Ustosunkowanie się do zeznań świadka w sprawie rozwodowej

Ustosunkowanie się do zeznań świadka w sprawie rozwodowej

Zebraliśmy najczęściej zadawane pytania dotyczące zeznawania świadków w sprawie rozwodowej.

Kogo mogę wezwać w charakterze świadka podczas sprawy rozwodowej?

Świadkiem podczas sprawy rozwodowej powinny być osoby, które były lub są obserwatorami pożycia małżeńskiego  i mają wiedzę na temat kwestii istotnych dla przeprowadzenia rozwodu. Mogą to być m.in. osoby z rodziny, przyjaciele, znajomi, sąsiedzi, współpracownicy. 

Świadkiem nie może być:

  • osoba niezdolna do spostrzegania lub komunikowania swych spostrzeżeń (np. osoba chora psychicznie)
  • osoba związana tajemnicą państwową lub służbową
  • małoletni, który nie ukończył 13 roku życia
  • zstępny strony (dziecko, wnuk), który nie ukończył 17 lat
  • mediator prowadzący mediację między stronami, chyba, że strony zwolnią go z obowiązku zachowania tajemnicy mediacji

Czy mogę powołać na świadka w sprawie rozwodowej sąsiadkę, nie informując jej o tym?

Nie ma obowiązku informowania sąsiadki, jak również żadnej innej osoby, o tym, że chcemy powołać ją na świadka w sprawie rozwodowej.

Ze względu na relacje sąsiedzkie i możliwość lepszego przygotowania się sąsiadki do sprawy, polecamy jednak odbycie takiej rozmowy Co istotne, nawet jeżeli sąsiadka nie wyrazi chęci składania zeznań, to po otrzymaniu wezwania z sądu, będzie musiała pojawić się na rozprawie i zeznawać.

Kto może odmówić składania zeznań jako świadek w sprawie rozwodowej?

Jak stanowi Kodeks postępowania cywilnego wstępni stron (np. rodzice, dziadkowie), zstępni stron (np. dzieci, wnuki)  i rodzeństwo mają prawo do odmowy zeznań.

  Odmówić zeznań mogą również powinowaci w tej samej linii lub stopniu w stosunku do małżonków (teść, teściowa, zięć, synowa, szwagier, szwagierka, dziadkowie i wnuki małżonka), jak również osoby pozostające ze stronami w stosunku przysposobienia.

Należy pamiętać, że prawo odmowy zeznań trwa również po ustaniu małżeństwa lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia.

Znajomy powołał mnie na świadka w swojej sprawie rozwodowej. Czy muszę zeznawać?

Każda osoba wezwana przez sąd w charakterze świadka ma obowiązek stawić się w sądzie. Odmówić zeznań w sprawie rozwodowej mogą tylko świadkowie pochodzący z rodziny rozwodzących się małżonków. Zatem w opisanej sytuacji stawiennictwo w sądzie i składanie zeznań jest obowiązkowe.

Co grozi za niestawiennictwo w sądzie, gdy jest się powołanym na świadka w sprawie rozwodowej?

Gdy otrzymamy z sądu wezwanie w charakterze świadka,  mamy obowiązek stawienia się w miejscu i czasie oznaczonym w wezwaniu.

Za nieusprawiedliwione niestawiennictwo na rozprawie rozwodowej sąd może ukarać nas grzywną. Przy kolejnej nieobecności może nałożyć następną grzywnę, a także zarządzić przymusowe doprowadzenie do sądu.

 Możliwe jest również aresztowanie świadka na czas nieprzekraczający tygodnia.

Czy dzieci mogą być świadkiem w sprawie o rozwód?

Dzieci mogą zeznawać przed sądem w sprawie o rozwód, jeżeli spełnią określone kryterium wiekowe. Według prawa świadkiem może być dziecko, które ukończyło 13 lat. Natomiast w przypadku dzieci stron kryterium wiekowe jest nieco wyższe.

Zeznawać przed sądem mogą dzieci stron, które ukończyły 17 lat. Identyczne kryterium wiekowe jest stosowane w przypadku spraw o unieważnienie małżeństwa, o ustalenie istnienia lub nieistnienia małżeństwa oraz spraw o separację.

Wspomniane kryterium wiekowe dotyczy wysłuchania bezpośredniego, czyli na sali rozpraw, w obecności sądu, stron i ich pełnomocników. 

W sprawach rozwodowych  jest możliwe przeprowadzenie wysłuchania pośredniego. Dziecko może wyrazić swoją opinię podczas:

  • wysłuchania dziecka przez sąd (wysłuchanie odbywa się poza rozprawą w przyjaźnie zaprojektowanym pokoju przesłuchań, rodzice nie mogą brać w nim udziału)
  •  podczas wywiadu środowiskowego przeprowadzanego przez kuratora rodzinnego
  •  podczas badania przeprowadzanego przez Opiniodawcze Zespoły Sądowych Specjalistów lub przez biegłych psychologów.

Czy dziecko może odmówić składania zeznań przed sądem?

Dzieci rozwodzących się rodziców powołane na świadków, według Kodeksu postępowania cywilnego, mają prawo do odmowy zeznań.  

Czy Nagranie Mogą Być Dowodem w Sprawie Rozwodowej | Iwo Klisz

Rozwód jest z reguły kulminacją wielu drobnych sytuacji, które doprowadzają do rozkładu pożycia. Małżonkowie często w pewnym momencie orientują się, w którym kierunku zmierza ich małżeństwo i zaczynają się przygotowywać do sprawy o rozwód.

Dowody do rozwodu

Najlepszym przygotowaniem – oczywiście poza lekturą mojego bloga ???? – jest gromadzenie dowodów, które będą mogły zostać wykorzystane w sprawie sądowej o rozwód.

