Alimenty na córkę która urodziła dziecko i zamieszkała z partnerem

Alimenty na córkę która urodziła dziecko i zamieszkała z partnerem Alimenty na córkę która urodziła dziecko i zamieszkała z partnerem

Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego (art. 135 § 1 KRO). Usprawiedliwione potrzeby dziecka powinny być oceniane nie tylko na podstawie wieku, lecz również miejsca pobytu dziecka, jego środowiska, możliwości zarobkowych zobowiązanych do jego utrzymania i całego szeregu okoliczności każdego konkretnego przypadku. Górną granicą świadczeń alimentacyjnych są natomiast zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego, nawet, jeżeli nie wystarczają one na pokrycie wszystkie usprawiedliwione potrzeby uprawnionego do alimentacji.

Alimenty na córkę która urodziła dziecko i zamieszkała z partneremAlimenty na dziecko córkę czy syna gdy zamieszkało z ojcem matką Poznań

Czas trwania obowiązku alimentacyjnego nie jest ograniczony terminem i nie pozostaje też w zależności od osiągnięcia przez uprawnionego określonego stopnia wykształcenia. Jedyną okolicznością, od której zależy bądź trwanie, bądź ustanie obowiązku, jest to, czy dziecko może utrzymać się samodzielnie, jest przy tym oczywiste, że nie można tego wymagać od małych dzieci.

Zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego można żądać w razie zmiany stosunków (art. 138 KRO), przy zachowaniu reguł wynikających z art. 135 KRO. Poprzez pojęcie „stosunków” należy rozumieć okoliczności istotne z punktu widzenia ustawowych przesłanek obowiązku alimentacyjnego i jego zakresu.

Zatem zmiana stosunków to zmiana okoliczności, od których zależy istnienie i zakres obowiązku alimentacyjnego – rozumie się przez to zwiększenie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego lub istotne zmniejszenie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego, które uzasadniają potrzebę skorygowania -zmniejszenia lub zwiększenia- wysokości świadczeń alimentacyjnych.

Należy wziąć pod uwagę okoliczności mogące świadczyć o zmianie stosunków majątkowych stron takie jak: zmiana stosunków własnościowych powodująca utratę bądź zwiększenie majątku, okoliczności świadczące o zmianie możliwości zarobkowych stron, a także stan faktyczny.

Zaznaczyć trzeba, że zmiana stosunków będąca podstawą do zmiany orzeczenia musi zaistnieć po uprawomocnieniu się wyroku, w którym zasądzono alimenty (wyrok SN z dnia 25 maja 1999 r. w sprawie o sygn. akt I CKN 274/99).

Podkreślenia wymaga, że zmiana orzeczenia alimentacyjnego na podstawie art. 138 KRO jest dopuszczalna tylko w razie zmiany stosunków powstałych po wydaniu tego orzeczenia i porównania stanu istniejącego w dacie uprzedniego orzeczenia ze stanem obecnym.

Przy czym dowodzenie w przedmiocie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz możliwości majątkowych zobowiązanego ma na celu wykazanie zmian w tym zakresie i nie może zmierzać do polemiki z ustaleniami poczynionymi w poprzedniej sprawie, które jak już wskazano objęte są powagą rzeczy osądzonej.

Alimenty na córkę która urodziła dziecko i zamieszkała z partneremSprawa sądowa opracowana przez Kancelarię

Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie od daty ustalenia poprzednich alimentów, czyli od 19 listopada niewątpliwie nastąpiła zmiana stosunków, o jakiej stanowi art. 138 KRO, a występuje ona po stronie małoletniego P. M., który od 27 lutego przeszedł pod opiekę swojego ojca S. M., który przejął całościowe pokrywania kosztów utrzymania syna.

Sąd uznał, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, iż żądanie wniesione przez ojca dziecka S. M. zarówno w zakresie uchylenia obowiązku alimentacyjnego ciążącego na nim względem małoletniego syna P. M. jak i ustalenia alimentów na rzecz dziecka od pozwanej K. B. (1) zasługuje na uwzględnienie.

Pierwsze żądanie jest zasadne z uwagi na okoliczność, iż w dacie ustalania alimentów od ojca na rzecz dziecka, chłopiec pozostawał pod opieka swojej matki K. B. (2), a rodzice dziecka zamieszkiwali odrębnie, co wymagało partycypacji ojca dziecka w kosztach miesięcznego jego utrzymania. Co do drugiego żądania niewątpliwie na pozwanej K. B.

(1) ciąży obowiązek partycypowania w kosztach utrzymania swojego małoletniego syna, a obowiązek ten winien mieścić się w granicach jej możliwości finansowych. Sąd stoi na stanowisku, iż obiektywne możliwości zarobkowe matki dziecka są niższe aniżeli uposażenie uzyskiwane przez ojca dziecka.

Fakt ten nie zwalnia jednak matki chłopca od obowiązku jej przyczyniania się do zaspakajania finansowych potrzeb utrzymania P. M..

Koszty usprawiedliwionego utrzymania małoletniego powoda podawane przez jego ojca sięgają kwoty 720 zł w skali miesiąca, przy czym na zakup leków 70 zł średniomiesięcznie, na wyżywienie i środki czystości 400 zł miesięcznie, na odzież 100 zł miesięcznie, na opłatę stałą w przedszkolu 150 zł miesięcznie.

Ojciec powoda nie był w stanie podać dokładnych kosztów własnego utrzymania, wskazując, iż na swoje leki oraz środki czystości i opłatę za telefon komórkowy wydaje 180 zł miesięcznie. Na opłaty mieszkaniowe, w których partycypuje składa się opłata za czynsz 400 zł, za energie elektryczną 216 zł, za telewizję (…) z internetem 75 zł oraz butlę z gazem 50 zł miesięcznie. Jednocześnie ojca powoda obciąża spłata zadłużenia w kwocie 300 zł miesięcznie.

