Powrót z dzieckiem do Polski – czy ojciec może utrudniać powrót do kraju?

Wysłane przez Craig Walker Opublikowany w Prawo rodzinne Powrót z dzieckiem do Polski - czy ojciec może utrudniać powrót do kraju?

Kiedy pary się rozstaną, większość ustaleń dotyczących dzieci zazwyczaj można rozwiązać między rodzicami polubownie. Jednak w rzadkich przypadkach relacje między rodzicami mogą pogorszyć się w takim stopniu, że jedno z rodziców mogłoby poczuć się zmuszone do uprowadzenia dziecka, by nie ryzykować jego utraty.

W tym artykule Melissa Cunningham ekspert ds. prawa rodzinnego z IMD Solicitors, wyjaśnia, co zrobić, jeśli Twój były partner zabrał gdzieś dziecko bez Twojej zgody i odmawia jego oddania.

  • Czym jest uprowadzenie dziecka?
  • Mówiąc najprościej, uprowadzenie dziecka ma miejsce wtedy, gdy dziecko jest bezprawnie pozbawione przez jednego rodzica opieki drugiego rodzica.
  • Dziecko nie musi być zabrane za granicę, by uznano to za uprowadzenie i rzeczywiście w Wielkiej Brytanii dochodzi do wielu uprowadzeń zgłaszanych policji i sądom.
  • Przykłady uprowadzenia dziecka mogą obejmować:
    zabranie dziecka na wakacje, lecz bez przekazania go, jak zostało to wcześniej uzgodnione;
    zabranie dziecka na weekend według uzgodnionego planu kontaktu, ale nie przekazanie go pod koniec weekendu; lub
  • odebranie dziecka ze szkoły bez pozwolenia i wywiezienie go za granicę.
  • Jeśli wiesz lub podejrzewasz, że Twoje dziecko zostało uprowadzone, konieczne jest natychmiastowe powiadomienie policji i podjęcie pilnej konsultacji prawnej.
  • Rola policji przy uprowadzeniu dziecka

Jeśli wiesz, gdzie znajduje się Twoje dziecko, policja może pomóc w zabezpieczeniu jego powrotu, umożliwiając Ci kontakt z Twoim byłym partnerem, abyście mieli możliwość przedyskutowania problemu.

Mogą także przeprowadzić kontrolę “bezpieczeństwa”, aby upewnić się, że Twoje dziecko nie znajduje się w bezpośrednim niebezpieczeństwie. Policja zwykle niechętnie robi więcej, zwłaszcza jeśli nie ma nakazu sądowego określającego, z kim dziecko powinno mieszkać.

Dzieje się tak dlatego, że bez takiego nakazu oboje rodzice mają równe prawa, co utrudnia policji ustalenie, jak powinni sprawować opiekę nad dzieckiem.

  1. Dlaczego potrzebujesz prawnika?
  2. Jeśli Twoje dziecko zostało zabrane do innej części Zjednoczonego Królestwa przez drugiego rodzica, nawet jeśli nie jest znany jego dokładny adres, Twój prawnik może pomóc Ci złożyć pilny wniosek do Sądu o natychmiastowy powrót dziecka, a w oczekiwaniu na pełne przesłuchanie przez Sąd ustalić, co powinno stać się z Twoim dzieckiem w dłuższej perspektywie.
  3. Większość firm prawniczych specjalizujących się w prawie rodzinnym ma poza godzinami otwarcia numer alarmowy, a sędzia będzie rozpoznawał sprawy poza zwykłymi godzinami otwarcia Sądu, jeśli sprawa jest pilna.
  4. Jeśli miejsce pobytu Twojego dziecka nie jest znane, Twój prawnik może złożyć wniosek o wydanie orzeczenia sądowego, które upoważnia funkcjonariusza Sądu Najwyższego do zlokalizowania i odebrania dziecka.
  5. Jeśli istnieje ryzyko, że Twoje dziecko zostanie wkrótce zabrane za granicę, Twój prawnik może zażądać nakazu paszportowego, który zezwala urzędnikowi Sądu Najwyższego na przejęcie dokumentów podróży zarówno dziecka, jak i potencjalnego porywacza, w celu uniemożliwienia im opuszczenia kraju.

Jeśli Sąd wyda nakaz zlokalizowania lub nakaz paszportowy, zostanie dołączony automatyczny alert portowy, który ostrzega personel na lotniskach i terminalach promowych, aby szukał Twojego dziecka.

Jego nazwisko zostanie umieszczone na liście ostrzeżeń o uprowadzeniu dziecka przez następne 28 dni, a do wszystkich portów w Wielkiej Brytanii zostanie wysłana wiadomość z poleceniem policji, aby mogła zlokalizować Twoje dziecko i jego porywacza.

  • Co dzieje się później?
  • Po powrocie dziecka Sąd rozpatrzy sprawę bardziej szczegółowo i ostatecznie podejmie decyzję, z którym rodzicem będzie mieszkać dziecko i uzgodni, co należy zrobić, aby mogło widywać drugiego rodzica.
  • Co się stanie, jeśli moje dziecko zostało już wywiezione za granicę?
  • Procedura odzyskania dziecka, które zostało wywiezione za granicę, zależy od tego, czy kraj, do którego zostało wywiezione, jest sygnatariuszem Konwencji haskiej:
    jeśli dany kraj jest sygnatariuszem, istnieją mechanizmy zapewniające powrót dziecka do Wielkiej Brytanii, tak aby tutejszy Sąd mógł o tym decydować w przyszłości; ale
  • jeśli kraj nie jest sygnatariuszem, Twoja zdolność do zabezpieczenia powrotu Twojego dziecka będzie zależeć od lokalnych przepisów i od tego, czy Sądy w danym kraju będą chciały zająć się tą sprawą.

