Podział zajęcia alimentacyjnego

Autor

Dłużnicy, którzy nie regulują w terminie swoich zobowiązań, muszą liczyć się z tym, że informacja o ich długach trafi do pracodawcy za pośrednictwem komornika.

Często zdarza się, że pracodawca otrzymuje zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia z kilku tytułów. Kiedy różni wierzyciele prowadzą postępowanie względem jednej osoby, wtedy ma miejsce zbieg egzekucji.

W takiej sytuacji konieczne jest ustalenie, które zajęcie będzie miało pierwszeństwo.

Rodzaje potrąceń z wynagrodzenia

Zasady dokonywania potrąceń z wynagrodzenia zostały szczegółowo określone w Kodeksie pracy (dalej k.p.). W myśl art. 87 § 1 k.p. z wynagrodzenia za pracę mogą zostać potrącone następujące należności:

  • sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych;
  • sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne;
  • zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi;
  • kary pieniężne wynikające z odpowiedzialności porządkowej.

Pracodawca dokonuje potrącenia z wynagrodzenia po odliczeniu składek społecznych, zaliczki na podatek dochodowy oraz wpłat na PPK (o ile pracownik jest uczestnikiem tego programu). Czyli kwotę na pokrycie wymienionych należności pobiera się z pensji netto.

Na dokonanie potrąceń dotyczących wymienionych wcześniej należności pracodawca nie musi uzyskać zgody pracownika. Jednakże jeśli potrącenie dotyczy innych należności, wówczas pracownik powinien zgodzić się na pobranie danej kwoty z wynagrodzenia na piśmie.

Maksymalna wysokość potrąceń

W przepisach uregulowano również kwestię związaną z tym, w jakiej części wynagrodzenie może zostać zajęte. Zgodnie z art. 87 § 3 k.p. potrąceń można dokonywać do wysokości:

  • 60% wynagrodzenia w przypadku zajęć alimentacyjnych;
  • 50% wynagrodzenia w razie egzekucji innych należności lub potrącania zaliczek pieniężnych.

Istotny jest również fakt, że potrącenia wymienione w pkt 2 nie mogą w sumie przekroczyć połowy wynagrodzenia, a łącznie z potrąceniami alimentacyjnymi ⅗ pensji. Niezależne od powyższego kary pieniężne można pobrać w granicach określonych w art. 108 k.p.

Art.

108 § 3 Kodeksu pracyKara pieniężna za jedno przekroczenie, jak i za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności, nie może być wyższa od jednodniowego wynagrodzenia pracownika, a łącznie kary pieniężne nie mogą przewyższać dziesiątej części wynagrodzenia przypadającego pracownikowi do wypłaty, po dokonaniu potrąceń, o których mowa w art. 87 § 1 pkt 1–3.

Kwoty wolne od potrąceń

Kodeks pracy reguluje też kwestię kwot wolnych od potrąceń. Wynagrodzenie za pracę podlega szczególnej ochronie. Osobom zatrudnionym w ramach stosunku pracy nie można zabrać całej pensji – muszą zostać zachowane minimalne środki na zabezpieczenie bytu pracownika. Wolna od potrąceń będzie kwota:

  • pensji minimalnej po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne, zaliczki na podatek dochodowy oraz wpłat na PPK – dotyczy to potrąceń na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne;
  • 90% pensji minimalnej po odliczeniach – przy potrącaniu kar pieniężnych z tytułu odpowiedzialności porządkowej;
  • 75% pensji minimalnej po odliczeniach – przy potrącaniu zaliczek pieniężnych udzielonych pracownikowi.

Potrącenia dobrowolne (inne niż wymienione w art. 87 § 1 k.p.), na które pracownik wyraził zgodę, mogą być dokonywane do wysokości:

  • minimalnego wynagrodzenia za pracę po odliczeniach – przy potrąceniach na rzecz pracodawcy;
  • 80% wynagrodzenia minimalnego po odliczeniach – przy potrącaniu pozostałych należności.
  • Wymienione wyżej kwoty ulegają zmniejszeniu proporcjonalnie do wymiaru etatu.
  • Co ważne, w przypadku zajęcia na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych kwota wolna od potrąceń nie ma zastosowania.

Podział zajęcia alimentacyjnego

Rodzaje egzekucji

Egzekucje cywilne prowadzą sądowe organy egzekucyjne, czyli komornicy. Zajęcia te w głównej mierze mają na celu odzyskanie należności dotyczących alimentów, kredytów czy pożyczek.

Z kolei realizacją egzekucji administracyjnej zajmują się administracyjne organy egzekucyjne (np.

naczelnicy urzędów skarbowych, dyrektorzy oddziałów ZUS, wójt, burmistrz czy prezydent miasta), a zobowiązania dłużników powstają z tytułu niepłacenia podatków, składek czy grzywien administracyjnych.

Kiedy ma miejsce zbieg egzekucji?

Ze zbiegiem egzekucji mamy do czynienia, w sytuacji gdy kilka organów egzekucyjnych chce zająć jedno wynagrodzenie. Zbiegi egzekucji mogą być:

  • jednolite, czyli tego samego rodzaju – egzekucja sądowa z sądową lub egzekucja administracyjna z administracyjną;
  • niejednolite – kiedy egzekucja sądowa jest prowadzona w tym samym czasie co z egzekucja administracyjna.

Aby rozwiązać zbieg egzekucji, konieczne jest wskazanie właściwego organu egzekucyjnego do łącznego prowadzenia obu postępowań. Pracodawca powinien przekazać zajętą kwotę wyłącznie temu organowi egzekucyjnemu, który został wyłoniony w wyniku zbiegu.

Jak rozstrzyga się zbieg egzekucji?

Zasady dotyczące rozstrzygania zbiegu egzekucji są różne w zależności od tego, czego dotyczą dochodzone należności.

Zbieg egzekucji sądowej i administracyjnej

W razie zbiegu egzekucji administracyjnej z sądową (innej niż prowadzona z tytułu alimentów, rent, innych świadczeń powtarzających się czy pieniężnych w walucie obcej), aby rozstrzygnąć, który organ jest właściwy dla dokonania zajęcia wynagrodzenia, należy się kierować przede wszystkim zasadą pierwszeństwa – czyli bierze się pod uwagę, który organ jako pierwszy dokonał zajęcia. Jeżeli nie można tego ustalić – który z organów dokonał zajęcia w kwocie wyższej. Ta kwestia uregulowana została w Kodeksie postępowania cywilnego.

Art.