Alimenty na córkę która urodziła dziecko i zamieszkała z partneremAlimenty na dziecko córkę czy syna gdy zamieszkało z ojcem matką Poznań

Pozwana K. B. (1) z uwagi na uzyskiwane dochody z prac dorywczych w wysokości 500 zł oraz zasiłki pobierane na rzecz córki J. B. minimalizuje miesięczne koszty własnego i dziecka utrzymania.

Zdaniem Sądu pozwana jako osoba młoda, zdrowa jest w stanie podjąć pracę w pełnowymiarowym czasie pracy i uzyskiwać z niej wynagrodzenia na poziomie najniższego miesięcznego wynagrodzenia jakie pracodawcy oferują dla osób bez kwalifikacji w okolicznych urzędach pracy, zatem na poziomie 1750 zł brutto w skali miesiąca. Również przeszkodą w podjęciu pracy zarobkowej w pełnym wymiarze czasu pracy nie jest opieka na córką J. B., gdyż ta objęta jest opieką przedszkolną. K. B. (1) winna mieć świadomość, iż okoliczność iż P. M. zamieszkuje ze swoim ojcem nie zwalnia jej z obowiązku partycypacji w kosztach utrzymania wspólnego dziecka.

Zdaniem Sądu pozwana powinna swój budżet domowy planować w sposób racjonalny, aby móc sprostać obowiązkowi alimentacyjnemu względem małoletniego P. M. w sposób pozwalający na prawidłowy rozwój chłopca i życie na odpowiednim poziomie.

Alimenty na córkę która urodziła dziecko i zamieszkała z partnerem

Ze wskazanych powyżej powodów Sąd z datą 1 marca uchylił obowiązek alimentacyjny ciążący na S. M. względem małoletniego P. M., a także ustalił alimenty na rzecz małoletniego powoda na kwotę po 850 zł miesięcznie od pozwanej K. B. (1). Wyrok Sądu Rejonowego – III Wydział Rodzinny i Nieletnich III RC 181/15

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji, prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

Alimenty na rodzica (2021)

Alimenty na córkę która urodziła dziecko i zamieszkała z partnerem

Alimenty na rodzica to temat, który często wywołuje spore zdziwienie. Wiemy o alimentach na dzieci i małżonka, ale o tym, że są sytuacje, w których to dziecko ma łożyć na rodzica wydają się rzadkie. Jednak są zasądzane, choć są to nierzadko trudne sprawy, budzące wiele silnych emocji.

  • Odpowiedzmy sobie więc na kilka pytań, które są kluczowe tej kwestii:
  • Kiedy rodzic może domagać się alimentów od dziecka? 
  • Jak rodzic może ubiegać się o alimenty od dziecka?
  • Jak dziecko może się uchylić od alimentów na rodzica?
  • Przejdźmy więc do alimentów na rodzica. 

Alimenty na rodzica – kiedy muszę je płacić?

Dziecko może być zobowiązane do alimentów, jeśli rodzic:

  • znajduje się w niedostatku oraz
  • nie pozostaje w związku małżeńskim ani nie ma zasądzonych alimentów od byłego małżonka lub małżonka w separacji.

Jeśli dzieci jest więcej, to obowiązek rozkłada się na nie wszystkie, ale w częściach, które odpowiadają ich możliwościom zarobkowym i majątkowym. 

Czyli: nie dzielimy należnej kwoty na tyle równych części, ile jest dzieci, ale porównujemy ich możliwości zarobkowe. Co to oznacza? To oznacza, że patrzymy na stan zdrowia, wiek wykształcenie, umiejętności i majątek danej osoby. Oceniamy, ile jest w stanie faktycznie zarobić albo jakie może mieć przychody ze swojego majątku, a nie ile rzeczywiście zarabia.

Mówimy oczywiście o dorosłych dzieciach, które mogą się same utrzymać, a nie o dzieciach, wobec których na rodzicach ciąży obowiązek alimentacyjny.

Aby żądać alimentów od dziecka, rodzic musi znaleźć się w niedostatku. 

Rodzic w niedostatku

Niedostatek nie jest zdefiniowany w przepisach prawa. Jest to pojęcie niedookreślone, którego treść w kontekście alimentów ustaliły sądy i doktryna. 

Kiedy więc możemy powiedzieć, że ktoś jest w niedostatku?

Mówimy o niedostatku, gdy ktoś nie może zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb własnymi siłami. Chodzi o taką sytuację, kiedy ktoś nie ma na to środków i nie jest w stanie ich zdobyć. 

Te okoliczności muszą zostać wykazane przed sądem, a sąd będzie je oceniał indywidualnie. 

Alimenty na córkę która urodziła dziecko i zamieszkała z partneremCo to znaczy, że rodzic jest w niedostatku? Infografika, Agata Czaicka, radca prawny Gdańsk

Alimenty na rodzica a jego możliwości zarobkowe

Co ważne, brak możliwości zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb nie może być zawiniony przez rodzica. Jeśli rodzic mógłby pracować, choćby w niepełnym wymiarze, albo w inny sposób uzyskiwać środki utrzymania, ale decyduje się tego nie robić, wówczas nie ma prawa domagać się alimentów od dzieci. 

Sąd bada sytuację tego konkretnego rodzica, w jego sytuacji życiowej. Ocenia, czy jego stan zdrowia i wiek pozwalają na podjęcie pracy zarobkowej, w której byłby w stanie zarobić na swoje usprawiedliwione potrzeby.

Sąd zwraca też uwagę na wykształcenie rodzica i realne możliwości na rynku pracy. Rzadziej odmówi zasądzenia alimentów na rzecz starszej i schorowanej osoby, niż zdrowego człowieka i wciąż sprawnego człowieka, który ma możliwość zatrudnienia. Jak się za chwilę przekonamy – nie jest to jednak bezwzględną regułą. 

