Umowa o alimenty w formie aktu notarialnego

Umowa o alimenty w formie aktu notarialnego

Dozwolone w prawie polskim zawarcie umowy o alimenty w formie aktu notarialnego, bywa w wielu przypadkach znacznie bardziej korzystne niż kierowanie sprawy do sądu. Decydując się na tę formę polubownego rozwiązania kwestii finansowych – obie strony umowy mogą samodzielnie i w miarę szybko ustalić: wysokość alimentów, termin oraz formę ich płatności.

Pozwala to uniknąć formalności, które z racji stanu spoczywałyby na sądzie jako instytucji rozjemczej. Sąd, przed wydaniem wyroku,  byłby zobligowany do zadecydowania  czy alimenty faktycznie się należą oraz do określenia ich wysokości.

To z kolei uruchomiłoby dodatkowe  postępowanie dowodowe, którego celem byłoby ustalenie istotnych okoliczności sprawy.

Proces sądowy przedłużyłby w czasie procedurę uzyskania alimentów, a ostateczny werdykt  mógłby nie usatysfakcjonować zainteresowanych.

Zarówno wyrok sądowy jaki i umowa o alimenty w formie aktu notarialnego, mogą być tytułami egzekucyjnymi, które po zaopatrzeniu przez sąd w klauzulę wykonalności, będą tytułami wykonawczymi umożliwiającymi wszczęcie egzekucji komorniczej. Aby  akt notarialny mógł spełniać warunki tytułu egzekucyjnego, musi zawierać oświadczenie dłużnika o dobrowolnym poddaniu się egzekucji (zgodnie z artykułem 777 Kodeksu postępowania cywilnego).

Reasumując: akt notarialny, w którym dłużnik dobrowolnie poddał się egzekucji, ma wartość wyroku wydanego przez sąd.W sytuacji, gdy dłużnik dobrowolnie nie wypełnia swojego zobowiązania, wierzyciel może złożyć to oświadczenie w sądzie z prośbą o nadanie mu klauzuli wykonalności. Sąd powinien rozpoznać wniosek w ciągu trzech dni od daty jego złożenia.

Po zaopatrzeniu w klauzulę wykonalności, wierzyciel może udać się do komornika w celu egzekucji zobowiązania.

Wspomniany przepis nie ustanawia hierarchii tytułów egzekucyjnych, w związku z czym należy przyjąć, że zarówno wyrok sądowy  jak i akt notarialny; zaopatrzone uprzednio przez sąd w klauzulę wykonalności – stanowią równorzędne tytuły wykonawcze, które stanowią podstawę do wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

Umowa o alimenty w formie aktu notarialnego

Alimenty u notariusza – koszt zawarcia umowy

Umowa o alimenty w formie aktu notarialnego

  • W dzisiejszym wpisie wyjaśnię istotę alimentów przysługujących dzieciom oraz sytuacje, w których można podpisać umowę o alimenty u notariusza.
  • Decydując się na sporządzenie umowy o alimenty u notariusza, koszt takiej czynności będzie zależeć od kilku czynników.
  • Czy warto zdecydować się na takie rozwiązanie?

Kilka słów o alimentach

Co to są alimenty?

Kodeks rodzinny i opiekuńczy przewiduje, że przedmiotem alimentów są środki utrzymania, a w miarę potrzeby także środki wychowania osoby uprawnionej.

Orzeczenia sądów jak i umowy alimentacyjne podpisywane u notariusza określają oczywiście obowiązek w zakresie świadczeń pieniężnych. Obowiązek alimentacyjny polegający na osobistych staraniach o wychowanie dziecka ciąży najczęściej na drugim z rodziców (tzw.

osobista opieka nad dzieckiem np. przygotowywanie posiłków, dbanie o czystość, opieka w chorobie itp.).

Celem świadczeń alimentacyjnych jest zapewnienie utrzymania osoby uprawnionej (np. środki przeznaczone na wyżywienie, odzież, mieszkanie, leczenie). Oznacza to, że poza zakresem powyższych świadczeń pozostają np. realizacja hobby czy odbywanie licznych podróży.

Orzecznictwo Sądu Najwyższego uznaje, że alimenty z natury swej przeznaczane są na potrzeby bieżące, co oznacza, że tylko wyjątkowo mogą zostać przyznane za okres wcześniejszy. Do bieżących potrzeb uprawnionego nie zaliczają się też np.

wydatki na zapewnienie uzyskania w przyszłości przez dziecko mieszkania.

Źródłem obowiązku alimentacyjnego jest stosunek pokrewieństwa. Co istotne, na obowiązek alimentacyjny wobec dziecka nie ma wpływu to, czy dziecko pochodzi z małżeństwa.

Kiedy wypłaca się alimenty?

Zasadą jest, że oboje rodzice są zobowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Uzyskiwanie przez dziecko dochodów nie będzie prowadzić do wygaśnięcia obowiązku rodziców, chyba że dziecko osiągnie dochody, które umożliwią mu samodzielne utrzymanie się.

Co ważne, rodzice mogą uchylić się od alimentów wyłącznie względem dziecka pełnoletniego i to tylko wówczas, gdy jest to połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem finansowym lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możliwości samodzielnego utrzymania się.

Bez znaczenia dla obowiązku alimentacyjnego rodziców względem dziecka są:

  • ustrój majątkowy jaki obowiązuje w małżeństwie rodziców,
  • ewentualna wina któregoś z rodziców, która doprowadziła do rozwodu,
  • stopień wykształcenia dziecka

W jaki sposób ustala się wysokość alimentów?