773 § 1 Kodeksu postępowania cywilnegoW przypadku zbiegu egzekucji sądowej i administracyjnej do tej samej rzeczy, albo prawa majątkowego egzekucje do tej rzeczy, albo prawa majątkowego prowadzi łącznie ten sądowy lub administracyjny organ egzekucyjny, który jako pierwszy dokonał zajęcia, a w razie niemożności ustalenia tego pierwszeństwa – organ egzekucyjny, który dokonał zajęcia na poczet należności w wyższej kwocie.

  1. Jednakże w sytuacji, gdy ma miejsce zbieg egzekucji administracyjnej i sądowej dotyczącej alimentów, rent, innych świadczeń powtarzających się czy pieniężnych w walucie obcej, to prowadzenie postępowania przejmie zawsze cywilny organ egzekucyjny, czyli komornik.
  2. Egzekucje z tej samej pensji, z których jedna ma charakter alimentacyjny, trafiają do komornika, a nie według zasady pierwszeństwa zajęcia.

POLECAMY

Ogłoszenia o pracę z całej Polski

  • Poznaj wybrane oferty pracodawców
  • Weź udział w rekrutacji
  • Podziel się opinią

Zobacz ogłoszenia

Dowiedz się, ile możesz zarabiać w innej firmie na takim samym stanowisku

Zbieg egzekucji administracyjnych

Jeżeli ma miejsce zbieg egzekucji administracyjnych, to kierować się należy zasadą pierwszeństwa – czyli właściwym do prowadzenia postępowania będzie organ, który jako pierwszy dokonał zajęcia.

Art.

62 § 4 ustawy o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustawW przypadku zbiegu egzekucji administracyjnej, o której mowa w § 2, i egzekucji sądowej, o której mowa w § 3, do tej samej rzeczy albo prawa majątkowego egzekucję prowadzi łącznie sądowy organ egzekucyjny. Prawa i obowiązki wierzyciela należności pieniężnej dochodzonej na podstawie jednolitego tytułu wykonawczego albo zagranicznego tytułu wykonawczego wykonuje administracyjny organ egzekucyjny.

Zbieg egzekucji sądowych

W razie zbiegu egzekucji cywilnych postępowanie przeciwko dłużnikowi powinien prowadzić komornik właściwy według:

  • miejsca zamieszkania pracownika;
  • miejsca pobytu pracownika – gdy nie ma on w Polsce miejsca zamieszkania;
  • ostatniego miejsca jego zamieszkania w kraju – jeżeli miejsce jego pobytu nie jest znane bądź leży poza Polską.

Zbieg egzekucji następuje w sytuacji, gdy do jednego wynagrodzenia rości sobie prawo kilka organów egzekucyjnych. Ważne jest, aby mieć świadomość tego, który dług ma zostać spłacony w pierwszej kolejności. Tu pracodawca będzie zobowiązany do odpowiedzi na pisma dotyczące zajęć pensji.

Podział zajęcia alimentacyjnego

Kwota wolna od zajęcia komorniczego 2021

Kwota wolna od zajęcia komorniczego w 2021 r. wzrosła o 200 zł brutto. Ile wynosi netto? Czy komornik może potrącić premię uznaniową? Co w przypadku pracy na część etatu? Czy kwota wolna od egzekucji komorniczej dotyczy również zlecenia?

W Polsce działa obecnie 1 858 komorników. Każdy z nich – prowadząc egzekucję z wynagrodzenia za pracę – nie może pozostawić pracownika bez środków do życia i musi zostawić mu kwotę wolną od potrąceń. W 2021 r. zwiększa się ona o 200 zł brutto – w porównaniu do 2020 r. – i wynosi 2 800 zł brutto.

W gorszej sytuacji są dłużnicy zatrudnieni na podstawie umowy o dzieło lub zlecenia czy pracujący na niepełnym etacie – przepisy nadal nie chronią ich bowiem przed egzekucją komorniczą.

Wyjątkiem są osoby, dla których umowa zlecenie stanowi jedyne, powtarzalne źródło dochodu, wtedy dłużnicy korzystają z analogicznej ochrony do tej jaką zapewnioną mają pracownicy etatowi.

Polecamy: Jak przygotować się do zmian 2021

Coraz częstsze egzekucje z wynagrodzenia pracownika

Koronawirus sprawił, że długi Polaków gwałtownie rosną. Tylko w listopadzie 2020 r. firmy z sektora pozabankowego udzieliły naszym rodakom 187,3 tys. pożyczek, na łączną kwotę 420 mln zł. Średnia wartość pożyczki wyniosła 2 241 zł.

Wysokie oprocentowanie tego typu zobowiązań może powodować problemy z ich spłatą, zwłaszcza gdy dochodzą do tego wydatki życia codziennego, a z ich pokryciem również są problemy.

Zaległości za czynsz, prąd, wodę, gaz, wywóz śmieci, telewizję czy telefon – w sierpniu – miało ponad 409 tys. osób, łączne – pod koniec wakacji – zadłużenie sięgnęło 1,56 mld zł (dane BIK).

Niespłacane zobowiązania koniec końców trafiają do komornika, który – na podstawie wydanego przez sąd nakazu zapłaty – ma prawo przeprowadzić egzekucję na wynagrodzeniu otrzymywanym od pracodawcy.

Ile wynosi kwota wolna od zajęcia netto?

Od 1 stycznia 2021 r. płaca minimalna wzrosła z poziomu 2 600 zł brutto do kwoty 2 800 zł brutto. Tym samym, wzrosły również kwoty wolne od potrąceń komorniczych w 2021 r. (obowiązujące np. przy zajęciach komorniczych lub potrąceniach dobrowolnych).

Obecnie, komornik przy egzekucji z wypłaty musi zostawić do dyspozycji dłużnika dokładnie 2 800 zł brutto miesięcznie, czyli około 2 062 zł na rękę.

Zgodnie z przepisami, poza kwotą, której nie można windykować, jest także maksymalny próg zajęcia z pensji wyższych niż płaca minimalna – komornik może zabrać maksymalnie 60 proc. wynagrodzenia miesięcznego w przypadku dłużników alimentacyjnych i 50 proc. wynagrodzenia miesięcznego w przypadku pozostałych dłużników.

Co więcej, premię uznaniową traktuje się jak kwotę powiększającą wynagrodzenie. W takim przypadku, do kwoty wynagrodzenia dodawana jest wartość premii, a z otrzymanej sumy wyliczane jest wspominane 50 lub 60 proc. zajęcia.

