Kradzież nieletniego w sklepie – jaka kara mu grozi?

Ostatnia aktualizacja 22 gru 2021

Kradzież mienia wartego więcej niż 500 zł powoduje, że nastolatek dopuszcza się czynu karalnego na podstawie art. 278 § 1 ustawy Kodeks karny – określanego jednak jako występek osoby pełnoletniej.

Nieletni przyłapany na takiej kradzieży zostanie sądzony przez sąd rodzinny. Policja zgłosi bowiem do sądu zdarzenie – na podstawie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich. Postępowanie o demoralizację określi konsekwencje wymierzone wobec dziecka.

Przeczytaj również: https://www.rozwodowy.pl/kradziez-nieletniego-w-sklepie-jaka-kara-mu-grozi,1025,p.html

Jaka kara za kradzież w sklepie?

Wspomniane konsekwencje kradzieży mogą być różne – zależą od wielu czynników. Wobec nieletniego można zastosować środki wychowawcze oraz umieścić go w zakładzie poprawczym. Sąd ma różne opcje kary wymierzonej za kradzież w sklepie, a są to między innymi:

  • udzielenie upomnienia,
  • zobowiązanie do określonego zachowania – przede wszystkim do naprawienia wyrządzonej szkody; uczestniczenia w terapii czy szkoleniu; zakazie przebywania w określonych miejscach itp.
  • ustanowienie nadzoru – rodziców, opiekunów, ale też np. jakiejś organizacji,
  • zastosowanie nadzoru kuratora,
  • orzeczenie przepadku rzeczy ukradzionych czy inaczej zdobytych,
  • umieszczenie w ośrodku wychowawczym,
  • umieszczenie w zakładzie poprawczym,
  • wprowadzenie innych środków.

Jak więc widać, kara za kradzież dokonaną przez nieletniego może mieć różne wymiary i dotyczyć wielu sfer życia młodego człowieka.

Przede wszystkim sąd ma na uwadze dobro dziecka, jego rozwój i resocjalizację, która ma wpłynąć na jego przyszłość.Poza tym sąd ma także możliwość nałożyć na rodziców zobowiązanie do poprawy warunków życia i opieki nad nieletnim (np.

sprawdzić jego stan zdrowia, skierować do poradni itd.) oraz nakazać naprawić wyrządzoną przez nastolatka szkodę.

Postępowanie wobec nieletniego

Decyzja sądu o wszczęciu postępowania wobec nieletniego wiąże się z zawiadomieniem o tym fakcie rodziców. Oni mogą złożyć wniosek o umorzenie postępowania (ale nie w każdej sytuacji).Kolejnym etapem prowadzonej sprawy jest wywiad środowiskowy.

Sąd będzie chciał sprawdzić warunki życia nieletniego – jego sytuację bytową, rodzinną, szkolną, towarzyską. Wywiad przeprowadzi kurator sądowy. Zakańcza się postanowieniem sądu dotyczącym przejawów demoralizacji oraz faktu popełnienia czynów karalnych, a także wymierzeniem stosownej kary dla młodego złodzieja.

Warto, by rodzice brali aktywny udział w postępowaniu. Mogą starać się przekonać sąd, że zachowanie dziecka było jednorazowe, że jego prowadzenie się nie wzbudzało dotąd zastrzeżeń oraz że poniosło stosowne konsekwencje popełnionego czynu. Te ostatnie należy udowodnić – np.

w formie zapisania nieletniego na terapię czy zebrania pisemnych opinii nauczycieli. Dodatkowo należy bronić dziecka podczas przesłuchania dokonywanego przez sąd rodzinny.

Decyzja jednak należy do sądu. Ma on możliwość umorzenia postępowania, jeśli uzna, że dziecko nie potrzebuje zastosowania środków wychowawczych czy poprawczych. W innej sytuacji sąd orzeknie dany środek karny, dostosowując jego moc do popełnionego czynu i innych obiektywnych przesłanek.

Co grozi za kradzież w sklepie osobie pełnoletniej i niepełnoletniej – jaka kara?

Od upomnienia po umieszczenie w zakładzie poprawczym, od grzywny do 5 lat więzienia – polskie ustawodawstwo za kradzież przewiduje szeroki wachlarz kar zarówno dla nieletnich, jak i dorosłych sprawców.

Osoba nieletnia – kara za kradzież w sklepie

W świetle obowiązujących przepisów w sprawach o czyny karalne za nieletnie uznaje się te osoby, które popełniły ów czyn po ukończeniu lat 13 i przed ukończeniem lat 17.

Osoba nieletnia, która dokonała kradzieży, jest sądzona przez sąd rodzinny, który – zgodnie z artykułem 6. ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich – wobec sprawcy czynu karalnego może zastosować następujące środki:

  • 1) udzielić upomnienia;
  • 2) zobowiązać do określonego postępowania, a zwłaszcza do naprawienia wyrządzonej szkody, do wykonania określonych prac lub świadczeń na rzecz pokrzywdzonego lub społeczności lokalnej, do przeproszenia pokrzywdzonego, do podjęcia nauki lub pracy, do uczestniczenia w odpowiednich zajęciach o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, do powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach albo do zaniechania używania alkoholu lub innego środka w celu wprowadzania się w stan odurzenia;
  • 3) ustanowić nadzór odpowiedzialny rodziców lub opiekuna;
  • 4) ustanowić nadzór organizacji młodzieżowej lub innej organizacji społecznej, zakładu pracy albo osoby godnej zaufania – udzielających poręczenia za nieletniego;
  • 5) zastosować nadzór kuratora;
  • 6) skierować do ośrodka kuratorskiego, a także do organizacji społecznej lub instytucji zajmujących się pracą z nieletnimi o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, po uprzednim porozumieniu się z tą organizacją lub instytucją;
  • 7) orzec zakaz prowadzenia pojazdów;
  • 8) orzec przepadek rzeczy uzyskanych w związku z popełnieniem czynu karalnego;
  • 9) orzec umieszczenie w młodzieżowym ośrodku wychowawczym albo w rodzinie zastępczej zawodowej, która ukończyła szkolenie przygotowujące do sprawowania opieki nad nieletnim;
  • 10) orzec umieszczenie w zakładzie poprawczym;
  • 11) zastosować inne środki zastrzeżone w niniejszej ustawie do właściwości sądu rodzinnego, jak również zastosować środki przewidziane w Kodeksie rodzinnymi opiekuńczym, z wyłączeniem umieszczenia w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej niezawodowej, rodzinnym domu dziecka, placówce wsparcia dziennego, placówce opiekuńczo-wychowawczej i regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej.

Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich daje również sądom rodzinnym możliwość stosowania środków wobec rodziców bądź opiekunów sprawcy, tj.

  1. 1) sąd ma prawo zobowiązać rodziców lub opiekuna do poprawy warunków wychowawczych, bytowych lub zdrowotnych nieletniego, a także do ścisłej współpracy ze szkołą, do której nieletni uczęszcza, poradnią psychologiczno –pedagogiczną lub inną poradnią specjalistyczną, zakładem pracy, w którym jest zatrudniony, oraz lekarzem lub zakładem leczniczym;
  2. 2) sąd na prawo zobowiązać rodziców lub opiekuna do naprawienia w całości lub w części szkody wyrządzonej przez nieletniego.
  3. Spośród wymienionych środków w sprawach o kradzież sądy zwykle stosują: udzielenie upomnienia, ustanowienie nadzoru kuratora oraz zobowiązanie sprawcy (bądź jego rodziców) do naprawienia wyrządzonej szkoły, jeżeli nieletni nie był wcześniej karany.
  4. Natomiast w przypadku osób, które wchodzą notorycznie w konflikt z prawem, sąd może zastosować bardziej dotkliwe środki, z umieszczeniem w zakładzie poprawczym włącznie.
  5. Należy również dodać, że dane osób nieletnich prawomocnie skazanych za przestępstwo zostają umieszczone w Krajowym Rejestrze Karnym.
  6. Osoba pełnoletnia – kara za kradzież w sklepie
  7. W świetle polskiego prawa kradzież w sklepie może być uznana za wykroczenie albo za przestępstwo – klasyfikacja czynu zależy bowiem od wartości rzeczy, która został skradziona.

Kradzież jest wykroczeniem, jeżeli wartość rzeczy skradzionej nie przekracza 1/4 minimalnego wynagrodzenia (w 2018 r. nie może przekroczyć 525 złotych).

Wówczas sprawca pełnoletni bądź małoletni, który ukończył 17 lat, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

Sąd może również nałożyć na niego obowiązek zapłaty równowartości ukradzionego mienia (art. 119. §1, § 4 kw).

Natomiast w sytuacji, w której wartość kradzionego mienia przekracza 25 % wynagrodzenia minimalnego, kradzież klasyfikowana jest jako przestępstwo, a sprawcy grozi kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 (art. 278 § 1 kk).

Jednocześnie w tzw. „wypadku mniejszej wagi” sąd może orzec niższą karę, tj. grzywnę, karę ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku (art. 278 § 3  kk).

Co grozi nieletniemu za kradzież w sklepie?

Przez Redakcja wawrus.pl W gru 22, 2021 384 0

Dzieci w okresie dojrzewania bywają trudne do zrozumienia i opanowania. Burza hormonów, zmiany, nieodpowiednie towarzystwo – naprawdę niewiele trzeba, by nieletni popełnił coś niemądrego.

Co jednak mu grozi za tak poważny czyn, jakim jest kradzież w sklepie? Oczywiście wiele zależy od okoliczności, dotychczasowego życia nastolatka, a także wartości skradzionych przedmiotów. Jednak zarówno on, jak i jego rodzice muszą liczyć się z konsekwencjami.

O ich wadze i wielkości orzeknie sąd rodzinny w odpowiednim postępowaniu.

Przywłaszczenie mienia – kradzież w sklepie

Jeżeli nieletni przywłaszczył mienie o wartości ponad 500 zł, dopuścił się czynu określonego w art. 278 § 1 ustawy Kodeks karny. Jednak konsekwencje opisane w tej ustawie dotyczą sprawców pełnoletnich.

Wobec nieletniego zostanie przeprowadzone postępowanie w sądzie rodzinnym. Policja wezwana na miejsce zdarzenia jest zobowiązana do zgłoszenia takiego występu do sądu – na mocy ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich.

Rozpocznie się postępowanie o demoralizację zakończone wyrokiem wobec nastolatka.

Przeczytaj również: Kradzież nieletniego w sklepie – jaka kara mu grozi?

Kradzież w sklepie – jaka kara za taki czyn?

Wyrok sądu rodzinnego wobec nastolatka, który dopuścił się kradzieży w sklepie, nie jest z góry ustalony. Zależy od wyników prowadzonych czynności. Środki wychowawcze i poprawcze są naprawdę liczne. I tak sąd może np. dać następujące kary:

  • upomnienie dla sprawcy czynu,
  • zobowiązanie nastolatka do danego zachowania (naprawienie szkody, udział w warsztatach zajęciowych, zakaz zbliżania się do określonych miejsc lub spotykania się z konkretnymi osobami itd.),
  • ustanowienie nadzoru nad dzieckiem – przez rodziców, opiekunów, organizację, ale także kuratora sądowego,
  • umieszczenie w ośrodku wychowawczym,
  • wysłanie do zakładu poprawczego,
  • zastosowanie różnych innych środków związanych z daną sytuacją.

Wachlarz możliwości jest więc szeroki. Sąd dogłębnie bada sprawę – dotychczasowe życie nastolatka, jego warunki bytowe, rodzinne, szkolne, predyspozycje do popełniania takich czynów.