Kodeks rodzinny i opiekuńczy przewiduje dwie zasadnicze przesłanki, od których zależy wysokość należnych alimentów:

  • usprawiedliwione potrzeby uprawnionego

Zasadą jest, że w wyniku wykonania obowiązku alimentacyjnego poziom życia uprawnionego nie może być wyższy niż poziom życia zobowiązanego. Ponadto, świadczenie ma służyć usamodzielnieniu osoby uprawnionej, co oznacza, że otrzymywane świadczenia nie powinny być przeznaczone na realizację potrzeb luksusowych.

Wysokość alimentów zależy od bardzo wielu czynników. Należy uwzględnić nie tylko wiek dziecka, stan jego zdrowia, ale także jego zainteresowania.

Nie podlega wątpliwości, że wysokość alimentów przysługujących dziecku, które wymaga przyjmowania leków i częstych wizyt u lekarza, powinna być wyższa niż dla dziecka zdrowego.

  • majątkowe możliwości zobowiązanego

Określenie możliwości zobowiązanego rodzica wymaga ustalenia wysokości jego comiesięcznych dochodów (np. z tytułu wynagrodzenia za pracę, z tytułu innej działalności zarobkowej, środki zgromadzone na lokatach bankowych, nieruchomości, papiery wartościowe itp.).

Orzecznictwo Sądu Najwyższego jest zgodne co do tego, że możliwości zarobkowe zobowiązanego nie wynikają tylko z faktycznie osiąganych dochodów, ale stanowią wszelkie środki pieniężne, które osoba zobowiązana może i powinna uzyskiwać, stosownie do swych sił umysłowych i fizycznych.

Jakie kary są przeznaczone dla osób uchylających się od płacenia alimentów?

Zgodnie z art.

209 Kodeksu karnego, osoba, która uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia wynosi co najmniej 3 miesiące, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Jeżeli sprawca niealimentacji naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Alimenty u notariusza – koszt i obszar działania

Jaka jest rola notariusza przy alimentach?

Do pewnego czasu alimenty były dochodzone i zasądzane wyłącznie w drodze sądowej. To jednak powoli się zmienia i można uzyskać alimenty u notariusza.

W sytuacjach, gdy mamy zgodę obojga rodziców odnośnie wysokości alimentów notariusz może sporządzić umowę o określenie obowiązku alimentacyjnego.

Polega to na zgodnym określeniu przez Strony (jednego rodzica – zobowiązanego i drugiego rodzica – działającego w imieniu małoletnich dzieci), wysokości należnych co miesiąc alimentów, sposobu i terminu ich płatności. Czynność taką dokonuje się w formie aktu notarialnego.

Warto zaznaczyć, że wszelkie wątpliwości odnośnie dopuszczalności ustalenia obowiązku alimentacyjnego w umowie zawartej w formie aktu notarialnego rozwiała Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2013 roku (sygn. akt III CZP 85/13). Sąd definitywnie uznał za dopuszczalne nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu, w którym dłużnik złożył oświadczenie o poddaniu się egzekucji świadczeń alimentacyjnych.

Kiedy i dlaczego warto zawrzeć taką umowę?

Oto sytuacje, w których warto zawrzeć umowę o alimenty u notariusza:

  • strony chcą uniknąć przeprowadzenia postępowania sądowego,
  • zobowiązany rodzic dobrowolnie chce płacić świadczenia alimentacyjne na rzecz swoich dzieci,
  • strony doszły do porozumienia w kwestii wysokości świadczeń oraz terminu i formy ich płacenia.

Warto wiedzieć, że w razie zmiany potrzeb uprawnionego lub majątkowych możliwości zobowiązanego można u notariusza zmienić umowę dotyczącą obowiązku alimentacyjnego.

Ile kosztuje zawarcie umowy alimentacyjnej u notariusza?

Jeżeli chodzi o zawarcie umowy o alimenty u notariusza, koszt jej sporządzenia zależy od kilku czynników: wysokości świadczeń alimentacyjnych, terminów płatności oraz czasu na jaki alimenty zostaną zasądzone. Zachęcam więc  do kontaktu i w trakcie rozmowy poinformuję o wszelkich kosztach związanych z zawarciem takiej umowy.

Na czym polega poddanie się egzekucji przy umowie o alimenty?

W umowie o alimenty zawartej w formie aktu notarialnego, rodzic – dłużnik dobrowolnie poddaje się egzekucji świadczeń alimentacyjnych. Wówczas akt notarialny stanowi równorzędny do wyroku sądu tytuł egzekucyjny. Oznacza to, że po zaopatrzeniu go w klauzulę wykonalności może zostać wszczęte postępowanie egzekucyjne.

Co w sytuacji, gdy dłużnik pomimo zawarcia umowy nie wywiązuje się ze swojego obowiązku?

Akt notarialny należy złożyć w sądzie rejonowym wraz z wnioskiem o nadanie mu klauzuli wykonalności –> sąd rejonowy nadaje klauzulę wykonalności na akt notarialny –> zaopatrzony w klauzulę wykonalności akt notarialny należy złożyć u komornika, który przystąpi do egzekucji świadczeń alimentacyjnych.

Podsumowując – warto zdecydować się na podpisanie umowy u alimenty u notariusza. Koszt jej sporządzenia wcale nie musi być wygórowany, a przemawiają za nią spore korzyści.

Kancelaria Notarialna Notariusz Szczecin Pogodno

Osoby pozostające w związkach partnerskich (zarówno hetero- jak i homoseksualnych) na co dzień borykają się w wieloma problemami natury prawnej czy administracyjnej związanych ze wspólnym pożyciem.

See also:  Wskazanie opiekunów dziecka w razie śmierci rodziców

 Pomimo braku regulacji ustawowych, obecne przepisy pozwalają uregulować przynajmniej niektóre kwestie i znacznie ułatwić prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego.