See also:  Rozliczenia w konkubinacie

Premia uznaniowa – czy komornik może zająć?

– Ze względu na to, że każdy pracownik legalnie zatrudniony na umowę o pracę, musi zarabiać co najmniej minimalną krajową.

Premia uznaniowa zawsze jest kwotą sprawiającą, że wypłata staje się na pewno jednorazowo wyższa od płacy minimalnej.

Nie zmienia to jednak nic przy zajęciu komorniczym – nadal komornik ma prawo zająć całą nadwyżkę nad płacę minimalną – czyli całą premię uznaniową – mówi Jacek Grzywa, Radca Prawny i Kierownik Działu Prawnego Grupy Progres.

Część etatu

Jeżeli dłużnik zawarł umowę o pracę w niepełnym wymiarze godzin, kwota wolna od potrąceń jest obliczana proporcjonalnie do wymiaru czasu wypełniania obowiązków zawodowych.

Pracując na połowę etatu, komornik nie może zabrać więcej niż równowartość kwoty odpowiadającej połowie płacy minimalnej tj. 1 400 zł brutto (1 031 zł netto).

W przypadku pracy na ¼ etatu chroniona kwota wynosi 700 zł brutto (515,5 zł netto) i 2100 zł brutto (1546,5 zł netto), gdy nasz wymiar pracy wynosi ¾.

– Komornicze zajęcie pensji jest jednym z najczęstszych sposobów stosowany podczas egzekwowania należności od dłużnika.

Za wyliczenie wysokości kwoty potrąceń odpowiada pracodawca osoby zadłużonej i to do niego należy się zwrócić, w momencie zastrzeżeń dotyczących windykowanych kwot.

Należy pamiętać, że w przypadku umowy o pracę  pracodawca ma obowiązek stosować kwotę wolną od potrąceń komorniczych, pomniejszaną proporcjonalnie do wymiaru etatu na jakim pracuje pracownik – podkreśla Jacek Grzywa.

Umowa zlecenie

Od 1 stycznia 2019 r.

do wynagrodzenia wypłacanego na podstawie umowy zlecenia posiadającego charakter świadczenia powtarzającego się, które służy zapewnieniu utrzymania lub stanowi jedyne źródło dochodu, stosuje się w całości przepisy dotyczące „pracowniczej” kwoty wolnej.

Wtedy też, podczas windykacji należności, kwota pozostawiona dla pracownika nie może być niższa niż 2 800 zł brutto. W przypadkach pozostałych umów cywilnoprawnych, zajęcie wierzytelności umożliwia potrącanie pełnej kwoty – 100 proc. wynagrodzenia.

Nie bierze się pod uwagę, ani tego, czy pracujemy regularnie i otrzymujemy stałe wynagrodzenie z tego tytułu, ani czy nasze dochody są wysokie, czy stanowią bardzo małą kwotę. Komornik może sam w postanowieniu określić, jaka kwota bądź jaka część wynagrodzenia ma być potrącana.

Źródło: Grupa Progres

Podział zajęcia alimentacyjnego Przygotuj się do stosowania nowych przepisów!

Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu.

Teraz 39 zł taniej!

Alimenty i ich egzekucja z wynagrodzenia

Dla pracodawcy, który swoją firmę otworzył stosunkowo niedawno, pismo od komornika może być zaskoczeniem. ?Potrącić?, ?przekazać?, ?świadczenie alimentacyjne?…

Kartka drobnym maczkiem, która nie zostanie odpowiednio przeczytana i zinterpretowana, może stać się podstawą do nałożenia grzywny. Podmiot zatrudniający, który korzysta z profesjonalnego biura księgowego, może liczyć na pomoc.

Pracodawca, który sam dokonuje wyliczeń z doręczonym pismem zmierzyć musi się sam.

W pierwszej kolejności warto zorientować się w samej konstrukcji otrzymanego pisma. Tylko pozornie jest ono napisane językiem zawiłym i niezrozumiałym. Każde zawiadomienie o zajęciu wynagrodzenia na poczet alimentów określa strony postępowania egzekucyjnego. W przypadku małoletnich, pojawia się także przedstawiciel ustawowy, którym zazwyczaj jest jeden z rodziców.

Ponadto, w piśmie dokładnie wskazany jest dłużnik. Warto zwrócić uwagę nie tylko na jego dane osobowe, czyli imię i nazwisko, ale również sprawdzić, czy zgadza się reszta informacji, w tym zwłaszcza numer PESEL, NIP czy adres zamieszkania. W przypadku, gdy pracodawca posiada inne dane dłużnika, należy o tym fakcie niezwłocznie powiadomić komornika.

W ten sposób będzie mógł on zweryfikować dane we właściwym urzędzie.

W zajęciu zawsze wskazana jest podstawa zajęcia, zatem wyrok lub ugoda. Ponadto, komornik podaje aktualny stan zadłużenia dłużnika na konkretny dzień. W przypadku, gdy ma on obowiązek uiszczać również alimenty bieżące, zamieszczona zostaje stosowana informacja o tym, do którego są one płatne.

Komornik wskazuje w zajęciu konto, na które należy przekazywać potrącane kwoty oraz zobowiązuje pracodawcę do udzielenia szczegółowych informacji.

Wśród tych najważniejsza jest informacja o formie zatrudnienia, rachunku bankowym, na które pozostaje przelane wynagrodzenia pracownika, jak również o wysokości jego wynagrodzenia.

Dla komornika istotną informacją jest także wiadomość o ewentualnych przeszkodach w egzekucji, czyli innych zajęciach.

Potrącenia alimentacyjne z wynagrodzenia

Z punktu widzenia pracodawcy istotne jest, jak powinien on potrącać określone kwoty. Kolejność jest istotna zwłaszcza wtedy, gdy wynagrodzenie uzyskiwane przez zatrudnionego jest zbyt niskie, aby mogło pokryć wszystkie zobowiązania.

W takim też przypadku warto odwołać się do art. 87§1 Kodeksu pracy, który wskazuje, jakie należności mogą być potrącane z wynagrodzenia.

I tak, w pierwszej kolejności zatrudniający ma obowiązek odliczyć składki na ubezpieczenie społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, zaś w następnej kolejności:

  • sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych,
  • sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne,
  • zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi,
  • kary pieniężne, które przewidziane zostały w art. 108 Kodeksu pracy.

Z powyższego widać, że świadczenia alimentacyjne będą zawsze potrącane w pierwszej kolejności.

Ile komornik może zabrać z pensji za alimenty?