Ma na celu dbanie o dobro dziecka, jego przyszłość.
Dodatkowo sąd może zobowiązać rodziców, by np.

See also:  Fałszywe oskarżenia konkubiny o znęcanie się, jak się bronić?

udali się z dzieckiem do poradni lub w inne miejsca, gdzie mogą otrzymać pomoc, a także nakazać im inne konkretne kroki.

Warto przeczytać: https://www.rozwodowy.pl/dzieci,3,k.html

Postępowanie sądu rodzinnego

Rodzice zawiadamiani są pisemnie o wszczęciu postępowania sądowego wobec ich dziecka. Mogą już na tym etapie – w niektórych sytuacjach – starać się o umorzenie tego postępowania.
Kolejnym krokiem sądu jest wywiad środowiskowy, który przeprowadza kurator.

Bada on warunki, w jakich żyje i rozwija się młody człowiek, a później wywiad przedstawia w sądzie. Sąd orzeka w sprawie – określa stopień demoralizacji młodego złodzieja, wyrokuje w sprawie popełnienia czynów karalnych i daje odpowiednią karę, która ma na celu zresocjalizowanie nieletniego.

Istotne jest, by rodzice podczas postępowania nie byli bierni. Gdy będą przesłuchiwani, powinni dążyć do wykazania, że czyn ich dziecka był jednorazowy. W tym celu warto gromadzić odpowiednie dowody – np.

pozytywne opinie o dziecku (ze szkoły bądź innych instytucji), zapisanie go i uczęszczanie na warsztaty psychologiczne, dowody na aktywność społeczną czy sportową.

Jeśli jednak wina jest ewidentna, musimy liczyć się z pewnymi konsekwencjami nałożonymi przez sąd. Jak bowiem widać, organ orzekający ma różne możliwości zastosowania środków wobec nieletniego, ale także jego rodziców.

Jesteś nieletni ? Pamiętaj, że Twoje czyny też przynoszą konsekwencje…

Wakacje, to czas beztroski i zabawy. Mamy nadzieję, że nieletni nie wykorzystają tego wolnego czasu w niewłaściwy sposób. Młodzi ludzie często uważają, że są bez karni, a cała odpowiedzialność za ich czyny spada na ich rodziców, dlatego przestrzegamy… Takie myślenie jest błędne…

Będą się mogły o tym przekonać dwie nastolatki, wobec których na początku czerwca interweniowali szamotulscy policjanci. Otrzymaliśmy wówczas zgłoszenie dotyczące kradzieży w jednej z miejscowych drogerii.

Na miejscu zgłaszająca wskazała funkcjonariuszom dwie dziewczyny podejrzewane o kradzież. Po ich wylegitymowaniu okazało się, iż były to dwie mieszkanki powiatu czarnkowsko-trzcianeckiego w wieku 14 oraz 16 lat.

Nastolatki najwyraźniej nie spodziewały się, że przy linii kas zostaną ujęte przez pracownicę sklepu. Z ustaleń wynikało, iż przy dziewczynkach znaleziono m.in.

podkłady do twarzy, dezodorant, tusze do rzęs, kosmetyczkę, korektory, szczotkę do włosów, cienie do powiek, błyszczyki, kredki do brwi itp. Wartość skradzionych przedmiotów  wynosiła ponad 1100 zł.

  Materiały w niniejszej sprawie zostały przekazane do Wydziału Rodzinnego Sądu Rejonowego w Szamotułach i to sąd zadecyduje o tym jakie konsekwencje wyciągnąć wobec nieletnich.

Przypominany, że odpowiedzialność karną nieletnich w Polsce reguluje Ustawa z dnia 26 października 1982 r o postępowaniu w sprawach nieletnich (z późn. zm..), a także Kodeks karny, Kodeks rodzinny i opiekuńczy.

Mając na uwadze powyższe regulacje prawne możemy rozróżnić trzy sytuacje:

  • Gdy nieletni popełnia czyn niedozwolony przed ukończeniem 13 roku życia – takie osoby nie mają jeszcze zdolności prawnej. Sąd potraktuje popełnienie takiego czynu jako przejaw demoralizacji nieletniego i może stosować środki na podstawie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich. Zasady odpowiedzialności za czyny niedozwolone może też regulować Kodeks cywilny – jeśli małoletni wyrządzi komuś szkodę odpowiedzialność za jego czyny może ponieść jego opiekun prawny.
  • Gdy nieletni popełnia czyn zabroniony pomiędzy 13, a 17 rokiem życia – przeważnie sąd stosuje wówczas środki wychowawcze lub poprawcze (umieszczenie nieletniego w zakładzie poprawczym) przewidziane przez Ustawę o postępowaniu w sprawach nieletnich. Jeśli natomiast nieletni, który ukończył 15 rok życia popełnił jedno z szczególnie ciężkich przestępstw, może odpowiadać na zasadach określonych w Kodeksie karnym, a więc tak jak osoba dorosła (zależy to od tego, czy sąd uzna, że przemawiają za tym okoliczności sprawy, właściwości i stopień rozwoju sprawcy oraz warunki osobiste). Do powyższych przestępstw możemy zaliczyć m.in. zamach na życie prezydenta RP, zabójstwo, umyślne spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, umyślne spowodowanie niebezpieczeństwa powszechnego lub katastrofy w komunikacji, zgwałcenie zbiorowe lub ze szczególnym okrucieństwem, rozbój, wzięcie zakładników, porwanie samolotu lub statku. W przypadku nieletniego kara za te czyny nie może jednak przekroczyć 2/3 górnej granicy ustawowego zagrożenia, które jest przewidziane za powyższe przestępstwo.
  • Gdy sprawca popełnia czyn zabroniony pomiędzy 17 a 18 rokiem życia – sąd stosuje głównie środki karne przewidziane przez Kodeks karny, lecz wyjątkowo może zastosować środki przewidziane dla nieletnich.