Aby uzyskać więcej informacji na temat uprowadzenia dziecka lub innego problemu z zakresu prawa rodzinnego, należy skontaktować się z Melissa Cunningham pod numerem 0333 358 3056 lub adresem e-mail [email protected]

Odebranie praw rodzicielskich – kiedy ma miejsce?

Nadużywanie władzy rodzicielskiej

Kolejnym powodem odebrania praw rodzicielskich może być nadużywanie władzy rodzicielskiej.

Przez termin ten należy rozumieć działania takie, jak rozpijanie, nakłanianie do działań niezgodnych z prawem, zmuszanie dziecka do pracy, która wykracza ponad jego siły i możliwości oraz wykorzystywanie, a nawet wychowywanie dziecka we wrogości wobec drugiego z rodziców. W przypadku takich działań, będących przejawem stosowania przemocy psychicznej oraz fizycznej, sąd obowiązkowo odbiera prawa rodzicielskie.

Rażące zaniedbanie obowiązków

Trzecim powodem odebrania praw rodzicielskich może być rażące zaniedbanie dziecka. Pod terminem tym ukrywają się działania takie, jak porzucenie dziecka, głodzenie, nadużywanie alkoholu oraz uchylanie się od świadczeń alimentacyjnych. Temat ściągania alimentów poruszono w naszym poprzednim wpisie.

Nie każde zaniedbywanie dziecka, jest jednak wystarczającym powodem odebrania praw rodzicielskich. Decyduje o tym wspomniany rażący charakter. Nie muszą to jednak być wyłącznie zaniedbania o dużej wadze – mogą to być także te, które stanowią o złej woli.

Przykładem rażącego zaniedbania obowiązków może być narażenie dziecka na utratę zdrowia i życia oraz jego porzucenie.

Postępowanie i konsekwencje odebrania praw rodzicielskich

Odebranie praw rodzicielskich może nastąpić w toku postępowania wszczętego z urzędu lub na wniosek. Wniosek może wnieść drugi rodzic, szkoła czy prokurator. Postanowienie wydaje się po przeprowadzeniu rozprawy.

Osoba, która domaga się pozbawienia praw rodzicielskich musi zaprezentować dowody, które popierają jej twierdzenia i żądania.

Sąd właściwy do rozpoznania sprawy odebrania praw rodzicielskich to sąd opiekuńczy miejsca zamieszkania osoby, której postępowanie ma dotyczyć.

Co dzieje się po odebraniu praw rodzicielskich rodzicom? Tracą oni uprawnienia do uczestnictwa w procesie wychowywania dziecka. Wiąże się to zarówno z brakiem możliwości decydowania o przyszłości pod względem edukacji dziecka, a nawet brakiem możliwości podejmowania decyzji w zakresie leczenia w przypadku, gdy dziecko zachoruje.

Powrót z dzieckiem do Polski - czy ojciec może utrudniać powrót do kraju?

Odebranie praw rodzicielskich a ograniczenie władzy rodzicielskiej

Poza samym odebraniem praw rodzicielskich i władzy rodzicielskiej istnieje także możliwość jej zawieszenia.

Dotyczy to sytuacji, kiedy istnieją poważne i obiektywne przeszkody, które w znacznym stopniu utrudniają lub nawet uniemożliwiają wykonywanie władzy rodzicielskiej. Jej zawieszenie nie może mieć jednak miejsca, gdy ustaje powód ograniczenia.

Nie zawsze ograniczenie praw rodzicielskich musi się jednak wiązać z zachowaniami, za które winę ponosi rodzic. Wyróżniamy dwa rodzaje przyczyn mogących mieć wpływ na ograniczenie praw rodzicielskich.

Jedną z nich jest zawinione ograniczenie praw rodzicielskich, drugim natomiast niezawinione. W przypadku zawinionego ograniczenia władzy rodzicielskiej zachowanie rodzica można uznać za zagrażające bezpieczeństwu i zdrowiu dziecka.

Niezawinione ograniczenie władzy rodzicielskiej może natomiast wystąpić np. w sytuacji, gdy rodzice nie mogą dojść do porozumienia w kwestii wychowania potomka.

W takim przypadku może dojść do sytuacji, kiedy to władza rodzicielska jednego z rodziców jest ograniczona, natomiast drugi rodzic może decydować o niektórych sprawach dotyczących wychowania dziecka, jednak w najważniejszych kwestiach nie może podejmować decyzji samodzielnie. Ograniczenie władzy rodzicielskiej najczęściej występuje przy rozwodach.

Pozbawienie praw rodzicielskich – co jeszcze należy wiedzieć?

Warto wspomnieć, że nawet w przypadku odebrania praw rodzicielskich rodzic ma prawo do utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Oznacza to, że nawet mimo faktu odebrania praw, dziecko może mieć osobistą styczność z rodzicem.

Pozbawienie władzy rodzicielskiej nie ma charakteru trwałego, a odebrane prawa można przywrócić w przyszłości. Dodatkowo pozbawienie władzy rodzicielskiej nie oznacza uchylenia obowiązku płacenia alimentów.

See also:  Pogorszenie kontaktów ojca z dzieckiem

Pozbawienie władzy rodzicielskiej, wbrew niektórym przekonaniom, nie musi być poprzedzone jej ograniczeniem, a sąd może od razu zasądzić odebranie praw.