Obok dowodów z zeznań świadków, korespondencji (w tym e-maili, smsów, wydruków z komunikatorów internetowych) często udaje się utrwalić na nagraniach rozmowy, który świadczą o pewnych istotnych okolicznościach związanych np. z tym, kto ponosi winę za rozpad małżeństwa.

Czy takie nagranie może być dowodem w sprawie o rozwód? Nie wiem dlaczego, ale obiegowa opinia jest taka, że przeprowadzenie takiego dowodu jest niedopuszczalne. Przynajmniej z takim zdaniem moich Klientów bardzo często się spotykam. Nie wiem skąd takie przekonanie.

Problem dopuszczalności takich nagrań w sprawach rozwodowych jest już – raczej – przesądzony. W jednym ze swoich orzeczeń Sąd Najwyższy wyraźnie wskazał, że takie nagranie może być uznane jako dowód w sprawie.

Szczególnie dotyczy to sytuacji, kiedy to osoba nagrywająca sama brała udział w rozmowie. W takiej sytuacji – jak uznał Sąd Najwyższy – nie dochodzi do naruszenia żadnego z dóbr osobistych, w szczególności tajemnicy korespondencji.

Oczywiście, możliwość posługiwania się takim dowodem daje możliwość do nadużyć. Wyobraźmy sobie sytuację, w której małżonka umyślnie na oczach męża uszkadza (rysuje) samochód, a następnie włącza dyktafon.

Nagrana sytuacja nie będzie z pewnością obiektywnym dowodem na sposób zachowania męża w stosunku do żony. Dlatego dowód z nagrania nie będzie traktowany jako jedyny, prawdziwy i absolutny dowód na określone okoliczności.

Tak jak każdy inny dowód (z przesłuchania świadków lub stron, bądź dowód z dokumentu) będzie on podlegał swobodnej ocenie przez skład sędziowski rozpatrujący sprawę.

Ustosunkowanie się do zeznań świadka w sprawie rozwodowej

Powyżej wskazałem, że dopuszczalności posłużenia się nagraniem w sprawie o rozwód jest już – raczej – przesądzona. Piszę „raczej” dlatego, że zdarzają się przypadku, w których sądy rzeczywiście nie dopuszczają takiego dowodu (oddalają zgłoszony wniosek dowodowy).

Czy zatem zawsze opłaca się zgłaszać w sprawie o rozwód dowód z nagrania?

Oczywiście, że TAK. Po pierwsze, nawet jeśli nasz wniosek dowodowy zostanie oddalony, to być może sąd wyższej instancji (sąd odwoławczy) będzie miał inne zdanie na ten temat, niż sąd orzekający w pierwszej instancji. Zatem jeśli sąd pierwszej instancji oddali nasz wniosek, to zawsze będziemy mieli argument do ewentualnej apelacji (odwołania).

Poza tym, wnioskując o przeprowadzenie dowodu z nagrania z reguły jednocześnie załączamy płytę z nagraniem do akt sądowych. Skład sędziowski będzie miał dostęp do tej płyty. Może nawet będzie chciał ją przesłuchać, po to, żeby dokonać oceny przed ewentualnym oddaleniem naszego wniosku.

Zapoznanie się z tym nagraniem, nawet bez oficjalnego dopuszczenia go jako dowodu może wpłynąć na to, w jaki sposób sędzia będzie oceniał inne zgromadzone w postępowaniu dowody.

Żaden sędzia oficjalnie tego nie powie, ale takie nagranie, którego sąd ostatecznie nie dopuścił, też może „tylnymi drzwiami” wpłynąć na wynik procesu.

Z tego samego powodu niekiedy razem z płytą CD do akt załącza się transkrypcję dialogu – czyli zapis rozmów prowadzonych pomiędzy małżonkami w wersji pisanej. Łatwiej jest rzucić okiem na papier, niż uruchamiać nośnik z nagraniem.

Co jeszcze może być dowodem w sprawie rozwodowej?

Wszystko, co pozwoli ustalić stan faktyczny. Standardowymi środkami dowodowymi  w postępowaniu rozwodowym są zazwyczaj zeznania świadków.

Często też strony próbują udowodnić swoje racje przy pomoc dokumentów.

Zeznania podatkowe i rachunki będą niezastąpione przy ustalaniu wysokości alimentów, zaświadczenia ze szkoły, czy od psychologa mogą przydać się przy rozstrzyganiu kwestii dotyczących władzy rodzicielskiej.

Również wydruki z portali społecznościowych będą cennym źródłem dowodowym . I nie chodzi tu tylko o kwestę winy jednego z małżonków, ale też o ustalenie okoliczności związanych z alimentami (zdjęcia z egzotycznych wycieczek świadczą o zasobności portfela).

Coraz popularniejsze jest także korzystanie z pomocy prywatnego detektywa, w sytuacji gdy małżonek podejrzewa zdradę.

Najczęściej detektyw po otrzymaniu zlecenia przez jakiś czas śledzi drugiego małżonka, a następnie sporządza raport, często wzbogacony dokumentacją fotograficzną.

Raport detektywa może zostać zaliczony w poczet materiału dowodowego.

Należy pamiętać, że dowodem w sprawie o rozwód jest nie tylko, to, co zostanie przedłożone przez Was do akt sprawy, ale również dowody, które sąd zdecydował się dopuścić z urzędu np. wywiad kuratora.

Sąd zleci taki dowód, gdy ma wątpliwości, czy na przykład posiadasz właściwe warunki lokalowe, by dziecko mogło u Ciebie nocować, albo zaniepokoją go doniesienia w związku z sytuacją dziecka np. wagarowanie, informacje o nadużywaniu alkoholu przez rodzica itp.

Wywiad kuratora pomoże takie zarzuty zweryfikować, bo jak już zapewne wiesz w przypadku orzekania o winie fałszywych oskarżeń pojawia się bez liku.

