Rozwód w USA – uznanie rozwodu w Polsce i podział majątku

Rozwód w USA - uznanie rozwodu w Polsce i podział majątku

Małżeństwo zawarte w Polsce, a rozwód w Nowym Jorku, czy jest to legalne? Wielu naszych Rodaków zamieszkujących wschodnie wybrzeże Ameryki i nie tylko zastanawia się właśnie nad podziałem ról małżeństwa w innym kraju, a rozwód jeszcze w innym?

Czy jest to możliwe? Owszem, w stanie Nowy Jork na pewno tak. Pomimo tego, że ślub odbył się w Polsce, a co ważne, nawet jeśli odbył się w innym kraju niż Stany Zjednoczone Ameryki, to właśnie tutaj możemy złożyć podanie o rozwód.

Oczywiście wcześniej trzeba spełnić pewne warunki.

Nie można tylko wsiąść w samolot, przylecieć do USA tylko po to, aby tutaj złożyć pozew o rozwód, bo może coś uda mi się ukryć w innym kraju, albo tutaj przyznają mi większe alimenty na dzieci, czy dla starającego się o alimenty na siebie, któregoś z małżonków.

Aby móc złożyć pozew rozwodowy w stanie Nowy Jork, to trzeba tutaj mieszkać pełen rok przed złożeniem owego pozwu. Dalej sprawa rozwodowa toczy się jak każda inna sprawa w sądach w Nowym Jorku, czyli podział majątku, ustalenie wysokości alimentów, wizytacji z dziećmi itd.

Wielu klientów zadaje pytanie, czy Polska będzie wiedzieć, że rozwiedliśmy się w Stanach. Niestety, dopóki nie umieścimy w Polsce zagranicznego wyroku rozwodowego, to w dokumentach Urzędu Stanu Cywilnego będziemy nadal widnieć jako małżeństwo.

Oczywiście wyrok rozwodowy jest ważny w każdym kraju, ale aby uznano go w Polsce, należy przedłożyć go osobiście w sądzie okręgowym właściwym dla miejsca zamieszkania w Polsce, lub za pośrednictwem osób, które przebywają w Polsce na stałe, za poświadczonym notarialnie pełnomocnictwem.

Upoważnienie takie musi zawierać specyficzne klauzule językowe, które pozwolą osobie nas reprezentującą w Polsce, do możliwości wystąpienia również przed tamtejszym sądem, jeśli zajdzie taka potrzeba. Jeśli nie mamy zarejestrowanego stałego pobytu w Polsce, to wniosek możemy złożyć do Sądu Okręgowego dla m.st. Warszawy.

Do wniosku należy również dołączyć oryginał wyroku rozwodowego wraz z zaświadczeniem o prawomocności (Certificate of No Appeal) opatrzone klauzulą Apostille i tłumaczeniem.

Czasem zdarzają się pytania od klientów, czy można rozwieść się tutaj „po cichu”, tzn. nie informując małżonka/ę w Polsce lub w innym miejscu zamieszkania, a później również „po cichu” złożyć wniosek o uznanie tego orzeczenia w Polsce. Niestety odpowiedź zawsze jest nie.

Nie jest możliwym otrzymać wyrok sądowy w stanie Nowy Jork tak, aby drugi z małżonków nic nie wiedział o toczącej się sprawie rozwodowej, nawet jeśli małżonek/a mieszkają w Polsce.

Musimy udowodnić, iż osoba tam mieszkająca została zawiadomiona o sprawie w USA w sposób zgodny z prawem, a jeśli ktoś chciałby oszukać sąd amerykański i w tej kwestii skłamać, a później również kłamać w Polsce, to musi liczyć się z możliwymi konsekwencjami prawnymi.

Wracając do tematu dzisiejszego artykułu, tak można zawrzeć związek małżeński w Polsce, a rozwieść się w Nowym Jorku i jest to legalne. Los rozrzuca ludzi po całym świecie i nie zawsze możemy wrócić tam, skąd przyjechaliśmy, a że życie ułożyło naszą historię w innym kraju od siebie oddzielnie… na szczęście prawo polskie i amerykańskie i też taką opcję dla nas przewidziało.

  • Joanna Ewa Nowokuński, Esq.
  • Kategoria: Porady > Prawne
  • Data publikacji: 2019-05-01

Rozwód w USA (II). Procedura rozwodowa

Przepisy dotyczące rozwodów regulowane są przez prawo poszczególnych stanów. Artykuł ten zawiera szkic postępowania rozwodowego w Stanach Zjednoczonych.

Gdzie ubiegać się o rozwód

Ażeby otrzymać rozwód w danym stanie, przynajmniej jedno z małżonków musi być mieszkańcem tego stanu przez określony okres, wynoszący przeważnie od 6 do 12 miesięcy, np. w New Jersey – 12 miesięcy, ale Nowym Jorku – 24 miesiące. Jeżeli ktoś nie spełnia tego warunku, powinien albo poczekać ze złożeniem pozwu, albo złożyć go w stanie, w którym poprzednio mieszkał.

Rozwód w USA - uznanie rozwodu w Polsce i podział majątku

  • Oto przepisy stanu Nowy Jork, kwalifikujące do uzyskania rozwodu w tym stanie. Musi tam być spełniony jeden z poniższych warunków:
  • Jeżeli obydwie strony mieszkają w Nowym Jorku, mogą ubiegać się tam o rozwód, niezależnie od czasu zamieszkania, pod warunkiem, że podstawy do rozwodu zaistniały w Nowym Jorku.
  • Jeżeli tylko jedno z małżonków mieszka w Nowym Jorku, można rozwieść się w Nowym Jorku, jeżeli czas zamieszkania w tym stanie wynosił co najmniej jeden rok oraz:
  • małżeństwo było zawarte w Nowym Jorku lub
  • małżonkowie żyli ze sobą w Nowym Jorku jakiś czas w trakcie trwania związku, lub
  • powody do rozwodu zaistniały w Nowym Jorku.

Jeżeli tylko jedno z małżonków zamieszkuje w Nowym Jorku i powyższe warunki nie mogą być spełnione, małżonek ten musi co najmniej dwa lata ciągle zamieszkiwać w Nowym Jorku, by móc rozwieść się w tym stanie. Jak widać, wszyscy Polacy, których współmałżonkowie mieszkają w Polsce, muszą przemieszkać w Nowym Jorku dwa lata, by móc się rozwieść.