Odebranie praw rodzicielskich nie oznacza jednak zerwania więzi. Kontakt z dzieckiem może być cały czas utrzymywany, a dodatkowo dziecko może dziedziczyć po rodzicu.

Więcej informacji na temat testamentów i dziedziczenia znajdą Państwo w dwóch naszych poprzednich artykułach -“Rodzaje testamentów i kwestionowanie testamentu” oraz “Odrzucenie spadku”.

Dziedziczenie zatem występuje mimo zrzeczenia się praw rodzicielskich, ponieważ pozbawienie władzy rodzicielskiej nie likwiduje więzów cywilnych między rodzicami i dziećmi. Dotyczy to także sytuacji dziedziczenia rodziców po dziecku, jeśli umrze ono przed nimi.

Nasza kancelaria adwokacka z Poznania zapewnia fachową pomoc w zakresie prawa rodzinnego. Mamy świadomość, że są to sprawy niezwykle delikatne oraz istotne dla Państwa, dlatego zapewniamy indywidualne podejście oraz rzetelność i obsługę na najwyższym poziomie.

Kontakty z dzieckiem – zapewnienie przez sąd wykonywania ustalonych kontaktów

Zarówno dzieci jak i rodzice mają prawo, ale też i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów. W przypadku dzieci, których rodzice żyją w rozłączeniu i są skonfliktowani, często pojawiają się problemy z ich realizacją.

Jeśli rodzice są w stanie porozumieć się w sprawach dotyczących dzieci, nie ma w ogóle potrzeby uzyskiwania orzeczenia sądu w sprawie kontaktów.

Nawet w orzeczeniu o rozwodzie sąd może pominąć, na zgodny wniosek stron, orzekanie o kontaktach. W takich sytuacjach, w wyroku pozostaje postanowienie „nie orzeka o kontaktach”.

Formalnie wyrok zawiera postanowienie dotyczące kontaktów, ale sąd nie ingeruje w sposób ich wykonywania.

W przypadku, gdy rodzice są na tyle skonfliktowani, że nie mogą dojść do żadnego porozumienia w zakresie kontaktów, wtedy kontakty te mogą zostać uregulowane przez sąd opiekuńczy. O orzeczeniach regulujących kontakty rodzica z dzieckiem można przeczytać tutaj.

Polecamy: Restrukturyzacja firmy poprzez elastyczne formy zatrudnienia. Poradnik Gazety Prawnej 6/2020

Ingerencja sądu może także polegać na ograniczeniu, a nawet całkowitym zakazu kontaktów rodzica z dzieckiem. Podstawą takich orzeczeń jest stwierdzenie przez sąd, że rodzic uprawniony do kontaktu stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa dziecka lub utrzymywanie kontaktów pozostaje sprzeczności z dobrem dziecka. Więcej o ograniczeniu lub zakazie kontaktów można przeczytać tutaj.

Zapewnienie przez sąd wykonywania ustalonych kontaktów

Uzyskanie orzeczenia sądu ustalającego kontakty z dzieckiem to dopiero pierwszy krok do uzyskania faktycznej możliwości realizowania kontaktów z dzieckiem. W przypadku rodziców silnie skonfliktowanych, samo orzeczenie regulujące sposób wykonywania kontaktów, dla rodzica utrudniającego te kontakty nie zawsze jest motywacją do umożliwienia ich wykonywania.

W niektórych sytuacjach konieczne jest szczegółowe określenie w orzeczeniu obowiązków rodzica, m.in. do przygotowania dziecka i wydania go drugiemu rodzicowi na kontakt. Czasem niezbędne jest wyznaczenie przez sąd kuratora, który ma sprawować nadzór nad wykonywaniem tych obowiązków przez rodzica, albo też ma dbać aby kontakty przebiegały w sposób prawidłowy.

Przepisy kodeksu rodzinnego i kodeksu postępowania cywilnego przewidują pewne rozwiązania, które mają ułatwiać egzekucję kontaktów.

Sąd orzekający w sprawie kontaktów, poza ustaleniem ich harmonogramu, może także wdrożyć instrumenty zapewniające realizację kontaktów, m.in.:

  • zobowiązanie jednego z rodziców do pokrycia kosztów podróży i pobytu dziecka lub także osoby towarzyszącej dziecku, w tym kosztów powrotu do miejsca stałego pobytu – na wypadek niewykonania lub niewłaściwego wykonania drugiego rodzica obowiązków wynikających z orzeczenia o kontaktach
  • zobowiązanie rodzica sprawującego bieżącą pieczę nad dzieckiem, do złożenia na rachunek depozytowy Ministra Finansów odpowiedniej kwoty pieniężnej w celu pokrycia wydatków rodzica związanych z wykonywaniem kontaktu – na wypadek niewykonania lub niewłaściwego wykonania drugiego rodzica obowiązków wynikających z orzeczenia o kontaktach
  • odebranie od jednego z rodziców przyrzeczenia określonego zachowania
  • zagrożenie rodzicowi nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej

Odebranie przyrzeczenia określonego zachowania

Odebranie takiego przyrzeczenia ma gwarantować realizację w sposób prawidłowy orzeczonych kontaktów. Rodzic może np. zobowiązać się do realizowania kontaktów bez udziału osób trzecich lub z pominięciem określonych miejsc. Lub też rodzic, który sprawuje pieczę zobowiązuje się do przygotowania posiłków dla dziecka na cały okres kontaktów (np. zgodnych z ustaloną dla dziecka dietą).