Poniżej kilka instytucji prawnych w których pomoże notariusz:

1. tzw. „Umowa Partnerska” 

w związkach partnerskich ma głównie znaczenie symboliczne. Pomimo że polskie prawo takiej umowy nie przewiduje, strony mogą ją zawrzeć na zasadzie swobody umów. Jej treść podyktowana jest zarówno wymogami prawa, jak również – co wynika z doświadczenia Kancelarii – emocjami Partnerów, którzy czynią z jej zawarcia niejako swój ślub.

W treści umowy znajdują się zapewnienia o miłości i wierności, Partnerzy przysięgają sobie opiekę i  czynią się wzajemnie osobami najbliższymi, a zatem np. wyłączają możliwość przesłuchiwania w postępowaniu karnym dotyczącym drugiego Partnera oraz umożliwiają wyrażanie  decyzji o sposobie leczenia (np. gdy drugi Partner jest nieprzytomny).

Pamiętać należy, że prawo polskie nie przewiduje zalegalizowanych związków partnerskich, więc niejednokrotnie respektowanie postanowień takiej umowy będzie zależało od dobrej woli osób trzecich. Zawarcie takiej umowy reguluje relacje między jej stronami, nie uczyni zaś ze związku odpowiednika związku małżeńskiego z wszystkimi jego właściwościami prawnymi.

2. Pełnomocnictwo

osobą upoważnioną do dokonywania czynności w imieniu i na rzecz Partnera-Mocodawcy nie musi być wyłącznie członek rodziny. Szerokie pełnomocnictwo w formie aktu notarialnego pozwoli Partnerowi-Pełnomocnikowi przykładowo  na nabywanie, zbywanie praw, obsługę rachunków bankowych, reprezentowanie na zgromadzeniach wspólnoty, umożliwi także załatwianie wszelkich spraw urzędowych.

Pamiętać należy, że  w przypadku gdy z przepisów wynika obowiązek dołączenia do akt sprawy oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa, to z chwilą złożenia takiego dokumentu powstaje obowiązek zapłaty opłaty skarbowej w kwocie 17,00 zł. Pełnomocnictwo może być w każdym czasie odwołane w dowolnej formie.

3. Testament

jedynym wyjściem, aby Partnerzy dziedziczyli po sobie jest sporządzenie testamentu. Testament może być sporządzony w całości odręcznie bądź w formie aktu notarialnego, przy czym to ta ostatnia forma daje większą pewność prawną.

Pamiętać należy, że jeżeli jeden z Partnerów do całego spadku powoła drugiego Partnera z pominięciem np. swoich zstępnych, mogą oni wystąpić do Partnera-Spadkobiercy z roszczeniem o zachowek.

Ponadto Partner-Spadkobierca, zgodnie z przepisami prawa podatkowego, jest osobą obcą w stosunku do Partnera-Spadkodawcy, więc co do zasady znajduje się w grupie podatkowej w której wyliczany jest najwyższy podatek od spadku.

4. Umowa o zrzeczenie się dziedziczenia

aby wyłączyć roszczenia o zachowek zstępnych lub  w przypadku bezdzietnego partnera – jego rodziców, partnerzy mogą z uprawnionymi do zachowku członkami swojej rodziny (zstępni, małżonek, rodzice) zawrzeć umowę o zrzeczenie się dziedziczenia, która to umowa zarówno wyłącza dziedziczenie tej osoby, jak i uniemożliwia jej dochodzenie zachowku.

Pamiętać należy, że jeżeli zawrze się taką umowę z członkami najbliższej rodziny, a Partner który został powołany jako jedyny spadkobierca w testamencie nie będzie mógł z jakichkolwiek powodów przyjąć spadku, spadek przejdzie na członków dalszej rodziny Partnera-Spadkodawcy z pominięciem tych osób, które na mocy umowy o zrzeczenie się dziedziczenia zrzekły się dziedziczenia po  Partnerze-Spadkodawcy.

5. Ugoda alimentacyjna

w przypadku gdy Partnerzy mają dzieci mogą zawrzeć ugodę alimentacyjną wskazującą w jakiej wysokości, formie i w jakich terminach zobowiązują się do przekazywania kwot pieniężnych na ich utrzymanie. Takie zobowiązanie poddać można w akcie notarialnym rygorowi egzekucji, która to instytucja ma na celu przyspieszenie procesu dochodzenia roszczenia.

6. Umowa dożywocia

umowa przenosząca własność nieruchomości bądź udziału w nieruchomości bez zapłaty ceny, ale w zamian za dożywotnią opiekę. Prawa osoby, która opieką ma być otoczona ujawniane są w dziale III księgi wieczystej. Od takiej umowy nabywca zobowiązany jest przy akcie notarialnym zapłacić podatek w wysokości 2% od wartości.

Wszystkie te instytucje są znane polskiemu prawu od dziesięcioleci, mamy jednak nadzieję, że zestawienie ich w jednym miejscu ułatwi Państwu podjęcie najlepszych dla siebie decyzji i ułatwi życie w związku partnerskim.

Zgodnie z treścią art. 138  Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, strony mogą ustalić obowiązek alimentacyjny w drodze zawartej umowy notarialnej. W tym celu należy z osobą zobowiązaną do świadczeń alimentacyjnych  ustalić wysokość alimentów, termin oraz sposób ich płatności.

Umowa notarialna o ustalenie obowiązku alimentacyjnego powinna zawierać poza określeniem stron, osoby uprawnionej z tytułu alimentów, wysokości alimentów, terminu i sposobu ich przekazania również kwestię naliczania odsetek w przypadku opóźnienia płatności oraz ewentualnie zapis o dobrowolnym poddaniu się egzekucji przez dłużnika.