Warto również przypomnieć, co to w ogóle jest czyn karalny ?

Na podstawie Ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich, czyn karalny jest to przestępstwo, przestępstwo skarbowe lub jedno z wymienionych w ustawie wykroczeń ( art. 50a, art. 51, art. 69, art. 74, art. 76, art. 85, art. 87, art. 119, art. 122, art. 124, art. 133 lub art. 143 Kodeksu wykroczeń).

  • Ku przestrodze warto  wiedzieć: jakie środki może zastosować sąd wobec nieletniego ?
  • „Wobec nieletnich sąd rodzinny może:
  • 1)   udzielić upomnienia;
  • 2)   zobowiązać do określonego postępowania, a zwłaszcza do naprawienia wyrządzonej szkody, do wykonania określonych prac lub świadczeń na rzecz pokrzywdzonego lub społeczności lokalnej, do przeproszenia pokrzywdzonego, do podjęcia nauki lub pracy, do uczestniczenia w odpowiednich zajęciach o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, do powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach albo do zaniechania używania alkoholu lub innego środka w celu wprowadzania się w stan odurzenia;
  • 3)   ustanowić nadzór odpowiedzialny rodziców lub opiekuna;
  • 4)   ustanowić nadzór organizacji młodzieżowej lub innej organizacji społecznej, zakładu pracy albo osoby godnej zaufania — udzielających poręczenia za nieletniego;
  • 5)   zastosować nadzór kuratora;
  • 6)   skierować do ośrodka kuratorskiego, a także do organizacji społecznej lub instytucji zajmujących się pracą z nieletnimi o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, po uprzednim porozumieniu się z tą organizacją lub instytucją;
  • 7)   orzec zakaz prowadzenia pojazdów;
  • 8)   orzec przepadek rzeczy uzyskanych w związku z popełnieniem czynu karalnego;
  • 9) orzec umieszczenie w młodzieżowym ośrodku wychowawczym albo w rodzinie zastępczej zawodowej, która ukończyła szkolenie przygotowujące do sprawowania opieki nad nieletnim;
  • 10) orzec umieszczenie w zakładzie poprawczym;
  • 11) zastosować inne środki zastrzeżone w niniejszej ustawie do właściwości sądu rodzinnego, jak również zastosować środki przewidziane w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, z wyłączeniem umieszczenia w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej niezawodowej, rodzinnym domu dziecka, placówce wsparcia dziennego, placówce opiekuńczo-wychowawczej i regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej.”*
  • Rodzice również po części mogą ponieść odpowiedzialność przed sądem za swoje dzieci:
  • „Sąd rodzinny może:
  • 1)   zobowiązać rodziców lub opiekuna do poprawy warunków wychowawczych, bytowych lub zdrowotnych nieletniego, a także do ścisłej współpracy ze szkołą, do której nieletni uczęszcza, poradnią psychologiczno-pedagogiczną lub inną poradnią specjalistyczną, zakładem pracy, w którym jest zatrudniony, oraz lekarzem lub zakładem leczniczym;
  • 2)   zobowiązać rodziców lub opiekuna do naprawienia w całości lub w części szkody wyrządzonej przez nieletniego;
  • (…) W wypadku gdy rodzice lub opiekun nieletniego uchylają się od wykonania obowiązków nałożonych na nich przez sąd rodzinny, sąd ten może wymierzyć im karę pieniężną w wysokości od 50 do 1500 złotych.”*

Apelujemy więc do dzieci oraz młodzieży o to, aby wakacyjna beztroska nie przerodziła się w łamanie prawa, gdyż jak widać również niepełnoletnie osoby mogą ponosić odpowiedzialność za swoje zachowanie. Mamy również nadzieję, iż zbliżające się wakacje będą czasem   BEZPIECZNYCH zabaw, które nie będą skutkowały przykrymi wypadkami ani konsekwencjami prawnymi.

Nastolatek przyłapany na drobnej kradzieży, jakie konsekwencje?

Jestem matką 16-letniego syna, który został przyłapany w supermarkecie na kradzieży. Syn miał nie zapłacić za skarpetki i napój. On zapewnia, że zapomniał je wyciągnąć i nie miał zamiaru kraść.

Policja jednak skierowała sprawę do sądu. Z synem nigdy nie było problemów wychowawczych. Jest wzorowym uczniem, harcerzem, wolontariuszem w organizacjach społecznych.

Jakie mu grożą konsekwencje?

Podstawę prawną opinii stanowią przepisy ustawy z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich, Kodeksu karnego (K.k.) oraz Kodeksu wykroczeń (K.w.).

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż przywłaszczenie mienia o wartości około 15 zł (mniemam, że tyle maksymalnie mogły kosztować skarpetki i napój) stanowi wykroczenie, albowiem przestępstwo zaczyna się od kwoty 250 zł. W przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 26 października 1982 r.

o postępowaniu w sprawach nieletnich, albowiem czyn, który jest zarzucany Pani synowi, jest czynem karalnym w rozumieniu ww. ustawy. Zgodnie z art. 1 § 2 pkt 2 ppkt b – ilekroć w ustawie jest mowa o „czynie karalnym” – rozumie się przez to czyn zabroniony przez ustawę jako wykroczenie określone w art.

51, 62(1), 69, 74, 76, 85, 87, 119, 122, 124, 133 lub 143 Kodeksu wykroczeń.

Co grozi za kradzież do kwoty 250 zł?

Przywłaszczenie mienia do kwoty 250 zł usankcjonowane zostało w art. 119 K.c., zgodnie z tym przepisem:

„§ 1. Kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza 250 złotych, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

§ 2. Usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo są karalne.

§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 dopuścił się go na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na żądanie pokrzywdzonego.