Zagrożenie nakazaniem zapłaty

Postanowienie o zagrożeniu nakazaniem zapłaty może zostać przez sąd wydane jednocześnie z orzeczeniem regulującym kontakty, albo jako rozstrzygnięcie osobnej sprawy o zagrożenie.

W drugim przypadku podstawą będzie niewykonywanie lub niewłaściwe wykonywanie obowiązków w zakresie kontaktów rodzica z dzieckiem. W pierwszym przypadku, przesłanką jest uzasadniona obawa naruszenia obowiązków wynikających z orzeczenia sądu.

Wydanie orzeczenia o zagrożeniu nakazaniem zapłaty jest pierwszym z dwóch etapów postępowania.

W postanowieniu o zagrożeniu nakazaniem zapłaty sąd określi wysokość kwoty, która w drugim etapie miałaby być zasądzana za utrudnianie kontaktów.

W przepisach nie ustalono ani dolnej, ani górnej granicy tej kwoty.

Wysokość kwoty powinna przede wszystkim odzwierciedlać cel, jakim jest przymuszenie do realizacji orzeczonych kontaktów w sposób prawidłowy, ale też musi uwzględniać sytuację majątkową osoby zobowiązanej.

Jeśli rodzic w dalszym ciągu utrudnia kontakty lub realizuje je w sposób nieprawidłowy, na wniosek rodzica uprawnionego, sąd wszczyna postępowanie w sprawie zasądzenia kwoty określonej w postanowieniu o zagrożeniu zapłatą. W drugim etapie postępowania, sąd zasądza na rzecz rodzica uprawnionego, kwotę stanowiącą iloczyn kwoty oraz ilości naruszeń orzeczenia o kontaktach.

Warto pamiętać, że nawet w sytuacji, gdy zobowiązany rodzic, po nakazaniu mu zapłaty konkretnej kwoty, zacznie respektować orzeczenie o kontaktach, to i tak zasądzona suma za poprzednie naruszenia pozostaje należna.

Zwrot wydatków poniesionych na realizację kontaktu

W sytuacji, gdy rodzic utrudnia lub uniemożliwia wykonywanie kontaktów drugiego rodzica z dzieckiem, sąd może tego pierwszego zobowiązać do zwrotu uzasadnionych wydatków poniesionych w związku z przygotowaniem do kontaktu, który się nie odbył. Przede wszystkich chodzi o zwrot kosztów podróży i pobytu dziecka lub także osoby towarzyszącej dziecku, w tym kosztów powrotu do miejsca stałego pobytu. Rodzic musi jednak wykazać, że koszty takie faktycznie poniósł, a także ich wysokość.

Ważne jest to, że nie będzie można wdrożyć powyższych rozwiązań w sytuacjach, kiedy do kontaktu nie dochodzi z przyczyn leżących po stronie dziecka lub rodzica uprawnionego do kontaktu.

Opisane instytucje mają de facto być „motywacją” dla rodzica utrudniającego kontakty do stosowania się do ustalonych w orzeczeniu kontaktów.

Celem nie jest samo w sobie zasądzenie konkretnych kwot, ale wyegzekwowanie prawidłowego wykonywania kontaktów.

Wdrożenie opisanych rozwiązań może okazać się uzasadnione, a nawet konieczne w związku z utrudnianiem kontaktów w czasie pandemii COVID-19.

Pomimo stanowiska Ministerstwa Sprawiedliwości, zgodnie z którym postanowienia takie obowiązują i powinny być wykonywane niezależnie od wprowadzenia stanu zagrożenia epidemicznego, a następnie stanu epidemii, sytuacja stała się dla wielu rodziców kolejnym argumentem do niewykonywania orzeczeń o kontaktach. O tym jak realizować kontakty w czasach COVID-19 można przeczytać tutaj.

Polecamy serwis: Kontakty z dzieckiem

Powrót z dzieckiem do Polski - czy ojciec może utrudniać powrót do kraju?

Opisz nam swój problem i wyślij zapytanie.

Wycena w ciągu godziny.

Zgoda na wyjazd dziecka za granicę z jednym z rodziców – Marlena Słupińska

Zgoda na wyjazd dziecka za granicę z jednym z rodziców to temat, który średnio co roku pojawia się pomiędzy rozwiedzionymi małżonkami.

Jeżeli czytasz ten artykuł, to prawdopodobnie planujesz zabrać swoją pociechę na zagraniczne wakacje i zastanawiasz się, jak załatwić zgodę na wyjazd dziecka za granicę.

Możliwość zabrania dziecka na zagraniczne wakacje zależy od dwóch instytucji prawnych: władzy rodzicielskiej oraz sposobu uregulowania kontaktu z dziećmi.

Z niniejszego artykułu dowiesz się:

  • kiedy zgoda na wyjazd dziecka za granicę z jednym z rodziców jest potrzebna
  • jaki wpływ ma wyrok rozwodowy na wyjazdy dzieci za granicę
  • czy zgoda ojca na wyjazd dziecka za granicę na wakacje zawsze jest potrzebna
  • pobierzesz wzór zgody rodzica na wyjazd dziecka za granicę

Pamiętaj, że jeśli potrzebujesz pomocy adwokata możesz skorzystać z mojej pomocy – Kontakty z dziećmi Poznań.

Zgoda na wyjazd dziecka za granicę a kwestia kontaktów

Kwestia który z rodziców zabiera dziecko na wakacje z reguły jest uregulowana już w wyroku rozwodowym – w części, która stanowi o kontaktach między rodzicami a dziećmi.