Sądy stanowe uznają rozwody, uzyskane w innych stanach pod warunkiem, że stany te miały jurysdykcję nad małżonkami, tzn. małżonkowie mieszkali tam wymagany czas. “Szybkie” rozwody, otrzymane podczas krótkich wypadów jednego z małżonków do innego stanu czy kraju mogą być łatwo obalone przez drugą stronę w sądzie stanu zamieszkania. Taki rozwód może zostać uznany za nieważny.

Separacja

Pierwszym krokiem w kierunku rozwodu jest separacja. Separacja jest albo dobrowolna, albo orzeczona przez sąd. Aby mogła być uznana za powód do rozwodu, powinna trwać określony czas, przeważnie co najmniej rok (18 miesięcy w New Jersey, 12 miesięcy w Nowym Jorku).

Dobrowolna separacja. Małżonkowie mają prawo się rozstać i żyć w separacji. Ale spakowanie walizek i opuszczenie domu może mieć bardzo poważne konsekwencje.

Mąż, który miał dosyć nieznośnych fochów żony i wyniósł się do swojej matki, może zostać pozwany do sądu o porzucenie rodziny i płacenie sowitych alimentów na dzieci i byłą połowicę.

Po podjęciu decyzji o separacji, małżonkowie powinni spisać porozumienie separacyjne.

Orzeczenie sądu o separacji (judical separation). Sąd może orzec o separacji małżonków. Powodem tego w większości stanów jest porzucenie lub okrutne traktowanie. Inne powody to: cudzołóstwo, pijaństwo, narkomania, impotencja, choroba umysłowa, nieutrzymywanie rodziny, odrażające choroby itp. W wielu stanach sądowa separacja może być orzeczona z tego samego powodu co rozwód.

Umowa separacyjna. Rozchodzący się małżonkowie powinni spisać umowę separacyjną (separation agreement), w która poświadcza, że strony zdecydowały się żyć oddzielnie i precyzuje wstępny podział majątku, długów, wysokość alimentów na dzieci.

Umowa podaje, kto będzie wychowywał dzieci i jakie będą prawa wizytacyjne drugiej strony. Umowa separacyjna stanowi podstawę do późniejszego orzeczenia rozwodowego (divorce judgement).

Umowa separacyjna zostanie unieważniona, jeżeli małżonkowie po jej wygaśnięciu zamieszkają ze sobą.

Jeżeli w grę wchodzi majątek i dzieci, małżonkowie powinni skonsultować się ze swoimi adwokatami, by poznać i ochronić swoje prawa.

Wynegocjowanie i uzgodnienie umowy separacyjnej oznacza, że rozwód będzie za porozumieniem stron (uncontested). Brak takiego porozumienia spowoduje postępowanie sądowe, w którego trakcie sędzia postanowi to, czego nie mogli uzgodnić sami zainteresowani.

Pozew rozwodowy

Kolejnym krokiem do rozwodu jest złożenie pozwu rozwodowego (complaint albo petition) w odpowiednim sądzie. Może to być Family Court, Surrogate czy Superior Court w zależności od danego stanu. Pójdź do sądu i poproś o „Uncontested Divorce Packet”. Będą tam potrzebne formularze i instrukcje.

Pozew zawiera: imiona, nazwiska, adresy stron, miejsce i datę zawarcia małżeństwa, powód do rozwodu (z oświadczeniem, że wszelkie wymagania tego powodu i terminy oczekiwania zostały spełnione), imiona, nazwiska, adresy dzieci, żądanie praw rodzicielskich lub praw wizytacji, roszczenie podziału majątku i długów (z ewentualnym oświadczeniem, że małżonkowie uzgodnili taki podział).

Po złożeniu pozwu w sądzie i zarejestrowaniu go, jego kopia i wezwanie (summons) muszą być doręczone pozwanemu.

W zależności od stanu, czyni to marshall, zarejestrowanyprocess server, pracownik firmy adwokackiej lub dowolna osoba w wieku powyżej 18 lat, która nie jest bezpośrednio zaangażowana w sprawie.

W przypadku małżonka zamieszkującego poza Stanami Zjednoczonymi, sądy często wymagają dostarczenia pozwu przez adwokata w danym kraju. Jeżeli małżonek nie może być odnaleziony, można poprosić sąd, by summons był wydrukowany w lokalnej gazecie.

Jeżeli pozwany małżonek (defendant) nie godzi się na rozwód albo nie jego warunki, to ma przeważnie od 20 do 30 dni (więcej, jeżeli zamieszkuje poza stanem) na odpowiedź, że nie zgadza się z pozwem i podważa go (contests the case). W takiej sytuacji należy nająć prawnika.

Jeżeli pozwany nie odpowie w przepisowym czasie, sprawa jest uważana zauncontested, czyli “za zgodą stron” i sąd może orzec zaocznie bez obecności pozwanego.

Jeżeli powód (plaintiff) ubiega się o podział majątku, a żadne porozumienie nie zostało sądowi przedłożone, pozwany będzie wezwany na przesłuchanie poświęcone podziałowi majątku.

Inne formalności

Pomiędzy złożeniem pozwu do sądu a zatwierdzeniem rozwodu należy zadbać o kilka formalności.

Jeżeli są dzieci, tymczasowe zarządzenie (provisional order) powinno sprecyzować, kto będzie sprawować opiekę nad dziećmi, ile wyniosą alimenty na ich utrzymanie, kto je będzie płacił, jakie będą prawa odwiedzin.

Należy ustalić, czy i ile mąż ma płacić żonie na jej utrzymanie i jakie będą inne prawa i obowiązki małżonków do czasu zatwierdzenia rozwodu.

Jeżeli jedno z małżonków zagraża spokojowi czy bezpieczeństwu drugiego, sąd może wydać restraining order (zwany też order of protection), zabraniający temu małżonkowi zbliżania się, dzwonienia i dokuczania drugiej stronie. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w tomie I książki Ameryka dla każdego, w podrozdziale pt. Przemoc w rodzinie. Osoba, która naruszy order of protection może być natychmiast aresztowana.

Większość rozwodów jest orzekana za zgodą stron, ponieważ małżonkowie uzgadniają zawczasu zasady rozwiązania małżeństwa.

