Rozwód z ubezwłasnowolnioną żoną

Wiele osób zastanawia się, czy możliwe jest w prawie polskim unieważnienie małżeństwa. Prawo polskie przewiduje, iż związek taki może zostać rozwiązany przez sąd poprzez jego unieważnienie. Jest to inny charakter postępowania niż postępowanie rozwodowe, inne są podstawy do orzeczenia unieważnienia małżeństwa.

Według polskiego prawa, przyczyny unieważnienia małżeństwa obejmują:

  • brak ustawowego wieku małżonka:
    Nie może zawrzeć małżeństwa osoba niemająca ukończonych lat osiemnastu. Jednak z ważnych powodów sąd opiekuńczy może zezwolić na to kobiecie, która ukończyła lat szesnaście, a z okoliczności wynika, że zawarcie związku będzie zgodne z dobrem założonej rodziny. Jeśli małżonek przed wytoczeniem powództwa osiągnął wymagany prawem wiek, wówczas nie można unieważnić takiego związku.Jeżeli kobieta zaszła w ciążę, jej mąż nie może żądać unieważnienia z powodu braku przepisanego wieku.
  • ubezwłasnowolnienie całkowite małżonka:
    Mowa o ubezwłasnowolnieniu całkowitym danej osoby, a nie ubezwłasnowolnieniu częściowym. Unieważnienia małżeństwa z powodu ubezwłasnowolnienia może żądać zarówno mąż jak i żona. Jeżeli ubezwłasnowolnienie zostało uchylone, wówczas nie można unieważnić związku z powodu ubezwłasnowolnienia.
  • choroba psychiczna lub niedorozwój umysłowy małżonka:
    Zasadą jest, że nie może zawrzeć małżeństwa osoba dotknięta chorobą psychiczną albo niedorozwojem umysłowym. Wyjątkowo, jeśli stan zdrowia lub umysłu nie zagraża małżeństwu ani zdrowiu przyszłego potomstwa i jeżeli dana osoba nie została ubezwłasnowolniona całkowicie, sąd może jej zezwolić na zawarcie związku.
    Unieważnienia z powodu choroby psychicznej albo niedorozwoju umysłowego jednego z małżonków może żądać każdy z małżonków.
    Co ważne, nie można unieważnić małżeństwa z powodu choroby psychicznej jednego z małżonków po ustaniu tej choroby.
  • pozostawanie we wcześniej zawartym małżeństwie (bigamia lub uprzednia poligamia):
    Unieważnienia małżeństwa z powodu pozostawania przez jednego z małżonków w poprzednio zawartym związku małżeńskim może żądać każdy, kto ma w tym interes prawny, może to być również (często przede wszystkim) małżonka lub małżonek z poprzednio zawartego związku.
  • istnienie pomiędzy małżonkami stosunku pokrewieństwa w linii prostej, powinowactwa w linii prostej:
    Z ważnych powodów sąd może zezwolić na zawarcie małżeństwa między powinowatymi. Unieważnienia z powodu pokrewieństwa między małżonkami może żądać każdy, kto ma w tym interes prawny. Unieważnienia małżeństwa z powodu powinowactwa między małżonkami może żądać każdy z małżonków.
  • istnienie pomiędzy małżonkami stosunku przysposobienia:
    Nie można unieważnić małżeństwa z powodu stosunku przysposobienia między małżonkami, jeżeli stosunek ten ustał. Unieważnienia z powodu stosunku przysposobienia między małżonkami może żądać każdy z małżonków.
  • złożenie oświadczenia woli o wstąpieniu w związek małżeński przez osobę, która:
    • a. z jakichkolwiek powodów znajdowała się w stanie wyłączającym świadome wyrażenie woli,
    • b. pozostawała w błędzie co do tożsamości drugiej strony,
    • c. pozostawała pod wpływem bezprawnej groźby (drugiej strony lub osoby trzeciej), jeżeli z okoliczności wynika, że składający oświadczenie mógł się obawiać, że jemu samemu lub innej osobie grozi poważne niebezpieczeństwo osobiste.