See also:  Rozstanie z partnerką a kontakty z dzieckiem

W tej części zwykle wpisuje się postanowienie, że jednemu z rodziców przysługuje prawo do jednego tygodnia kontaktów w ferie zimowe i po jednym tygodniu kontaktów po jednym miesiącu wakacji letnich.

Sęk w tym, że prawo do kontaktowania się z dzieckiem w wakacje nie oznacza jeszcze, że można je zabrać w zagraniczną podróż. Ta ostatnia możliwość uzależniona jest od sposobu, w jaki sąd ureguluje kwestię władzy rodzicielskiej.

Okazuje się więc, że mimo uregulowania tej kwestii w wyroku, zgoda na wyjazd dziecka za granicę nadal może być potrzebna.

Władza rodzicielska a zgoda na wyjazd dziecka za granicę z jednym z rodziców

Na początku musisz wiedzieć, że Sąd w kwestii władzy rodzicielskiej może wydać następujące decyzje:

  • pozostawienie władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom,
  • powierzenie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców z ograniczeniem władzy rodzicielskiej drugiego rodzica,
  • zawieszenie władzy rodzicielskiej obojga albo tylko jednego z rodziców,
  • pozbawienie władzy rodzicielskiej obojga albo tylko jednego z rodziców.

Więcej na temat władzy rodzicielskiej dowiesz się z artykułu „Orzeczenie o władzy rodzicielskiej po rozwodzie”.

W zależności od tego, jak uregulowano władzę rodzicielską w Twoim wyroku rozwodowym, tak będziesz musiał postąpić organizując zagraniczne wakacje z dzieckiem. W przypadku nieprawidłowo poprowadzonego rozwodu, zgoda na wyjazd dziecka za granicę z jednym z rodziców będzie wracać co wakacje.

Pozbawienie lub zawieszenie władzy rodzicielskiej a wyjazdy dzieci za granicę

Jeżeli Twój małżonek został pozbawiony władzy rodzicielskiej, bądź jego prawa rodzicielskie zostały zawieszone, to nie ma on prawa decydować o wychowaniu Waszego dziecka. Nie ma też wpływu na jego wakacyjne pobyty.

Bez obaw możesz więc zabrać dziecko za granicę w czasie wakacji. W tej sytuacji zgoda na wyjazd dziecka za granicę z jednym z rodziców nie będzie potrzebna.

Szczegółowe informacje na temat pozbawienia władzy rodzicielskiej znajdziesz w artykule  „Pozbawienie władzy rodzicielskie przy rozwodzie.

Zgoda ojca na wyjazd dziecka za granice na wakacje

Zgoda ojca na wyjazd dziecka za granicę na wakacje

Jeżeli natomiast:

  • sąd pozostawił władzę rodzicielską zarówno Tobie jak i małżonkowi, albo
  • powierzył władzę rodzicielską Twojemu małżonkowi i ograniczył Twoją władzę rodzicielską do podejmowania określonych decyzji w życiu dziecka (np. sposobu leczenia, edukacji),

to będziesz mógł zaplanować wakacyjny pobyt wraz z dzieckiem z jednym bardzo istotnym zastrzeżeniem. W obu sytuacjach będzie potrzebna zgoda na wyjazd dziecka za granicę z jednym z rodziców (chyba że w wyroku rozwodowym sąd zastrzegł inaczej).

Niestety wiele polskich sądów popiera orzeczenia sądów z poprzedniego stulecia. Wiele z nich odnosi się do czasów, kiedy przekroczenie granicy nie było tak proste jak dziś.

Dlatego w praktyce najczęściej spotykam się z opinią sądów, że zagraniczne wakacje to istotne sprawy w życiu dziecka.

Z tego powodu wymaga się zgody obojga rodziców – mimo, że wyjazd do jednej z europejskiej stolic często jest szybszy niż podróż pociągiem w polskie góry????

Zagraniczne wakacje z dzieckiem po rozwodzie

Wyjazdy dzieci za granicę – brak zgody rodzica

Jeżeli były współmałżonek nie wyraża zgody (a na mocy wyroku rozwodowego jest ona wymagana) na Twój wyjazd z dzieckiem, możesz zwrócić się do sądu o rozstrzygnięcie tego sporu.

Realia są niestety takie, że sądy nie orzekają od ręki. Oczekiwanie na wydanie takiego orzeczenia może spowodować, że wakacje się skończą. Dlatego taki wyjazd należy zacząć planować odpowiednio wcześniej – gdyby coś miało pójść nie tak.

Gdy nie uda Ci się porozumieć z małżonkiem, skonsultuj się z adwokatem lub radcą prawnym. Razem ustalicie, czy sprawę da się załatwić polubownie czy konieczne będzie wstąpienie na drogę sądową. Adwokat lub radca prawny pomogą Ci także możliwie sprawnie przejść przez postępowanie przed sądem.

Zgoda na wyjazd dziecka za granicę z jednym z rodziców – zmiana orzeczenia o władzy rodzicielskiej

Wszystkie kwestie sporów o wykonywanie władzy rodzicielskiej, a więc też te dotyczące wyjazdów zagranicznych z dzieckiem, trzeba rozwiązywać zawczasu. Szczególnie jeżeli Twoje relacje z byłym małżonkiem nie są najlepsze.

Pamiętaj, że gdy były współmałżonek nadużywa swojej władzy, przez co cierpią Twoje relacje z dzieckiem, sąd może zmienić orzeczenie o władzy rodzicielskiej. Bierze wtedy pod uwagę dobro dziecka.