Powód będzie musiał tylko wykazać, że druga strona została prawidłowo poinformowana o rozwodzie, że istnieje separacja lub że niezgodność charakterów spowodowała nienaprawialny rozpad małżeństwa.

See also:  Separacja czy rozwód - na co się zdecydować?

W stanie wymagającym wykazania winy (fault-state) trzeba przedstawić jednego czy dwóch świadków na potwierdzenie winy małżonka, raporty policyjne czy inne materiały dowodowe. W przypadku porozumienia stron, sędzia zatwierdzi rozwód bez problemu.

Brak porozumienia

Jeżeli pozwany nie zgadza się z przyczyną czy jakimkolwiek warunkiem rozwodu. Wtedy sędzia zachęca strony i ich prawników do negocjacji w sprawie opieki nad dziećmi, zasad wizytacji, alimentów, podziału majątku czy długów. Jeżeli negocjacje zawiodą, sprawa będzie rozpatrywana przez sąd z udziałem stron i ewentualnych świadków.

Sprawy opieki nad dziećmi, wizytacji i alimentów mogą być rozstrzygnięte wcześniej w sądzie rodzinnymi. Porozmawiaj o tym ze swoim prawnikiem.

Wiele stanów wymaga okresu oczekiwania pomiędzy datą złożenia pozwu a sfinalizowaniem rozwodu. Waha się on od 20 dni do 4 miesięcy, a prawo stanu Massachusetts wymaga 18 miesięcy oczekiwania w przypadku rozwodów bez orzekania o winie.

  1. Jeżeli związek małżeński został pierwotnie zawarty w Polsce, to rozwód orzeczony w USA powinien zostać umiejscowiony w odpowiednim sądzie wojewódzkim w Polsce.
  2. Zasady rozwodu w stanie Nowy Jork są przejrzyście wyjaśnione w broszurze: The Basics: Getting a Divorce in New York State.
  3. Elżbieta Baumgartner

Autorka nie jest prawnikiem, a powyższy artykuł nie stanowi porady prawnej, lecz został napisany w celach udzielenia ogólnej informacji. Czytelnik powinien zwrócić się do prawnika w swojej indywidualnej sprawie.

Rozwód i podział majątku w USA – uznanie rozwodu w Polsce

  • Prawo rodzinne Stanu Nowy Jork (USA) – procedura podziału majątku przed Supreme Court NY
  • Pojęcie własności wspólnej (community/marital property) i własności odrębnej (separate property) małżonków według Domestic Relations Law.
  • Amerykański system prawny, podobnie do polskiego, reguluje problematykę stosunków majątkowych między małżonkami w oparciu o dwie instytucje: małżeńskiej własności wspólnej i małżeńskiej własności odrębnej.

Generalizując, własność wspólna (community/marital property), jest to majątek osiągnięty wspólnie przez małżonków w czasie trwania ich małżeństwa.

Z kolei własność odrębna (separate property), jest to majątek nabyty przez każdego z małżonków przed zawarciem małżeństwa, w czasie trwania i po jego ustaniu, ale po spełnieniu pewnych warunków. W szczególności może on zostać uzyskany np. w ramach darowizny, jak też obejmować zapisy, legaty (zapisy testamentowe), dochody, zyski czy renty przypadające małżonkowi.

Ustawowe definicje obu instytucji zawiera § 236 Domestic Relations Law (zwany dalej DRL) – akt kodyfikujący prawo rodzinne Stanu Nowy Jork.

Pojęcie (wspólnego) „majątku małżeńskiego” oznacza wszelkie mienie nabyte przez jednego lub oboje małżonków w czasie trwania małżeństwa, a przed zawarciem umowy o separację lub rozpoczęciem działań w sprawach małżeńskich (w znaczeniu wniesienia powództwa celem zmiany statusu prawnego małżonków np. poprzez orzeczenie rozwodu), z wyjątkiem przypadków przewidzianych w kodeksie.

Do wspólnoty majątkowej zalicza się nie tylko dobra materialne, lecz również licencje, stopnie naukowe oraz jakąkolwiek formę działalności gospodarczej. Do majątku wspólnego nie zalicza się natomiast mienia zakwalifikowanego jako własność odrębna małżonków. DRL w § 236B(1)(d) zawiera definicję dóbr nienależących do wspólnoty majątkowej.

Na odrębną własność majątkową składają się następujące kategorie dóbr:

  1. mienie otrzymane przez małżonka przed zawarciem małżeństwa lub mienie pochodzące ze spadku, zapisu testamentowego bądź też otrzymane w formie darowizny od osoby innej niż małżonek;
  2. odszkodowanie za uszkodzenia ciała;
  3. mienie nabyte w drodze wymiany za inny składnik należący do majątku odrębnego lub za wzrost wartości odrębnej własności, z wyjątkiem sytuacji, w której nabycie następuje przy udziale środków pochodzących z majątku wspólnego lub przy udziale starań obojga małżonków;
  4. mienie zakwalifikowane jako odrębna własność małżonka w drodze pisemnego porozumienia stron (kontrakt przedślubny, intercyza).

Procedura podziału majątku wspólnego małżonków według prawa Stanu Nowy Jork (USA) – equitable distribution

W dziewięciu stanach USA (Arizona, Kalifornia, Idaho, Luizjana, Nevada, Nowy Meksyk, Teksas, Waszyngton, Wisconsin), przy podziale majątku w procesie rozwodowym obowiązuje zasada własności odrębnej, w połączeniu z własnością wspólną (separate and marital property). Wówczas sąd w pierwszej kolejności określa odrębną własność każdego z małżonków, a następnie dzieli równo własność wspólną (equal distribution).

Od 1980 r. sądy w stanie Nowy Jork dzielą wspólny majątek małżonków według zasady „sprawiedliwego podziału” (equitable distribution). Podział ten, w odróżnieniu od equal distribution, zakłada odstępstwo od podziału majątku po równo dla każdego z małżonków.

Zgodnie z tą regułą tylko majątek wspólny małżonków podlega sądowemu podziałowi (odmiennie od zasady obowiązującej w niektórych stanach USA, które dopuszczają także podział składników należących do majątku odrębnego małżonków, bez względu na okoliczność kto daną własność nabył i kiedy).

Sądowy proces sprawiedliwego podziału obejmuje 3 etapy:

  • sklasyfikowanie majątku będącego przedmiotem podziału – wyodrębnienie majątku osobistego małżonków;
  • oszacowanie wartości majątku wspólnego i odrębnego;
  • podział majątku wspólnego.