W sprawie o rozwód często przeprowadza się dowód z opinii biegłych. Opinia ma wyjaśnić jak ma wyglądać kwestia władzy rodzicielskiej i kontaktów z dziećmi. Przeprowadzania tego dowodu można uniknąć, jeśli te kwestie uzgodnicie między sobą.

Gdy już wszystkie inne dowody zostały przeprowadzone,  wówczas sąd dopuszcza dowód z przesłuchania stron.

Jest to swoista kropka nad ‘”i”, a końcowe przesłuchanie pozwoli Ci na ustosunkowanie się do wszystkich okoliczności, których dotyczyło postępowanie.

See also:  Unieważnienie małżeństwa cywilnego z powodu choroby

Dowód ten ma trochę inny charakter niż pozostałe dowody – sąd ocenia go z dużą dozą ostrożności, wiedząc, że gdy dochodzi pomiędzy małżonkami do rozkładu pożycia, to każdy próbuję się nieco wybielić.

Dowody w sprawie rozwodowej każdorazowo są oceniane w sposób indywidualny. Bywa, że kilkugodzinne zeznania świadka mniej wnoszą do sprawy, niż jeden sms od kochanki, zawierający dwa słowa (zgadnij jakie).

Przeczytaj także:

  • Rozwód z orzekaniem o winie
  • Rozwód bez orzekania o winie

Ustosunkowanie się do zeznań świadka w sprawie rozwodowej

Jestem w trakcie sprawy rozwodowej, pozew o rozwód wniosła moja żona. Wystąpiłem do sądu o wychowanie naprzemienne naszego dziecka. Żona udowadnia w sądzie, że jestem złym ojcem. Na ostatniej rozprawie powołała na świadka koleżankę z pracy.

Osoba ta nigdy nie była u nas w domu, ale w sądzie przedstawiła mnie jak najgorszego ojca i męża. Ponieważ nie mam adwokata, nie wiedziałem, jak się obronić. Byłem tak zaskoczony tym, co usłyszałem na swój temat, że wprost zaniemówiłem.

Czy mogę złożyć do sądu pismo, w którym ustosunkuję się do zeznań tego świadka? Czy sąd weźmie je pod uwagę?

Obecnie należałoby odpowiedzieć sobie na pytanie, czy jest Pan w stanie przedstawić kontrdowody, z których będzie wynikało, że uprzednio słuchany świadek nigdy nie był w Państwa domu, a zatem nie ma wiedzy o Pańskim zachowaniu.

Istotne jest, czy w sprawie sąd ma jeszcze jakiś świadków do przesłuchania, czy też nie. Jeżeli nie, to trudno będzie przekonać sąd do tego, by wezwał jeszcze raz świadka celem dosłuchania w sprawie.

Jednakże, jeżeli są jeszcze jacyś świadkowie do przesłuchania, to prócz pisma, które w sprawie powinno zostać przedłożone, winno się nadto wnosić o dosłuchanie ostatniego świadka.

Jak podważyć fałszywe zeznania świadka na sprawie o rozwód i opiekę nad dzieckiem?

Jako że występuje Pan bez profesjonalnego pełnomocnika, może Pan próbować argumentować swój brak reakcji tym, że wobec skali kłamstw, które padły pod Pana adresem, nie był Pan w stanie logicznie myśleć ani też zadawać pytań (jeżeli zadawał Pan świadkowi jakieś pytania, to dosłuchanie świadka jest mało prawdopodobne).

Bez względy jednak na wszystko na pewno powinien Pan złożyć pismo do sądu. Po pierwsze z treści pisma powinno wynikać w pierwszej kolejności, że wnosi Pan, by stosownie do treści art. 207 § 3 K.p.c. sąd wyraził zgodę na jego złożenie.

Po drugie, powinien Pan odnieść się do zeznań świadka małżonki i wnosić o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z innych świadków, którzy by zaprzeczyli zeznaniom tej kobiety.

Z góry jednak zaznaczyć należy, że sąd może, ale wcale nie musi, wyrazić zgody na Pańskie pismo, albowiem po pierwsze to Pan w swoich zeznaniach będzie miał możliwość wykazania kłamliwości zeznań koleżanki żony, a po drugie – w toku sprawy pisma mogą być składane jedynie wyjątkowo, tj. wówczas kiedy strona jest w stanie wykazać, dlaczego pewnych dowodów nie wskazała wcześniej lub na wezwanie sądu.

Nadto, o ile dotychczas taki wniosek nie był składany, proponuję rozważyć złożenie wniosku o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego psychologa dziecięcego na okoliczność predyspozycji wychowawczych każdego z Państwa, wglądu w potrzeby dziecka itp. Nie ma Pan bowiem niczego do stracenia, mając na uwadze treść dotychczasowych zeznań koleżanki żony.

Zobacz również: Pytania na sprawie rozwodowej

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Świadek w sprawie rozwodowej

Blog

11 mar 2020  | Kategorie: Prawo 

Najistotniejszym dowodem w sprawie o rozwód są zeznania świadków. Kluczowe dla sprawy rozwodowej są informacje uzyskane od osób, które posiadają wiedzę na temat wzajemnych relacji małżonków. Sąd przesłuchując na rozprawie będzie bacznie obserwował i przysłuchiwał się zeznaniom, dokonując tym samym oceny, czy zeznania mogą mieć  znaczenie dla sprawy.

Dobry świadek, to przede wszystkim dobry obserwator, osoba, która uczestniczyła w życiu stron i zna szczegóły ich relacji. Wiedzę na temat pożycia małżonków może posiadać nie tylko osoba bliska dla stron, czyli matka, ojciec, brat, siostra, ale także dalsza rodzina, czy też znajomi, przyjaciółka, kolega z pracy, a także sąsiad.