Nie można żądać unieważnienia małżeństwa po upływie sześciu miesięcy od ustania stanu wyłączającego świadome wyrażenie woli, od wykrycia błędu lub ustania obawy wywołanej groźbą – a w każdym wypadku po upływie lat trzech od zawarcia związku.

Orzekając unieważnienie małżeństwa, sąd orzeka czy i który z małżonków zawarł związek w złej wierze. Za będącego w złej wierze uważa się osobę, która w chwili zawarcia małżeństwa wiedziała o okoliczności stanowiącej podstawę jego unieważnienia.

Do skutków unieważnienia małżeństwa w zakresie stosunku małżonków do wspólnych dzieci oraz w zakresie stosunków majątkowych między nimi stosuje się odpowiednio przepisy o rozwodzie, przy czym małżonek, który zawarł związek w złej wierze, traktowany jest tak, jak winny rozkładu pożycia małżeńskiego.

Prawomocny wyrok orzekający unieważnienie małżeństwa ma charakter konstytutywny i jest skuteczny wobec wszystkich, a nie tylko wobec byłych małżonków. Wydany wyrok powoduje likwidację węzła małżeńskiego.

Wywołuje skutek jakby związek nie istniał od początku (skutek ex tunc), z wyjątkami dotyczącymi stosunku małżonków do wspólnych dzieci oraz w zakresie stosunków majątkowych.

Kontakt Umów się na konsultacje +48 883 937 942 Rozwód z ubezwłasnowolnioną żoną

Kiedy nie można się samodzielnie rozwieść?

Sąd Najwyższy zajmował się niedawno ciekawym zagadnieniem prawnym. Otóż, trafiło do niego zapytanie jednego z sądów, który podczas toczącej się sprawy o rozwód powziął wątpliwości prawne. Chodziło o odpowiedź na pytanie: “Czy małżonek ubezwłasnowolniony częściowo posiada zdolność procesową w sprawie o rozwód?”.

Aby lepiej zrozumieć to pytanie, w pierwszej kolejności trzeba wyjaśnić na czym polega ubezwłasnowolnienie częściowe oraz co to jest zdolność procesowa.

O ubezwłasnowolnieniu jakiejś osoby może zdecydować wyłącznie sąd. Wniosek o ubezwłasnowolnienie może złożyć małżonek tej osoby, jej krewni w linii prostej oraz rodzeństwo, a także jej przedstawiciel ustawowy.

Przyczyną ubezwłasnowolnienia może być choroba psychiczna, niedorozwój umysłowy albo innego rodzaju zaburzenia psychiczne, np. pijaństwo lub narkomania.

Jeżeli na skutek tych okoliczności, osoba nie jest w stanie kierować swoim postępowaniem, mówimy o ubezwłasnowolnieniu całkowitym.

Jeżeli natomiast jej stan nie jest tak zły i potrzebuje ona jedynie pomocy przy prowadzeniu swoich spraw, mówimy o ubezwłasnowolnieniu częściowym.

Dla osoby ubezwłasnowolnionej częściowo ustanawia się kuratora, który jest jej przedstawicielem ustawowym (tak jak rodzic dla swojego dziecka).

Do zaciągania zobowiązań i rozporządzania swoimi prawami osoba ubezwłasnowolniona potrzebuje zgody kuratora (np. gdy chce wziąć kredyt lub sprzedać nieruchomość).

Bez zgody kuratora może ona zawierać jedynie umowy w drobnych bieżących sprawach życia codziennego (np. kupić bilet do teatru), rozporządzać swoim zarobkiem czy nawiązać stosunek pracy.

W języku prawnym mówi się, że osoba taka ma ograniczoną zdolność do czynności prawnych, a w związku z tym również ograniczoną zdolność procesową.

Czym jest zdolność procesowa?

Jest to zdolność do podejmowania czynności procesowych (np. do wszczęcia postępowania sądowego poprzez wniesienia pozwu).

Osoba ubezwłasnowolniona częściowo ma zdolność procesową tylko w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie (np. ze stosunku pracy). W pozostałych sprawach może działać tylko przez swojego kuratora.

See also:  Rozwód bez zbędnego stresu dla małżonków i dziecka

Czy zatem osoba ubezwłasnowolniona częściowo może sama złożyć pozew o rozwód lub występować samodzielnie jako strona pozwana w sprawie o rozwód?

