZUS jedynie ze względu na swoją zachłanność, a na utrzymanie i edukację dzieci łożył sam. Skarżący podkreślił, że starał się, by nic dzieciom nie zabrakło aż do chwili usamodzielnienia się. Obecnie pracują na wysokich stanowiskach, posiadają mieszkania i samochody, i to tylko dzięki jego ciężkiej pracy. Dalej A.

P. podniósł, że dwa lata temu wrócił do Polski i dowiedział się, iż jego żona pobierała pieniądze z ZUS, którymi on został obciążony. Natomiast obecnie odwołujący się jest inwalidą i musi się utrzymać z niewielkiej renty. Nie pomagają mu ani dzieci, ani rodzina, a tymczasem w USA przeszedł zawał, a nadto choruje na cukrzycę II stopnia, którą leczy także w Polsce. Oczekuje też na operację nóg.

W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. wniósł o jego oddalenie podkreślając przy tym, że ze względu na nieuregulowanie należności funduszu alimentacyjnego, to odwołujący został zobowiązany do ich spłaty.

Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie.

Powyższe orzeczenie Sąd Okręgowy oprał o następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne:

A. P., ojciec M. P. (1), urodzonej w dniu (…) i M. P. (2) urodzonego dnia (…), od 11 grudnia 1984 r. do września 2008 r. przebywał na stałe w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Po powrocie do Polski, w 2009 roku, przeprowadzony został rozwód pomiędzy A. P. a jego żoną K. P..

W czasie emigracji telefoniczny kontakt ubezpieczonego z rodziną miał miejsce raz na kilka lat, a ubezpieczony przeważnie rozmawiał tylko z żoną. Początkowe poszukiwania adresu zamieszkania wnioskodawcy prowadzone przez K. P.

nie przyniosły rezultatu i nie udało się jej ustalić adresu, pod którym w USA przebywał A. P.. Adresu tego nie można było również ustalić na podstawie treści przekazów pieniężnych od ubezpieczonego. Ani żona ani dzieci A. P.

nie informowały ZUS o wpłacanych przez niego kwotach – kwoty te nie były traktowane jak alimenty i przeznaczane były na drobne przyjemności M. P. (1) i M. P. (2).

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 2 października 1987 r. zasądzono od pozwanego A. P. na rzecz małoletnich dzieci M. i M. P. (2) alimenty w kwocie po 8.000 zł miesięcznie na każde dziecko płatne od 1 lipca 1987 r.

Decyzją z dnia 4 grudnia 1987 r. od listopada 1987 r. M. P. (1) i M. P. (2) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B.

przyznał świadczenia z funduszu alimentacyjnego w wysokości odpowiadającej zasądzonym od ubezpieczonego alimentów. Kolejne decyzje o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego dla M. P. (1) i M. P.

(2) stanowiły podstawę do wypłaty – w zastępstwie A. P. – należnych im alimentów.

Wypłatę świadczeń z funduszu alimentacyjnego dla M. P. (1) wstrzymano od września 2000 r., zaś wypłatę świadczeń dla M. P. (2) od października 2002 r.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 20 grudnia 1991 r. zasądzono od pozwanego A. P. na rzecz małoletnich dzieci M. i M. P. (2) alimenty w kwocie po 1.000.000 zł miesięcznie na każde dziecko płatne od października 1991 r.

Alimenty z funduszu alimentacyjnego

Zgodnie z obowiązującymi przepisami każdy rodzic ma względem swojego dziecka obowiązki. Jednym z nich jest obowiązek alimentacyjny. Obowiązek ten nie oznacza, że rodzice mają wypłacać określoną kwotę pieniędzy dla dziecka, a ponosić jego koszty utrzymania.

W sytuacji, w której dziecko mieszka z jednym z rodziców drugi zobowiązany jest pokrywać w części jego koszty utrzymania. Nie zawsze jednak sytuacja jest taka klarowna, bowiem w wielu przypadkach rodzic zobowiązany do płatności alimentów nie wywiązuje się z ich uiszczania.

Poniżej przedstawiamy kroki, które może poczynić uprawniony w celu odzyskania należności.

Postępowanie egzekucyjne

Celem wyegzekwowania należności niezbędne jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego, gdyż na własną rękę nie jesteśmy w stanie odzyskać nieuregulowanych, jak i przyszłych alimentów.