Ich zeznania będą miały istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy o rozwód o tyle, o ile świadkowie wykażą, że bywali razem w towarzystwie stron i widzieli, jak zachowują się małżonkowie wobec siebie.

W sprawach rozwodowych zeznają także świadkowie, którzy nie byli co prawda obserwatorami na co dzień, ale słyszeli od stron, czy od innych osób, o ważnych zdarzeniach, które mogą mieć znaczenie dla sprawy.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, że zeznania ze słyszenia będą miały mniejszą wartość dowodową w porównaniu z zeznaniami uzyskanymi od świadków, którzy sami zaobserwowali to, co się działo w życiu małżonków. Nie mniej jednak, zeznania ze słyszenia mogą przyczynić się także do wyjaśnienia istotnych kwestii w sprawie.

Czy świadek może odmówić składania zeznań w sprawie rozwodowej?

Świadek powołany w sprawie ma obowiązek stawienia się na rozprawę i złożenia zeznań. Nieobecność w wyznaczonym przez sąd terminie bez usprawiedliwienia, będzie skutkować nałożeniem na niego kary grzywny. A kolejne niestawiennictwa będą skutkować przymusowym doprowadzeniem świadka, a nawet karą aresztu. Zgodnie z art. 261 §1 k.p.c.

nikt nie ma prawa odmówić zeznań, z wyjątkiem: małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub stopniu (teściowie), a także osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia (adopcja).

Sąd przed odebraniem zeznań ma obowiązek zapytać w/w osoby, czy chcą zeznawać, czy też skorzystać z prawa do odmowy składania zeznań.

Kto nie może być świadkiem w sprawie o rozwód?

W sprawach o rozwód, istnieje bezwzględny zakaz wynikający z art. 430 k.p.c, wskazujący bezpośrednio, kto nie może być świadkiem. Zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w sprawie o rozwód, nie można dopuścić dowodu z zeznań małoletnich, którzy nie ukończyli 13 roku życia oraz zstępnych małżonków (dzieci, wnuki), jeśli nie ukończyli 17.

roku życia.

Nadto świadkiem nie może być osoba niezdolna do spostrzegania lub komunikowania swoich spostrzeżeń, wojskowi i urzędnicy nie zwolnieni od zachowania tajemnicy służbowej, przedstawiciele ustawowi stron (rodzice) oraz mediator, co do faktów, o których dowiedział się w związku z prowadzeniem mediacji, chyba, że został zwolniony z tego obowiązku.

Prawa świadka – sprawa o rozwód

Świadek, który stawił się na rozprawę rozwodową, ma prawo żądać zwrotu wydatków koniecznych, które są związane z jego osobistym stawiennictwem w sądzie, a także wynagrodzenia za utratę zarobku. Obejmuje ono w szczególności:

  • zwrot kosztów podróży (autobusem, pociągiem lub innym pojazdem), z miejsca zamieszkania świadka do siedziby sądu i z powrotem, bądź innego miejsca wykonywania czynności, w wysokości realnie poniesionych kosztów podróży, przy czym górną granicę należności stanowi wysokość kosztów przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju;
  • zwrot kosztów noclegu świadka oraz jego utrzymania w miejscu wykonywania czynności sądowej, obejmującej realnie poniesione koszty noclegu i utrzymania;
  • zwrot zarobku lub dochodu utraconego przez świadka w danym dniu z powodu stawiennictwa w sądzie, przy czym wynagrodzenie za utracony zarobek lub dochód za każdy dzień udziału w czynnościach sądowych należy przyznać w wysokości jego przeciętnego dziennego zarobku lub dochodu, tj. równowartość 4,6% kwoty bazowej dla osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe.

Z powyższych uprawnień może skorzystać świadek jeżeli się stawił w sądzie, choćby nie został przesłuchany (rozprawa została odwołana). Podobnie, osoba, która sama stawiła się w sądzie bez wezwania i chce zeznawać, również ma prawo do zwrotu należności za dojazd, o ile została przesłuchana. 

Zwrot należności przysługuje także osobie towarzyszącej świadkowi, jeżeli świadek nie mógł stawić się na wezwanie sądu bez opieki tej osoby.

Wydatki poniesione przez świadka w sprawie, oraz ich wysokość powinny zostać należycie wykazane. W tym celu, musi przedłożyć sądowi odpowiednie dokumenty, w szczególności bilet, fakturę lub rachunek uproszczony potwierdzający wysokość poniesionego wydatku, bądź zaświadczenie o wysokości utraconego zarobku.

Zwrot wszystkich wydatków, przyznaje się na wniosek świadka złożony na piśmie lub ustnie do protokołu rozprawy. Powyższy wniosek świadek składa w terminie 3 dni od dnia zakończenia czynności z udziałem osoby uprawnionej do tych należności, a w przypadku osoby, o której mowa w art. 88 – z udziałem świadka, któremu ona towarzyszyła.

Należności przysługujące świadkowi ustala w drodze postanowienia referendarz lub sąd. Na postanowienie przysługuje środek zaskarżenia – zażalenie. Przyznana należność jest wypłacana niezwłocznie przekazem pocztowym lub przelewem bankowym.

See also:  Odwieszenie wyroku za alimenty

Świadek w sprawie rozwodowej z orzeczeniem o winie – Marlena Słupińska

Zeznania świadków często mają kluczowe znaczenie w wielu sprawach rozpatrywanych przed sądem. Nie inaczej jest w przypadku postępowań dotyczących rozwodu, szczególnie z orzekaniem o winie.

Świadkowie mogą przez swoje zeznania odwrócić losy sprawy o rozwód! Co warto wiedzieć o wybieraniu świadków do sprawy rozwodowej? Zapraszam do przeczytania artykułu: „Świadek w sprawie rozwodowej z orzeczeniem o winie”.