NIE.

Na takim stanowisku stanął Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 21 grudnia 2017 r. (sygn. akt: III CZP 66/17).

UWAGA! Osoba ubezwłasnowolniona częściowo może zawrzeć małżeństwo pod warunkiem, że jej stan zdrowia lub umysłu nie zagraża małżeństwu ani zdrowiu przyszłego potomstwa, tylko za zgodą sądu.

Osoba taka nie może natomiast samodzielnie żądać rozwiązania tego małżeństwa przez rozwód ani samodzielnie występować jako strona pozwana w sprawie o rozwód. W sprawie o rozwód ubezwłasnowolniony częściowo musi być reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego, czyli swojego kuratora.

Dlaczego?

Sąd Najwyższy podkreślił, że postępowanie rozwodowe to postępowanie kompleksowe.

Zazwyczaj nie chodzi tylko o rozwiązanie małżeństwa, lecz również o uregulowanie stosunków majątkowych (alimenty, podział majątku) oraz osobistych (władza rodzicielska, kontakty z dzieckiem) danej osoby.

Właśnie ze względu na rozległe skutki rozwodu konieczne jest należyte zabezpieczenie interesów takiej osoby i zapewnienie jej maksymalnego wsparcia.

Pamiętać należy jednak, że pomoc udzielana przez kuratora powinna sprowadzać się przede wszystkim do zbadania, czy dana osoba rozumie znaczenie rozwodu, potrafi ocenić jego skutki, a także czy decyzja o wszczęciu procesu pochodzi od niej, a nie została podjęta pod wpływem osób trzecich. W razie potrzeby kurator powinien udzielić osobie, dla której został ustanowiony, niezbędnego wsparcia w tym zakresie. Wszelkie działania kuratora powinny być ukierunkowane na dobro osoby, którą reprezentuje.

#rozwód #małżeństwo #małżonek #rodzina #ubezwłasnowolnienie #ubezwłasnowolnienieczęściowe #SądNajwyższy #orzecznictwo #kurator #zdolnośćprocesowa #sprawyrodzinne #praworodzinne #adwokatrodzinny #adwokatwarszawa #adwokatżoliborz

Wszczęcie postępowania rozwodowego przez małżonka częściowo ubezwłasnowolnionego

Co do zasady każdy z małżonków ma prawo wystąpić z pozwem o rozwód. Co jednak jeśli jeden z małżonków pozostaje częściowo ubezwłasnowolniony? Czy złożenie przez niego pozwu jest skuteczne?

Czym jest ubezwłasnowolnienie częściowe?

Ubezwłasnowolnienie częściowe oznacza ograniczenie zdolności osoby pełnoletniej do prowadzenia samodzielnie swoich spraw, przez co wymaga ona do tego pomocy innej osoby.

Podstawą do ubezwłasnowolnienia częściowego może być choroba psychiczna, niedorozwój umysłowy albo innego rodzaju zaburzenia psychiczne, w szczególności pijaństwo lub narkomania, o ile stan osoby, wobec której orzeczone ma zostać ubezwłasnowolnienie częściowe, nie uzasadnia ubezwłasnowolnienia całkowitego.

Zatem ubezwłasnowolnienie częściowe może zostać orzeczone wobec osoby, która pozostaje pełnoletnia, jak i zachowała w pewnym stopniu możliwość kierowania swoim postępowaniem. Jednak nie jest w stanie podejmować decyzji samodzielnie w czynnościach wykraczających poza zakres drobnych spraw życia codziennego.

O ubezwłasnowolnieniu częściowym decyduje Sąd, który ustanawia dla osoby częściowo ubezwłasnowolnionej kuratora, czyli osobę, której obowiązkiem jest udzielanie pomocy w prowadzeniu spraw.

Co oznacza wspomaganie w prowadzeniu spraw?

Ubezwłasnowolnienie częściowe, jak już wyjaśniono powyżej jedynie w pewnym stopniu ogranicza osobę, wobec której zostało ono orzeczone.

Osoba częściowo ubezwłasnowolniona posiada zatem ograniczoną zdolność prawną i może samodzielnie podejmować decyzje w niektórych sprawach, które to zostały określone przez przepisy prawa.