Ustalenie wartości poszczególnych składników majątku może być dokonane na dzień orzeczenia rozwodu, na dzień sądowego podziału majątku bądź też na chwilę separacji faktycznej stron.

Istnieje kilkanaście czynników, które sąd bierze pod uwagę decydując o tym, czy planowany podział będzie zgodny z zasadą equitable distribution – sprawiedliwego podziału. Są to m.in.

sytuacja materialna każdego z małżonków na chwilę dokonywania podziału (uwzględnienie źródeł przychodów), możliwość zmiany sytuacji finansowej małżonków z biegiem czasu, okoliczność pozostawania pod władzą rodzicielską jednego z małżonków i zamieszkiwania z nim (po ustaniu małżeństwa) wspólnych dzieci stron, wiek i stan zdrowia małżonków, konsekwencje podatkowe dla każdej ze stron, czy długość małżeństwa.

Zgodnie z etapami sądowego przeprowadzania podziału majątku strony będą zobowiązane do wykazania swojego majątku odrębnego.

Pomimo faktu, że majątek odrębny małżonka nie może być przedmiotem podziału w ramach equitably distribution, to jego wartość może mieć znaczenie przy rozważaniu przez sąd podziału majątku wspólnego małżonków [DRL § 236(5)(d)(1)] oraz przy kwestii zasądzenia alimentów [DRL § 236(6)(a)(1)]. W rezultacie określenie wartości majątku osobistego każdego z małżonków ma znaczenie w perspektywie podziału ich majątku wspólnego.

Majątek nabyty w trakcie trwania małżeństwa będzie uważany za składnik majątku wspólnego, dopóki nie zostanie udowodnione przez jednego z małżonków, że stanowi on jego majątek odrębny [Raviv v.

Raviv, 153 AD2d 932 (2nd Dept. 1989)].

Zatem ciężar udowodnienia faktu, że mamy do czynienia z majątkiem osobistym małżonka, spoczywa na małżonku, który tak twierdzi i wywodzi z tego faktu skutki prawne.

Ubocznie należy zaznaczyć, że jeśli w skład majątku wspólnego wchodzą długi, sąd nie zawsze dokona ich podziału między rozstających się małżonków.

W dużej mierze będzie to zależało od charakteru i źródła powstania tych zobowiązań.

Tym niemniej, nawet jeżeli prawo stanowe milczy na temat podziału długów, sąd we własnym zakresie może przeprowadzić postępowanie w przedmiocie obciążenia któregoś z małżonków obowiązkiem spłaty.

  1. Dopuszczalność zakwalifikowania odrębnej własności lokalu do majątku odrębnego jednego z małżonków
  2. Zgodnie z przytoczoną w pkt 1 ustawową definicją, za składnik majątku odrębnego małżonka należy uznać mienie nabyte w drodze wymiany za inny składnik należący do majątku odrębnego lub za wzrost wartości odrębnej własności, z wyjątkiem sytuacji, w której nabycie następuje przy udziale środków pochodzących z majątku wspólnego lub przy udziale starań obojga małżonków [DRL § 236B(1)(d)(3)].
  3. Dla przykładu: jeżeli jeden z małżonków nabywa dom w trakcie trwania małżeństwa (ze środków pochodzących z majątku wspólnego) i formalnie tylko on figuruje w akcie własności jako jego właściciel, to w razie podziału majątku dom zostanie zaliczony do majątku wspólnego i stanie się przedmiotem equitable distribution – został bowiem nabyty za środki pieniężne należące do majątku wspólnego stron.
  4. Z kolei, jeżeli własność nieruchomości została nabyta przez jednego z małżonków (nawet w trakcie trwania małżeństwa), za środki pochodzące z jego majątku odrębnego, to dom będzie stanowił własność osobistą, odrębną małżonka, jako nabyty w drodze zamiany (exchange) jednej formy własności odrębnej na drugą.
  5. W przedmiotowej sprawie niezaprzeczalnie mamy do czynienia z nabyciem przez żonę własności lokalu (w drodze przekształcenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego), za środki pochodzące z jej majątku osobistego, zgromadzonego jeszcze przed zawarciem związku małżeńskiego.

Zatem skoro środki pieniężne (przeznaczone na wykup mieszkania) należały do majątku odrębnego żony, to i własność mieszkania, jako majątku nabytego w drodze wymiany jednego składnika majątku osobistego na inny, jest prawem majątkowym przysługującym żonie i stanowiącym składnik jej majątku odrębnego, który nie podlega podziałowi w postępowaniu sądowym. Nie ma tutaj znaczenia chwila wykupu.

Okoliczności, które potwierdzą nabycie przez żonę odrębnej własności lokalu w Polsce, mogą być udowodnione wszelkimi środkami, jednak miarodajny będzie dokument w postaci aktu notarialnego (dotyczący ustanowienia odrębnej własności lokalu), przetłumaczony na język angielski przez tłumacza przysięgłego. Ponadto należy przedłożyć wszelkiego rodzaju wyciągi bankowe, rachunki, potwierdzenia przelewów, które udowodnią fakt nabycia własności za środki pieniężne pochodzące z majątku osobistego żony.

Na marginesie należy podkreślić, że zgodnie z art. 11038 polskiego Kodeksu postępowania cywilnego [ustawa z dnia 17 listopada 1964 r., Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm. – dalej zwany K.p.c.

], do wyłącznej jurysdykcji krajowej należą sprawy o prawa rzeczowe na nieruchomości i o posiadanie nieruchomości położonej w Rzeczypospolitej Polskiej, jak również sprawy ze stosunku najmu, dzierżawy i innych stosunków dotyczących używania takiej nieruchomości, z wyjątkiem spraw o czynsz i inne należności związane z używaniem lub pobieraniem pożytków z takiej nieruchomości [§ 1].

Do wyłącznej jurysdykcji krajowej należą także sprawy niewymienione w § 1 w zakresie, w którym rozstrzygnięcie dotyczy praw rzeczowych, posiadania lub używania nieruchomości położonej w Rzeczypospolitej Polskiej [§ 2].

Konkludując, lokal mieszkalny znajdujący się w Polsce według prawa amerykańskiego stanowi odrębny majątek żony, a sąd państwa obcego nie może rozstrzygnąć w ramach swojego postępowania co do nieruchomości położonych w Polsce, ze względu na brak jurysdykcji, która stanowi jedną z głównych przesłanek procesowych.