Pamiętaj, że w sprawach o rozwód możesz skorzystać z mojej pomocy. Jestem adwokatem specjalizującym się w sprawach o rozwód i podział majątku. Udzielam konsultacji dla klientów z całej Polski, w tym także online i telefonicznie. Zapraszam do kontaktu – Rozwody Poznań.

Świadek na rozprawę rozwodową z orzeczeniem o winie – główne wnioski

  • Zeznania świadków stanowią cenny dowód w postępowaniu o rozwód.
  • Świadkowie powinni mieć odpowiednią wiedzę o sytuacji w rodzinie i być wiarygodni.
  • Należy starannie dobierać świadków, unikać rodziny i przyjaciół drugiej strony – nawet jeśli mamy z nimi dobre relacje.
  • Świadkiem nie może być dziecko lub wnuk stron, który nie ukończył 17. roku życia.
  • Konkubent powołany na świadka nie ma prawa do odmowy składania zeznań.
  • W przypadku zeznania nieprawdy świadek naraża się na odpowiedzialność karną.

Pamiętaj, że w sprawach o rozwód możesz skorzystać z mojej pomocy. Jestem adwokatem specjalizującym się w sprawach o rozwód i podział majątku.

Zapraszam do kontaktu – Rozwody Poznań.

swiadek-w-sprawie-rozwodowej-z-orzeczeniem-o-winie

Jak wybrać świadka na rozprawę rozwodową?

Jeśli chcesz mieć po Twojej stronie dobrego świadka w sprawie o rozwód, to trzymaj się kilku zasad:

  • Wiarygodność – świadek musi budzić zaufanie w oczach sądu. Dobrze, jeśli jest osobą stateczną, nie mającą problemów z prawem.
  • Wiedza – świadek powinien dobrze orientować się w problemach, z którymi zmagaliście się w rodzinie.
  • Brak konfliktu interesów – nie oznacza to, że nie możesz powołać ojca, siostry lub obecnego partnera. Musisz jednak wiedzieć, że sąd będzie miał na uwadze Twoją bliską relację ze świadkiem.
  • „Świadek z widzenia”, a „świadek ze słyszenia” – świadkiem nie musi być tylko taka osoba, która na własne oczy widziała, co działa się w Waszym domu (świadek z widzenia). Może być nim także osoba, której opowiadałeś o swoich problemach (świadek ze słyszenia).

Jaki jest idealny świadek na sprawę z orzekaniem o winie?

Pamiętaj, że nie ma określonego prawem wymogu powoływania świadków. Jednak warto to robić, ponieważ zeznania świadków umacniają naszą narrację. W praktyce najczęściej strony powołują dwie lub trzy osoby, aby nie przedłużać postępowania.

Najlepszym świadkiem jest osoba, która zna strony, a także posiada wiedzę o przebiegu ich życia małżeńskiego. Szczególnie gdy sąd ma orzekać o winie w rozpadzie pożycia, niezbędna jest wiedza świadka dotycząca konkretnych okoliczności, które mogłyby przemawiać za winą któregoś z małżonków.

Pamiętajmy też, że w sprawie o rozwód z orzeczeniem o winie świadkiem powinna być osobą lojalną względem nas. Dlatego warto unikać powoływania członków rodziny drugiej strony lub jej bliskich przyjaciół. Takie osoby często bardzo „usztywniają” się na rozprawie, a w skrajnych przypadkach przedstawiają rzeczywistość w sposób dla nas niekorzystny.

swiadek-na-sprawe-orzekaniem-o-winie

Czy dzieci mogą być świadkiem w sprawie o rozwód?

Ustawodawca przewidział pewne ograniczenia dotyczące tego, kto może być świadkiem. Otóż dotyczą one przede wszystkim zstępnych stron, a więc ich dzieci oraz wnuków. Oto jak wygląda kwestia występowania dzieci w charakterze świadka w sprawie o rozwód:

  • wiek do 13 lat – nie mogą być świadkiem,
  • wiek powyżej 17 lat – mogą być świadkiem, ale mogą skorzystać z prawa odmowy zeznań.

W sprawach, w których ja jestem pełnomocnikiem, zawsze staram się odwieść klienta od pomysłu powoływania na świadka dziecka. Sprawa o rozwód w końcu się skończy. A zaangażowanie dziecka nigdy nie będzie dobrym pomysłem.

Kiedy świadek może odmówić zeznań?

W przepisach przewidziano również możliwość odmowy zeznań. Otóż w art. 261 § 1 KPC postanowiono, że:

nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, z wyjątkiem małżonków stron, ich wstępnych, zstępnych i rodzeństwa oraz powinowatych w tej samej linii lub stopniu, jak również osób pozostających ze stronami w stosunku przysposobienia. Prawo odmowy zeznań trwa po ustaniu małżeństwa lub rozwiązaniu stosunku przysposobienia. Jednakże odmowa zeznań nie jest dopuszczalna w sprawach o prawa stanu, z wyjątkiem spraw o rozwód.

Czyli prawo odmowy zeznań w sprawie o rozwód przysługuje następującym bliskim stron:

  • rodzicom,
  • dziadkom,
  • dzieciom,
  • wnukom,
  • rodzeństwu
  • powinowatym (np. szwagier).

Oprócz prawa odmowy zeznań należy także pamiętać o prawie do uchylenia się od odpowiedzi na konkretne pytanie. W tym kontekście na uwagę zasługuje również art. 261 § 2 KPC. Zgodnie z tym przepisem:

świadek może odmówić odpowiedzi na zadane mu pytanie, jeżeli zeznanie mogłoby narazić jego lub jego bliskich, wymienionych w paragrafie poprzedzającym, na odpowiedzialność karną, hańbę lub dotkliwą i bezpośrednią szkodę majątkową albo jeżeli zeznanie miałoby być połączone z pogwałceniem istotnej tajemnicy zawodowej. Duchowny może odmówić zeznań co do faktów
powierzonych mu na spowiedzi.