Dlatego jeżeli masz problemy z byłym małżonkiem, który ogranicza Twoją władzę rodzicielską bądź niesłusznie zabrania Ci kontaktów z dzieckiem, koniecznie zwróć się do profesjonalnego pełnomocnika. Adwokat lub radca prawny pozwolą Ci chronić Twoje prawa rodzicielskie i rozwiązać konflikt.

zgoda na wyjazd dziecka za granice z jednym z rodzicow

Konsekwencje wyjazdu dziecka za granicę bez zgody ojca

Zabranie dziecka za granicę bez zgody ojca (lub matki) może okazać się fatalne w skutkach. Może stanowić bowiem przestępstwo, o którym mowa w art. 211 Kodeksu karnego.

Art. 211 KK:

„Kto, wbrew woli osoby powołanej do opieki lub nadzoru, uprowadza lub zatrzymuje małoletniego poniżej lat 15 albo osobę nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.”

W praktyce na temat możliwości popełnienie rzeczonego przestępstwa przez rodzica, który wywiózł dziecko za granicę wielokrotnie wypowiadał się Sąd Najwyższy.

Jego zdaniem, takie przestępstwo może popełnić jedynie rodzic pozbawiony całkowicie lub częściowo władzy rodzicielskiej.

Jeśli władza rodzicielska przysługuje w pełni obojgu rodzicom, to co do zasady nie ma ryzyka, aby popełnić wyżej opisane przestępstwo.

A co zrobić gdy dziecko zostało już wywiezione za granicę, a rodzic bezskutecznie prosi o powrót do Polski? Wówczas jedyną ścieżką postępowania jest skorzystanie z Konwencji Haskiej. Określa ona procedurę sprowadzenia dziecka do Polski. Nasza Kancelaria z sukcesami pomagała już sprowadzać dzieci do kraju w tym trybie.

Jak widzisz, konsekwencje wyjazdu dziecka za granicę bez zgody ojca (matki) mogą okazać się bardzo daleko idące.

Zgoda na wyjazd dziecka za granicę z jednym z rodziców – wzór

Poniżej zamieszczamy wzór zgody na wyjazd dziecka za granicę z jednym z rodziców. Można go pobrać klikając w poniższy link:

Zgoda na wyjazd dziecka za granicę z jednym z rodziców (wzór)

Potrzebujesz pomocy adwokata? Masz trudny rozwód?

Jeśli chciałbyś skorzystać z mojej pomocy zapraszam do kontaktu.

Działam na terenie takich miast jak: Poznań, Luboń, Gniezno, Śrem, Środa Wielkopolska, Grodzisk Wielkopolski, Swarzędz, Leszno, Piła, Kościan, Jarocin, Września oraz Wolsztyn.

Posiadam także oddział w Świeciu, pracując w takich miejscowościach jak Grudziądz, ChełmnoTuchola.

W trudnych sprawach rozwodowych działam w CAŁEJ POLSCE!

Udzielam także konsultacji telefonicznych oraz konsultacji online. Pamiętaj, że rozwód to poważna sprawa, dlatego warto skorzystać z pomocy radcy prawnego lub adwokata.

Masz pytania? Napisz! Zadzwoń!

  • Adwokat
  • Marlena Słupińska-Strysik
  • e-mail: [email protected]
  • tel. 61 646 00 40
  • tel. 68 419 00 45
  • tel. 52 511 00 65

Komentarze:

Kontakty rodzica z dzieckiem w czasie pandemii. Realizować czy ograniczać?

Obecny dziwny czas rodzi problemy niemal we wszystkich dziedzinach życia. Nie omija relacji rodzinnych lub „byłorodzinnych” – szczególnie wyraziście daje o sobie znać w układach rodzice – byli małżonkowie bądź byli partnerzy a ich wspólne dzieci.

Joanna Hetman-Krajewska, adwokat, radca prawny, Kancelaria Prawnicza PATRIMONIUM / Media

Scenariusz jest standardowo taki: dziecko mieszka z mamą, a z tatą ma tzw. kontakty, czyli spędza z nim czas w sposób określony albo w orzeczeniu sądu albo w porozumieniu między rodzicami.

I jak to w życiu: bywa, że realizacja kontaktów jest – delikatnie mówiąc – mocno utrudniona. Czasami kobieta „oporuje”, rozgrywając swoje animozje z byłym poprzez dzieci, bywa też, że ma realne zastrzeżenia co do sposobu utrzymywania przez ojca kontaktów z dzieciakami (np.

ojciec popija podczas spotkań z potomstwem albo podrzuca dzieci do swojej matki, a sam, się nimi nie interesuje). Czasami problem tkwi po stronie mężczyzny – albo ojciec jest bierny, wręcz wycofuje się z relacji z potomstwem, w innych przypadkachbywa nadaktywny, wręcz agresywny, napastliwy.

Prawda o jakości współpracy rodzicielskiej przy kontaktach z dziećmi wychodzi na jaw właśnie teraz – rodzi się pytanie jak ze słynnego dramatu Williama Sz.: po stronie matek – „dawać na kontakty czy nie dawać?”, zaś po stronie ojców – „brać dziecko na kontakt czy nie brać?”.

W piątek 3 kwietnia 2020 r. na stronach Ministerstwa Sprawiedliwości pojawił się następujący komunikat:

Ministerstwo Sprawiedliwości informuje, że w mocy pozostają wszystkie postanowienia wydane przez sądy w sprawie kontaktów z dziećmi przez rodziców, którzy żyją oddzielnie.