§ 4. W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1, można orzec obowiązek zapłaty równowartości ukradzionego lub przywłaszczonego mienia, jeżeli szkoda nie została naprawiona.”

See also:  Współdecydowanie w istotnych sprawach dziecka

Pani syn jest nieletni, a więc zagrożenie czynem z art. 119 K.w. nie obejmuje wskazanych powyżej kar, lecz wobec nieletnich sąd rodzinny może:

  • „1) udzielić upomnienia;
  • 2) zobowiązać do określonego postępowania, a zwłaszcza do naprawienia wyrządzonej szkody, do wykonania określonych prac lub świadczeń na rzecz pokrzywdzonego lub społeczności lokalnej, do przeproszenia pokrzywdzonego, do podjęcia nauki lub pracy, do uczestniczenia w odpowiednich zajęciach o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, do powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach albo do zaniechania używania alkoholu lub innego środka w celu wprowadzania się w stan odurzenia;
  • 3) ustanowić nadzór odpowiedzialny rodziców lub opiekuna;
  • 4) ustanowić nadzór organizacji młodzieżowej lub innej organizacji społecznej, zakładu pracy albo osoby godnej zaufania – udzielających poręczenia za nieletniego;
  • 5) zastosować nadzór kuratora;
  • 6) skierować do ośrodka kuratorskiego, a także do organizacji społecznej lub instytucji zajmujących się pracą z nieletnimi o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, po uprzednim porozumieniu się z tą organizacją lub instytucją;
  • 7) orzec zakaz prowadzenia pojazdów;
  • 8) orzec przepadek rzeczy uzyskanych w związku z popełnieniem czynu karalnego;
  • 9) orzec umieszczenie w młodzieżowym ośrodku wychowawczym albo w rodzinie zastępczej zawodowej, która ukończyła szkolenie przygotowujące do sprawowania opieki nad nieletnim;
  • 10) orzec umieszczenie w zakładzie poprawczym;
  • 11) zastosować inne środki zastrzeżone w niniejszej ustawie do właściwości sądu rodzinnego, jak również zastosować środki przewidziane w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, z wyłączeniem umieszczenia w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej niezawodowej, rodzinnym domu dziecka, placówce wsparcia dziennego, placówce opiekuńczo-wychowawczej i regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej.”

Oskarżenie małoletniego o kradzież w sklepie

W pierwszej kolejności powinna Pani należycie zbadać zebrany w sprawie materiał dowodowy.

Jako że do czynu karalnego miało dojść w sklepie spożywczym znanej sieci koniecznym jest dokładne przeanalizowanie zapisów z monitoringu przemysłowego.

Pani syn jest stroną postępowania, co skutkuje prawem wglądu do akt sprawy, a zatem ma Pani pełne prawo zapoznać się z treścią nagrania z monitoringu przemysłowego.

Gdyby takie nagranie nie znajdowało się w aktach sprawy, strony, pokrzywdzony, obrońcy i pełnomocnicy mogą zgłaszać wnioski dowodowe.

W postępowaniu opiekuńczo-wychowawczym stosuje się art. 36 § 1. Innymi słowy, w postępowaniu wyjaśniającym nieletni może mieć obrońcę. Jeżeli interesy nieletniego i jego rodziców lub opiekuna pozostają w sprzeczności, a nieletni nie ma obrońcy, prezes sądu wyznacza obrońcę z urzędu.

W opisanej przez Panią sytuacji nie zachodzi sprzeczność interesów między Panią a synem. Zatem synowi nie zostanie przydzielona obrona z urzędu. Zatem Pani syn może skorzystać z pomocy obrońcy, ale nie musi.

Przy wysłuchaniu nieletniego należy dążyć do zapewnienia mu pełnej swobody wypowiadania się.

Wysłuchanie nieletniego powinno odbywać się w warunkach zbliżonych do naturalnych, w miarę potrzeby w miejscu zamieszkania nieletniego, przy czym unikać należy wielokrotnego wysłuchiwania nieletniego co do tych samych okoliczności lub okoliczności ustalonych już innymi dowodami i niebudzących wątpliwości. Rodziców lub opiekuna zawiadamia się o wszczęciu postępowania w sprawie nieletniego, a o ukończeniu postępowania – jeżeli orzeczenie kończące postępowanie nie było im doręczone.

W celu ustalenia danych dotyczących nieletniego i jego środowiska, a w szczególności dotyczących zachowania się i warunków wychowawczych nieletniego, sytuacji bytowej rodziny, przebiegu nauki nieletniego i sposobu spędzania czasu wolnego, jego kontaktów środowiskowych, stosunku do niego rodziców lub opiekunów, podejmowanych oddziaływań wychowawczych, stanu zdrowia i znanych w środowisku uzależnień nieletniego, sędzia rodzinny zleca przeprowadzenie wywiadu środowiskowego kuratorowi sądowemu.

W mojej ocenie, teraz należałoby się skupić nad obroną syna. Jak już wskazałem, konieczne jest sprawdzenie, czy akta prowadzonego postępowania wyjaśniającego zawierają nagranie z monitoringu przemysłowego.

Jeśli takie nagranie nie znajdowało się w aktach sprawy, zasadnym jest złożenie wniosku o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z nagrania na okoliczność zachowania Pani syna, ewentualnego przywłaszczenia mienia, a także okoliczności, w jakich do tego przywłaszczenia miało dojść.

Ponadto zasadnym jest zapoznanie się z treścią przesłuchania ochroniarzy, którzy, jak mniemam, zatrzymali syna pod zarzutem przywłaszczenia mienia. Konieczne jest nadto ustalenie, czy policja zamierza jeszcze przesłuchać inne osoby w sprawie.

W mojej ocenie sprawa jego do wygrania (całkowite uniewinnienie syna), o ile z nagrania monitoringu będzie wynikało, że syn nie rozglądał się nerwowo po sklepie, co może świadczyć np. o chęci nieujawnienia mienia.