Wynagrodzenie o pracę znajduje się pod ochroną. Oznacza to tyle, że niezależnie od tego, ile postępowań egzekucyjnych toczy się przeciwko dłużnikowi, będzie on musiał otrzymać pewną część ekwiwalentu za swoją pracę. To jedna z największych różnic w stosunku do umów zlecenie lub umów o dzieło. Więcej na ten temat znajdziesz w artykule: Pracodawca powinien chronić wynagrodzenie za pracę.

W przypadku egzekucji świadczeń alimentacyjnych, potrącenia mogą być dokonywane do wysokości 3/5 wynagrodzenia.

Jest to górna granica potrąceń, która nie ulega przesunięciu nawet wówczas, gdy poza potrąceniami na świadczenia alimentacyjne, powinny być dokonywane potrącenia na rzecz innych tytułów.

Dodatkowo warto pamiętać, że może zaistnieć sytuacja, w której pracownik nie będzie świadczył pracy na pełen etat. Wówczas też kwoty wolne od potrąceń ulegną zmniejszeniu i to proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy.

Z punktu widzenia pracodawcy, który dokonuje samodzielnie potrąceń, istotny jest także art. 87§5 Kodeksu pracy. Wynika z niego, że nagrody z zakładowego funduszu nagród, dodatkowe wynagrodzenie roczne, jak i należności przysługujące pracownikom z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej podlegają egzekucji na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych do pełnej wysokości.

Egzekucja komornicza alimentów obejmuje również świadczenia w naturze

Do wynagrodzenia za pracę, które podlega potrąceniu, wlicza się także świadczenia w naturze. Wówczas jednak, zgodnie z art.

834 Kodeksu postępowania cywilnego, obowiązkiem podmiotu zatrudniającego jest ich przeliczenie na wartość pieniężną. Dalej, warto też wziąć pod uwagę sytuację, w której pracownik pracuje w kilku zakładach pracy jednocześnie.

Wówczas podstawę obliczenia zarobku, który to podlega potrąceniu, stanowi suma wszystkich dochodów.

Kodeks pracy przewiduje także możliwość dokonywania potrąceń z wynagrodzenia za pracę bez udziału komornika. Taki obowiązek spoczywa na pracodawcy, z wyjątkiem następujących przypadków:

  • świadczenia alimentacyjne mają być potrącane na rzecz kilku wierzycieli, a łączna suma, która może być potrącona, nie wystarcza na pełne pokrycie wszystkich należności alimentacyjnych,
  • wynagrodzenie za pracę zostało zajęte w trybie egzekucji sądowej lub administracyjnej.

Poza wskazanymi przypadkami podmiot zatrudniający będzie dokonywał potrąceń na podstawie przedłożonego przez wierzyciela lub jego przedstawiciela ustawowego tytułu wykonawczego.

Potrącenia alimentacyjne z minimalnego wynagrodzenia

Minimalne wynagrodzenie netto pracownika w 2018 roku wynosi 1530 zł. Od kwoty brutto, wynoszącej 2100 zł odejmowana jest składka na ubezpieczenie społeczne – 287,91 zł, składka na ubezpieczenie zdrowotne – 163,09 zł oraz zaliczka na podatek dochodowy, wynosząca 119 zł.

Jak już wspomniano, świadczenie alimentacyjne jest następne w kolejności po tych właśnie składkach, dlatego można je wyliczyć dopiero po ich odjęciu. Pozostałą kwotę może objąć zajęcie komornicze. Alimenty mogą być w tej sytuacji potrącone wyłącznie do kwoty 60% wynagrodzenia.

Co ważne, są to długi, których nie obejmuje kwota wolna od zajęcia, dlatego komornik może zająć dłużnikowi 60% pensji bez konieczności przeliczania, ile pozostanie mu do dyspozycji.

Najniższa kwota, jakiej komornik nie ma prawa zabrać, to 40% minimalnego wynagrodzenia, czyli 840 zł brutto i 612 zł netto. W takiej sytuacji dłużnikowi realnie pozostanie z wypłaty 612 zł. Tej kwoty nie można naruszyć, nawet gdy w grę wchodzi zajęcie alimentacyjne.

Oczywiście zasady te odnoszą się do pełnego etatu – w przypadku niepełnego wymiaru pracy zasady są nieco inne. W tej sytuacji potrącenia alimentacyjne muszą być proporcjonalne do wymiaru pracy.

Aby można było dokonać zajęcia, konieczne jest obliczenie minimalnego wynagrodzenia brutto w proporcji do etatu, a następnie odjęcie od otrzymanej kwoty składki na ZUS, ubezpieczenie zdrowotne oraz zaliczki na podatek. Komornik może potrącić 60% pozostałej kwoty.

Osobom zatrudnionym na podstawie umowy cywilnoprawnej, komornik może zająć 100% wynagrodzenia, bez względu na to, czy jest ono równe najniższej krajowej, większe czy mniejsze. Jest to forma zatrudnienia, która nie zapewnia żadnej ochrony przed działaniami komorniczymi.

W przypadku, gdy umowa zlecenie lub umowa o dzieło to jedyny dochód pracownika i pracuje on przez długi czas u jednego pracodawcy, istnieje szansa na to, że komornik wyrazi zgodę na stosowanie zasad zajęcia takich samych jak przy umowie o pracę.

Jednak, aby było to możliwe, dłużnik musi wystąpić ze stosownym wnioskiem i złożyć wymagane dokumenty.

See also:  Podział majątku wbrew byłemu małżonkowi

Zbieg egzekucji alimentacyjnej i niealimentacyjnej a kwota wolna od potrąceń – www.VademecumKadrowego.pl

Artykuł pochodzi z serwisu: ZAKLADAMYFIRME.PL

Dokonywanie potrąceń z wynagrodzenia za pracę – Dodatek do Gazety Podatkowej nr 35 (1285) z dnia 2.05.2016

Wynagrodzenie pracownika jest zajęte na poczet alimentów w stałej kwocie miesięcznej. Obecnie zostało także zajęte na poczet niespłaconej pożyczki bankowej. Czy w tym przypadku obowiązuje kwota wolna od potrąceń?

Kwota wolna obowiązuje tylko dla drugiego z zajęć wymienionych w pytaniu, dotyczących niespłaconej pożyczki bankowej.

Potrąceń z wynagrodzenia za pracę niewymagających zgody pracownika dokonuje się według kolejności wskazanej w art. 87 § 1 K.p. Jako pierwsze potrąca się sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych.