Co z majątkiem rodzica?

Bierzemy też pod uwagę możliwości majątkowe rodzica, czyli oceniamy, czy posiada on majątek, który mógłby przynosić jakieś dochody. Może rodzic ma mieszkanie, w którym sam nie mieszka i może je wynająć? A może ma pole, które mógłby wydzierżawić albo obsadzić (jeśli siły mu na to pozwalają)?  

See also:  Alimenty z majątku wspólnego

Jeśli jednak z sobie tylko znanych powodów tego nie robi, to oznacza to, że nie wykorzystuje w pełni swoich możliwości majątkowych. W takiej sytuacji, nie można mówić o niedostatku, który uprawniałby do alimentów.  

Ważne: nie możemy, co do zasady, wymagać od rodzica, żeby np. sprzedał swoje ubrania, niezbędny mu samochód albo mieszkanie, w którym mieszka i utrzymywał się z pieniędzy ze sprzedaży.

Inaczej jednak wygląda sprawa, gdy rodzic mieszka sam w dużym mieszkaniu, którego wartość rynkowa jest wysoka . Można wówczas uznać, że metraż mieszkania przekracza jego potrzeby.  Wtedy możemy zaryzykować stwierdzenie, że rodzic powinien sprzedać mieszkanie, kupić lub wynająć mniejsze i zaspokajać usprawiedliwione potrzeby przez dłuższy czas.

Częściowe pokrywanie potrzeb

Czy niedostatek zachodzi tylko wtedy, gdy rodzic nie ma żadnych dochodów?

Nie, mówimy o niedostatku nawet wtedy, kiedy rodzic otrzymuje jakieś środki, ale nie wystarczają one na pokrycie jego usprawiedliwionych potrzeb.  

Ważne:  Jeśli rodzic jest w stanie zaspokajać swoje potrzeby częściowo, bo np. otrzymuje niskie wynagrodzenie za pracę, emeryturę lub rentę, to w pozostałej części może domagać się alimentów od dziecka. 

Natomiast świadczeń otrzymywanych z funduszy pomocy społecznej, jak np. zasiłek z MOPS nie traktuje się jako dochodu. Innymi słowy: fakt, że rodzic dostaje zasiłek z MOPS nie wyłącza ani nie zmniejsza obowiązku alimentacyjnego ciążącego na dziecku. 

Usprawiedliwione potrzeby – czyli jakie?

Mówimy też o usprawiedliwionych potrzebach, których rodzic nie jest w stanie sam zaspokoić. Sąd też w kontekście danej sprawy ocenia, czy dana potrzeba jest usprawiedliwiona. Takimi potrzebami jest np. jedzenie, opłaty za mieszkanie, ubrania i leki. 

Trudniej wyobrazić sobie, żeby sąd zasądził od dziecka alimenty, które mają pomóc spłacać rodzicowi raty za drogi telewizor albo nowe auto. 

Ale znowu, tu również wszystko zależy od kontekstu i to sąd będzie ostatecznie rozstrzygał, czy np. ten nowy samochód nie jest rodzicowi niezbędny do przemieszczania się, bo np. mieszka w miejscu oddalonym od komunikacji zbiorowej lub jego zakup nie był wymuszony potrzebami zdrowotnymi. 

Pozew o alimenty na rodzica

  1. Rodzic, który popadł w niedostatek bez swojej winy, może żądać, aby sąd nałożył na jego dorosłe dziecko obowiązek zapłaty określonej sumy tytułem alimentów. 
  2. Aby to zrobić, rodzic musi złożyć pozew do sądu.

     

  3. Jak to dokładnie zrobić? 

Do jakiego sądu składa się pozew o alimenty na rodzica?

Pozew można złożyć do sądu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka.

Można też skorzystać z właściwości przemiennej i skierować pozew do sądu właściwego ze względu na miejsca zamieszkania rodzica. 

Co musi zawierać pozew o alimenty dla rodzica?

Taki pozew musi zawierać przede wszystkim dane rodzica i pozwanego dziecka. Wskazujemy też kwotę, której żądamy tytułem alimentów. Rodzic powinien wskazać wysokość swoich potrzeb.

Jeśli dysponuje takimi informacjami, powinien także opisać sytuację majątkową dziecka- jego dochody, zawód, wykształcenie itp.  W miarę możliwości, należy załączyć dokumenty potwierdzające to, co napisaliśmy w pozwie m.in.

zaświadczenia o dochodach, dowody potwierdzające ponoszone koszty (np. opłaty za mieszkanie, leki).

Czy muszę mieć adwokata składając pozew o alimenty?

Nie, nie ma takiego wymogu. Natomiast często adwokat lub radca prawny obeznany z prawem rodzinnym będzie fachowym wsparciem. Z racji doświadczenia, sporządzi i wniesie kompletny pozew, zadba o możliwie najlepsze wykazanie okoliczności, na które się powołujemy w pozwie i pomoże przygotować się do przesłuchania przez sąd. 

Alimenty na rodzica – jak się od nich uchylić? 

Sytuacja, w której jako dorosłe dziecko otrzymujemy z sądu pozew złożony przeciwko nam o zapłatę alimentów na rzecz naszego rodzica, na pewno nie należy do najmilszych. Życie pisze różne scenariusze i nie zawsze wysokie zarobki i ciepłe relacje z rodzicami stają się naszym udziałem. 

Może się zdarzyć, że sami jesteśmy w trudnej sytuacji materialnej i dodatkowe obciążenie w postaci alimentów na rodzica będzie dla nas nie do udźwignięcia.

Albo wiemy, że rodzic mógłby podjąć pracę albo osiągnąć potrzebne dochody z majątku, który posiada.