 W podejmowaniu decyzji w pozostałych czynnościach osoba ubezwłasnowolniona wymaga wsparcia ustanowionego kuratora, który występuje w jej imieniu, o ile przemawia za tym jej interes.

Czy osoba ubezwłasnowolniona częściowo ma zdolność procesową i może wystąpić z powództwem o rozwód?

Jeszcze do niedawna, z uwagi na rozbieżności orzecznictwa, problematyczne było zagadnienie, czy osoba częściowo ubezwłasnowolniona może wystąpić z powództwem o rozwód.

Nad problemem tym pochylił się jednak Sąd Najwyższy, który wskazał, że obowiązujące przepisy prawa uniemożliwiają osobie częściowo ubezwłasnowolnionej samodzielne zawarcie związku małżeńskiego, a tym samym niemożliwe pozostaje samodzielne wystąpienie przez nią z powództwem o rozwiązanie tego związku poprzez rozwód (uchwała z 21 grudnia 2017r., III CZP 66/17). Zgodnie z obowiązującymi przepisami osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych (np. częściowo ubezwłasnowolniona) posiada nadal zdolność procesową, jednak wyłącznie w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie (art. 65 k.p.c.). Do takich spraw należy zarządzanie swoim majątkiem czy też zawieranie umów w drobnych sprawach życia codziennego (art. 20-21 k.c.). Z powyższego należy wywnioskować, że brak jest możliwości wystąpienia przez osobę częściowo ubezwłasnowolnioną z powództwem o rozwiązanie związku małżeńskiego. W każdorazowym przypadku pozew winien zostać odrzucony z uwagi na brak zdolności procesowej.

Czy osoba częściowo ubezwłasnowolniona może się rozwieść?

Brak zdolności procesowej w sprawie o rozwód nie oznacza jednak braku możliwości orzeczenia rozwodu. Osoba częściowo ubezwłasnowolniona nie może w procesie występować samodzielnie. Jedynym wyjściem jest wystąpienie z takim powództwem przez kuratora, o ile przemawia za tym interes osoby częściowo ubezwłasnowolnionej.

Interesuje cię jakiś temat z zakresu prawa rozwodowego lub rodzinnego? Chcesz przeczytać o nim artykuł? Zostaw nam komentarz lub napisz o tym w wiadomości prywatnej, a my postaramy się opisać interesujące Cię zagadnienie

Ilustracja: pixabay.com, by PublicDomainPictures

Jakie są wymogi formalne przy składaniu wniosku o ubezwłasnowolnienie? Jakie dokumenty należy przedłożyć przed Sądem? – Sąd Okręgowy w Legnicy

W sprawach o ubezwłasnowolnienie właściwy jest sąd okręgowy miejsca zamieszkania/pobytu osoby, która ma być ubezwłasnowolniona. W okręgu legnickim o ubezwłasnowolnieniu orzeka I Wydział Cywilny Sądu Okręgowego w Legnicy.

Wniosek o ubezwłasnowolnienie może złożyć jedynie :

  • krewny w linii prostej (rodzeństwo, dzieci, wnuki),
  • małżonek,
  • przedstawiciel ustawowy.

Z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie może także wystąpić Prokurator.We wniosku o ubezwłasnowolnienie należy wskazać:

  1. zakres ubezwłasnowolnienia tj. częściowe czy całkowite,
  2. stan cywilny osoby, która ma być ubezwłasnowolniona i w zależności od tego należy złożyć jej akt urodzenia, bądź jeśli pozostaje w związku małżeńskim akt małżeństwa ze wskazaniem imienia, nazwiska współmałżonka i jego adresu zamieszkania. Jeśli uczestnik postępowania jest wdową/wdowcem wówczas należy złożyć odpis skrócony aktu zgonu małżonka, a przypadku jeśli uczestnik jest osobą rozwiedzioną – odpis skrócony aktu małżeństwa z adnotacją o rozwodzie lub odpis prawomocnego wyroku rozwodowego.
  3. stosunek pokrewieństwa wnioskodawcy wobec uczestnika poprzez złożenie odpowiedniego odpisu aktu stanu cywilnego. Zazwyczaj będzie to akt urodzenia wnioskodawcy, zaś w przypadku kobiet (córka, siostra), które zawarły związek małżeński i zmieniły nazwisko akt małżeństwa wnioskodawczyni.
  4. przyczyny wystąpienia z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie.
See also:  Ślub w Polsce a rozwód w Anglii - czy to możliwe?