Następnie, o ile pozwala na to dopuszczalna łączna wysokość potrącenia, potrąca się sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne; zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi; kary pieniężne z odpowiedzialności porządkowej.

Przy zbiegu egzekucji na poczet alimentów oraz innych należności łączna kwota potrącenia nie może przekroczyć trzech piątych wynagrodzenia pracownika po odliczeniach składkowo-podatkowych.

Co istotne, potrącenie na poczet samych tylko alimentów także może być dokonywane do wysokości trzech piątych wynagrodzenia.

Powoduje to, że w sytuacji gdy egzekwowana kwota alimentów jest wysoka (jest równa lub przewyższa wielkość dostępną), nie ma możliwości zaspokajania pozostałych należności egzekwowanych.

Ponadto potrącanie należności niealimentacyjnych ogranicza kwota wolna, równa minimalnemu wynagrodzeniu za pracę po odliczeniach składkowo-podatkowych. Żaden przepis nie uchylił tego ograniczenia przy zbiegu egzekucji.

Analogiczne stanowisko w tej sprawie zajęło Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej w piśmie nadesłanym do naszego Wydawnictwa 2 września 2014 r., w którym uznało, że: “(…

) gdy zachodzi zbieg potrąceń należności alimentacyjnych oraz sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych to w pierwszej kolejności potrąca się należności alimentacyjne w granicach trzech piątych wynagrodzenia bez kwoty wolnej od potrąceń (w wysokości minimalnego wynagrodzenia).

Dopiero po potrąceniu sumy na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych pracodawca może dokonać potrącenia sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie innych należności niż świadczenia alimentacyjne, także w granicach trzech piątych wynagrodzenia, lecz do kwoty minimalnego wynagrodzenia (kwoty wolnej od potrąceń).

Oznacza to, że inne należności niż alimentacyjne zostaną potrącone, jeżeli po potrąceniu świadczeń alimentacyjnych wynagrodzenie pracownika przekracza kwotę minimalnego wynagrodzenia. (…)”.

Przykład Wynagrodzenie pracownika jest zajęte na poczet alimentów w wysokości 850 zł miesięcznie, a obecnie zostało także zajęte na poczet niespłaconej pożyczki bankowej w kwocie 7.500 zł. Pracownik jest opłacany stawką 3.000 zł miesięcznie, co po odliczeniach składkowo-podatkowych (przy podstawowych kosztach uzyskania przychodów i stosowaniu kwoty zmniejszającej) daje 2.156,72 zł, tj.: 3.000 zł – (411,30 zł + 232,98 zł + 199 zł). Na poczet alimentów pracodawca mógłby zatem potrącić nawet 1.294,03 zł (3/5 × 2.156,72 zł), nie ogranicza go bowiem kwota wolna. W tej sytuacji dokona potrącenia pełnej egzekwowanej kwoty (850 zł). Pozostałe 444,03 zł (1.294,03 zł – 850 zł) mógłby potencjalnie potrącić na poczet egzekwowanej pożyczki bankowej, jednak w tym przypadku ogranicza go kwota wolna (tu 1.355,69 zł). Dlatego na ten cel nie może dokonać potrącenia w ogóle (2.156,72 zł – 850 zł = 1.306,72 zł; 1.306,72 zł < 1.355,69 zł).

Podział środków przez komornika

W postępowaniu egzekucyjnym wierzyciel nierzadko otrzymuje jedynie część dochodzonej kwoty. Jej wyegzekwowanie może być także rozłożone w czasie, co ma miejsce np. w przypadku egzekucji z wynagrodzenia za pracę.

Wiele postępowań egzekucyjnych toczy się jednocześnie na wniosek kilku wierzycieli. W takich przypadkach istotny jest sposób podziału przez komornika uzyskanych środków, ma on bowiem realny wpływ na wysokość odzyskanej należności.

Zdarzają się sytuacje, że przedsiębiorca po uzyskaniu tytułu wykonawczego i skierowaniu sprawy do komornika niezwłocznie otrzymuje całą dochodzoną należność, jednak nie jest to zjawisko powszechne.

Zwłaszcza bowiem w przypadku dochodzenia większych kwot, nawet jeżeli dłużnik posiada majątek, to komornik egzekwuje dług stopniowo licytując jego składniki. Dla wierzyciela kluczowy jest sposób podziału środków wyegzekwowanych przez komornika.

Zagadnienie to znacznie się komplikuje, jeżeli dłużnik posiada wielu wierzycieli lub przedmiot majątku stanowił zabezpieczenie rzeczowe (np. nieruchomość obciążona hipoteką).

Plan podziału

Niezależnie od sposobu prowadzenia przez komornika egzekucji (np.

 egzekucja z wynagrodzenia za pracę czy z nieruchomości) podstawą podziału przez komornika środków na rzecz wierzycieli jest plan podziału, który sporządzany jest na zasadach określonych w Kodeksie postępowania cywilnego.

Plan podziału sporządzany jest w sytuacji, gdy przedmiotem podziału jest suma uzyskana z egzekucji z nieruchomości, jak również, gdy suma uzyskana przez egzekucję z ruchomości, wynagrodzenia za pracę lub wierzytelności i innych praw majątkowych nie wystarcza na zaspokojenie wszystkich wierzycieli. Przepisy art. 1023 i następne K.p.c. zawierają ustawowe obowiązki komornika w zakresie sporządzenia planu podziału, jednak z punktu widzenia wierzycieli najistotniejsze są zasady, według których komornik dzieli środki z egzekucji.

Kolejność ustawowa

Dzieląc środki uzyskane z egzekucji, komornik przydziela je w ramach poszczególnych kategorii uregulowanych w art. 1025 § 1 K.p.c., a pozostałą nadwyżkę dzieli pomiędzy kolejne kategorie. Kolejność podziału sum uzyskanych przez komornika jest następująca:

  • 1) koszty egzekucyjne,
  • 2) należności alimentacyjne,
  • 3) należności za pracę za okres 3 miesięcy do wysokości najniższego wynagrodzenia za pracę określonego w odrębnych przepisach oraz renty z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci i koszty pogrzebu dłużnika,
  • 4) należności zabezpieczone hipoteką morską,
  • 5) należności zabezpieczone hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym i zastawem skarbowym albo korzystające z ustawowego pierwszeństwa oraz prawa, które ciążyły na nieruchomości przed dokonaniem w księdze wieczystej wpisu o wszczęciu egzekucji lub przed złożeniem do zbioru dokumentów wniosku o dokonanie takiego wpisu,
  • 6) należności za pracę niezaspokojone w kolejności trzeciej,
  • 7) należności, do których stosuje się przepisy działu III Ordynacji podatkowej, o ile nie zostały zaspokojone w kolejności piątej,
  • 8) należności wierzycieli, którzy prowadzili egzekucję,
  • 9) inne należności.