Akt notarialny zawierający oświadczenie dłużnika alimentacyjnego o poddaniu się egzekucji  jest tytułem  egzekucyjnym, który pozwala wystąpić wierzycielowi do sądu z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności.

W przypadku, gdy dłużnik przestaje płacić ustalone notarialnie alimenty tytuł egzekucyjny wraz klauzulą wykonalności  staje się tytułem wykonawczym, który pozwala na skierowanie sprawy do komornika w celu wszczęcia egzekucji z majątku dłużnika ( np.

z osiąganego wynagrodzenia za pracę).

Umowa alimentacyjna może być w każdej chwili zmieniona lub rozwiązana, a zawarcie Umowy nie wyłącza drogi sądowej w zakresie ustalenia lub zmiany zobowiązania alimentacyjnego. W żaden sposób jednak polskie prawo nie pozwala na zrzeczenie się w imieniu osoby uprawnionej świadczeń alimentacyjnych.

Umowa majątkowa małżeńska to wyjątek od zasady przewidzianej w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, zgodnie z którym z chwilą zawarcia związku małżeńskiego powstaje między małżonkami wspólność ustawowa. Wyjątkiem jest sytuacja, w której tzw. nupturienci już przed zawarciem związku małżeńskiego zawarli umowę, że w małżeństwie ich będzie obowiązywał inny niż ustawowy ustrój majątkowy.

Jeżeli umowa majątkowa została zawarta przed zawarciem małżeństwa, wówczas z chwilą jego zawarcia zaczyna obowiązywać między małżonkami wybrany przez nich rodzaj ustroju umownego, czyli ustawowa wspólność nigdy nie powstaje.

Gdy natomiast do zawarcia umowy doszło w czasie trwania małżeństwa, to z chwilą jej zawarcia ustaje ustrój wspólności ustawowej, który z woli stron zastępowany jest wybranym przez nie ustrojem. Małżonkowie mogą  rozszerzyć lub zawęzić zakres wspólności ustawowej, a także doprowadzić do zupełniej rozdzielności poprzez zawarcie stosownej umowy.

W przypadku zawarcia umowy majątkowej już po zawarciu małżeństwa uznaje się, że z chwilą ustania wspólności udziały małżonków w majątku który do tej pory był ich majątkiem wspólnym są równe, chyba że strony ustalą w umowie inne udziały.

Wspólność rozszerzona

Wspólność rozszerzona polega na tym, że małżonkowie włączają do majątku wspólnego przedmioty, które w ustroju ustawowym należałyby do ich majątków osobistych.

Co istotne, umowa taka nie ma na celu wprowadzenia do majątku wspólnego małżonków konkretnych składników majątkowych, jeśli więc strony postanowią rozszerzyć majątek wspólny na nieruchomości otrzymane przez każdego z małżonków w drodze darowizny, to będzie ona dotyczyła zarówno darowizn dokonanych przed zawarciem umowy rozszerzającej wspólność, jak i po jej zawarciu.

Wspólność ograniczona

Ze wspólnością ograniczoną mamy do czynienia, gdy grupa przedmiotów objętych majątkiem wspólnym zostaje włączona do majątków osobistych małżonków (np. dochody z tychże majątków).

Istotą rozdzielności  jest stan, w którym nie istnieje wspólność majątkowa, zaś małżonkom przysługują wyłącznie ich majątki osobiste obejmujące składniki nabyte zarówno przed zawarciem umowy, jak i później.

Każdy z małżonków zarządza samodzielnie swoim majątkiem i co istotne, nie potrzebuje zgody i obecności drugiego małżonka np. przy podpisywaniu umów dotyczących prowadzonej działalności gospodarczej.

Konsekwencją zawarcia takiej umowy jest brak możliwości wspólnego rozliczania się z podatku przez małżonków, umowa nie ma jednak wpływu na kwestię dziedziczenia czy wyłączenia małżonka ze zwolnienia przewidzianego w art. 4 a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Potencjalny wierzyciel traci możliwość zaspokojenia swojej wierzytelności z majątku wspólnego małżonków, ten bowiem przestaje istnieć w chwili podpisania umowy majątkowej. Aby jednak umowa ta była skuteczna względem wierzyciela, fakt jej zawarcia oraz jej rodzaj muszą być kontrahentowi wiadome.

Wprowadzenie tego ustroju pozwala również na przeprowadzenie podziału majątku wspólnego małżonków, ustawa zabrania bowiem w czasie trwania pomiędzy małżonkami wspólności ustawowej żądać podziału majątku wspólnego.

Szczególną odmianą rozdzielności jest rozdzielność z wyrównaniem dorobków. Tak jak to opisano powyżej małżonkowie zachowują pełną samodzielność majątkową, jednak z chwilą jego ustania ustania małżeństwa chroniony jest interes tego z małżonków, który miał ograniczone możliwości (np.

wskutek wychowywania dzieci czy choroby) zwiększenia swego majątku. Taki małżonek może żądać wyrównania dorobków – w drodze zapłaty lub przeniesienia prawa.

Dorobkiem każdego z małżonków jest  wzrost wartości jego majątku po zawarciu umowy majątkowej, przy uwzględnieniu wskazanych w ustawie doliczeń oraz konieczności pominięcia niektórych składników.

Umowa majątkowa wymaga dla swej ważności formy aktu notarialnego, przy czym możliwa jest jej zmiana lub rozwiązanie, s małżonkowie mogą zmienić dotychczasowy rodzaj ustroju umownego na inny lub powrócić do ustroju wspólności ustawowej.

See also:  Wystąpienie ojca biologicznego o ustalenie ojcostwa

Darowizna wykonana to taka, w której przedmiot darowizny – bez względu na to czym jest – obciążył majątek darczyńcy i został przekazany obdarowanemu.