Do Sądu należy złożyć:

  • 3 egzemplarze wniosku,
  • 3 egzemplarze (oryginał + 2 kserokopie) odpisu skróconego aktu urodzenia uczestnika,
  • 3 egzemplarze (oryginał + 2 kserokopie) odpisu skróconego aktu urodzenia lub aktu małżeństwa wnioskodawcy,
  • 3 egzemplarze (oryginał + 2 kserokopie) zaświadczenia od lekarza specjalisty (psycholog, psychiatra, neurolog) o aktualnym stanie zdrowia uczestnika postępowania.

Wniosek o ubezwłasnowolnienie powinien również zawierać informację czy stan zdrowia uczestnika postępowania umożliwia mu osobiste stawienie się w Sądzie celem wysłuchania oraz telefon kontaktowy do wnioskodawcy. Opłata od wniosku o ubezwłasnowolnienie wynosi 100 zł.

Uiszcza się ją przez naklejenie na wniosku znaków opłaty sądowej (do nabycia w kasie Sądu) lub wpłacając na rachunek bankowy Sądu Okręgowego w Legnicy.

Wniosek o ubezwłasnowolnienie należy złożyć w Biurze Podawczym Sądu Okręgowego – pokój 21 lub przesłać na adres Sądu Okręgowego w Legnicy.

Drukuj informację otwiera się w nowym oknie Podmiot odpowiedzialny: Sąd Okręgowy w Legnicy Wytworzył: Marcin Zieliński Opublikował: Marcin Zieliński Dokument z dnia: 2020-09-17 14:16:14 Publikacja w dniu: 2020-09-17 14:16:14 Zmiany: Podejrzyj Podmiot odpowiedzialny: Sąd Okręgowy w Legnicy Wytworzył: Redaktor Opublikował: Marcin Zieliński Dokument z dnia: 2019-09-19 Publikacja w dniu: 2019-09-19 Opis zmiany: b/d Podmiot odpowiedzialny: Sąd Okręgowy w Legnicy Wytworzył: b/d Opublikował: Administrator Dokument z dnia: 2017-04-18 Publikacja w dniu: 2017-04-18 Opis zmiany: b/d Podmiot odpowiedzialny: Sąd Okręgowy w Legnicy Wytworzył: b/d Opublikował: Administrator Dokument z dnia: 2017-04-18 Publikacja w dniu: 2017-04-18 Opis zmiany: b/d

Ubezwłasnowolnienie – Projekt Damy Radę

Czy wyznaczenie przez sąd prawnego opiekuna może być rozwiązaniem?

Każda osoba opiekująca się chorym i niedołężnym członkiem rodziny boryka się z różnymi trudnościami. Większość z nich wiąże się z codzienną opieką i pielęgnacją, istnieją również sprawy bezpośrednio i pośrednio dotyczące chorego.

Gdy bliska osoba nie jest w stanie samodzielnie podejmować decyzji, pojawia się problem z wyrażaniem zgody na hospitalizację, badania, zabiegi i inne sprawy dotyczące zdrowia. Kłopotliwe stają się zwykłe codzienne czynności.

Jak odebrać świadczenie emerytalne czy rentowe, gdy listonosz nie zastanie w domu osoby chorej, bo ta aktualnie przebywa w szpitalu? Jeśli mamy inne nazwisko i adres zameldowania, nie odbierzemy świadczenia na poczcie, tak samo jak listu poleconego. Podobny problem możemy mieć w każdym urzędzie czy innej placówce.

Jeśli nasz bliski jest osobą świadomą, może sporządzić stosowne pełnomocnictwo, najlepiej przez notariusza, upoważniające pełnomocnika do określonych działań. Co jednak zrobić w sytuacji, gdy osoba jest nieprzytomna lub nie nawiązuje logicznego kontaktu z nami i/lub otoczeniem? Rozwiązaniem problemu może być procedura sądowego ubezwłasnowolnienia osoby chorej i wyznaczenia dla niej prawnego opiekuna.