Dlatego z punktu widzenia wierzyciela decydujące dla otrzymania środków jest ustalenie czy wierzytelności z wyższych kategorii nie wyczerpią całej sumy podlegającej podziałowi. W praktyce często środki uzyskane z egzekucji nie wystarczają na zaspokojenie wszystkich wierzytelności, bądź wierzytelności tej samej kategorii.

W tym drugim przypadku należności zaspokajane są stosunkowo do wysokości każdej z nich. Wyjątek dotyczy wierzytelności ujętych w kategorii 4 i 5, tj. należności zabezpieczonych zastawem, hipoteką lub korzystających z ustawowego pierwszeństwa.

W odniesieniu do nich wierzytelności w ramach te samej kategorii zaspokaja się w kolejności odpowiadającej przysługującemu im pierwszeństwu.

Należy pamiętać, że wydzieloną wierzycielowi sumę zalicza się przede wszystkim na koszty postępowania, następnie na odsetki, a w końcu na sumę dłużną.

Wykonanie planu

O sporządzeniu planu podziału komornik zawiadamia dłużnika oraz podmioty uczestniczące w podziale (wierzycieli). Podlega on zaskarżeniu w formie zarzutów, które wnosi się w terminie 14 dni od otrzymania planu podziału.

Składa się je do komornika, a ich rozpatrzenie to kompetencja sądu.

W przypadku braku wniesienia zarzutów komornik przystępuje do wykonania planu podziału, a jeżeli wniesione zarzuty dotyczą jedynie części planu, podlega on wykonaniu w części niezaskarżonej.

Przykład 1 Nieruchomość dłużnika obciążona była hipoteką banku dla zabezpieczenia zaległej wierzytelności w kwocie 200.000 zł oraz wpisaną później hipoteką wierzyciela egzekwującego dla zabezpieczenia zaległej wierzytelności w kwocie 100.000 zł. Koszty egzekucyjne wyniosły 20.000 zł, innych wierzytelności brak. Nieruchomość została zbyta za cenę 300.000 zł. Po zaspokojeniu kosztów w kwocie 20.000 zł, zgodnie z zasadą pierwszeństwa zostanie zaspokojona hipoteka banku w kwocie 200.000 zł, a wierzyciel egzekwujący otrzyma 80.000 zł, tj. 300.000 zł – 20.000 zł – 200.000 zł. Przykład 2 W wyniku sprzedaży samochodu dłużnika komornik uzyskał kwotę 20.000 zł. Koszty egzekucyjne wyniosły 3.000 zł, wierzytelność zabezpieczona zastawem wynosiła 10.000 zł, a należność wierzyciela egzekwującego 15.000 zł. Innych wierzytelności brak. Wierzyciel egzekwujący otrzyma kwotę 7.000 zł, bowiem komornik z kwoty uzyskanej z egzekucji w pierwszej kolejności zaspokoi koszty egzekucyjne w kwocie 3.000 zł (1 grupa), następnie wierzytelność zabezpieczoną zastawem w kwocie 10.000 zł (5 grupa), a pozostała kwota zostanie przekazana wierzycielowi egzekwującemu (20.000 zł – 3.000 zł – 10.000 zł).

Podstawa prawna

Ustawa z dnia 17.11.1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 1822 ze zm.)

Dział V. Egzekucja świadczeń alimentacyjnych – Kodeks postępowania cywilnego – KPC

Stan prawny aktualny na dzień: 13.06.2022

Ucz się efektywniejrozwiązując test Obserwuj akt

Art. 1081. Egzekucja świadczeń alimentacyjnych

  • § 1.
  • Jeżeli egzekucja dotyczy alimentów lub renty mającej charakter alimentów, wniosek o wszczęcie egzekucji można zgłosić również do komornika sądu właściwego ze względu na miejsce zamieszkania wierzyciela.
  • § 2.

Komornik ten jest obowiązany zawiadomić o wszczęciu egzekucji komornika sądu ogólnej właściwości dłużnika.

Komornik zawiadomiony zażąda przekazania mu sprawy wraz ze ściągniętymi kwotami, jeżeli wskutek dalszych zajęć suma uzyskana ze wszystkich egzekucji nie wystarcza na zaspokojenie wszystkich wierzycieli.

Jeżeli dokonane zostało zajęcie wynagrodzenia za pracę lub wierzytelności, równocześnie z przekazaniem sprawy komornik zawiadamia pracodawcę, dłużnika, względnie wierzyciela zajętej wierzytelności, że dalszych wpłat należy dokonywać komornikowi, któremu sprawę przekazano.

§ 3.

Jeżeli dłużnik odbywa karę pozbawienia wolności, wierzyciel może złożyć tytuł wykonawczy bezpośrednio dyrektorowi zakładu karnego, który obowiązany jest wypłacać wierzycielowi należności za pracę dłużnika lub jego pieniądze znajdujące się w depozycie zakładu karnego, w granicach określonych w art. 125 potrącenia z wynagrodzenia skazanego za pracę Kodeksu karnego wykonawczego.

See also:  Zakup mieszkania od dewelopera przez osoby żyjące w związku nieformalnym

§ 4.

Przewidziana w § 3 wypłata nie może być dokonywana, jeżeli wnioski złożyło kilku wierzycieli, a należności za pracę dłużnika lub jego pieniądze znajdujące się w depozycie zakładu karnego nie wystarczają na zaspokojenie wszystkich należności tych wierzycieli lub jeżeli są zajęte przez organ egzekucyjny. W takim wypadku dyrektor zakładu karnego przekazuje wnioski do właściwego komornika.

Orzeczenia: 4 Porównania: 1 Przypisy: 4

Art. 1082. Nadanie klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu, zasądzającemu alimenty

Tytułowi egzekucyjnemu, zasądzającemu alimenty, sąd nadaje klauzulę wykonalności z urzędu. Tytuł wykonawczy doręcza się wówczas wierzycielowi z urzędu.

Orzeczenia: 3 Porównania: 1

Art. 1083. Ograniczenie egzekucji świadczeń alimentacyjnych

§ 1.

Dochody wymienione w art. 831 wyłączenia spod egzekucji § 1 pkt 2 podlegają egzekucji na zaspokojenie alimentów do trzech piątych części.