See also:  Majątek zgromadzony w trakcie konkubinatu i małżeństwa a podział majątku

Uznanie orzeczenia sądu zagranicznego przez sąd polski

Skuteczność zagranicznych orzeczeń sądowych, stosownie do treści artykułu 1145 K.p.c., zależy od ich uprzedniego uznania przez właściwy sąd okręgowy w Polsce [„Orzeczenia sądów państw obcych wydane w sprawach cywilnych podlegają uznaniu z mocy prawa, chyba że istnieją przeszkody określone w art. 1146”].

Uznanie orzeczenia sądu zagranicznego ma moc wiążącą dla wszystkich organów w Polsce, jest podstawą wpisu w księdze stanu cywilnego, skutkuje wydaniem np. nowego paszportu, może być podstawą zawarcia związku małżeńskiego w Polsce lub jego wpisu do polskich ksiąg stanu cywilnego.

Zgodnie z art. 1146 § 1 K.p.c. orzeczenie nie podlega uznaniu, jeżeli:

  1. nie jest prawomocne w państwie, w którym zostało wydane;
  2. zapadło w sprawie należącej do wyłącznej jurysdykcji sądów polskich [np. podział majątku położonego w Polsce, zmiana nazwiska przez małżonkę w wyniku postępowania rozwodowego toczącego się przed sądem amerykańskim – będzie wymagane przeprowadzenie odrębnej procedury w Polsce, w trybie postępowania administracyjnego, we właściwym ze względu na (ostatnie) miejsce zamieszkania urzędzie stanu cywilnego];
  3. pozwanemu, który nie wdał się w spór co do istoty sprawy, nie doręczono należycie i w czasie umożliwiającym podjęcie obrony pisma wszczynającego postępowanie;
  4. strona w toku postępowania była pozbawiona możności obrony;
  5. sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami zawisła w Rzeczypospolitej Polskiej wcześniej niż przed sądem państwa obcego;
  6. jest sprzeczne z wcześniej wydanym prawomocnym orzeczeniem sądu polskiego albo wcześniej wydanym prawomocnym orzeczeniem sądu państwa obcego, spełniającym przesłanki jego uznania w Rzeczypospolitej Polskiej, zapadłymi w sprawie o to samo roszczenie między tymi samymi stronami;
  7. uznanie byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej (klauzula porządku publicznego).

Wniosek powinien być skierowany do sądu okręgowego w miejscu zamieszkania strony (o ile jedna ze stron mieszka w Polsce). Jeżeli obydwie strony mają miejsce zamieszkania za granicą, wniosek powyższy powinien być skierowany do Sądu Okręgowego w Warszawie.

Wniosek należy sporządzić w języku polskim. Powinien on, jak i załączniki, być sporządzony w trzech kopiach.

Treść powinna zawierać żądanie uznania za skuteczne na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej orzeczenia sądu zagranicznego.

Ponadto należy podać datę i miejsce zawarcia małżeństwa, nazwiska i imiona stron, a także wymienić ich aktualne adresy zamieszkania w celu doręczenia odpisu wniosku byłemu małżonkowi.

Do wniosku o uznanie zagranicznego wyroku rozwodowego należy załączyć:

  • Certified Copy wyroku rozwodowego wraz z zaświadczeniem właściwego sądu, iż wyrok jest prawomocny, a gdy wyrok jest zaoczny – z zaświadczeniem, iż wezwanie na rozprawę rozwodową zostało nieobecnemu małżonkowi doręczone,
  • uwierzytelniony przekład wyroku rozwodowego na język polski.

Jeśli małżeństwo, którego rozwód orzeczono, zawarte zostało w USA, należy dołączyć Certified Copy aktu małżeństwa.

Dokumenty wystawione przez władze amerykańskie powinny być przed wysłaniem zaopatrzone poświadczeniem zwanym Apostille, które wydają sekretarze stanu. Możliwe jest też potwierdzenie przez konsula zgodności tłumaczenia z oryginałem.

Zgodnie z art. 1355 § 1 i 2 K.p.c.

strona mająca miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedzibę za granicą, jeżeli nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w Rzeczypospolitej Polskiej, obowiązana jest wskazać w Rzeczypospolitej Polskiej pełnomocnika do doręczeń. W razie niewskazania pełnomocnika do doręczeń, przeznaczone dla tej strony pisma sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.

Opłata od złożonego wniosku jest opłatą stałą i wynosi 300 zł [art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r., Dz. U. Nr 167, poz. 1398 z późn. zm.].

Podstawa prawna

  • State of New York Domestic Relations Law
  • Kodeks postępowania cywilnego z dnia 17 listopada 1964 r. [Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późn. zm.]
  • Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. [Dz. U. Nr 167, poz. 1398 z późn. zm.]

Uznanie wyroku rozwodowego wydanego przez sąd zagraniczny – Polska w USA

Pamiętaj! Konsul nie pośredniczy w rejestracji wyroku rozwodowego – za wyjątkiem:

  • składania wniosku o transkrypcję aktu małżeństwa, gdy małżeństwo zostało już rozwiązane przez rozwód,
  • przy składaniu oświadczenia przed konsulem o powrocie do nazwiska noszonego przed zawarciem małżeństwa. 

Tryb uznania wyroku rozwodowego wydanego przez sąd zagraniczny uzależniony jest od daty jego wydania oraz od tego czy został wydany przez sąd państwa będącego członkiem Unii Europejskiej, czy też przez sąd państwa nienależącego do UE:

  1. Wyroki rozwodowe wydane przez sądy państw członkowskich UE od 1 maja 2004 roku są bezpośrednio uznawane przez polskie władze i podlegają jedynie procedurze rejestracji – którą można przeprowadzić w Polsce w urzędzie stanu cywilnego.
  2. Wyroki rozwodowe wydane przez sądy państw niebędących członkami UE od dnia 1 lipca 2009 roku są także bezpośrednio uznawane przez polskie władze i podlegają jedynie procedurze rejestracji – którą można przeprowadzić w Polsce w urzędzie stanu cywilnego.
  3. Wyroki rozwodowe wydane przez sądy państw członkowskich UE przed 1 maja 2004 roku lub przez sądy pozostałych państw przed 1 lipca 2009 roku mogą zostać uznane na terytorium RP tylko w wyniku przeprowadzenia postępowania w sądzie okręgowym, właściwym ze względu na obecne lub ostatnie miejsce zameldowania.