Wyróżnia się dwa rodzaje ubezwłasnowolnienia:

 Częściowe – polega na tym, że osoba ubezwłasnowolniona sama dokonuje czynności prawnych, natomiast do ich ważności potrzebuje zgody opiekuna. Decyzje dotyczące drobnych bieżących spraw życia codziennego może ona podejmować samodzielnie.        

Całkowite – pozbawia ją możliwości dokonywania czynności prawnych, a we wszystkich sprawach reprezentuje ją prawny opiekun wyznaczony przez sąd.

Ubezwłasnowolnienie całkowite pozbawia daną osobę również jej praw wyborczych.

We wszystkich ważnych sprawach dotyczących osoby lub majątku, takich jak skierowanie do Domu Pomocy Społecznej (na stałe) czy sprzedaż mieszkania, opiekun prawny potrzebuje również zgody sądu opiekuńczego.

W jakich przypadkach stosuje się ubezwłasnowolnienie?

Ubezwłasnowolnienie stosuje się, gdy osoba ze względu na stan zdrowia nie jest w stanie wyrazić własnej woli i podejmować decyzji w sposób świadomy.

Przyczyn takiego stanu może być wiele: ciężka i długotrwała choroba, obrażenia odniesione w wyniku wypadku, stan po nagłym zatrzymaniu krążenia czy zawale mięśnia sercowego.

Osoba w stanie apalicznym kwalifikuje się do całkowitego ubezwłasnowolnienia.

W przypadku różnych rodzajów zespołów otępiennych osoby chore często tracą rozeznanie co do realnej oceny sytuacji, a co za tym idzie – decyzje, które podejmują nie są podejmowane w pełni świadomy sposób. Zdarza się, że takie osoby nie chcą poddać się koniecznym badaniom i zabiegom, nie wyrażają zgody na hospitalizację.

Czasem pod wpływem chwili biorą kredyty czy sprzedają mieszkania. Ubezwłasnowolnienie, zwłaszcza częściowe, może być pomocne w takich sytuacjach, gdzie dana osoba ma możliwość decydowania w sytuacjach dnia codziennego, natomiast przy ważniejszych decyzjach potrzebna jest zgoda jej opiekuna.

 Ubezwłasnowolnienie częściowe orzeka się często w przypadku osób upośledzonych umysłowo.

Kto może zostać prawnym opiekunem i jakie obowiązki wynikają ze sprawowania opieki? 

Osoba, co do której zachodzi prawdopodobieństwo, że nie wywiąże się należycie z obowiązków opiekuna nie może zostać ustanowiona opiekunem. Opiekun powinien zostać wybrany spośród krewnych i bliskich osoby ubezwłasnowolnionej.

Może nim zostać mąż, żona, rodzic, rodzeństwo, pełnoletnie dziecko. Sąd może ustanowić również inną osobę lub ustanowić kuratora z urzędu. Opiekun prawny jest zobowiązany do dbania o interes osoby, którą reprezentuje, w związku z czym ma też określone obowiązki.

Sprawuje pieczę nad osobą ubezwłasnowolnioną oraz jej majątkiem, przy czym podlega nadzorowi sądu opiekuńczego, musi składać pisemne sprawozdania z prowadzonych przez siebie czynności do sądu nie rzadziej niż raz w roku.

We wszystkich ważniejszych decyzjach związanych z osobą ubezwłasnowolnioną bądź jej majątkiem opiekun prawny musi uzyskiwać zgodę właściwego sądu.

Jak wystąpić z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie?