W związku z pojawiającymi się pytaniami i wątpliwościami co do realizacji w okresie pandemii COVID-19 osobistych kontaktów z małoletnimi dziećmi przez rodziców żyjących w rozłączeniu, Ministerstwo Sprawiedliwości podkreśla, że obowiązują wszystkie postanowienia sądów w tym zakresie.

W mocy pozostają zarówno postanowienia prawomocne, jak i nieprawomocne, lecz natychmiast wykonalne, wydane w trybie zabezpieczenia.

Brak realizacji tych postanowień może prowadzić do wszczęcia odpowiedniego postępowania, a następnie nakazania zapłaty określonej sumy pieniężnej na podstawie przepisów art. 59815 , art.59816iart. 59822 Kodeksu postępowania cywilnego.Odmowa wykonania orzeczenia sądu może wynikać jedynie z zakazów, wynikających z zastosowanej kwarantanny.

See also:  Jak usunąć drugą żonę z mieszkania?

Stanowisko Ministerstwa Sprawiedliwości – siłą rzeczy – nadmiernie generalizuje problem i niebezpiecznie go upraszcza.

To prawda, że wszelkie orzeczenia sądu podlegające wykonaniu (wyroki, postanowienia zabezpieczające, postanowienia kończące postępowanie w sprawie) nadal pozostają w obrocie prawnym, a stan zagrożenia epidemicznego nie ma na nie wpływu: nie powoduje ich „zawieszenia”, nie „unieważnia”, nie modyfikuje w żaden sposób.

Niemniej trzeba pamiętać o podstawowej zasadzie prawa rodzinnego – zasadzie dobra dziecka. Jest to wartość nadrzędna, którą makierować się zarówno sąd rodzinny przy orzekaniu, jak i rodzic przy podejmowaniu różnorakich decyzji dotyczących potomstwa.

Elementarną emanacją tej zasady jest dbałość o bezpieczeństwo fizyczne dziecka: jego życie i zdrowie.

Jeśli zatem matka, opierając się na graniczącym z pewnością przekonaniu, stwierdzi, że w związku ze stanem zagrożenia epidemicznego realizacja kontaktów ojca z dzieckiem zagraża bezpieczeństwu dziecka w jego podstawowych postaciach (życie i zdrowie), ma prawo zdecydować o czasowym zawieszeniu spotkań.

Kiedy taka decyzja będzie posadowiona na usprawiedliwionych podstawach? Wówczas gdy tata dziecka jest narażony na zarażenie z uwagi na swój tryb życia, np. rodzaj wykonywanej pracy (np. jest lekarzem, listonoszem, czy pracuje w sklepie spożywczym), czy realizowanie innej aktywności (np. jako wolontariusz zajmuje się starszymi osobami bądź z innych przyczyn ma stały kontakt z wieloma osobami).

Dla przypomnienia: przymusowa realizacja kontaktów z dzieckiem od kilku lat odbywa się nie poprzez wyrywanie dzieckasiłą z jego stałego otoczenia, ale poprzez finansowe dopingowanie rodzica pierwszoplanowego (tego, z którym dziecko mieszka na stałe) do realizacji kontaktów wynikających z orzeczenia sądu, ugody sądowej bądź zatwierdzonej przez sąd ugody mediacyjnej. Wymaga to złożenia wniosku do sądu, przeprowadzenia rozprawy, wysłuchania stron. Patrząc realistycznie, może się to zrealizować latem, może jesienią 2020 r. I to jest druga strona medalu – tam, gdzie kobieta bez uzasadnienia ogranicza bądź uniemożliwia ojcu kontakty, powołując się na epidemię, jest praktycznie bezkarna, a ojciec bezsilny.Wzywanie policji na kontakt to tylko wywieranie presji psychicznej oraz zbieranie „punktów” do wykorzystania w przyszłości w postępowaniu przed sądem. Nie jest jednak realną, bieżącą pomocą.

I na koniec ostatnia kwestia: czy kiedy już świat wróci do normalności, sąd będzie miał podstawy, by wobec matki, która ograniczyła bądź w ogóle wyłączyła możliwość kontaktów ojca z dzieckiem w okresie zagrożenia epidemicznego, wyciągać wynikające z prawa rodzinnego konsekwencje? Np.

poprzez zagrożenie zasądzeniem określonej sumy pieniężnej za brak realizacji kontaktów bądź – dalej idące – jak ograniczenie władzy rodzicielskiej, np. poprzez nadzór kuratora? Odpowiem jak mitologiczna wyrocznia pytyjska – i tak i nie.

To zależy od tego, na ile realne, zdroworozsądkowo uzasadnione były obawy matki, jakimi kierowała się, podejmując decyzję o braku kontaktów.

Jeśli matka rzeczywiście kierowała się dobrem potomstwa, nie dopuszczając do spotkań dziecka z ojcem-lekarzem szpitalnym czy pracownikiem sieci sklepów o wdzięcznej nazwie kropkowanego owada, nie wyobrażam sobie, by sąd dolewał jeszcze oliwy do ognia i „karał” ją za rodzicielską troskliwość. Wystarczająco dużo innych spraw będzie do „pozamiatania” przez sądy rodzinne po tym, jak świat wskoczy z powrotem na zwykłe tory.

Joanna Hetman-Krajewska, adwokat, radca prawny, Kancelaria Prawnicza PATRIMONIUM

Prawa matki i prawa ojca do dziecka

Władza rodzicielska jest to ogół praw i obowiązków rodziców względem dziecka. Ma zapewnić małoletnim dbałość o ich bezpieczeństwo i interesy. Zgodnie z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom w takim samym zakresie – (art. 93 § 1 k.r.o.).