W jeszcze innej sytuacji może się zdarzyć, że nasze relacje z rodzicem są na tyle trudne (lub nie istnieją) i po prostu – nie chcemy nic płacić, bo w naszym przekonaniu to byłoby niesprawiedliwe.

To jest właśnie ten moment, w którym odpowiadamy na pytanie, jak się uchylić od obowiązku alimentacyjnego wobec rodzica. 

Po pierwsze: niedostatek dziecka

Oceniając zakres obowiązku alimentacyjnego dziecka wobec rodzica, sąd bada zarobkowe i majątkowe możliwości dziecka (art. 135§1 KRO). 

Mówiąc w uproszczeniu: sąd patrzy nie na to, ile dziecko mówi, że zarabia, ale ile może zarobić.  Bierze pod uwagę zawód dziecka, jego wykształcenie, stan zdrowia, sytuację na rynku pracy. Sprawdza też, czy dziecko nie posiada majątku, z którego mogłoby czerpać dochody. Można powiedzieć, że działa tu na podobnej zasadzie, jak gdy ocenia stan niedostatku rodzica.

Alimenty na córkę która urodziła dziecko i zamieszkała z partneremAlimenty na rodzica, możliwości zarobkowe dziecka, cclaw.pl Kancelarie Gdańsk

Uchylenie od alimentów na rodzica – obniżenie stopy życiowej to za mało 

WAŻNE: W relacji rodzic w niedostatku – dziecko, nie ma znaczenia, że płacenie alimentów jest znacznym obciążeniem dla dziecka.

To, że dziecko ma swoją rodzinę na utrzymaniu, a łożenie na dorosłego rodzica wiąże się dla niego z dużym uszczerbkiem finansowym – nie ma wpływu na jego obowiązek. Nawet, jeśli dziecko np.

stara się o kredyt, bo potrzebuje kupić większe mieszkanie, a płacenie alimentów uniemożliwi mu spłacanie rat – obowiązek alimentacyjny jest bezlitosny. Sąd nadal może nakazać dziecku zapłatę alimentów.

Natomiast przyjęło się, że jeśli dziecko płacąc alimenty samo popadłoby w niedostatek, czyli nie mogłoby przez to zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb, wówczas nie może ono zrealizować obowiązku alimentacyjnego. Wtedy obowiązek ten albo zwiększy zakres obowiązku pozostałych dzieci, albo – w ich braku – przechodzi na dalszych krewnych. 

Oczywiście, granica pomiędzy obniżeniem stopy życiowej dziecka a niedostatkiem jest nieostra. Dziecko musi też przekonać sąd, że płacenie alimentów na rodzica wpędzi je w niedostatek.

Nie jest to łatwym zadaniem i wymaga wykazywania przed sądem stosownych okoliczności (przedstawiania rachunków, zaświadczeń, czasem też wykazywania, że nie możemy podjąć lepiej płatnej pracy).

 Ostatecznie to do sądu będzie należała ocena, czy i w jakim stopniu dziecko jest w stanie łożyć na rodzica. 

Rodzic nie jest w niedostatku 

Do alimentów uprawniony jest wyłącznie rodzic będący w niedostatku. Sąd zanim będzie przyglądał się sytuacji majątkowej i zarobkowej dziecka, oceni, oceni sytuację rodzica. 

Dziecko jako pozwany, może też próbować podważyć przesłankę niedostatku „na własną rękę”. Może próbować przekonać sąd, że rodzic ma faktycznie możliwość zaspokojenia swoich usprawiedliwionych potrzeb własnymi siłami. Jeśli wie o istnieniu majątku rodzica, z którego mógłby się on utrzymać, może go wskazać. 

Taka taktyka może okazać się skuteczna, ale nie zawsze jest możliwa, szczególnie jeśli dziecko nie ma od wielu lat kontaktu z rodzicem i nie ma wiedzy dotyczącej jego sytuacji.

Jest jednak przepis w Kodeksie Rodzinnym i Opiekuńczym, który daje dziecku wprost możliwość uchylenia się od alimentów. Jest to art. 144 (1) KRO.

Alimenty na rodzica niezgodne z zasadami współżycia społecznego

Zdarzają się sytuacje, kiedy rodzic i dziecko są ze sobą skonfliktowani, nie utrzymują kontaktu lub ich relacje są bardzo burzliwe. Często dziecko otrzymując pozew o alimenty od rodzica czuje, że ich zapłata byłaby niesprawiedliwa. W takiej sytuacji może powołać się na zasady współżycia społecznego i uchylić od obowiązku alimentacyjnego.

Kiedy alimenty na rodzica są niezgodne z zasadami współżycia społecznego? 

Nie ma jednej odpowiedzi na to pytanie. Nie powstał katalog zachowań, w którym można by sprawdzić, czy dane działanie spełnia tę przesłankę, czy nie. Sąd każdą sytuację bada indywidulanie i orzeka biorąc pod uwagę okoliczności danej sprawy.

  • Można jednak wskazać kilka sytuacji, w których uchylenie obowiązku alimentacyjnego z uwagi na sprzeczność z zasadami współżycia społecznego jest bardzo prawdopodobna. Może się tak stać, gdy rodzic:
  • – sam nie łożył na dziecko, gdy nie było jeszcze pełnoletnie
  • – znęcał się nad dzieckiem
  • – porzucił dziecko, 
  • – przez wiele lat nie utrzymywał z nim kontaktu
  • – nie interesował się losem dziecka, 
  • – niewłaściwie wykonywał władzę rodzicielską, np. pił i nie zapewniał dziecku właściwej opieki,

– wpadł w niedostatek z własnej winy, np. jego stan zdrowia, który uniemożliwia mu podjęcie pracy, spowodowany jest wieloletnim stylem życia i nadużywaniem alkoholu.