 Wniosek o ubezwłasnowolnienie składa się we właściwym sądzie okręgowym. Z wnioskiem mogą wystąpić następujące osoby:

  • współmałżonek,
  • krewni w linii prostej (rodzice, dziadkowie, dzieci i wnuki),
  • rodzeństwo,
  • przedstawiciel ustawowy,
  • Prokurator Okręgowy.
See also:  Pogorszenie kontaktów ojca z dzieckiem

Do stosownego wniosku, w którym opiszemy zaistniałą sytuację, należy dołączyć

  • odpis aktu urodzenia uczestnika postępowania (osoby, o której ubezwłasnowolnienie się ubiegamy),
  • zaświadczenie o aktualnym stanie zdrowia psychicznego uczestnika postępowania,
  • odpis stosownego aktu z urzędu stanu cywilnego stwierdzający pokrewieństwo osoby składającej wniosek z uczestnikiem postępowania (może to być akt urodzenia lub akt małżeństwa).

Wszystkie te dokumenty składa się w czterech egzemplarzach: oryginał i trzy kopie. Koszt złożenia wniosku to 40 zł, do tego musimy doliczyć koszty opinii biegłych sądowych — można ubiegać się o ich zwolnienie. Do wyżej wymienionych dokumentów należy dołączyć wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych.

Jak wygląda procedura postępowania w przypadku ubezwłasnowolnienia? 

Po złożeniu wniosku biegli sądowi z zakresu psychiatrii i psychologii mają obowiązek zbadać uczestnika lub uczestniczkę postępowania.

Jeżeli ze względu na stan zdrowia osoba, której dotyczy postępowanie, nie jest w stanie dotrzeć do sądu, biegli wraz z sędzią czy sędziną przeprowadzą ocenę stanu zdrowia w miejscu zamieszkania lub pobytu (np. Domu Pomocy Społecznej czy Zakładzie Pielegnacyjno-Opiekuńczym) zainteresowanej osoby.

Warto wspomnieć we wniosku o powyższej konieczności. Po sporządzeniu przez biegłych opinii, jeśli są ku temu przesłanki, na rozprawie sąd okręgowy dokona ubezwłasnowolnienia uczestnika/uczestniczki i następnie przekaże sprawę do sądu rejonowego w celu ustanowienia prawnego opiekuna.

Przed rozprawą w sądzie rejonowym kandydata na prawnego opiekuna czeka rozmowa z kuratorem sądowym. Po uprawomocnieniu się wyroku sądu rejonowego wyznaczającego prawnego opiekuna, osoba ta otrzyma stosowne zaświadczenie.

Warto podkreślić, że jeśli zmieni się sytuacja osoby ubezwłasnowolnionej, można dokonać zmiany z ubezwłasnowolnienia częściowego na całkowite i na odwrót oraz jego uchylenia, jeżeli istnieją co do tego przesłanki. Sąd może też zmienić opiekuna prawnego, jeśli ten nie będzie w stanie wywiązywać się ze swoich obowiązków.

Podjęcie decyzji co do ubezwłasnowolnienia bliskiej osoby na pewno nie jest łatwe. W potocznym rozumieniu termin ten budzi dużo negatywnych skojarzeń.

Należy jednak pamiętać, że w niektórych sytuacjach, zwłaszcza kiedy osoba nie jest w stanie wyrazić swojej woli, ubezwłasnowolnienie staje się koniecznością właśnie ze względu na dobro tej osoby.

Wyznaczony przez sąd opiekun prawny reprezentuje ją, dba o jej interesy, broni jej praw, w świetle obowiązujących przepisów jest upoważniony do reprezentowania przed różnymi instytucjami, ma moc decyzyjną.

Opiekunom faktycznym osoby chorej uregulowanie sytuacji prawnej podopiecznego bliskiego oszczędza wiele stresów i rozwiązuje sporo codziennych problemów, które niesie ze sobą życie, a których w najśmielszych wyobrażeniach nie byliby w stanie przewidzieć. Ubezwłasnowolnienie osoby cierpiącej na choroby psychogeriatryczne może uchronić rodzinę przed konsekwencjami pochopnie podejmowanych decyzji, takich jak sprzedaż mieszkania czy zaciągnięcie kredytu.