 Nieco inaczej wygląda sytuacja odwołania darowizny jeszcze nie wykonanej – cofnięcie takiej darowizny będzie możliwe w sytuacji, gdy po zawarciu umowy stan majątkowy darczyńcy uległ takiej zmianie, że jej wykonanie może spowodować uszczerbek dla jego własnego majątku.

 Przesłanka niedostatku darczyńcy nie może być jednak powodem do odwołania darowizny, która została już wykonana.

Zgodnie z brzmieniem art.

898 kc darczyńca może odwołać darowiznę nawet już wykonaną, jeżeli obdarowany dopuścił się względem niego rażącej niewdzięczności, przy czym niewdzięczność ta musi mieć miejsce po zawarciu umowy darowizny.

 Czyn lub zaniechanie będący przejawem rażącej niewdzięczności musi być wymierzony bezpośrednio, lub pośrednio w darczyńcę. Przykładami zachowań mieszczących się w ramach rażącej niewdzięczności są m.in.:

  • przemoc fizyczna (np. pobicie),
  •  znęcanie się,
  •  nieudzielenie pomocy, mimo oczywistych możliwości,
  •  nie wypełnianie obowiązku alimentacyjnego mimo oczywistych możliwości,
  •  zaniedbanie w przypadku osoby nieporadnej (np. schorowanej),
  •  przemoc psychiczna,
  •  poważne pomówienie – np. złożenie fałszywego zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, publiczne ,lżenie,
  •  oszustwo (na dużą skalę),
  •  kradzież.

Do odwołania darowizny uprawniony jest darczyńca oraz jego spadkobiercy. Jeśli chodzi o tych drugich, proces odwołania mogą zainicjować jedynie w przypadku, gdy darczyńca w chwili śmierci był uprawniony do odwołania albo gdy obdarowany umyślnie pozbawił darczyńcę życia lub umyślnie wywołał rozstrój zdrowia, którego skutkiem była śmierć darczyńcy.

Odwołanie darowizny następuje poprzez złożenie obdarowanemu oświadczenia na piśmie o odwołaniu darowizny. Pismo powinno zawierać uzasadnienie oraz, dodatkowo, żądanie zwrotu przekazanego przedmiotu. Należy zaznaczyć, że samo oświadczenie nie przywraca pierwotnego stanu własności przedmiotu darowizny.

Oznacza to, że w momencie cofnięcia darowizny zobowiązuje się obdarowanego do złożenia oświadczania o zwrotnym przekazaniu przedmiotu darowizny, przy czym jeżeli przedmiotem darowizny było prawo własności nieruchomości, przeniesienie tego prawa z powrotem na darczyńcę wymaga złożenia przez obdarowanego odpowiedniego oświadczenia przed notariuszem. W sytuacji, gdy obdarowany nie godzi się na przekazanie przedmiotu darowizny, darczyńca może dochodzić swoich praw przed sądem, wytaczając powództwo o stwierdzenia obowiązku złożenia przez obdarowanego woli co do przeniesienia własności na darczyńcę. r

W przypadku darowizny niewykonanej jej odwołanie pociąga za sobą fakt jej upadku z mocy prawa.

W przypadku darowizny wykonanej, jej odwołanie możliwe jest w ciągu roku od dnia, w którym darczyńca dowiedział się o dokonanym przez obdarowanego  akcie niewdzięczności.

źródło: http://prawo.gazetaprawna.pl/artykuly/796747,kiedy-i-jak-mozna-odwolac-darowizne.html

Przy sprawdzaniu dokumentacji zabudowanej działki, której zakupem jesteście Państwo zainteresowani nie należy poprzestawać jedynie na badaniu księgi wieczystej czy dokumentów geodezyjnych. Bardzo ważną kwestią jest zgodnie z ustawą Prawo budowlane dopuszczenie budynku do użytku. Większość prac budowlanych podlega konieczności uzyskania pozwolenia na budowę.

Niedopełnienie tego obowiązku jest traktowane jako samowola budowlana i może się wiązać z daleko idącymi konsekwencjami – karą grzywny bądź nawet nakazem rozbiórki. Bardzo częstym przykładem samowoli jest dobudowywanie pomieszczeń do już istniejących budynków.

Ponadto organy władzy państwowej uznają za samowolę budowlaną także budynki, które były budowane niezgodnie z normami i przepisami (np. bez kierownika budowy, bez prowadzenia dziennika budowy lub w przypadku rozbieżności robót z projektem budowlanym).

Legalizacja samowoli budowlanej jest skomplikowanym i często bardzo kosztownym procesem – zdarza się, że inwestor kupuje gotową nieruchomość, a dopiero po pewnym czasie dowiaduje się, iż obiekt jest samowolą budowlaną. W tej sytuacji to nowy właściciel jest odpowiedzialny za zalegalizowanie obiektu.

więcej informacji: http://kb.pl/teksty/2014/05/22/jak-zalegalizowac-samowole-budowlana/

Alimenty nie tylko w postępowaniu sądowym

Świadczenie alimentacyjne kojarzy się głównie ze sprawami sądowymi. Warto jednak pamiętać, że prostszym i mniej konfliktowym sposobem uregulowania kwestii alimentów jest zawarcie umowy o alimenty w formie aktu notarialnego.

To pozasądowe rozwiązanie sprawy znacząco ułatwia całą procedurę w przypadku, gdy obie strony są zgodne co do wysokości alimentów oraz terminu i formy ich płatności. Co ważne, taką umowę można zawrzeć przy każdym rodzaju obowiązku alimentacyjnego.

Oznacza to, że umowa będzie ważna zarówno przy  alimentach rodzica względem dzieci, jak i rodzeństwa wobec brata lub siostry.