Uznanie wyroku rozwodowego w sądzie okręgowym 

Uznanie wyroku sądu zagranicznego wydanego przed 1 maja 2004 roku (w przypadku wyroków sądów państw członkowskich UE) lub przed 1 lipca 2009 roku (w przypadku wyroków sądów państw spoza UE) dotyczącego obywatela polskiego, gdy jedna ze stron zamieszkuje w Polsce, podlega kompetencji sądu okręgowego właściwego dla jej miejsca zamieszkania w Polsce. Uznanie wyroku sądu zagranicznego dotyczącego obywatela polskiego w przypadku, gdy obie strony zamieszkują za granicą, podlega kompetencji Sądu Okręgowego w Warszawie, VI Wydział Rodzinny Odwoławczy, Aleja Solidarności 127, 00-951 Warszawa. 

Wniosek o uznanie wyroku sądu zagranicznego (w 4 egzemplarzach) powinien zawierać:

  1. imię, nazwisko i adres wnioskodawcy,
  2. imię, nazwisko i adres pełnomocnika do doręczeń w Polsce (o ile będzie ustanowiony),
  3. imię, nazwisko i adres uczestnika postępowania (była żona, były mąż),
  4. datę i miejsce zawarcia związku małżeńskiego (jeśli związek małżeński zawarty był za granicą może być wymagana transkrypcja aktu małżeństwa),
  5. obywatelstwo, jakie posiadali małżonkowie w dniu wniesienia pozwu o rozwód oraz jakie posiadają obecnie,
  6. uzasadnienie interesu prawnego żądania uznania wyroku (do czego potrzebne jest wnioskodawcy uznanie wyroku).
  7. 7.    wyjaśnienie, czy w Polsce toczyła się sprawa o rozwód.

Do wniosku należy dołączyć:

  1. wyrok rozwodowy w oryginale wraz z zaświadczeniem właściwego sądu, że wyrok jest prawomocny, a gdy wyrok jest zaoczny – zaświadczeniem, że wezwanie zostało doręczone nieobecnej stronie – oraz trzy fotokopie tego wyroku wraz z jego legalizacją (więcej: Legalizacja dokumentu urzędowego,
  2. tłumaczenie wyroku rozwodowego na język polski, sporządzone przez tłumacza przysięgłego zarejestrowanego na liście tłumaczy przysięgłych w Polsce i trzy fotokopie tego tłumaczenia,
  3. odpis aktu małżeństwa z urzędu stanu cywilnego w Polsce – gdy małżeństwo było zawarte w Polsce lub zarejestrowane w polskich księgach stanu cywilnego.

Wszystkie dokumenty musisz złożyć osobiście albo przez pełnomocnika w biurze podawczym właściwego terytorialnie sądu okręgowego w Polsce lub po uzgodnieniu z sądem przesłać listem poleconym na jego adres.

Składając wniosek o uznanie wyroku sądu zagranicznego musisz wnieść opłatę sądową za przyjęcie wniosku do rozpatrzenia.

Jeżeli miejsce pobytu byłego małżonka nie jest znane lub nie włada on językiem polskim (a nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń w Polsce), koszty mogą wzrosnąć w związku z koniecznością ustanowienia kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu uczestnika postępowania lub w związku z koniecznością dokonywania tłumaczeń dokumentów sądowych. Decyzje w sprawie terminu posiedzenia sądu, wysokości opłat sądowych, złożenia ewentualnych dodatkowych dokumentów lub wyjaśnień należą do kompetencji właściwego terytorialnie sądu okręgowego w Polsce.

Najczęściej zadawane pytania

Czy w przypadku wydania wyroku rozwodowego przez sądy państwa członkowskiego UE kierownik urzędu stanu cywilnego może odmówić wpisania wzmianki dodatkowej o rozwodzie do polskiego aktu małżeństwa?

Tak, takie sytuacje reguluje art. 22 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003. Dopuszcza on odmowę uznania orzeczenia dotyczącego rozwodu, separacji lub unieważnienia małżeństwa w czterech sytuacjach:

  • jeżeli takie uznanie jest oczywiście sprzeczne z porządkiem publicznym państwa członkowskiego, w którym wystąpiono o uznanie,
  • jeżeli zostało wydane zaocznie a stronie przeciwnej nie doręczono pisma wszczynającego postępowanie lub pisma równorzędnego, w czasie i w sposób umożliwiający jej przygotowanie obrony, chyba że zostanie ustalone, że strona przeciwna jednoznacznie zgadza się z orzeczeniem;
  • jeżeli orzeczenia nie da się pogodzić z orzeczeniem wydanym w postępowaniu między tymi samymi stronami w państwie członkowskim, w którym wystąpiono o uznanie,
  • jeżeli orzeczenia nie da się pogodzić z wcześniejszym orzeczeniem wydanym w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim między tymi samymi stronami, o ile to wcześniejsze orzeczenie spełnia warunki niezbędne do jego uznania w państwie członkowskim, w którym wystąpiono o uznanie.

Podobne uregulowania zawiera polski Kodeks postępowania cywilnego w przypadku wyroków podlegających uznaniu przed sądem okręgowym.

Rozwiodłem się i ponownie ożeniłem na terytorium USA. Czy mogę jednocześnie złożyć wniosek o zarejestrowanie rozwodu i transkrypcję aktu mojego drugiego małżeństwa?

Nie, w takim wypadku najpierw musisz uzyskać pozytywną decyzję kierownika urzędu stanu cywilnego dotyczącą wpisania wyroku rozwodowego. W niektórych wypadkach np. dotyczących wyroków zaocznych, gdy pozwany nie wiedział o toczącym się postępowaniu, kierownik urzędu stanu cywilnego może odmówić naniesienia wzmianki dodatkowej o rozwiązaniu małżeństwa. 

Przed kilkoma laty zawieraliśmy małżeństwo w jednym z polskich urzędów konsularnych, czy to oznacza, że teraz możemy rozwieść się w urzędzie konsularnym?

Nie. Małżeństwo może być rozwiązane tylko orzeczeniem sądu. Co do zasady właściwy miejscowo będzie sąd ostatniego wspólnego miejsca zamieszkania małżonków. W przypadku jeżeli rozwód zostanie orzeczony przez sąd USA, to powinien następnie zostać zarejestrowany w polskim urzędzie stanu cywilnego.