Jak w każdej sprawie, tu również sąd będzie oceniał te kwestie indywidualnie. To sąd zdecyduje, czy uchylenie się od obowiązku alimentacyjnego w danej sprawie jest zgodne z zasadami współżycia społecznego, czy nie. 

Uznaje się, że rodzic, który jest uzależniony od alkoholu lub narkotyków i odmawia leczenia, przez co jest faktycznie niezdolny do pracy, sam odpowiada za swój stan. Jednak okoliczności danej sprawy mogą wskazywać, że mimo tego, to właśnie pozbawienie go pomocy dziecka byłoby niezgodne z zasadami współżycia społecznego. 

Prawo rodzinne – Kancelaria Gdańsk

Ten artykuł miał na celu ogólne przedstawienie tematu alimentów na rodzica. Jeśli potrzebują Państwo porady w konretnej sprawie, serdecznie zapraszamy do naszej Kancelarii w Gdańsku. Możemy również umówić się na spotkanie online.

Chętnie doradzimy w kwestii alimentów, ale też w innych sprawach z zakresu prawa rodzinnego.

Specjalizujemy się w szczególności w prowadzeniu spraw rozwodowych. Wieloletnie doświadczenie, szeroka praktyka i duża wiedza przekładają się na sprawne i rzeczowe prowadzenie rozwodu. Zapraszamy do kontaktu.

Alimenty dla pełnoletniej córki która urodziła dziecko

Jeśli chodzi o obowiązek alimentacyjny względem małoletniego syna, podstawą roszczenia będzie przepis art. 133 k.r.o. Zgodnie z jego treścią rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Alimenty na córkę która urodziła dziecko i zamieszkała z partnerem

Jeśli chodzi natomiast o alimenty na córkę, sprawa wydaje się być bardziej niejednoznaczna. Z zasady wiek uprawnionego do alimentów nie jest przeszkodą w przyznaniu przez sąd alimentów. I tak, nierzadko z tytułu alimentów uprawnionym pozostaje osoba pełnoletnia, studiująca, która nie jest w stanie jeszcze utrzymać się samodzielnie.

Można powiedzieć, iż tak jest i w Państwa przypadku, wobec tego iż córka nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie i aktualnie kontynuuje naukę w szkole.

Ogólnie przyjmuje się, iż obowiązek alimentacyjny ustaje z chwilą osiągnięcia przez dziecko samodzielności, co często wiąże się z możliwością podjęcia pracy zarobkowej.

Na podstawie powyższego można więc uznać, iż córce należą się alimenty od matki aż do czasu, kiedy osiągnie kwalifikacje pozwalające jej na podjęcie pracy zawodowej.

Jeśli córka (przykładowo) po zakończeniu szkoły podejmie dalszą naukę na studiach, nadal nie będzie w stanie sama utrzymać się i będzie uprawniona do alimentów aż do czasu kiedy będzie w stanie podjąć pracę zarobkową. Okoliczność ta będzie badana w postępowaniu sądowym, w którym sąd zbada czy zachodzą podstawy do przyznania córce alimentów od matki.

Warto jednak wspomnieć, iż korzystne byłoby także ustalenie ojca dziecka córki i żądanie od niego alimentów na dziecko. Ułatwi to Pana córce wychowywanie dziecka.

W zakresie pozwu o alimenty należy wskazać, iż powództwo o alimenty można wytoczyć według miejsca zamieszkania zobowiązanego do alimentów bądź też uprawnionego do alimentów. Jeśli chodzi o podanie adresu zamieszkania pozwanego w pozwie powinien Pan wskazać znany Panu adres zamieszkania pozwanego.

Jeśli sąd wezwie Pana do wskazania aktualnego miejsca zamieszkania a Pan nie będzie tego w stanie dokonać, konieczne może okazać się ustanowienie kuratora dla osoby nieobecnej. W postępowaniu sądowym będzie Pan (Pana córka) musiał wskazać, iż żona wyjechała za granicę i nie jest Panu (Pana córce) znane jej miejsce zamieszkania.

Po wydaniu orzeczenia i uprawomocnieniu się go, możliwe dopiero będzie poszukiwanie żony za granica i kierowanie egzekucji o alimenty do organów niemieckich.

Alimenty na córkę która urodziła dziecko i zamieszkała z partnerem

Alimenty na dziecko – do kiedy [ZMIANY]

Alimenty na dziecko. Do kiedy rodzice mają płacić świadczenia alimentacyjne? Zmiany przygotowało Ministerstwo Sprawiedliwości.

Ministerstwo Sprawiedliwości zaprezentowało projekt reformy prawa rodzinnego. Przewiduje on m.in. wygaśnięcie alimentów na dziecko z chwilą ukończenia przez nie 25. roku życia.

Nie będzie to dotyczyło dzieci z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności.

Sąd na żądanie uprawnionego przedłuży jednak obowiązywanie świadczenia alimentacyjnego ze względu na wyjątkowe okoliczności, z powodu których dziecko nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie.

Nad takimi rozwiązaniami resort sprawiedliwości pracował już w 2019 r. Projekt nowelizacji Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego został wniesiony do Sejmu, po czym na etapie komisji sejmowej został dotknięty dyskontynuacją prac.

Wówczas projektowane zmiany uzasadniano ograniczeniem postępowań o wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego w postaci ustalonej wyrokiem albo ugodą, gdy dziecko nie czyni starań, aby zmienić swoją sytuację, osiągnęło zaś wiek, który pozwala na samodzielnie utrzymanie.

„Rodzic nie będzie zatem zmuszony wnosić pozwu w tym przedmiocie, po ukończeniu przez dziecko 25 lat, gdyż osiągnięcie tego wieku spowoduje ustanie obowiązku dalszego utrzymania(w przypadku, gdy był ustalony wyrokiem albo ugodą)” – wskazywał projekt.

Do kiedy płaci się alimenty?