Nie jest ona uzależniona od tego czy rodzice pozostają w związku małżeńskim. Dotyczy relacji między rodzicem a dzieckiem, a nie między rodzicami.

Władza rodzicielska po rozstaniu rodziców

W przypadku rozwodu, rozstania rodziców lub braku porozumienia pomiędzy nimi, sąd może zmodyfikować władzę rodzicielską, tj. zawiesić ją, czy całkowicie jej pozbawić. Zawieszenie władzy rodzicielskiej jest możliwe w razie zaistnienia przemijającej przeszkody (np.

pobytu rodzica za granicą, choroby). Pozbawienie władzy rodzicielskiej jest możliwe jeżeli władza rodzicielska nie może być wykonywana z powodu trwałej przeszkody, jeżeli rodzice nadużywają władzy rodzicielskiej lub w sposób rażący zaniedbują swoje obowiązki względem dziecka.

  • Zarówno zawieszenie władzy rodzicielskiej, jak i pozbawienie władzy rodzicielskiej jest możliwe w stosunku do jednego bądź obojga rodziców.
  • Reasumując – ojciec i matka mają takie same prawa do sprawowania władzy rodzicielskiej wobec dziecka.
  • Prawo nie daje prymatu żadnemu z rodziców, zakładając ich równouprawnienie.

Kontakty z dzieckiem – prawa oraz obowiązki ojca i matki

Kontakty z małoletnim dzieckiem są prawem i obowiązkiem ojca i matki. Obejmują w szczególności bezpośrednie kontakty i przebywanie z dzieckiem (np. odwiedziny, spotkania), a także korzystanie ze środków porozumiewania się na odległość (np. za pomocą środków komunikacji elektronicznej). Prawo do kontaktów jest niezależne od władzy rodzicielskiej.

Kontakty z dzieckiem po rozstaniu rodziców

Jeżeli rodzice małoletniego nie mieszkają razem i dziecko przebywa u jednego z nich, wówczas wspólnie określają zasady utrzymywania kontaktów drugiego rodzica z dzieckiem.

Powinni kierować się dobrem dziecka i uwzględniać jego rozsądne życzenia.

Jeżeli rodzice nie są w stanie porozumieć się, każdy z nich może zwrócić się o pomoc do sądu, składając wniosek o ustalenie kontaktów z dzieckiem.

W przypadku kontaktów z dzieckiem prawo także przewiduje równouprawnienie rodziców. Niedopuszczalne jest utrudnianie przez jednego z rodziców kontaktu z dzieckiem.

Jeżeli rodzic uzna, że kontakt drugiego rodzica jest sprzeczny z dobrem dziecka powinien, jak najszybciej wystąpić do sądu o uregulowanie tej kwestii.

W przeciwnym razie może narazić się na zarzut działania niezgodnie z interesem dziecka.

Alimenty na dziecko. Płaci tylko ojciec?

Rodzice są w równym stopniu obowiązani do wychowywania i utrzymywania dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie. Wyjątek ma miejsce, gdy dochody z majątku dziecka są wystarczające do zaspokojenia tych potrzeb.

Wysokość alimentów

Na wysokość alimentów mają wpływ: zakres uzasadnionych potrzeb dziecka (alimenty będą stosunkowo wyższe jeżeli dziecko np. choruje i wymaga leczenia lub np. dziecko jest uzdolnione i uczęszcza na dodatkowe zajęcia) oraz możliwości majątkowe i zarobkowe (a nie zarobki!) rodziców.

„Prawa matki i prawa ojca do dziecka są równe” – Pixabay.com/Gerd Altmann / Materiały prasowe

Kto utrzymuje dziecko po rozstaniu rodziców? Ojciec czy matka?

Ojciec i matka mają obowiązek zapewnienia dziecku środków utrzymania. Nie ma znaczenia czy są razem, czy nie. Należy ustalić, jaka jest wysokość kosztów utrzymania dziecka oraz podzielić tę kwotę między rodziców. Rodzic, który ponosi koszty (np. wyżywienia, opłat za przedszkole) powinien otrzymać połowę tej kwoty od drugiego z rodziców.

Rodzic, który sprawuje osobistą pieczę nad dzieckiem (np. zawozi do przedszkola, gotuje) może wliczyć osobiste starania o utrzymanie dziecka do swojego obowiązku alimentacyjnego. Jeżeli jeden z rodziców zarabia dużo więcej, może zostać zobowiązany do utrzymywania dziecka w większym zakresie.

Alimenty zawsze płaci ojciec – to mit. W praktyce rodzice powinni wspólnie pokrywać koszty utrzymania dziecka.

Ustalenia są zależne od sytuacji danego dziecka (inaczej obowiązek alimentacyjny będzie kształtował się w modelu opieki naprzemiennej, a inaczej, gdy jeden z rodziców nie może podjąć pracy np.

z powodu niepełnosprawności). Wobec braku porozumienia rodziców, sytuację może uregulować sąd.

Podsumowanie

Kodeks rodzinny i opiekuńczy przewiduje równouprawnienie rodziców na każdej płaszczyźnie związanej z wychowaniem i utrzymaniem dziecka. Rodzice w jednakowym stopniu mają prawa i obowiązki do sprawowania władzy rodzicielskiej nad dzieckiem. Przepisy nie dają prymatu żadnemu z rodziców, doceniając zarówno rolę ojca, jak i matki w wychowaniu małoletnich.

Dla dobra dziecka egzekwowaniem praw ojca i matki powinien zająć się skuteczny prawnik.

Materiały prasowe

Leave a Reply

Your email address will not be published.