See also:  Dokumentowanie wydatków na dziecko w sprawie o alimenty

Wzmianka o rozwodzie
wzmianka​_o​_rozwodzie.pdf
0.28MB

Rozporządzenie Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 roku dotyczące jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 roku Kodeks postępowania cywilnego

Rozwód w USA i prawo w Polsce

Często zastanawiamy się jak wygląda procedura legalizacji amerykańskich wyroków sądowych w Polsce, oraz czy przeprowadzanie tej precedury jest konieczne. Generalnie, orzeczenia sądów mają skutki tylko na terenie państwa, w którym zostały wydane.

W związku z tym nieprzeprowadzenie sprawy o uznanie zagranicznego wyroku sądowego może oznaczać, że zagraniczny wyrok rozwodowy nie zawsze może posiadać moc prawną w Polsce. Dlatego też, nawet jeśli osoby uzyskały rozwód za granicą, mogą one nadal być w związku małżeńskim według prawa polskiego.

Przypadek ten nie jest tak wielkim problemem do czasu, gdy jedna ze stron zawże nowy związek małżeński myśląc, że jest on/ona wolnego stanu cywilnego.

Dokument potwierdzający uznanie wyroku zagranicznego w Polsce może mieć również istotne znaczenie w przypadku postępowań spadkowych lub tych dotyczących podziału majątku znajdującego się w Polsce.

1-go lipca 2009 roku przepisy odnośnie uznania zagranicznego wyroku rozwodowego w Polsce podległy zmianie. Wszystkie wyroki wydane po tej dacie podlegają uznaniu z mocy prawa, jeśli tylko nie zachodzi żadna z poniższych przesłanek:

  • orzeczenie nie jest prawomocne w państwie, w którym zostało wydane;
  • orzeczenie zapadło w sprawie należącej do wyłącznej właściwości sądów polskich;
  • pozwanemu, który nie wdał się w spór co do istoty sprawy, nie doręczono należycie i w czasie umożliwiającym podjęcie obrony pisma wszczynającego postępowanie;
  • strona w toku postępowania była pozbawiona możliwości obrony;
  • sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami zawisła w Polsce wcześniej niż przed sądem państwa obcego;
  • nowy wyrok jest sprzeczny z wcześniej wydanym prawomocnym orzeczeniem sądu polskiego albo wcześniej wydanym prawomocnym orzeczeniem sądu państwa obcego, spełniającym przesłanki jego uznania w Polsce, zapadłymi w sprawie o to samo roszczenie między tymi samymi stronami;
  • uznanie byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego Polski (klauzula porządku publicznego)

W celu tzw. zalegalizowania amerykańskiego wyroku rozwodowego w Polce wydanego po 1-szym lipca 2009 roku, konieczne jest przedstawienie oryginalnego wyroku rozwodowego wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski do Polskiego urzędu stanu cywilnego, w którym był wydany akt małżeństwa. Istotne jest aby dokument ten zawierał potwierdzenie, że wyrok jest prawomocny (ostateczny).

W przypadku gdy osoba pozwana w sprawie rozwodowej nie wzięła udziału w postępowaniu sądowym, wykazanie, że pozew rozwodowy został tej osobie doręczony jest niezbędne. Należy pamiętać, że samo potwierdzenie wysłania pozwu nie jest wystarczające. Jedynie wykazanie, że osoba pozwana odebrała dokument będzie uznane.

Jeśli dokumenty złożone w urzędzie stanu cywilnego nie będą budziły wątpliwości, adnotacja o rozwodzie zostanie zamieszczona w aktach stanu cywilnego. Następnie, wyrok sądowy odniesie skutki prawne na terenie Polski w przeciągu tego samego roku.

A odpis skrócony aktu małżeństwa z adnotacją o rozwodzie będzię mógł stanowić podstawę do późniejszego ewentualnego przeprowadzenia sprawy odnośnie podziału wpólnego majątku byłych małżonków, jeśli jest jakiś w Polsce, bo gdy majątek małżonków zawiera nieruchomość znajdującą się na terenie Polski, tylko sąd polski może rozpatrzyć sprawę o podział.

Uznawanie wyroków rozwodowych wydanych przed dniem 1-go lipca 2009 roku, wygląda inaczej, ponieważ orzeczenia te nie podlegają automatycznemu uznaniu z mocy prawa.

W tym przypadku osoba zobowiązana jest złożyć wniosek do sądu o uznanie wyroku rozwodowego.

Jeżeli sąd odrzuci sprawę odnośnie uznania wyroku sądowego, przeprowadzenie ponownego postępowania rozwodowego na terenie Polski będzie niezbędne.

Uznawanie Polskiego wyroku sądowego w Stanach Zjednoczonych jest przeprowadzane na znacznie innych zasadach. Rozwód, który został wydany w obcym kraju na ogół uznawany jest w Stanach na podstawie wzajemnego poszanowania praw oraz na zasadzie wzajemności.

Prawo amerykańskie zakłada, że obie strony zostały odpowiednio zawiadomione, i otrzymały wszelką dokumentację wszczynającą postępowanie w odpowiednim czasie tak aby miały wystarczająco dużo czasu na podjęcie obrony.

Ponadto, przynajmniej jedna ze stron musiała zamieszkiwać lub posiadała miejsce stałego pobytu w kraju, w którym postępowanie rozwodowe zostało wszczęte. Rozwód uzyskany w innym kraju, np.

w Polsce, w okolicznościach opisanych powyżej otrzymuje “pełne zaufanie i wiarygodność” w innych karajch, które uznają rozwody np. w Stanach Zjednoczonych.

Jednak, „pełne zaufanie i wiarygodność” mogą być kwestionowane gdy rozwód był udzielony mimo tego, że osoba pozwana była nieobecna na postępowaniu rozwodowym, lub gdy dekret zagranicznego rozwodu jest niezgodny lub wręcz sprzeciwia się jawnie porządkowi publicznemu Stanów, np. dekret jest niesprawiedliwy lub jawnie krzywdzący, lub nawet nie jest prawomocny w państwie, w którym został wydany.