Zawarcie umowy nie jest wymagane w formie aktu notarialnego. Konieczna jest co najmniej forma pisemna. Jednak forma aktu notarialnego pełniej zabezpiecza interes uprawnionego.

Uprawniony do świadczeń alimentacyjnych (a w przypadku małoletnich reprezentujący ich zazwyczaj przedstawiciel ustawowy) po zawarciu umowy w formie aktu notarialnego zawierającego oświadczenie zobowiązanego o dobrowolnym poddaniu się egzekucji może w przypadku zaprzestania płatności wystąpić do sądu o nadanie aktowi klauzuli wykonalności.

Taki akt notarialny stanowi tytuł wykonawczy, podobnie jak wyrok sądowy Zatem bez przeszkód można potem zwrócić się do komornika o wszczęcie postępowania egzekucyjnego bez konieczności składania dodatkowego pozwu do sądu.

Akt notarialny  w swojej treści powinien zawierać przede wszystkim:

  • wysokość alimentów oraz oznaczenie częstotliwości uiszczania alimentów (najczęściej jest to wskazanie ile co miesiąc zobowiązany zgadza się zapłacić uprawnionemu, a w przypadku ich większej liczby wskazanie ile co miesiąc zobowiązany zgadza się zapłacić każdemu z nich) ;
  • osobę uprawnionego (w przypadku małoletnich dzieci to one są uprawnione);
  • sposób płatności (w przypadku małoletnich dzieci będzie to do rąk przedstawiciela ustawowego – jednego z rodziców, warto też wskazać czy płatność ma być do rąk własnych, przekazem pocztowym czy na określony rachunek bankowy);
  • termin płatności oraz skutki naruszenia terminu płatności poszczególnych rat (przykładowo naliczanie odsetek ustawowych za opóźnienie);
  • opcjonalnie – oznaczenie czasu trwania umowy;
  • opcjonalnie – oświadczenie dłużnika o dobrowolnym poddaniu się egzekucji.

Oświadczenie dłużnika o dobrowolnym poddaniu się egzekucji zgodnie z art. 777 kodeksu postępowania cywilnego wskazuje, że taki akt notarialny jest już tytułem egzekucyjnym na równi z  orzeczeniami sądowymi. Konieczne dla możliwości wyegzekwowania alimentów jest dokładne wskazanie wysokości alimentów oraz terminu ich zapłaty.

Właśnie ten zapis umożliwia potem uprawnionemu do świadczeń alimentacyjnych złożenie do sądu rejonowego jego zamieszkania wniosku o nadanie aktowi notarialnemu klauzuli wykonalności. Uprawniony powinien zadbać, żeby w akcie notarialnym znalazło się oświadczenie dłużnika o dobrowolnym poddaniu się egzekucji.

Koszt sporządzenia umowy o alimenty w formie aktu notarialnego zależy od wysokości świadczeń, terminów płatności oraz czasu na jaki umowa zostaje zwarta. Dlatego należy zwrócić się do konkretnego notariusza o szczegółową informację o kosztach.

Jeśli strony albo jedna ze stron w późniejszym czasie uznają, że powstała konieczność zmiany umowy o alimenty (n.p. zmiana kwoty, terminu płatności), mogą zmienić postanowienia umowy odpowiednim aneksem. Natomiast w przypadku braku zgody stron co do zasugerowanych zmian można zawsze wystąpić o wprowadzenie zmiany na drogę sądową.

aplikant radcowski Elżbieta Baranowska
Okręgowa Izba Radców Prawnych w Gdańsku

Umowa alimentacyjna u notariusza

Przedmiotem alimentów są środki utrzymania (ewentualnie wychowania) osoby uprawnionej. Wszelkie umowy alimentacyjne u notariusza dotyczą obowiązku w zakresie świadczeń finansowych. Nie dotyczą obowiązków związanych z wychowaniem dziecka (np. dbaniem o jego czystość, przygotowywaniem posiłków, czy opieką w chorobie).

Zgodnie z art. 128 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego obowiązek alimentacyjny polega na dostarczaniu środków utrzymania oraz (opcjonalnie, gdy istnieje taka potrzeba) wychowania. Obciąża on krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo i polega na bieżącym dostarczaniu środków utrzymania osobie uprawnionej.

Umowa między rodzicami o alimenty może zostać podpisana u notariusza. Jest to jedna z czynności notarialnych, w wyniku której alimenty są ustalane w kancelarii notarialnej.

Wcześniej było to możliwe tylko na drodze sądowej.

Obecnie notariusz może sporządzić umowę o określenie obowiązku alimentacyjnego, jednak wyłącznie przy zgodzie obojga rodziców na określoną wysokość opłat.

Wątpliwości w tej kwestii wyjaśnia Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 4.12.2013 roku (sygn.

akt III CZP 85/13): „Stosunek alimentacyjny nie wyróżnia się niczym szczególnym na tle innych stosunków prawnych, które powstają z mocy samego prawa i mają pozaumowną podstawę”.

W związku z tym, sąd dopuszcza nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu, kiedy dłużnik składa oświadczenie o poddaniu się egzekucji świadczeń alimentacyjnych.

Umowa między rodzicami o alimenty

Co znajduje się w umowie alimentacyjnej sporządzonej u notariusza? Obie strony – zarówno rodzic zobowiązany, jak i działający w imieniu małoletniego dziecka – zgodnie określają wysokość alimentów, a także sposób oraz termin ich płatności. Dłużnik dobrowolnie poddaje się egzekucji świadczeń alimentacyjnych, a w ramach tej czynności zostaje sporządzony akt notarialny.