Jak stanowi Kodeks rodzinny i opiekuńczy rodzice są obowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Ponadto, rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.

Alimenty na dziecko – jak długo?

Obecnie przepisy nie określają zatem sztywnej granicy, do której rodzice mają obowiązek płacenia alimentów. Robią to tak długo, dopóki dziecko nie będzie w stanie utrzymać się samodzielnie. Wyjątkiem są sytuacje, gdy dziecko ma wystarczające dochody z majątku.

„Obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dziecka – stanowiący uszczegółowienie ogólnego obowiązku “troszczenia się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka” i należytego przygotowania go, odpowiednio do jego uzdolnień, do pracy zawodowej – nie jest ograniczony żadnym sztywnym terminem i nie jest również związany ze stopniem wykształcenia w tym sensie, że nie ustaje z chwilą osiągnięcia przez dziecko określonego stopnia podstawowego czy średniego wykształcenia” – stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 30 czerwca 1999 r. (III CKN 199/99).

W przypadku dziecka pełnoletniego, które nie dokłada starań, aby się usamodzielnić, rodzic może złożyć pozew o uchylenie alimentów. Podobnie jest w sytuacji, gdy alimenty na dorosłe dziecko łączą się z nadmiernym uszczerbkiem dla rodzica.

„W odniesieniu do dzieci, które osiągnęły pełnoletność, należy brać pod rozwagę to, czy wykazują chęć dalszej nauki oraz czy ich zdolności oraz cechy charakteru pozwalają na kontynuowanie nauki.

Rodzice nie mogą zatem uchylić się od obowiązku alimentowania studiującego dziecka przez powoływanie się na to, że mogłoby ono już “utrzymać się samodzielnie”, gdyby podjęło pracę z chwilą osiągnięcia średniego wykształcenia.

Jedynie brak pozytywnych wyników w nauce uzasadniałby ustanie obowiązku alimentacyjnego rodziców” – uznał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 lipca 1998 r. (I CKN 521/98).

Alimenty na córkę która urodziła dziecko i zamieszkała z partnerem

Opisz nam swój problem i wyślij zapytanie.

Wycena w ciągu godziny.

Obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dziecka pełnoletniego w orzecznictwie

Autorka: Anna Wilk – doktor nauk prawnych, wykładowca w Wyższej Szkole Finansów i Prawa w Bielsku-Białej oraz radca prawny.

Alimenty na córkę która urodziła dziecko i zamieszkała z partneremWśród wielu problemów praktycznych związanych ze stosowaniem przepisów dotyczących realizacji obowiązku alimentacyjnego istotne miejsce zajmuje kwestia wykonania obowiązku alimentacyjnego rodziców względem ich pełnoletniego dziecka. Obowiązek ten rządzi się bowiem nieco innymi prawami niż obowiązek wobec dziecka małoletniego.

Wstęp

W aktualnym stanie prawnym obowiązek alimentacyjny rodziców nie wygasa wraz z osiągnięciem przez dziecko pełnoletniości. Zgodnie z art.

133 § 1 KRO[1] rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Przesłanką obowiązku alimentacyjnego jest zatem nie wiek dziecka, lecz jego niezdolność do samodzielnego utrzymania.

Oznacza to, że obowiązek ten może trwać nawet do końca życia dziecka, niezależnie od jego wieku, jeżeli stan jego niezdolności do samodzielnego utrzymania ma charakter trwały, wynikający np. z choroby lub niepełnosprawności[2].

Przesłanka niezdolności do samodzielnego utrzymania ma charakter dość ogólny, w związku z czym jej treść jest precyzowana przez orzecznictwo sądowe, odnoszące ją do konkretnych przypadków. Wynikające z tego orzecznictwa wnioski będą przedmiotem analizy w niniejszym opracowaniu.

Niezdolność dziecka do samodzielnego utrzymania

Stan zdrowia

Warto się zastanowić, jakie okoliczności powodują niezdolność dziecka do samodzielnego utrzymania. W pierwszej kolejności będą to oczywiście wspomniane wyżej przypadki choroby lub niepełnosprawności, powodujące niezdolność do pracy zarobkowej.

Takiemu dziecku przysługują oczywiście stosowne świadczenia z ubezpieczeń społecznych (renty, zasiłki itp.

), jednak sam fakt pobierania przez dziecko takich świadczeń nie pociąga za sobą automatycznie ustania obowiązku alimentacyjnego rodziców, jeżeli świadczenia te nie zaspokajają w pełni usprawiedliwionych potrzeb dziecka (zob. podobnie wyr. SN z 14.5.2002r., V CKN 1032/00, Legalis).

Kształcenie się a obowiązek alimentacyjny rodziców

Sytuacja jest natomiast bardziej złożona, jeżeli chodzi o pełnoletnie dzieci kształcące się. W judykaturze wskazuje się, że „osiągnięcie samodzielności przez dziecko, w rozumieniu art. 133 § 1 KRO, zakłada zdobycie przez nie odpowiadających jego uzdolnieniom i predyspozycjom kwalifikacji zawodowych

Alimenty dla córki która urodziła dziecko

Istotnym z punktu widzenia Pana interesu jest przepis art. 133 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Sąd Najwyższy w tezie IV uchwały z dnia 16 grudnia 1987 r. w sprawach alimentacyjnych, przyjął, że „przez usprawiedliwione potrzeby uprawnionego rozumieć należy potrzeby, których zaspokojenie zapewni mu – odpowiedni do jego wieku i uzdolnień – prawidłowy rozwój fizyczny i duchowy.

Możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego określają zarobki i dochody, jakie uzyskiwałby przy pełnym wykorzystaniu swych sił fizycznych i zdolności umysłowych, nie zaś rzeczywiste zarobki i dochody.

Dzieci mają prawo do równej z rodzicami stopy życiowej, niezależnie od tego, czy żyją z nimi wspólnie, czy też oddzielnie”.