  1. § 2.
  2. Wierzytelności z rachunku bankowego podlegają egzekucji na zaspokojenie alimentów w pełnej wysokości.
  3. § 3.
  4. (uchylony)
  5. § 4.

Dłużnik może żądać zawieszenia postępowania egzekucyjnego co do świadczeń alimentacyjnych wymagalnych w przyszłości, jeżeli uiści wszystkie świadczenia wymagalne i złoży na rachunek depozytowy Ministra Finansów sumę równą sumie świadczeń alimentacyjnych za sześć miesięcy, z równoczesnym umocowaniem komornika do podejmowania tej sumy. Komornik skorzysta z tego umocowania, gdy stwierdzi, że dłużnik popadł w zwłokę z uiszczeniem świadczeń wymagalnych, równocześnie z urzędu podejmując postępowanie.

§ 5.

Zawieszenie postępowania egzekucyjnego w przypadku, o którym mowa w § 4, nie wyłącza możliwości podejmowania przez komornika czynności mających na celu wykonanie w przyszłości tytułu wykonawczego, w tym zajęcia majątku dłużnika. Sąd na wniosek dłużnika może, po wysłuchaniu stron, uchylić dokonane zajęcia. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

Orzeczenia: 1 Porównania: 1 Przypisy: 3

Art. 1084. Uchylony

Orzeczenia: 1 Porównania: 1 Przypisy: 1

Art. 1085. Wszczęcie egzekucji z urzędu w sprawach, w których zasądzono alimenty

W sprawach, w których zasądzono alimenty, egzekucja może być wszczęta z urzędu na żądanie sądu pierwszej instancji, który sprawę rozpoznawał. Żądanie takie kieruje się do właściwego organu egzekucyjnego.

Orzeczenia: 1 Porównania: 1

Art. 1086. Dochodzenie w celu ustalenia zarobków, stanu majątkowego i miejsca zamieszkania dłużnika

§ 1.

Komornik obowiązany jest z urzędu przeprowadzić dochodzenie w celu ustalenia zarobków i stanu majątkowego dłużnika oraz jego miejsca zamieszkania. Jeżeli środki te okażą się bezskuteczne, organy Policji przeprowadzą na wniosek komornika czynności w celu ustalenia miejsca zamieszkania i miejsca pracy dłużnika.

  • § 2.
  • Dochodzenie, o którym mowa w § 1, powinno być przeprowadzone okresowo w odstępach nie dłuższych niż 6 miesięcy.
  • § 3.
  • (uchylony)
  • § 4.
  • (uchylony)
  • § 5.

Bezskuteczność egzekucji nie stanowi podstawy umorzenia postępowania. Przepisu art. 824 umorzenie z urzędu postępowania egzekucyjnego § 1 pkt 4 nie stosuje się.

Orzeczenia: 3 Porównania: 1 Przypisy: 2

Art. 1087. Zajęcie wynagrodzenia za prace dłużnika zatrudnionego u osoby bliskiej

Jeżeli dłużnik zatrudniony jest u osoby bliskiej, osoba ta w razie zajęcia wynagrodzenia za pracę w poszukiwaniu świadczeń alimentacyjnych nie może zasłaniać się zarzutem, że wypłaciła dłużnikowi wynagrodzenie z góry, ani zarzutami, że dłużnik pracuje bez wynagrodzenia lub za wynagrodzeniem niższym od przeciętnego, albo że przysługuje jej wierzytelność do dłużnika nadająca się do potrącenia z jego roszczenia o wynagrodzenie.

Orzeczenia: 1 Porównania: 1

Art. 1088. Egzekucja świadczeń alimentacyjnych

Do egzekucji świadczeń alimentacyjnych stosuje się również przepisy tytułu drugiego.

Orzeczenia: 1 Porównania: 1 Przypisy: 1

Zaloguj się, aby pozbyć się reklam.

  1. Historia zmian
  2. Spis Treści
  3. Powiązane dokumenty
  4. Zakładki
  5. Ostatnio otwarte

Odpowiedzialność przedsiębiorstwa za długi osobiste pracownika, w świetle zajęcia wynagrodzenia za pracę

Podstawowym sposobem prowadzenia postępowania egzekucyjnego przez Komornika przeciwko osobie fizycznej jest skierowanie zajęcia do wynagrodzenia za pracę dłużnika, czyli osoby od której organ egzekucyjny domaga się zapłaty.

W chwili dokonania zajęcia powstają liczne obowiązki faktyczne i formalne, z których przedsiębiorca zatrudniający dłużnika musi się wywiązać.

Wielu pracodawców nie prawidłowo wykonuje swoje powinności, nie zdając sobie sprawy z odpowiedzialności karnej i odszkodowawczej zarówno przed wierzycielem jak i dłużnikiem.

Niniejszy artykuł, ma na celu przybliżenie zagadnienia zajęcia wynagrodzenia za pracę. Inne częste relacje pomiędzy przedsiębiorstwem a organem egzekucyjnym nie są przedmiotem tego tekstu.

Z punktu widzenia przedsiębiorcy, istotnym elementem jest chwila wywołania w stosunku do niego skutków prawnych zajęcia.

Zajęcie wywołuje skutek od chwili jego doręczenia w siedzibie lub w placówce, a także co wymaga podkreślenia w chwili zwrotu do kancelarii komornika nie podjętej a dwukrotnie awizowanej przesyłki zawierającej odpis zajęcia wynagrodzenia za pracę; kierowanej na adres przedsiębiorstwa czyli na adres ujawniony w KRS lub CEIDG. Pracodawca mimo faktycznej nie znajomości treści korespondencji ponosi pełną odpowiedzialność zarówno karną jak i odszkodowawczą za wykonie zajęcia. Oczywiście, są protokoły których zastosowanie pozwoli uniknąć wskazanej odpowiedzialności lecz nie są one przedmiotem niniejszego artykułu. Od chwili zajęcia przedsiębiorca staje się trzeciodłużnikiem/poddłużnikiem/ dłużnikiem zajętej wierzytelności.

Przedsiębiorcy, najczęściej są karani wysokim grzywnami za nie udzielenie odpowiedzi na zajęcie lub błędne wyliczenie potrącenia, które w szczególność w sprawach alimentacyjnych może przysporzyć nie przeszkolonej w tym zakresie osobie kłopotów. Błędne wyliczeni potrącenia w sprawach alimentacyjnych prowadzi do odpowiedzialności odszkodowawczej pracodawcy, a jak wiadomo zaległości alimentacyjne często przekraczają 100 tyś zł.