Forma aktu notarialnego ma taką samą moc jak wyrok sądu – jest równorzędnym tytułem egzekucyjnym. Czyli jeżeli dłużnik (rodzic zobowiązany do płacenia alimentów) nie płaci, można wszcząć postępowanie egzekucyjne bez przeprowadzania rozprawy sądowej (art. 776 K.p.c. w zw. z art. 777 par.

1 pkt 4 K.p.c.). W tym celu składa się akt notarialny w sądzie rejonowym wraz z wnioskiem o nadanie mu klauzuli wykonalności. Następnie, po nadaniu klauzuli wykonalności przez sąd, trzeba złożyć go u komornika.

Po wykonaniu tych czynności, komornik przystępuje do egzekucji świadczeń alimentacyjnych.

See also:  Zmiany w majątku a rozwód

Sąd czy ugoda alimentacyjna u notariusza?

Droga sądowa jest wybierana wtedy, gdy stosunki między rodzicami są napięte, przez co nie mogą dojść do porozumienia. Warto jednak pamiętać, że jeśli wysokość i szczegóły alimentów zostały ustanowione przez sąd, żadna ze stron nie może ich samodzielnie modyfikować.

Kiedy stosunki między stronami są przyjazne, zdarza się, że umowa między rodzicami o alimenty zostaje zawartaw formie ustnej. To bardzo ryzykowny krok, ponieważ w razie zalegania ze spłatą trudno będzie cokolwiek udowodnić i dochodzić swoich praw.

Alternatywą dla takich działań jest sporządzenie umowy alimentacyjnej w formie aktu notarialnego. W większości przypadków jest on niepodważalny i stanowi tytuł wykonawczy, który ma taką samą moc jak wyrok sądowy. Dlatego niezależnie od sytuacji, każda ze stron umowy będzie zobligowana do spełniania ustaleń zawartych w akcie spisanym u notariusza.

W jakich sytuacjach warto podpisać umowę alimentacyjną u notariusza?

Wtedy, gdy obie strony chcą, aby zawarta między nimi ugoda była efektem porozumienia i jednocześnie wyrazem ich dobrej woli. Pozwala to zdecydowanie skrócić czas, który trzeba byłoby poświęcić na postępowanie sądowe. Umowa alimentacyjna u notariusza to rozwiązanie koncyliacyjne, czyli stanowiące próbę ugodowego rozstrzygnięcia sytuacji.

Taką umowę warto zawrzeć w formie aktu notarialnego, jeżeli:

  • Dłużnik (rodzic zobowiązujący się do płacenia alimentów) chce dobrowolnie płacić świadczenia na uprawnionego (dziecko).
  • Obie strony chcą dojść do porozumienia w kwestii wysokości alimentów bez poświęcania czasu i energii na postępowanie sądowe.

Ugoda alimentacyjna spisana u notariusza pozwala na jasne określenie obowiązków obu stron. Każde ewentualne nieporozumienie może być potem rozwiązane w oparciu o jej treść.

Umowa o alimenty – wzór dokumentu

Jak wygląda ugoda alimentacyjna u notariusza i jaki jest wzór umowy o alimenty? Co musi się w niej znaleźć?

Podobnie jak w przypadku innych aktów notarialnych, tak i ten dokument powinien zawierać:

  • dane obu stron – oznaczenie stron umowy jako wierzyciel (dziecko działające przez jednego z rodziców) i dłużnik,
  • przedmiot umowy, czyli obowiązek alimentacyjny,
  • wspólnie ustaloną wysokość alimentów,
  • formę i datę płatności (do konkretnego dnia każdego miesiąca na podany rachunek bankowy),
  • zapis o dobrowolnym poddaniu się egzekucji przez dłużnika,
  • własnoręczny podpis każdej ze stron (w przypadku dziecka przez reprezentującą je osobę).

Co istotne, jeżeli sprawa dotyczy alimentów na dziecko, to nie rodzic jest stroną umowy. Pełni on jedynie funkcję reprezentanta osoby małoletniej.

Oprócz tego wysokość opłaty najlepiej podawać w osobnych kwotach na każde dziecko. W wielu przypadkach chodzi o dzieci mające różne potrzeby m.in. ze względu na wiek czy stan zdrowia.

W rezultacie zbiorcza kwota alimentów nie precyzuje też, jaki zakres danej opłaty będzie przysługiwać poszczególnym osobom.

Dlatego znacznie lepszym rozwiązaniem okazuje się podanie odrębnych wysokości opłat alimentacyjnych na każde dziecko.

Na co jeszcze zwrócić uwagę, zawierając ugodę alimentacyjną u notariusza?

Inną ważną kwestią jest umieszczenie w umowie między rodzicami informacji o dopuszczalnych zmianach tej kwoty. Przykładowo, może ona rosnąć o wyznaczony procent w danym odstępie czasowym, ponieważ z wiekiem potrzeby dziecka stają się większe.

To niezwykle istotna wzmianka, ponieważ jeżeli umowa zostanie zawarta, a jedna ze stron nie zgodzi się na dobrowolne podwyższenie alimentów w późniejszym czasie, będzie trzeba wkroczyć na drogę sądową.

Wtedy wcześniej spisany akt notarialny nie stanowi podstawy, czyli sąd nie rozpatruje podwyższenia alimentów, tylko na nowo ustala ich wysokość.

Poza tym w umowie musi znaleźć się informacja o tym, kiedy wygasają jej postanowienia. Dobrym krokiem jest też dokładne sprawdzenie, jakie są ewentualne okoliczności, które mogą doprowadzić do jej wypowiedzenia.

Oczywiście zawierając umowę alimentacyjną u notariusza nie ma potrzeby uzyskiwania zeznań świadków ani dowodów np. odnośnie dochodów każdej ze stron czy kosztów utrzymania dziecka.

Ile kosztuje notariusz przy alimentach?