Jak widać, katalog okoliczności, w których można uchylić się od odpowiedzi na konkretne pytania jest bardzo szeroki. Dlatego świadek powinien jeszcze przed rozprawą rozwodową przeanalizować sobie o co może być pytany. A następnie powinien rozważyć, jak odpowiadać na poszczególne pytania, a od których się uchylić.

prawo-odmowy-zeznan

Kochanek jako świadek w sprawie rozwodowej z orzeczeniem o winie

Niektórzy małżonkowie decydują się na powołanie kochanka drugiej strony na świadka. W tym kontekście należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z prawem konkubent nie ma prawa do odmowy składania zeznań w postępowaniu cywilnym. Jeżeli jednak unikałby on stawienia się w sądzie, wówczas mogłyby zostać zastosowane wobec niego środki przymusu.

Co więcej, gdyby konkubent stawił się w sądzie i nie złożył zeznań, sąd mógłby skazać go na grzywnę lub karę aresztu do tygodnia. Należy również zwrócić uwagę na sytuację, w której konkubent dopuściłby się kłamstwa w toku składanych przez siebie zeznań. Wówczas sąd mógłby zawiadomić o tym fakcie prokuraturę, która mogłaby wszcząć wobec niego postępowanie karne.

A co jeśli sami chcemy powołać swojego obecnego partnera na świadka? Otóż jeśli Wasz związek nie był przyczyną rozpadu małżeństwa, to możesz to zrobić. Jest to nawet bardzo częsta praktyka. Twój partner musi być jednak przygotowany na całą serię niewygodnych pytań.

Pytania do świadka na rozprawę rozwodową z orzekaniem o winie

Nie istnieje jeden uniwersalny katalog pytań, które sądy zadają na sprawie o rozwód z orzekaniem o winie. Mimo to świadkowie mogą spodziewać między innymi następujących pytań:

  • Skąd Pani/Pan zna strony?
  • Jak często spotyka Pani/Pan strony?
  • Czy posiada Pani/Pan wiedzę dotyczącą zdrady pozwanego?
  • Skąd wie Pani/Pan o uzależnieniu od alkoholu powódki?
  • Czy ma Pani/Pan wiedzę na temat tego, w jaki sposób wykonywana jest władza rodzicielska przez strony?

Pytania zawsze są dopasowywane do okoliczności danej sprawy. Ich celem jest uzyskanie od świadka informacji, które mogą być przydatne przy wydaniu rozstrzygnięcia.

kochanek-jako-swiadek

Obowiązki świadka w sprawie rozwodowej

Jak już wcześniej zostało wspomniane, świadek ma obowiązek stawić się na wezwanie sądu. Konsekwencją tego jest obowiązek złożenia zeznań oraz odpowiedzi na zadane pytania. Świadek ma także obowiązek udzielać odpowiedzi na pytania zgodnie z prawdą. W przeciwnym razie naraża się na odpowiedzialność karną.

Dziękuję za przeczytanie artykułu „Świadek w sprawie rozwodowej z orzeczeniem o winie„. Zapraszam do przeczytania także innych moich wpisów.

Potrzebujesz pomocy adwokata? Masz trudny rozwód?

Jeśli chciałbyś skorzystać z mojej pomocy, zapraszam do kontaktu.

Działam na terenie takich miast jak: Poznań, Luboń, Gniezno, Śrem, Środa Wielkopolska, Grodzisk Wielkopolski, Swarzędz, Leszno, Piła, Kościan, Jarocin, Września oraz Wolsztyn.

Posiadam także oddział w Świeciu, pracując w takich miejscowościach jak Grudziądz, ChełmnoTuchola.

W trudnych sprawach rozwodowych działam w CAŁEJ POLSCE!

Udzielam także konsultacji telefonicznych oraz konsultacji online. Pamiętaj, że rozwód to poważna sprawa, dlatego warto skorzystać z pomocy adwokata lub radcy prawnego.

  • Adwokat
  • Marlena Słupińska-Strysik
  • e-mail: [email protected]
  • tel. 61 646 00 40
  • tel. 68 419 00 45
  • tel. 52 511 00 65

Komentarze:

Jak wygląda sprawa rozwodowa w sądzie? ⇒ Ile trwa? Jak się zachować?

Niezależnie od powodu wizyta w sądzie zawsze wiąże się z pewnym poziomem stresu. Gdy przyczyną posiedzenia jest rozpad własnego małżeństwa, to nie może być przyjemne spotkanie.

Istnieje jednak sprawdzony sposób na stłumienie emocji i nerwów – oswojenie nieznanego.

Taki jest cel dzisiejszego artykułu – przedstawienie odpowiedzi na pytania, jak wygląda rozprawa sądowa, ile trwa oraz jak się na niej zachować.

Porada prawna online

Jak wygląda rozwód – od pozwu do posiedzenia sądu

Mając już ogólny zarys tego, jak przygotować się do rozwodu, warto przyjrzeć się bliżej poszczególnym etapom prowadzącym do rozprawy, podczas której małżeństwo może by w świetle prawa rozwiązane wyrokiem Sądu.

Postępowanie rozwodowe rozpoczyna się z chwilą wniesienia pozwu przez któregokolwiek z małżonków.

Nawet jeśli oboje wyrażają zgodną chęć zakończenia związku, jeden z nich zostanie w postępowaniu określony jako powód, a drugi jako pozwany, jednak nie będzie to miało żadnych konsekwencji w przypadku rozwodu bez orzekania o winie.