Pracodawcy nagminnie ignorują zajęcia, które dotyczą pracowników zatrudnionych za minimalne wynagrodzenie, co jest nie dopuszczalne, gdyż mimo, iż minimalne wynagrodzenie nie podlega egzekucji, należy o tym zawiadomić komornika.

Co więcej są wyjątkowe stany faktyczne, w których mimo umowy o pracę zawartej za minimalną kompensacją należy dokonywać potrąceń. Należy zasygnalizować, iż są składniki wynagrodzenia a także formy zatrudnienia, przy których należy przekazać do komornika pełną kwotę zarobku.

Wskazane jest istotne, dla pracodawcy, gdyż przy aktualnie obowiązujących przepisach, względniejszych dla dłużnika wierzyciele masowi szukają możliwość przeniesienia obowiązku zapłaty na podmioty, które w oczywisty sposób są w lepszej sytuacji finansowej niż pierwotnie zobowiązany.

Od początku 2018 roku niemal 3 krotny wzrosła liczba zasądzonych odszkodowań za nieprawidłowe wyliczenie potrącenia.

Po dokonaniu zajęcia pracodawca musi przesłać do komornika wymagane przepisami oświadczenie oraz rozpocząć realizację zajęcia jeśli jest to możliwe.

Podstawowy sposób wyliczenia potrącenia z wynagrodzenia za pracę kształtuje się następująco

Jak wskazano zajęcie wywołuje skutek z chwilą doręczenia jego odpisu opatrzonego podpisem komornika i pieczęcią państwową. Jeśli kwota została wypłacona pracownikowi przed dokonaniem zajęcia, należy je realizować od następnego okresu rozliczeniowego.

Pracownikowi zatrudnionemu na umowie o pracę, nie uwzględniając wyjątków, należy pozostawić kwotę odpowiadającą minimalnemu wynagrodzeniu, a każdą kwotę powyżej przelać do komornika, lecz maksymalnie 50 % całej kwoty podlegającej wypłacie.

Przy pracownikach zatrudnionych na ułamek etatu należy zastosować powyższy wzór stosunkowo. Do podstawy obliczenia potrącenia należy doliczyć wszystkie kwoty podlegające wypłacie a wynikające z umowy o pracę np. zysk, premie, nagrody kwoty przyznane z funduszy zakładowych.

Zarobek nie wynikający z umowy o pracę nie podlega potrąceniu na podstawie zajęcia wynagrodzenia, oragan egzekwując musi zastosować inny środek egzekucji. Realizacji podlegają kwoty wskazane w zajęciu i tylko one są zajęte.

Jeśli żądana kwota jest niższa niż możliwe potrącenie, zaspokajamy żądaną należność w całości, po czym należy uznać że zajęcie wygasło. Pracownikowi przysługuje roszczenie odszkodowawcze przeciwko pracodawcy za potrącenie zbyt wysokiej kwoty.

W Polskim prawie egzekucyjnym uregulowanym w kodeksie postępowania cywilnego działa instytucja ciągłości zajęcia, krytycznie ważna przy olbrzymiej roszadzie pracowników. Wskazana, nakłada obowiązki zarówno na dotychczasowego jak i przyszłego pracodawcę dłużnika.

Zajęcie obowiązuje mimo zmiany przez dłużnika pracodawcy, zmiany właściciela przedsiębiorstwa lub przekształcenia. Dotychczasowy pracodawca ma obowiązek dokonania adnotacji o zajęciu na świadectwie pracy informacji, oraz przekazaniu otrzymanego odpisu zajęcia do nowego pracodawcy dłużnika.

Nowy pracodawca, pod rygorem odpowiedzialności karnej i cywilnej, realizuje zajęcie od chwili otrzymania zawiadomienia lub świadectwa pracy.

Jeśli pracownik nie okaże świadectwa pracy, a nowy pracodawca dowie się, gdzie pracownik wcześniej był zatrudniony ma obowiązek zawiadomienia poprzedniego zakładu pracy o zawarciu umowy z dłużnikiem, chyba że ten okaże zaświadczenie, iż jego wynagrodzenie było wolne o wszelkich zajęć. Nowy pracodawcy, musi również zawiadomić komornika o zatrudnieniu pracownika.

Kolejnym, elementem zajęcia wynagrodzenia za pracę jest wystąpienie zbiegu egzekucji. Zbieg egzekucji występuje gdy dwóch lub więcej komorników albo administracyjny organ egzekucyjny skieruje zajęcie do jednego składnika majątkowego.

Zbiegi egzekucji występują nagminnie, dłużnicy w zdecydowanej większość mają wielu wierzycieli, którzy mają prawo wyboru komornika, który odzyska na ich rzecz zaległość.

Pracodawca realizujący zajęcie komornicze, musi odpowiednio zareagować, gdyż może zostać pociągnięty do odpowiedzialności przez każdego z wierzycieli pracownika lub zostać ukaranym przez każdego z komorników. Co w sytuacji prowadzenia przeciwko pracownikowi kilkunastu postępowań, stawia pracodawcę w niezwykle niebezpiecznym położeniu.

Podkreślenia wymaga fakt, iż lawinowo wzrosła liczba zaleceń po kontrolnych dla Komorników Sądowych, aby karć trzeciodłużników grzywnami za nie wykonanie lub błędne wykonanie obowiązku. Grzywna, nałożona przez komornika stanowi dochód Skarbu Państwa.

Z perspektywy komornika jest łatwiej ukarać podmiot grzywną niż dochodzić czy jest ona słuszna czy nie.

Mając zalecenie odgórne do stosowania przymusu nie zastosowanie go będzie na pewno piętnowane przez organy nadzorcze, natomiast ukarany rzadko kiedy wykorzystuje środek odwoławczy.

Niniejszy tekst jedynie sygnalizuje kwestie, na które każdy pracodawca, zatrudniający wielu pracowników powinien zwrócić szczególną uwagę, aby uchronić się przed wysokimi grzywnami oraz odpowiedzialnością cywilną zarówno przed pracownikiem jak wierzycielem tegoż pracownika .Niestety system jest tak skonstruowany że, poza komornikami, większość prawników nie posiada wystarczającej wiedzy i doświadczenia aby w sposób rzetelny doradzać lub przeprowadzić audyt przedsiębiorstwa pod kątem zagrożeń płynących z postępowań egzekucyjnych.

Autor : Maciej Broński

Leave a Reply

Your email address will not be published.