W najgorszym wypadku sprawa powinna się zakończyć upomnieniem.

Proszę także na termin rozprawy sądowej przygotować zaświadczenia z wszystkich organizacji pozaszkolnych, w których syn się udziela, a także świadectwa szkolne.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Kradzież – art. 278 kk – wyjaśnia adwokat Iwo Klisz z Wrocławia

Kradzież to bardzo pospolite przestępstwo. Polega ono na tym, że sprawca wyjmuje spod władztwa innej osoby jakąś cudzą rzecz ruchomą (dokonuje zaboru rzeczy).

O tym, czy dane zachowanie może być zakwalifikowane jako kradzież, przesądza cel, w jakim zabór jest dokonywany.

Kodeks karny mówi o tym, że za kradzież będzie odpowiadał tylko ten, kto dokonuje tego zaboru w celu przywłaszczenia.

Przywłaszczenie, o którym mowa w art. 278 kk to inaczej chęć zachowania cudzej rzeczy dla siebie. Traktowania jej tak, jakby się było jej właścicielem.

Zatem z przywłaszczeniem będziemy mieli do czynienia także wtedy, gdy po tym jak sprawca dokonał zaboru rzeczy, sprzedał ją, zniszczył lub podarował innej osobie.

W taki sposób zachowuje się przecież tylko właściciel rzeczy.

Sprawca nie działa w celu przywłaszczenia jeśli co prawda dokonuje zaboru rzeczy, jednak robi to no. dla żartu lub w celu przechowania do czasu, kiedy będzie mógł ją zwrócić właścicielowi (np. znajduje rzecz należącą do kogoś innego). W takiej sytuacji nie będzie można go oskarżyć o kradzież.

Działania w celu przywłaszczenia, o którym mowa powyżej nie należy mylić z przestępstwem przywłaszczenia, o którym mowa w art. 284 kodeksu karnego. To przestępstwo stanowi odrębne przestępstwo, które polega na innym zachowaniu.

Co ciekawe, „cudza rzecz” w rozumieniu tego przepisu, to także rzecz, której jesteśmy współwłaścicielem. Oznacza to, że jest możliwe skazanie jednego małżonka, za kradzież mienia wchodzącego w skład majątku wspólnego małżonków.

Kradzież może został popełniona jedynie umyślnie, co znaczy, że sprawca musi działać z chcąc dokonać zaboru rzeczy.

Jeśli zabiera ją przez przypadek lub nie wiedząc o tym, że stanowi ona własność innej osoby, nie popełnia przestępstwa, nawet jeśli w danych okolicznościach powinien się domyśleć, że stanowi ona własność kogoś innego.

Jaka kara za kradzież?

Przestępstwo kradzieży z art. 278 § 1 kk jest zagrożone w kodeksie karnym karą od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności.

Takie, a nie inne zagrożenie karą za kradzież niesie za sobą następujące skutki:

  • Sprawca kradzieży nie będzie mógł domagać się warunkowego umorzenia postępowania, o ile nie pojedna się z pokrzywdzonym. Z tej instytucji można bowiem korzystać bez dodatkowych warunków tylko w przypadku przestępstw zagrożonych karą do 3 lat pozbawienia wolności.
  • Przedawnienie karalności przestępstwa kradzieży wynosi 10 lat.

Artykuł 278 Kodeksu karnego

§ 1. Kto zabiera w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. Tej samej karze podlega, kto bez zgody osoby uprawnionej uzyskuje cudzy program komputerowy w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
§ 3.

 W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
§ 4. Jeżeli kradzież popełniono na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na wniosek pokrzywdzonego.
§ 5.

 Przepisy § 1, 3 i 4 stosuje się odpowiednio do kradzieży energii lub karty uprawniającej do podjęcia pieniędzy z automatu bankowego.

Kradzież w kodeksie wykroczeń

Warunkiem koniecznym do przypisania sprawcy przestępstwa kradzieży jest to, żeby rzecz, która została zabrana miała określoną wartość majątkową.

Wartość tej rzeczy jest również o tyle istotna, że w przypadku gdy jest ona niższa niż ¼ minimalnego wynagrodzenia za pracę (tj. około 400 PLN), sprawca będzie odpowiadał tylko za wykroczenie z kodeksu wykroczeń (art. 119 k.w.), a nie za przestępstwo kradzieży z art. 278 k.k.

Ustalenie tej wartości jest zatem bardzo istotne, ponieważ kradzież będąca wykroczeniem jest zagrożona o wiele mniej surową karą, a także terminy zatarcia skazania są krótsze.

Artykuł 119 kodeksu wykroczeń

Kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza 1/4 minimalnego wynagrodzenia, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
§ 2. Usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo są karalne.
§ 3.

 Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 dopuścił się go na szkodę osoby najbliższej, ściganie następuje na żądanie pokrzywdzonego.
§ 4.

 W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1, można orzec obowiązek zapłaty równowartości ukradzionego lub przywłaszczonego mienia, jeżeli szkoda nie została naprawiona.

Co jeszcze powinieneś wiedzieć o przestępstwie kradzieży?

Zostałeś oskarżony o przestępstwo? Koniecznie przeczytaj poniższe artykuły:

Jesteś osobą pokrzywdzoną przestępstwem? Koniecznie przeczytaj:

Nieletni a kradzież

Jeśli córka rzeczywiście dokonała tego czynu, to należy przed sądem przyznać się do winy, opowiedzieć wszystko o zdarzeniu, okazać skruchę. Taka postawa ma bowiem wpływ na wymiar kary.

Postępowanie wyjaśniające ma na celu ustalenie, czy istnieją okoliczności świadczące o demoralizacji nieletniego, a w sprawie o czyn karalny czy rzeczywiście został on popełniony przez nieletniego.