Zwrócić uwagę należy a § 3 ww. przepisu, który stanowi, iż rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.

Ostatnia część tego paragrafu jest podstawą złożenia pozwu o zwolnienie z obowiązku alimentacyjnego Pana wobec swojego dziecka.

Ustawodawca bowiem dał wyraz powszechnemu stanowisku orzecznictwa i doktryny, które wskazuje, iż pełnoletnie dziecko w pierwszej kolejności powinno samo postarać się o uzyskanie przychodu, a dopiero później móc żądać środków od osób zobowiązanych.

Kiedy ustaje obowiązek alimentacyjny względem dziecka?

Wskazać oczywiście należy na głos doktryny, zgodnie z którym „z definicji obowiązku alimentacyjnego rodziców względem dziecka (utrzymanie i wychowanie) wynika, że obowiązek ten ustaje dopiero wówczas, gdy dziecko osiągnie samodzielność życiową, co z reguły łączy się z możliwością podjęcia pracy zarobkowej.

Możliwość podjęcia pracy zarobkowej nie może być jednak rozważana w oderwaniu od osobistej i życiowej sytuacji uprawnionego. Jeżeli mianowicie kontynuuje on naukę, uczy się zawodu, uczęszcza na kurs doskonalenia zawodowego, to za usprawiedliwione uznać należy dalsze alimentowanie go” [M. Sychowicz i in. (red.), Kodeks rodzinny i opiekuńczy.

Komentarz, Warszawa 200].

Wskazać należy jednak, iż każda sprawa jest rozpatrywana w sposób odrębny, bowiem każda ma inny stan faktyczny, który w konkretnych okolicznościach będzie przemawiał właśnie za uchyleniem obowiązku alimentacyjnego. 

Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 listopada 1997 r., sygn. akt III CKN 257/97: „Przy orzekaniu o obowiązku alimentacyjnym rodziców wobec dzieci, które osiągnęły pełnoletność, brać należy także pod uwagę, czy wykazują one chęć dalszej nauki oraz czy ich osobiste zdolności i cechy charakteru pozwalają na rzeczywiste kontynuowanie przez nie nauki”.

Założenie własnej rodziny przez pełnoletnie dziecko a obowiązek alimentacyjny rodzica

Nikt nie da Panu 100% pewności, czy składając pozew o uchylenie obowiązku alimentacyjnego, sąd uzna Pana argumenty za prawidłowe. Nie ulega jednak wątpliwości, iż w chwili obecnej córka, co prawda nieformalnie, ale założyła rodzinę i to ojciec jej dziecka powinien w pierwszej kolejności utrzymywać dziecko i matkę podczas ciąży.

Nie może być bowiem tak, iż córka nie podejmuje żadnych prób samodzielnego utrzymania, a wręcz przeciwnie robi wszystko, by jak najdłużej być na utrzymaniu rodziców.

Z treści Pana pytania nie wynika, czy alimenty zostały zasądzone, czy tez są one opłacane dobrowolnie. Jeżeli bowiem płaci Pan dobrowolnie, to w każdym czasie może Pan zaprzestać ich zapłaty. Jeżeli natomiast alimenty płatne są na podstawie np.

orzeczenia sądu, ugody zawartej przed sądem, to jest Pan zobowiązany do ich zapłaty tak długo, dopóki sąd na Pana wniosek nie uchyli obowiązku alimentacyjnego. Pragnę nadto zauważyć, iż alimenty jako świadczenie okresowe przedawniają się z upływem 3 lat.

Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Alimenty na pełnoletnie dziecko – czasem bat na samotną matkę i źródło rodzinnych konfliktów

W Polsce nie ma formalnej górnej granicy wieku dla świadczenia alimentacyjnego.

Alimenty na pełnoletnie dziecko należą się nie tylko młodzieży uczącej się. Jest co najmniej kilka sytuacji, gdy zabezpieczono interesy młodego człowieka – już formalnie dorosłego, ale wciąż niesamodzielnego.

Jeśli osoba pełnoletnia jest poważnie chora, niepełnosprawna, sąd może jej przyznać świadczenie od rodziców nawet dożywotnio.

Dziecko, które skończyło studia, dynamicznie szuka pracy, próbuje podnosić kwalifikacje, ale jest na rynku nieskuteczne, nadal ma prawo oczekiwać pomocy od opiekunów prawnych, a ci tylko decyzją sądu mogą być z obowiązku alimentacyjnego zwolnieni.

I odwrotnie: rodzic, który obserwuje, że kontynuacja nauki po szkole średniej realnie służy jedynie wyłudzaniu pieniędzy, może wystąpić do sądu o zwolnienie z obowiązku. Kiedy ma szansę powodzenia? Jeśli np.

dorosłe dziecko nie chodzi na zajęcia (zapisało się “dla papierka”), wciąż zmienia kierunek studiów, nie zaliczając egzaminów, prowadzi hulaszczy tryb życia, wskazujący na to, że alimenty nie są jej potrzebne do zaspokojenia potrzeb podstawowych, etc.

Zgodnie z art. 133 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego rodzice nie muszą także ponosić kosztów utrzymania dorosłego dziecka, gdy dochody z jego majątku wystarczają na pokrycie kosztów utrzymania i wychowania.

Wiadomo, że rodzice solidarnie są zobowiązani ponosić koszty utrzymania dziecka, także pełnoletniego, stosownie do swoich możliwości finansowych. Obciążenie nie musi być równe, np. gdy ojciec zarabia zdecydowanie lepiej od matki, to ona zajmuje się dzieckiem i z tego powodu może mniej czasu poświęcić mniej czasu karierze zarobkowej, ma niższe kwalifikacje itp.