Aby to zrobić, musimy dysponować tytułem egzekucyjnym, czyli orzeczeniem sądu, w którym to sąd zasądzi od zobowiązanego (dłużnika alimentacyjnego) na rzecz uprawnionego określoną kwotę alimentów, określając przy tym termin zapłaty każdej z rat alimentów.

Orzeczenie takie następnie musi się uprawomocnić i zostać opatrzone przez sąd klauzulą wykonalności. Posiadane orzeczenie jest podstawą do wszczęcia egzekucji przed dowolnym komornikiem.

Bezskuteczność egzekucji

Nie zawsze jednak egzekucja spowoduje, że dłużnik spłaci swoje zobowiązania, co więcej, że będzie regulował przyszłe alimenty. Bywają sytuacje, w których zobowiązani nie posiadają majątku, a komornik nie jest w stanie zaspokoić uprawnionego.

See also:  Czy żona ma prawo do majątku po śmierci rodziców?

Z tego powodu wszczęte postępowanie zostaje umorzone jako bezskuteczne. Z pomocą w zakresie pokrycia alimentów wyszedł jednak ustawodawca tworząc ustawę o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Na podstawie tej ustawy osoby uprawnione mogą uzyskiwać alimenty od Państwa z tzw.

funduszu alimentacyjnego.

Wniosek o dofinansowanie

Podstawą otrzymania dofinansowania z funduszu alimentacyjnego jest złożenie wniosku o przyznanie alimentów. Do wniosku musi zostać dołączone orzeczenie orzekające obowiązek alimentacyjny zobowiązanego wraz z klauzulą wykonalności oraz postanowienie komornika o bezskutecznej egzekucji prowadzonej wobec zobowiązanego.

Komornik w tym postanowieniu bądź w osobnym zaświadczeniu wydanym na wniosek uprawnionego winien wskazać stan egzekucji, przyczynę jej bezskuteczności oraz działania, jakie podejmowane były przez komornika w celu wyegzekwowania zasądzonych alimentów. W razie braku przekazania ww.

informacji na temat postępowania egzekucyjnego organ sam wystąpi do komornika w celu ich uzyskania. Do wniosku należy dołączyć również inne dokumenty określone przez wskazaną powyżej ustawę (art. 15 ust 4). Ustalenie prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego oraz jego wypłata następuje odpowiednio na wniosek osoby uprawnionej lub jej przedstawiciela ustawowego.

Wniosek składa się w urzędzie gminy lub miasta właściwym ze względu na miejsce zamieszkania osoby uprawnionej.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują do ukończenia 18 roku życia przez uprawnionego albo w przypadku, gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej do ukończenia przez niego 25 roku życia.

Natomiast w przypadku posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności – bezterminowo. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725 zł.

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego wypłacane są w wysokości ustalonych alimentów, jednakże nie wyższej niż 500 zł.

Kiedy świadczenie z funduszu nie przysługuje

Świadczenia z funduszu alimentacyjnego nie przysługują, jeżeli osoba uprawniona:

  1. została umieszczona w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie lub w pieczy zastępczej;
  2. zawarła związek małżeński.

Postępowanie organu w celu nakłonienia dłużnika do regulowania alimentów

Organ w toku postępowania o przyznanie alimentów z funduszu przeprowadza wywiad alimentacyjny, w celu ustalenia sytuacji rodzinnej, dochodowej i zawodowej dłużnika alimentacyjnego, a także jego stanu zdrowia oraz przyczyn niełożenia na utrzymanie osoby uprawnionej.

Po przeprowadzeniu wywiadu nakłada na niego pewne obowiązki, jak przykładowo zarejestrowanie się w urzędzie pracy jako bezrobotny, jeśli nie ma zatrudnienia i jest to podstawowa przyczyna braku wywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego.

Uniemożliwienie przeprowadzenia wywiadu bądź niewypełnienie nałożonych przez organ obowiązków spowoduje uznanie dłużnika jako uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Organ w tym celu wydaje decyzję i ma prawo skłonić dłużnika do regulowania zobowiązań stosując wobec niego sankcje.

Jedną z takich sankcji jest złożenie wniosku do starosty o zatrzymaniu prawa jazdy.

Warto pamiętać, że decyzji o uznaniu dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych nie wydaje się wobec dłużnika alimentacyjnego, który przez okres ostatnich 6 miesięcy wywiązywał się w każdym miesiącu ze zobowiązań alimentacyjnych w kwocie nie niższej niż 50% ustalonych alimentów.