Pozew o rozwód wnosi się w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) do sądu okręgowego właściwego dla ostatniego wspólnego miejsca zamieszkania małżonków wraz z załącznikami. Do pozwu załącza się odpis skrócony aktu małżeństwa i ewentualne dowody.

See also:  Kontakty z synem po wyprowadzce matki daleko ode mnie

Osoba wnosząca pozew uiszcza opłatę od pozwu w wysokości 600 zł i jest to kwota stała. Dodatkową opłatę uiszcza się, gdy ma być w ramach rozwodu przeprowadzony podział wspólnego majątku.

Sąd sprawdza pozew pod względem formalnym i może wezwać powoda do ewentualnego usunięcia nieprawidłowości. Spełniające wszystkie wymogi pismo jest następnie wysyłane przez sąd do drugiego małżonka.

Ma on dwa tygodnie na przedstawienie sądowi odpowiedzi na pozew, w której z pomocą adwokata lub radcy prawnego formułuje swoje stanowisko w sprawie. Może w nim zawrzeć swoje roszczenia i odnieść się do rozpadu małżeństwa, a także orzekania o winie, władzy rodzicielskiej, żądanych alimentów i sposobu kontaktu z dziećmi.

Jeśli pozwany nie ustosunkuje się do pozwu i nie złoży odpowiedzi, może stracić możliwość przedstawiania swoich racji, a zgłoszone przez niego wnioski mogą być spóźnione.

Następnie powód otrzymuje od sądu odpowiedź pozwanego. Może się zdarzyć, że powód wniesie pozew o rozwód bez orzekania o winie, a pozwany się na to nie zgodzi. Wówczas powód ma może zmienić żądanie na rozwód z orzekaniem o winie, lecz nie musi tego robić.

Sprawa rozwodowa – jak się zachować w sądzie?

Trudno określić czas oczekiwania na pierwszą rozprawę sądową, zależy to głównie od uwarunkowań konkretnego sądu m.in. liczby jego pracowników i zaplanowanych spraw. Często jest to okres kilku miesięcy, dlatego warto uzbroić się w cierpliwość.

Obecność na własnej rozprawie rozwodowej jest obowiązkowa, jednak zdarzają się sytuacje, w których jest to po prostu niemożliwe. W takiej sytuacji należy poinformować sąd i najlepiej ustanowić pełnomocnika, który stawi się w twoim imieniu.

Jeśli natomiast wiemy, że wskutek losowej sytuacji spóźnimy się na rozprawę, należy telefonicznie poinformować o tym sekretariat sądu i poprosić o zaczekanie.

Jak wygląda rozprawa rozwodowa w sądzie i jak się na niej zachować?

  • Na rozprawę sądową trzeba zabrać ze sobą dowód osobisty lub inny dokument tożsamości. Należy wyłączyć telefon przed wejściem na salę rozpraw.
  • Najlepiej przybyć do sądu wcześniej i sprawdzić, czy nie mamy problemu ze znalezieniem sali – jej sygnatura znajduje się na zawiadomieniu o rozprawie. Jeśli nie możemy jej zlokalizować, pomoże nam w tym pracownik biura obsługi. Następnie należy upewnić się, że nasza sygnatura sprawy znajduje się na wokandzie wywieszonej na drzwiach sali.
  • Do sali można wejść wyłącznie po wywołaniu sprawy. Oprócz małżonków wchodzą również świadkowie (którzy po sprawdzeniu obecności będą poproszeni o opuszczenie sali) oraz pełnomocnicy stron.
  • Na posiedzeniu obecny jest zawsze kierujący rozprawą sędzia oraz dwóch ławników. Na początku następuje sprawdzenie obecności i weryfikacja tożsamości wszystkich przybyłych osób. Warto nadmienić, że rozprawa odbędzie się, nawet jeśli jeden z małżonków nie stawi się w sądzie. Świadkowie są proszeni o opuszczenie sali oraz ponowne wejście na wezwanie. Przesłuchanie świadków może nie być konieczne, jeśli małżonkowie zgadzają się na polubowny rozwód bez orzekania o winie.
  • Każda ze stron jest zawsze przesłuchiwana. Do sądu należy zwracać się „wysoki sądzie”. Powinniśmy powstrzymać się od obraźliwych, wulgarnych i emocjonalnych wypowiedzi. W imieniu każdej ze stron może przemawiać jej pełnomocnik.

O co pyta sąd na rozprawie rozwodowej?

To jedno z najczęściej zadawanych pytań podczas konsultacji z adwokatem. Trzeba więc podkreślić, że na początku sąd będzie dążył do ustalenia, co spowodowało trwały i zupełny rozkład pożycia małżeńskiego oraz od jak dawna strony nie łączy już więź fizyczna, gospodarcza i duchowa. Sąd zapyta każdą ze stron:

  • jakie ma wykształcenie i wyuczony zawód, ile ma lat;
  • czy jej decyzja odnośnie rozwodu jest ostateczna i czy nie widzi już żadnych szans na kontynuowanie małżeństwa;
  • czy między małżonkami nie istnieje więź emocjonalna tzn. czy przestali kochać siebie nawzajem;
  • czy i od kiedy małżonkowie nie mieszkają razem tj. nie prowadzą wspólnego gospodarstwa (istnienie samej więzi gospodarczej nie jest jednak wystarczającą przesłanką do odmowy udzielenia rozwodu);
  • czy ustała między nimi więź fizyczna tzn. czy przestali utrzymywać kontakty seksualne;
  • czy małżonkowie posiadają małoletnie dzieci, czy wiedzą one o rozwodzie, rozumieją i akceptują go, czy rozwód nie jest sprzeczny z dobrem dzieci;
  • z którym rodzicem dzieci częściej się kontaktują, obecnie mieszkają, mają większą więź, kto ponosi koszty ich utrzymania i ile one wynoszą;
  • jaka jest sytuacja socjalna stron, gdzie strony pracują i jakie otrzymują wynagrodzenie.