Niestety, w przypadku dzieci pełnoletnich polski system prawny nie do końca chroni tego rodzica, który sprawuje opiekę bezpośrednią nad dzieckiem.

Twoje 18-letnie dziecko postanowiło traktować alimenty jako swoiste kieszonkowe? Niestety, może to zrobić zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym. Pełnoletnie dziecko rodzicowi, na którym ciąży obowiązek alimentacyjny, może np. podać numer swojego konta bankowego, do którego nie masz dostępu i nawet nie możesz skontrolować czy alimenty nadal są wypłacane.

Większość młodych ludzi jest w ostatniej klasie szkoły średniej, gdy kończy 18 lat. W klasie maturalnej wydatki na dziecko niejednokrotnie są szczególnie wysokie. Studniówka i wszelkie związane z nią wydatki (od ubrań począwszy, na transporcie skończywszy), korepetycje i wszelkie zajęcia wyrównawcze przed maturą, bal maturalny, opłata (nieraz z góry) stancji dla przyszłego studenta…

Niestety, w przypadku konfliktu z drugim rodzicem lub nastolatkiem, niejeden samotny rodzic wszelkie koszty musi ponosić samodzielnie, chociaż formalnie pobierane są alimenty od drugiego rodzica.

To, jak niekonsekwentnym może być polski prawodawca w ocenie dojrzałości 18-latków, pokazuje choćby dobitnie świadczenie dobry start (powszechnie zwane 300 plus).

Otóż świadczenie to jest wypłacane rodzicom wszystkich dzieci, także pełnoletnich. Nikt nie pomyślał, że w zasadzie 18-latek mógłby już sam kupić sobie wyprawkę szkolną. Alimenty realnie może przepuścić, jak zechce.

Samotne wychowywanie dziecka nigdy nie jest procesem łatwym. Często jest wynikiem rozwodu, a rodzice dorastającego dziecka pozostają w konflikcie. Takie rozstrzygnięcie dotyczące alimentów może sprzyjać eskalacji wzajemnej niechęci.

Niejednokrotnie dojrzewający wciąż nastolatek to od drugiego rodzica dowiaduje się, że “pieniądze są już jego”.

Wielu młodych ludzi oczywiście ma świadomość, że alimenty nie są pieniędzmi dla rodzica, a środkami wydawanymi na jego koszty utrzymania i realnie czasem ich nie pokrywają nawet w połowie, choćby dlatego, że nie uwzględniają sytuacji nagłych, kosztów ekstra, rosnących cen, etc. Zarazem: czy nie oczekuje się za dużo od dorastającego dziecka? Niejedno może się skusić wizją “należnych mu pieniędzy”.

Niestety, rodzicowi pozbawionemu dostępu do alimentów pozostaje dogadanie się z dzieckiem. Dość często to się udaje. Bywa, że dziecko drugiemu rodzicowi wydaje nawet formalną dyspozycję przekazywania środków jak dotąd, ustanawiając tego, z którym mieszka, swoim formalnym przedstawicielem.

Dziecko skończyło 18 lat. Rozumie, że alimenty to nie są pieniądze na zbytki, ale te przestały przychodzić. Tymczasem wyrok został wydany jeszcze na rodzica, który teraz już nie może domagać się alimentów. W jaki sposób dochodzić swoich praw?

Do komornika o alimenty występuje już dorosłe dziecko. Na wyrok alimentacyjny musi być jednak nadana tzw. klauzula wykonalności. O nią do sądu rodzinnego, w którym wyrok zapadł, zwraca się już osoba, której świadczenie przysługuje. Należy we wniosku podać sygnaturę akt sprawy alimentacyjnej.

Zwykle wyrok zawiera konstrukcję: “alimenty od X na rzecz małoletniego syna/córki Y, płatne do rąk matki Z”. I chociaż ta płatność do rąk rodzica już jest nieaktualna, wyrok obowiązuje.

Sąd wyda klauzulę wykonalności już na pełnoletnią osobę i to ona występuje do komornika.

Oczywiście, może jej towarzyszyć rodzic, jeśli czuje się jeszcze niepewnie przy załatwianiu nieprzyjemnych przecież, formalnych spraw.

Jeśli z jakiegokolwiek powodu sąd uzna, że konieczne jest przeprowadzenie jakiegokolwiek innego postępowania (np. konstrukcja w wyroku odnosi się do rodzica, nie dziecka), poinformuje o tym pisemnie, wraz ze wskazówkami, co należy zrobić, jakie dokumenty złożyć, etc.

Co w sytuacji, jeśli wyrok dotyczy także nieletniego rodzeństwa osoby już pełnoletniej? Wówczas o nadanie klauzuli wykonalności wyroku do sądu najlepiej wystąpić razem (przedstawiciel nieletnich i pełnoletnie dziecko). Sąd najpewniej wyda dwa dokumenty, z którymi należy udać się do komornika.

Wciąż pokutuje przekonanie, że ściganie alimentów w Polsce jest procesem żmudnym i długotrwałym. To nieprawda. Dziś zaleganie z więcej niż trzema ratami alimentów miesięcznych to już sprawa karna i skazanie – najczęściej na prace społeczne, ale jak ktoś się będzie uchylał od prac, to zamienią na karę więzienia. Te przepisy “zachęcają” do regularnego płacenia nawet najbardziej opornych.

Uwaga, jeśli rodzic nie płaci alimentów w całości, regularnie spóźnia się itp. również można go zgłosić do komornika. Ten ma sporo skutecznych narzędzi do zabezpieczenia należności, w tym zablokowanie wszystkich kont bankowych bez uprzedzenia. Blokada może dotyczyć wszelkich zgromadzonych środków na koncie aż do wyjaśnienia.

Konsultacja merytoryczna: Cezary Młotek radca prawny, specjalizujący się między innymi w prawie rodzinnym i podatkowym.

Leave a Reply

Your email address will not be published.