Wiele osób zastanawia się, ile umowa o alimenty. Opłaty notarialne zależą od kilku kwestii, w tym:

  • wysokości świadczeń alimentacyjnych,
  • okresu, na jaki alimenty będą zasądzone,

Maksymalną wysokość wynagrodzenia notariusza reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej z dn. 28 czerwca 2004 roku (Dz. U. z dnia 29 czerwca 2004 r.). Na ostateczny koszt notariusza przy alimentach składa się m.in. taksa notarialna. Z tego względu po ostateczną wycenę należy zgłosić się bezpośrednio do kancelarii notarialnej.

Alimenty na dziecko Notariusz w Krakowie tel. 501 46 22 33

Alimenty na dziecko zamiast w Sądzie można od ręki uzyskać na podstawie aktu notarialnego zawartego u notariusza, który ma moc wyroku Sądu i upoważnia do egzekucji komorniczej. Oprócz alimentów można uregulować notarialnie inne istotne sprawy dziecka.

Alimenty dla dziecka można również uzyskać na podstawie aktu notarialnego, w którym dłużnik poddał się egzekucji i który obejmuje obowiązek zapłaty sumy pieniężnej do wysokości w tym akcie określonej.

W sytuacji, gdy umowa alimentacyjna dotyczy dziecka oprócz określenia wysokość alimentów oraz daty i formy ich płatności, warto uregulować też inne istotne kwestie np.

dotyczące kontaktów z dzieckiem, czy wpływu rodzica na edukację dziecka.

Warto pamiętać, że w przypadku alimentów na dziecko, stroną umowy alimentacyjnej jest dziecko, a nie rodzic, który jako przedstawiciel ustawowy jedynie reprezentuje dziecko.

W przeciwieństwie do postępowania sądowego, w akcie notarialnym nie trzeba przeprowadzać żadnych dowodów z dokumentów lub zeznań świadków na okoliczność uzyskiwanych dochodów stron, kosztów utrzymania dziecka.

W umowie alimentacyjnej dotyczącej dzieci należy zwrócić uwagę na istotne kwestie. Wysokość alimentów powinno się ustalać osobno na każde dziecko. Każde dziecko może mieć inne potrzeby wynikające np. z wieku, stanu zdrowia i innych uzasadnionych potrzeb.

Warto też pomyśleć na przyszłość i uregulować wiele innych istotnych kwestii np. sposób waloryzacji, możliwości podwyższenia alimentów, czas trwania umowy alimentacyjnej, przesłanki ewentualnego wypowiedzenia zawartej umowy.

W przypadku pominięcia pewnych uzgodnień lub nieprecyzyjnego określenia w umowie ważnych kwestii oraz pogorszenia wzajemnych relacji lub zaistnienia innych okoliczności – pozostanie ustalenie ich na drodze  sądowej.

W dodatku jeśli zajdzie konieczność podwyższenia alimentów postępowanie sądowe nie będzie ograniczało się do kwestii podwyższenia alimentów, ale ich ustalenia i Sąd od podstaw będzie badał potrzeby alimentacyjne.

W każdej sytuacji, gdy strony są w stanie porozumieć odnośnie wysokości i formy alimentów – warto wybrać polubowną drogę i podpisać umowę lub  ugodę dotyczącą alimentów.

Pozwoli to uniknąć długotrwałego procesu sądowego oraz związanych z nim kosztów sądowych i zastępstwa procesowego.

Umożliwi też precyzyjne ustalenie i zabezpieczenie wykonania wielu istotnych kwestii na przyszłość, co nie zawsze jest możliwe w przypadku wyroku sądowego.

Nie należy jednak umawiać się na alimenty bez żadnego zabezpieczenia, gdyż zawarcie umowy w formie ustnej lub w formie cywilno-prawnej nie daje możliwości zabezpieczenia roszczeń, ani żadnej możliwości wyegzekwowania swych praw.

Warto więc zabezpieczyć na przyszłość siebie lub dzieci, gdyż w każdej chwili relacje pomiędzy stronami mogą się pogorszyć lub nastąpić nieprzewidziane okoliczności. Ich skutkiem może być uchylanie się przez drugą stronę od obowiązku alimentacyjnego. W takiej sytuacji pozostanie tylko długotrwałe postępowanie sądowe.

Pozornie zgodne porozumienie odnośnie alimentów, nie podparte wiążącym dokumentem, może okazać się wtedy drogą do Sądu. Ugoda alimentacyjna zawarta u notariusza pozwala w jasny sposób określić wzajemne obowiązki stron. Wszelkie ewentualne nieporozumienia w przyszłości, można rozwiązać powołując się na jej treść.

Strony mogą ją też w każdym czasie taką umowę zmienić lub rozwiązać. W przypadku nie wywiązywania się z zobowiązań – umowa stanowi dowód w Sądzie i podstawę do dochodzenia swoich praw, w przeciwieństwie do zwykłego porozumienia.

Umowę alimentacyjną należy traktować jako zabezpieczenie stron, nie jako wyraz braku zaufania. Nawet jeśli rodzice pozostają w dobrych relacjach, zawarcie umowy alimentacyjnej pozwoli uniknąć w przyszłości ewentualnych konfliktów.

  • Opłaty związane z zawarciem umowy o alimenty zależą od wysokości świadczeń alimentacyjnych oraz okresu trwania zobowiązania alimentacyjnego.
  • Więcej na temat ugody alimentacyjnej zawartej u notariusza: Umowa alimentacyjna (ugoda alimentacyjna).
  • W sprawach dotyczących zawarcia umowy lub ugody alimentacyjnej (alimentów na dziecko) oraz opłat – prosimy o kontakt z Agnieszką Kozek notariuszem w Krakowie.

Leave a Reply

Your email address will not be published.