See also:  Przypisanie ojcostwa mężowi

Należy także ustalić czy zachodzi potrzeba zastosowania wobec nieletniego środków przewidzianych w ustawie. Sąd na pierwszym spotkaniu wysłuchuje nieletniego i jego rodziców, tzn.

ocenia nieletniego, jego stopień rozumienia czynu i otaczającego go świata, bada stosunki panujące w rodzinie (np. czy występuje patologia, czy rodzice zajmują się dzieckiem właściwie), ocenia stopień rozwoju nieletniego, kontakty z rówieśnikami, zainteresowania.

Wystarczy, że z dzieckiem do sądu przyjdzie jedno z rodziców, jednak nie ma przeszkód, aby przyszli oboje. Rodzice powinni okazać troskę o dobro dziecka, przejmować się jego problemami oraz powodzeniami i porażkami szkolnymi, znać jego rówieśników itp.

Przeprowadzenie wywiadu środowiskowego przez kuratora sądowego

W celu ustalenia danych dotyczących nieletniego i jego środowiska, a w szczególności dotyczących zachowania się i warunków wychowawczych nieletniego, sytuacji bytowej rodziny, przebiegu nauki nieletniego i sposobu spędzania czasu wolnego, jego kontaktów środowiskowych, stosunku do niego rodziców lub opiekunów, podejmowanych oddziaływań wychowawczych, stanu zdrowia i znanych w środowisku uzależnień nieletniego, sędzia rodzinny zleca przeprowadzenie wywiadu środowiskowego kuratorowi sądowemu. Jeśli do tej pory nie było wizyty kuratora u Państwa, to należy się na nią przygotować.

Kolejne wezwanie będzie na rozprawę gdzie córka zostanie szczegółowo przesłuchana.

Postępowanie sądu rodzinnego w sprawie nieletniego

W sprawie nieletniego sąd kieruje się przede wszystkim jego dobrem, dążąc do osiągnięcia korzystnych zmian w osobowości i zachowaniu się nieletniego oraz zmierzając w miarę potrzeby do prawidłowego spełniania przez rodziców lub opiekuna ich obowiązków wobec nieletniego, uwzględniając przy tym interes społeczny. Wymierzając karę nieletniemu za przestępstwo sąd kieruje się przede wszystkim tym, aby sprawcę wychować.

Wobec nieletnich sąd rodzinny może:

  1. udzielić upomnienia,
  2. zobowiązać do określonego postępowania, a zwłaszcza do naprawienia wyrządzonej szkody, do wykonania określonych prac lub świadczeń na rzecz pokrzywdzonego lub społeczności lokalnej, do przeproszenia pokrzywdzonego, do podjęcia nauki lub pracy, do uczestniczenia w odpowiednich zajęciach o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, do powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach albo do zaniechania używania alkoholu lub innego środka w celu wprowadzania się w stan odurzenia,
  3. ustanowić nadzór odpowiedzialny rodziców lub opiekuna,
  4. ustanowić nadzór organizacji młodzieżowej lub innej organizacji społecznej, zakładu pracy albo osoby godnej zaufania – udzielających poręczenia za nieletniego,
  5. zastosować nadzór kuratora,
  6. skierować do ośrodka kuratorskiego, a także do organizacji społecznej lub instytucji zajmujących się pracą z nieletnimi o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, po uprzednim porozumieniu się z tą organizacją lub instytucją,
  7. orzec zakaz prowadzenia pojazdów,
  8. orzec przepadek rzeczy uzyskanych w związku z popełnieniem czynu karalnego,
  9. orzec umieszczenie w rodzinie zastępczej, w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, w młodzieżowym ośrodku socjoterapii albo w ośrodku szkolno-wychowawczym,
  10. orzec umieszczenie w zakładzie poprawczym,
  11. zastosować inne środki zastrzeżone w niniejszej ustawie do właściwości sądu rodzinnego, jak również zastosować środki przewidziane w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

Sąd rodzinny może również:

  1. zobowiązać rodziców lub opiekuna do poprawy warunków wychowawczych, bytowych lub zdrowotnych nieletniego, a także do ścisłej współpracy ze szkołą, do której nieletni uczęszcza, poradnią psychologiczno-pedagogiczną lub inną poradnią specjalistyczną, zakładem pracy, w którym jest zatrudniony oraz lekarzem lub zakładem leczniczym,
  2. zobowiązać rodziców lub opiekuna do naprawienia w całości albo w części szkody wyrządzonej przez nieletniego.

Czy nieletni skazany za przestępstwo będzie figurował w Krajowym Rejestrze Karnym?

W postępowaniu wyjaśniającym nieletni może mieć obrońcę. W Krajowym Rejestrze Karnym gromadzi się dane o osobach prawomocnie skazanych za przestępstwa lub przestępstwa skarbowe. Jeśli zatem córka zostanie skazana za przestępstwo, to jej nazwisko zostanie umieszczone w KRK.

Nie ulega wątpliwości, że kradzież jest przestępstwem i sądy najczęściej zasądzają za taki czyn nadzór kuratora, chyba że czyn był szczególnie chuligański, a wcześniej stosowane środki wychowawcze bądź poprawcze nie dały pożądanego rezultatu. Wówczas sąd zastosuje bardziej dotkliwe środki.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Odpowiedzialność karna nieletnich. Kiedy małoletni odpowiada za popełnione przestępstwo?

Podstawową ustawą regulującą tryb ponoszenia odpowiedzialności karnej jest Kodeks karny. Stanowi on zbiór zasad dotyczących karania oraz główne źródło przepisów karnych. Z odpowiedzialnością karną za popełnione czyny liczyć się muszą – co do zasady – sprawcy, którzy ukończyli 17 lat (art. 10 §1 Kodeksu karnego).