Sąd na każdym etapie rozprawy może stwierdzić, że istnieje szansa na uratowanie małżeństwa. Wówczas może skierować małżonków do mediacji, jeśli oboje wyrażą na to zgodę. Wspólne polubowne ustalenia mogą być też zalecone przez sąd w kwestiach związanych z małoletnimi dziećmi. Wówczas rozwód nie dojdzie do skutku na pierwszej rozprawie.

Czy można otrzymać rozwód na pierwszej rozprawie?

Jeśli zarówno powód, jak i pozwany wykażą zgodne żądanie w zakresie rozwiązania małżeństwa oraz pozostałych wniosków, a co więcej – żadne z nich nie wniosło o rozwód z orzekaniem o winie, sąd może wydać wyrok na pierwszej rozprawie.

Jeśli małżonkowie posiadają małoletnie dziecko lub dzieci szybkie sfinalizowanie rozwodu jest możliwe dzięki sformułowaniu tzw. porozumienia rodzicielskiego.

Pod okiem adwokata strony ustalają wówczas kwestie związane z najmłodszymi – władzę rodzicielską, kontakty z dziećmi, alimenty. Przed rozprawą strony mogą dokonać również wspólnych ustaleń, co do podziału majątku i wnieść zgodne wnioski o podział majątku wspólnego małżonków.

Ponadto w przypadku gdy strony posiadają wspólne małoletnie dzieci, sąd musi przeprowadzić dowód z przesłuchania świadka na okoliczność, iż rozwód nie jest sprzeczny z dobrem małoletnich.

Podsumowując – rozwód można otrzymać na pierwszej lub drugiej rozprawie, jeśli małżonkowie są zgodni w swoich stanowiskach w sprawie. Niestety nie zawsze tak jest – wtedy niezbędne jest przeprowadzenie na rozprawie postępowania dowodowego.

Porada prawna online

Przebieg postępowania dowodowego

Przeprowadzenie przez sąd postępowania dowodowego jest konieczne po pierwsze gdy, co najmniej jedna ze stron żąda rozwodu z orzeczeniem o winie. Każdy małżonek może wówczas wnosić dowody świadczące o winie drugiego, np.

korespondencję SMS, a także wnosić o przesłuchanie świadków lub biegłych. Obowiązkiem stron jest zgłoszenie wszelkich dowodów w wyznaczonym wcześniej przez sąd terminie.

W zależności od liczby świadków ich przesłuchanie może przesunąć się na kolejną rozprawę.

W przypadku wniesienia pozwu o rozwód z orzekaniem o winie kluczowa dla wyroku jest współpraca z adwokatem. Samodzielna obrona swoich interesów przed sądem jest niezwykle trudna i stresująca, a jeśli druga strona będzie reprezentowana przez pełnomocnika, znajdujemy się na dużo słabszej pozycji, nawet jeśli jesteśmy pewni winy pozwanego.

Postępowanie dowodowe jest konieczne także wtedy, gdy małżonkowie mają wspólne małoletnie dzieci i nie dołączyli do pozwu porozumienia rodzicielskiego. Wówczas sąd ustala wszystkie kwestie związane z najmłodszymi, także na podstawie dostarczonych dowodów. Dziecko może być świadkiem na rozprawie rozwodowej rodziców, jeśli ukończyło 17 lat.

Sąd może także zarządzić przeprowadzenie tzw. wywiadu środowiskowego, żeby zbadać sytuację życiową małoletniego i wydać rozstrzygnięcie w zakresie władczy rodzicielskiej i kontaktów z dzieckiem, opierając się na opinii wydanej przez biegłych, czyli tzw. Opiniodawczego Zespołu Sądowych specjalistów.

jest to grupa osób, która bada więzi z dzieckiem i kompetencje opiekuńczo wychowawcze obojga małżonków.

Na koniec postępowania dowodowego każdej ze stron jest udzielony głos, żeby mogła odnieść się do zeznań świadków, przedstawionych dowodów i innych istotnych kwestii.

Rozprawa rozwodowa – ile trwa?

Jeśli mamy do czynienia z wyżej opisanym przypadkiem – kiedy małżonkowie są zgodni co do wszystkich kwestii związanych z rozpadem ich związku, wspólnym majątkiem oraz małoletnimi dziećmi – rozwód może być udzielony na pierwszej rozprawie.

Samo posiedzenie nie trwa długo – zazwyczaj poniżej godziny. To, co martwi wiele osób, to czas całego postępowania, które w szczególnie trudnych, konfliktowych przypadkach może ciągnąć się latami.

Kluczowe jest więc porozumienie małżonków jeszcze przed wniesieniem pozwu.

Zadzwoń!

FAQ:

1. Ile trwa rozprawa rozwodowa?

Rozwód bez orzekania o winie i z porozumieniem rodzicielskim (jeśli małżonkowie posiadają dzieci) można otrzymać na pierwszej rozprawie, która trwa z reguły od 30 minut do godziny.

2. Jak wygląda rozprawa rozwodowa?

Sąd ustala, dlaczego i kiedy ustały więzi łączące małżonków. Następnie przeprowadza postępowanie dowodowe, którego przebieg zależy od roszczeń powoda i pozwanego.

3. Co ustala sąd na rozprawie rozwodowej?

Oprócz decyzji o rozwiązaniu małżeństwa sąd reguluje także kwestie związane z wieloma innymi aspektami życia byłych małżonków i ich dzieci, np. komu powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej, jak uregulować kontakty, alimentację, sposób korzystania z mieszkania. Może również dokonać podziału majątku, jeżeli nie spowoduje to wydłużenie postępowania.

Leave a Reply

Your email address will not be published.