Interesuje cię jakiś temat z zakresu prawa rozwodowego lub rodzinnego? Chcesz przeczytać o nim artykuł? Zostaw nam komentarz lub napisz o tym w wiadomości prywatnej, a my postaramy się opisać interesujące Cię zagadnienie

Ilustracja: pixabay.com, by Alexsander-777

Alimenty – kolejne narzędzia do walki z niealimentacją

Ten post został napisany ponad 6 miesięcy temu. Oznacza to, że może zawierać nieaktualne dane. Najnowsze informacje o świadczeniach znajdziesz w zakładkach tematycznych. Są one dostępne w górnej części strony.

Od połowy 2017 r. zmieniły się przepisy mające mobilizować osoby zobowiązane do alimentacji do płacenia alimentów. 31 maja 2017 r. zmianie uległ przepis art.

209 Kodeksu karnego, który sankcje karne nakłada na alimenciarzy, którzy uchylają się od obowiązku alimentacji i ich łączna zaległość alimentacyjna wynosi co najmniej 3 miesiące.

Od tego czasu wzrosła ilość postępowań karnych z tytułu niealimentacji, która zmobilizowała nierzetelnych rodziców do płacenia alimentów.

Kolejnym narzędziem do walki z niealimentacją są nowe uregulowania zawarte w ustawie z dnia 6 grudnia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy skuteczności egzekucji alimentów, z której większość przepisów weszła w życie 11 stycznia 2019 r.

Ustawa ma zapewnić jeszcze większy wzrost ściągalności świadczeń alimentacyjnych należnych dzieciom oraz ściągalność należności budżetu państwa powstałych z tytułu wypłacania ze środków budżetu państwa świadczeń w zastępstwie nieuregulowanych świadczeń alimentacyjnych.

Założenia ustawy dot. świadczeń alimentacyjnych:

Wyższe grzywny i możliwość zajęcia połowy diety z podróży służbowej w egzekucji sądowej

Ustawa wprowadziła zmiany w egzekucji sądowej polegające na:

  • wprowadzeniu zasady, że wolne od egzekucji jest jedynie 50% kwot diet przysługujących z tytułu podróży służbowych – jeżeli egzekucja ma na celu zaspokojenie roszczeń z tytułu alimentów, w tym należności budżetu państwa z tytułu świadczeń wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów,
  • podwyższeniu wysokości grzywny wymierzanej przez komornika pracodawcy, który nie wykonuje obowiązków związanych z egzekucją świadczeń alimentacyjnych od zatrudnionego przez niego pracownika – do 5 000 złotych, przy czym grzywna taka będzie obligatoryjnie ponawiana w razie dalszego uchylania się przez pracodawcę od wykonywania powyższych obowiązków,
  • podwyższeniu maksymalnej wysokości grzywny do 15 000 złotych, która jest wymierzana opornemu dłużnikowi przez sąd w celu zmuszenia go do wykonania zapadłego przeciwko niemu orzeczenia sądu.

Zmiany w egzekucji administracyjnej

Zmiany w egzekucji administracyjnej polegają na wyłączeniu z ograniczenia egzekucji administracyjnej kwot otrzymywanych na pokrycie wydatków służbowych w sytuacji prowadzenia egzekucji roszczeń z tytułu alimentów, w tym należności budżetu państwa z tytułu świadczeń wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów.

Ponadto wprowadzono zasadę, iż wolne od egzekucji administracyjnej jest jedynie 50% kwot diet otrzymanych na pokrycie wydatków służbowych (w tym kosztów podróży i wyjazdów) – jeżeli egzekucja ma na celu zaspokojenie roszczeń z tytułu alimentów, w tym należności budżetu państwa z tytułu świadczeń wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów.

Pracodawca zapłaci za zatrudnienie alimenciarza na czarno i wypłacanie mu dodatkowego wynagrodzenia „pod stołem” (zmiana wejdzie w życie 1 grudnia 2020 r.)

Zgodnie z nowymi regulacjami zawartymi w Kodeksie pracy, w razie niepotwierdzenia na piśmie zawartej z pracownikiem umowy o pracę, gdy pracownik jest osobą wobec której toczy się egzekucja świadczeń alimentacyjnych oraz egzekucja należności budżetu państwa powstałych z tytułu świadczeń wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów i pracownik taki zalega ze spełnieniem tych świadczeń za okres dłuższy niż 3 miesiące, pracodawca lub osoba działająca w jego imieniu podlegać będzie karze grzywny od 1500 do 45.000 złotych.