Jednakże, w przypadkach szczególnie drastycznych, oraz niosących ze sobą najdalej idące skutki, gdy sprawca popełnia zbrodnię morderstwa, ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, zamachu na życie Prezydenta RP (oraz innych wymienionych w art. 10§2 K.k.), odpowiedzialność karną ponieść mogą również sprawcy, którzy ukończyli 15 lat.

Co jednak z osobami poniżej 15 roku życia, które dopuszczą się kradzieży, włamania lub pobicia? Czy są całkowicie bezkarni?

Ustawodawca zdecydował się wprowadzić w polskim porządku prawnym przejściowy system odpowiedzialności za czyny karalne. Pomiędzy okresem, w którym dziecko nie może zostać ukarane za swe działania (np.

4 latek uderzający kolegę plastikową łopatką), a okresem pełnej odpowiedzialności prawno-karnej, ustawodawca stworzył system, zapobiegania i zwalczania demoralizacji nieletnich. Precyzuje go ustawa o postępowaniu w sprawach nieletnich.

Zgodnie z artykułem pierwszym tej ustawy, jej celem jest:

  • a) zapobieganie i zwalczania demoralizacji – w stosunku do osób, które nie ukończyły lat 18,b) postępowania w sprawach o czyny karalne – w stosunku do osób, które dopuściły się takiego czynu po ukończeniu lat 13, ale nie ukończyły lat 17,
  • c) wykonywania środków wychowawczych lub poprawczych – w stosunku do osób, względem których środki te zostały orzeczone, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez te osoby lat 21.

Postępowanie w sprawach nieletnich toczy się zatem również przed sądem rejonowym, jednakże nie jest to postępowanie karne w czystej postaci. Kładzie ono bowiem nacisk na wychowanie, resocjalizację i przeciwdziałanie demoralizacji nastolatków. Nie jest ono również prowadzone przez wydziały karne sądów, a właściwymi są wydziały rodzinne (tzw. sądy rodzinne).

Odpowiedzialność karna nieletnich – środki wychowawcze

  1. Wobec nieletnich sąd nie stosuje kar, a zamiast nich orzekane są środki wychowawcze, którymi mogą być:
  2. a) udzielenie upomnienia;b) zobowiązanie do określonego postępowania, a zwłaszcza do naprawienia wyrządzonej szkody, do wykonania określonych prac lub świadczeń na rzecz pokrzywdzonego lub społeczności lokalnej, do przeproszenia pokrzywdzonego, do podjęcia nauki lub pracy, do uczestniczenia w odpowiednich zajęciach o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, do powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach albo do zaniechania używania alkoholu lub innego środka w celu wprowadzania się w stan odurzenia;c) ustanowienie nadzoru odpowiedzialnego rodziców lub opiekuna;d) ustanowienie nadzoru organizacji młodzieżowej lub innej organizacji społecznej, zakładu pracy albo osoby godnej zaufania – udzielających poręczenia za nieletniego;e) zastosowanie nadzoru kuratora;f) skierowanie do ośrodka kuratorskiego, a także do organizacji społecznej lub instytucji zajmujących się pracą z nieletnimi o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, po uprzednim porozumieniu się z tą organizacją lub instytucją;g) orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów;h) orzeczenie przepadku rzeczy uzyskanych w związku z popełnieniem czynu karalnego;i) orzeczenie umieszczenia w młodzieżowym ośrodku wychowawczym albo w rodzinie zastępczej zawodowej, która ukończyła szkolenie przygotowujące do sprawowania opieki nad nieletnim;j) orzeczenie umieszczenia w zakładzie poprawczym;
  3. k) zastosowanie innych środków zastrzeżonych w niniejszej ustawie do właściwości sądu rodzinnego, jak również zastosować środki przewidziane w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, z wyłączeniem umieszczenia w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej niezawodowej, rodzinnym domu dziecka, placówce wsparcia dziennego, placówce opiekuńczo-wychowawczej i regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej.

Odpowiedzialność karna nieletnich – co jeszcze może orzec sąd?

Oprócz oddziaływania bezpośrednio na nieletniego, sąd rodzinny może również wpływać na jego rodziców lub opiekunów i zobowiązać ich do poprawy warunków wychowawczych, bytowych lub zdrowotnych nieletniego, a także do ścisłej współpracy ze szkołą, do której nieletni uczęszcza, poradnią psychologiczno-pedagogiczną lub inną poradnią specjalistyczną, zakładem pracy, w którym jest zatrudniony, oraz lekarzem lub zakładem leczniczym, bądź też zobowiązać rodziców lub opiekuna do naprawienia w całości lub w części szkody wyrządzonej przez nieletniego. W przypadku gdy rodzice lub opiekun nieletniego uchylają się od wykonania wyżej wymienionych obowiązków, sąd może wymierzyć im karę pieniężną w wysokości od 50 do 1500 złotych. Jeżeli rodzice lub opiekun usprawiedliwią swoje zachowanie lub wykonają obowiązki w terminie 14 dni, sąd uchyli lub zmniejszy nałożoną na nich karę.

Odpowiedzialność karna nieletnich – prawo do obrońcy

W toku postępowania nieletni ma prawo do korzystania z pomocy obrońcy. Może on ustanowić obrońcę z wyboru, bądź starać się o ustanowienie tzw. „obrońcy z urzędu”, którego wynagrodzenie zostanie pokryte ze środków Skarbu Państwa. Obrońca z urzędu zostaje ustanowiony, zwłaszcza gdy:

  • – interesy nieletniego i opiekuna/rodzica są sprzeczne,– nieletni jest głuchy, niemy, niewidomy,– zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy stan zdrowia psychicznego nieletniego pozwala na udział w postępowaniu lub prowadzenie obrony w sposób samodzielny oraz rozsądny,– nieletniego umieszczono w schronisku dla nieletnich,
  • – nieletni lub jego rodzice nie są w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia obrońcy z wyboru bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny.

Leave a Reply

Your email address will not be published.