Warto także zapoznać się z treścią Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (j.t. Dz. U 2017, poz. 682) — treść Kodeksu dostępna jest na stronie internetowej isap.sejm.gov.pl

W jaki sposób należy założyć wniosek w przedmiocie ubezwłasnowolnienia i jaki należy złoży dokumenty? – Sąd Okręgowy w Opolu

Wniosek o ubezwłasnowolnienie może złożyć jedynie:

  • małżonek osoby, która ma zostać ubezwłasnowolniona;
  • krewni w linii prostej osoby, która ma zostać ubezwłasnowolniona (np. ojciec, matka, dzieci, wnuki);
  • rodzeństwo osoby, która ma zostać ubezwłasnowolniona;
  • przedstawiciel ustawowy osoby, która ma zostać ubezwłasnowolniona;
  • prokurator.

 Wniosek o ubezwłasnowolnienie powinien zawierać:

  • imię i nazwisko, adres uczestnika postępowania oraz PESEL (tj. osoby, która ma zostać ubezwłasnowolniona),
  • imię i nazwisko, adres wnioskodawcy oraz PESEL (tj. osoby domagającej się ubezwłasnowolnienia);
  • określenie, kim dla uczestnika postępowania jest wnioskodawca (należy podać dane, które pozwolą na ustalenie czy wnioskodawca jest uprawniony do wystąpienia z wnioskiem, np. małżonek, rodzic, dziecko);
  • wskazanie proponowanego zakresu ubezwłasnowolnienia (częściowe lub całkowite);
  • wyjaśnienie przyczyn, z powodu których uczestnik postępowania powinien zostać ubezwłasnowolniony (krótki opis okoliczności przemawiających za ubezwłasnowolnieniem)
  • wskazanie informacji dotyczących stanu cywilnego osoby, która ma zostać ubezwłasnowolniona (jeśli uczestnik postępowania pozostaje w związku małżeńskim należy podać imię, nazwisko i adres małżonka);
  • wskazanie, czy stan zdrowia uczestnika umożliwia mu osobiste stawienie się w sądzie celem wysłuchania.

Do wniosku o ubezwłasnowolnienie należy dołączyć:

  • odpis skrócony aktu urodzenia uczestnika postępowania;
  • odpis skrócony aktu małżeństwa uczestnika – jeśli uczestnik pozostaje w związku małżeńskim;
  • odpis skrócony aktu zgonu małżonka oraz odpis skrócony aktu małżeństwa – jeśli uczestnik jest wdową lub wdowcem;
  • odpis skrócony aktu małżeństwa, z którego wynika, iż uczestnik jest po rozwodzie – jeśli uczestnik jest osobą rozwiedzioną;
  • świadectwo lekarskie wydane przez lekarza psychiatrę o stanie psychicznym osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, lub opinię psychologa o stopniu niepełnosprawności umysłowej tej osoby;
  • zaświadczenie z poradni przeciwalkoholowej bądź zaświadczenie z poradni leczenia uzależnień, jeżeli ubezwłasnowolnienie ma nastąpić z powodu zaburzeń psychicznych, spowodowanych pijaństwem lub narkomanią.

Opłata od wniosku jest stała i wynosi 100 zł. Osoba składająca wniosek o ubezwłasnowolnienie musi się także liczyć z koniecznością uiszczenia zaliczki na koszty sporządzenia opinii przez biegłych w kwocie 850 zł.

Wniosek o ubezwłasnowolnienie należy skierować do sądu okręgowego, w okręgu którego zamieszkuje osoba, której wniosek dotyczy, zaś w przypadku braku możliwości ustalenia miejsca jej zamieszkania, wniosek należy złożyć w sądzie okręgowym, w okręgu którego osoba ta przebywa.

Wnioski o ubezwłasnowolnienie rozpoznaje w Sądzie Okręgowym w Opolu I Wydział Cywilny .

Drukuj informację otwiera się w nowym oknie Podmiot odpowiedzialny: Sąd Okręgowy w Opolu Wytworzył: Natalia Antolak Opublikował: Krzysztof Glied Dokument z dnia: 2019-10-10 Publikacja w dniu: 2019-10-10 Opis zmiany: zmiana treści – opłaty Podmiot odpowiedzialny: Sąd Okręgowy w Opolu Wytworzył: Anna Ostrowska-Olejnik Opublikował: Roman Gargul Dokument z dnia: 2017-05-30 Publikacja w dniu: 2014-10-07 Opis zmiany: b/d

Leave a Reply

Your email address will not be published.