Wskazanej wyżej karze grzywny będzie podlegał również ten kto, wbrew obowiązkowi wypłaca wynagrodzenie wyższe niż wynikające z umowy o pracę, bez dokonania potrąceń na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych, pracownikowi wobec którego toczy się egzekucja świadczeń alimentacyjnych oraz egzekucja należności budżetu państwa powstałych z tytułu świadczeń wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów i pracownik taki zalega ze spełnieniem tych świadczeń za okres dłuższy niż 3 miesiące.

Trudniej będzie się ukryć przed komornikiem

Nowe uregulowania w Kodeksie karnym wykonawczym zobowiązują podmiot dozorujący dłużnika do udostępniania komornikom sądowym oraz Państwowej Inspekcji Pracy, na ich wniosek, danych dotyczących miejsca pobytu dłużników alimentacyjnych objętych karą związaną z dozorem elektronicznym.

Informacje o miejscu pobytu dłużników alimentacyjnych udostępniane będą komornikom sądowym w celu dokonania egzekucji świadczeń alimentacyjnych. Państwowa Inspekcja Pracy sprawdzi natomiast legalność zatrudnienia dłużnika alimentacyjnego.

ZUS szybciej przekaże komornikom informacje o dłużniku alimentacyjnym (wejdzie w życie 28 grudnia 2019 r.)

Wprowadzona zmiana zobowiązywać będzie ZUS do udostępniania komornikom sądowym w postaci elektronicznej, określonych przepisami danych ubezpieczonego będącego dłużnikiem uchylającym się od zobowiązań alimentacyjnych oraz danych dotyczących płatników składek takich ubezpieczonych.

Zmiana ma usprawnić egzekucję świadczeń alimentacyjnych, w tym należności budżetu państwa z tytułu świadczeń wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów.

W razie zmiany danych dłużnika alimentacyjnego podlegających udostępnieniu, Zakład Ubezpieczeń Społecznych, nie rzadziej niż raz w miesiącu, będzie udostępniał komornikom sądowym zmienione dane, w postaci elektronicznej.

Komornik sądowy będzie natomiast zobowiązany do bieżącego informowania w postaci elektronicznej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o zaprzestaniu prowadzenia egzekucji świadczeń alimentacyjnych oraz do informowania, nie rzadziej niż co 6 miesięcy, o dalszym prowadzeniu egzekucji takich świadczeń.

Dłużnicy alimentacyjni z pierwszeństwem przy robotach publicznych

Zmiany objęły także ustawę o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, wprowadzając regulacje, iż podmioty organizujące roboty publiczne są obowiązane zatrudniać w pierwszej kolejności bezrobotnych będących dłużnikami alimentacyjnymi.

Od 1 grudnia 2020 r. informacje o dłużnikach alimentacyjnych w Krajowym Rejestrze Zadłużonych

Informacje o osobach fizycznych, wobec których toczy się egzekucja świadczeń alimentacyjnych oraz egzekucja należności budżetu państwa powstałych z tytułu świadczeń wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, a które zalegają ze spełnieniem tych świadczeń za okres dłuższy niż 3 miesiące, będą od 1 grudnia 2020 r.  ujawniane w Krajowym Rejestrze Zadłużonych. Uregulowanie takie wprowadziła ustawa uchwalona dnia 6 grudnia 2018 r. o Krajowym Rejestrze Zadłużonych, która wejdzie w życie w tej części w dniu 1 grudnia 2020 r.

Alimenty natychmiastowe

Ministerstwo Sprawiedliwości przygotowało projekt ustawy o zmianie Kodeksu rodzinnego i niektórych innych ustaw, w którym m.in. wprowadziło instytucję alimentów natychmiastowych. Projektowane rozwiązania zmierzają m.in.

do usprawnienia orzekania w zakresie świadczeń alimentacyjnych przysługujących dziecku od rodziców przez możliwość wydania nakazu alimentacyjnego z jednoczesnym ustandaryzowaniem wysokości tych świadczeń.

Projekt nie został jeszcze skierowany do Sejmu.

Leave a Reply

Your email address will not be published.