Nie zapomnijmy też, że w Polsce panuje tylko  jedno prawo, a w Stanach każdy stan ma swoje własne prawo rodzinne, (te kontrolujące sprawy rozwodowe), więc to czy uzyskany rozwód i dekret rozwodowy jest prawomocny może być inaczej interpretowane w New Jersey a inaczej np. w Louisianie.

Mam nadzieję, że powyższy artykuł był pomocny, i dostarczył Państwu nowych informacji lub wskazówek na temat prawa.  Przypominam jednak, że powyżej udostępnione informacje nie stanowią, ani nie zastępują porady prawnej.

Każda sytuacja jest inna i wymaga indywidualnej analizy. Artykuł nie zastąpi rozmowy z adwokatem, bo udostępnione informacje są bardzo ogólne, a prawo jest niezmiernie wrażliwe na fakty oraz okoliczności.

Aby otrzymać szczególną indiwidulaną analizę swojej sytuacji prawnej, należy skonsultować się z prawnikiem.

Uznanie wyroku rozwodowego wydanego przez zagraniczny sąd – Adwokat Karlińska-Markiewicz – Kancelaria Adwokacka Warszawa

Polskie ustawodawstwo przewiduje możliwość uzyskania przez obywatela rozwodu również za granicą. Procedura uznania przez Polskę przedmiotowego wyroku przyjmuje różne formy w zależności od tego, kiedy doszło do rozwodu oraz jakie państwo – wspólnotowe lub nie było krajem orzekającym.

W przypadku rozwodu zagranicznego nasuwa się pytanie co zrobić, aby orzeczenie Sądu zostało uwzględnione również w Polsce.

Od czego zależy procedura uznania wyroku wydanego przez zagraniczny sąd?

Na tryb, w którym przeprowadza się procedurę uznania wpływają czynniki takie jak m. in. w jakim państwie doszło do rozwodu, czy było to państwo członkowskie Unii Europejskiej oraz kiedy zapadł wyrok zagranicznego Sądu.

Jak wyglądają poszczególne procedury uznania wyroku rozwodowego wydanego za granicą?

Są trzy tryby takich procedur:

  1. Wyroki rozwodowe wydane przez sądy państw członkowskich Unii Europejskiej po 1 maja 2004 roku są bezpośrednio uznawane przez polskie władze i podlegają jedynie procedurze rejestracji,
  2. Wyroki rozwodowe wydane przez sądy państw niebędących członkami Unii Europejskiej po 1 lipca 2009 roku są także bezpośrednio uznawane przez polskie władze i podlegają jedynie procedurze rejestracji,
  3. Wyroki rozwodowe wydane przez sądy państw członkowskich Unii Europejskiej przed 1 maja 2004 roku lub przez sądy pozostałych państw przed 1 lipca 2009 roku mogą zostać uznane na terytorium RP tylko w wyniku przeprowadzenia postępowania w Sądzie Okręgowym.

Uznanie wyroku rozwodowego przed Sądem – jaki Sąd jest właściwy?

Sądowe uznanie wyroku wiąże się ze złożeniem odpowiedniego wniosku. Wniosek składa się do Sądu Okręgowego właściwego dla miejsca zamieszkania tej strony, która mieszka w Polsce. W sytuacji, gdy obie strony zamieszkują za granicą właściwy jest zawsze Sąd Okręgowy w Warszawie.

Co powinien zawierać wniosek do Sądu?

Wniosek składa się w czterech jednakowych egzemplarzach i powinien zawierać informacje takie jak m.in. imię, nazwisko i adres wnioskodawcy, imię, nazwisko i adres uczestnika postępowania (była żona, były mąż), datę i miejsce zawarcia związku małżeńskiego, informacja o obywatelstwie, uzasadnienie.

Ponadto, niezbędne będą dokumenty w postaci wyroku rozwodowego w oryginale, informacja o prawomocności, tłumaczenie przysięgłe, odpis aktu małżeństwa.

Jak wygląda procedura rejestracji wyroku rozwodowego wydanego przez Sąd zagraniczny?

Rejestracji takiego wyroku dokonuje się w Urzędzie Stanu Cywilnego w Polsce. Można to zrobić osobiście bądź udzielając pełnomocnictwa do dokonania tej czynności osobie przebywającej w Polsce. Rejestracja polega na wpisaniu do aktu małżeństwa wzmianki dodatkowej o rozwiązaniu małżeństwa.

Jakie dokumenty są potrzebne przy rejestracji wyroku rozwodowego?

Do dokonania rejestracji niezbędny będzie m.in. dokument stwierdzający tożsamość, wniosek o uznanie wyroku zagranicznego, oryginał zagranicznego orzeczenia o rozwodzie, urzędowe tłumaczenie, informacja o prawomocności wyroku.

Jak długo trwa procedura rejestracji zagranicznego wyroku rozwodowego?

Nie jest to procedura ciągnąca się miesiącami, zazwyczaj USC przeprowadza ją niezwłocznie, chyba, że sprawa wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, nie później niż w ciągu miesiąca, a jeżeli sprawa jest szczególnie skomplikowana – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.

Kiedy orzeczenie rozwodowe zagranicznego Sądu nie podlega uznaniu?

Art. 1146 § 1 k.p.c. mówi o tym, że orzeczenie nie podlega uznaniu, jeżeli:

  1. nie jest prawomocne w państwie, w którym zostało wydane;
  2. zapadło w sprawie należącej do wyłącznej jurysdykcji sądów polskich;
  3. pozwanemu, który nie wdał się w spór co do istoty sprawy, nie doręczono należycie i w czasie umożliwiającym podjęcie obrony pisma wszczynającego postępowanie;
  4. strona w toku postępowania była pozbawiona możności obrony;
  5. sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami zawisła w Rzeczypospolitej Polskiej wcześniej niż przed sądem państwa obcego;
  6. jest sprzeczne z wcześniej wydanym prawomocnym orzeczeniem sądu polskiego albo wcześniej wydanym prawomocnym orzeczeniem sądu państwa obcego, spełniającym przesłanki jego uznania w Rzeczypospolitej Polskiej, zapadłymi w sprawie o to samo roszczenie między tymi samymi stronami;
  7. uznanie byłoby sprzeczne z podstawowymi zasadami porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej (klauzula porządku publicznego)

Zamieszczony na niniejszej stronie wpis ma wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowi pomocy prawnej w rozumieniu ustawy Prawo o adwokaturze.

Masz pytania – skontaktuj się z nami

Leave a Reply

Your email address will not be published.