Depozyt sądowy w celu umorzenia egzekucji alimentów

W roku 2004 po dłuższych problemach sąd zezwolił mi na złożenie do depozytu sądowego 6-miesięcznego zabezpieczenia alimentów. I umocował konkretnego komornika do podjęcia ich w razie zwłoki w płaceniu alimentów. W 2020 roku spóźniłem się z zapłatą alimentów, gdyż uznałem, że powinienem je przekazywać na konto pełnoletniego syna.

W tym celu napisałem zapytanie do syna o numer rachunku bankowego, na który powinienem przesyłać mu alimenty. Miało to miejsce w kwietniu 2020 r., a ostatnie alimenty przesłałem na rachunek jego matki w marcu 2020, kiedy to syn uzyskał pełnoletniość.

Jednak jeszcze w kwietniu matka już wtedy dorosłego syna i w jego imieniu wszczęła ponownie egzekucję komorniczą, ale już u innego komornika. Koszty komornicze są dla mnie dosyć uciążliwe i chciałbym się ich pozbyć. Od 2004 roku wysokość alimentów się nie zmieniła i pozostaje taka sama.

Czyli kwota depozytu również powinna pozostać taka sama w moim mniemaniu. Jeszcze raz podkreślę, że takie 6-miesięczne zabezpieczenie zalega w sądzie. Co robić?

Nie raz i nie dwa spotykam się w swojej pracy z problemem, o którym pisze Pan w zadaniu. Niestety, przepisy są tak sformułowane, że wierzyciel alimentacyjny dysponuje tytułem zasądzającym należności alimentacyjne, który co do zasady jest zaopatrzony w klauzulę wykonalności z urzędu.

Wobec tego każdy z wierzycieli, którego dłużnik popadł w zwłokę lub nawet reguluje świadczenia na bieżąco może złożyć do komornika tytuł wykonawczy celem wszczęcia i prowadzenia egzekucji. Często osoby, które regularnie płaciły swoje zobowiązania, z uwagi na zaszłości pomiędzy byłymi małżonkami trafiały do egzekucji komorniczej i musiały głowić się jak poradzić sobie z tym problemem.

Jeśli zaś chodzi o osoby, które popadły w zwłokę – tak jak w Pańskim przypadku (niewielką, ale jednak), to wyjście z tej sytuacji nie jest już takie proste.

Czy wniosek do komornika złożyła matka, czy też już syn? Bądź czy matka złożyła pełnomocnictwo od syna? To w tym miejscu jest najbardziej istotne – jeśli ona sama, to powinien Pan złożyć skargę na czynności komornika sądowego i wnosić o umorzenie postępowania z uwagi na złożenie wniosku przez osobę, która nie jest do tego uprawniona. Inne opcje – poniżej.

Porozumienie z wierzycielem

Opcją pierwszą jest próba porozumienia się z wierzycielem alimentacyjnym – tj. Pańską byłą żoną w kwestii wycofania postępowania od komornika. Wierzycielka może złożyć wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego, a wtedy komornik będzie zmuszony to postępowanie umorzyć.

W takiej sytuacji obciążony zostanie Pan kosztami postępowania egzekucyjnego, więc będzie Pan obowiązany do zwrotu wydatków gotówkowych związanych z wysyłką korespondencji, ewentualnymi dojazdami do Pana i innymi wydatkami, których łączna wysokość opiewać będzie na kwotę około 100 zł.

Do tego należy doliczyć również opłatę egzekucyjną w wysokości 5% zaległości pozostałych do wyegzekwowania oraz sumy należności za 12 pełnych miesięcy. Komornik wyda w tym celu stosowne postanowienie wzywając Pana do zapłaty w terminie najpewniej 7 dni. Całość powyższego regulowana jest przez art.

29 ustawy o komornikach sądowych sądowych.

Zawieszenie postępowania egzekucyjnego

Aby przekonać wierzycielkę, można również pouczyć ją o możliwości złożenia wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, a następnie w przypadku nieterminowego regulowania należności będzie mogła złożyć wniosek o podjęcie postępowania.

Drugą opcją oczywiście jest dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez komornika, wtedy w zależności od tego, czy będzie Pan spłacał należności sam, będą potrącane z Pańskiego konta, wynagrodzenia lub świadczenia albo wierzytelności lub ruchomości – wtedy do kwoty alimentów dojdzie Panu kwota odpowiednio 5% lub 10% oraz koszty przelewów – lecz wydaje mi się, że ta opcja najmniej Pana interesuje.

Depozyt sądowy na poczet alimentów

Odnośnie zaś trzeciej opcji. Jest to w mojej ocenie dla Pana opcja najlepsza, gdyż zarówno zgodnie z tym, co Pan oświadczył – już Pan z niej korzystał, a dodatkowo spełnia Pańskie oczekiwania. Tę kwestię reguluje Kodeks postępowania cywilnego w art. 883:

㤠2.

Jednakże dłużnik może żądać umorzenia egzekucji co do świadczeń wymagalnych w przyszłości, jeżeli uiści wszystkie świadczenia wymagalne i złoży na rachunek depozytowy Ministra Finansów sumę równającą się sumie świadczeń periodycznych za sześć miesięcy, z równoczesnym umocowaniem komornika do podejmowania tej sumy. Komornik skorzysta z tego umocowania, gdy stwierdzi, że dłużnik popadł w zwłokę z uiszczeniem świadczeń wymagalnych; równocześnie wszczyna z urzędu egzekucję”.

Ta opcja „teoretycznie” ma zastosowanie w przypadku, gdy komornik prowadzi postępowanie egzekucyjne z wynagrodzenia za pracę. Teoretycznie, gdyż w tej sprawie często spierają się znawcy prawa.

Jednakże znam wiele przypadków, gdy komornicy stosują ten przepis do całego postępowania alimentacyjnego, nie tylko w przypadku prowadzenia go z wynagrodzenia za pracę dłużnika.

Przepis ma szerokie zastosowanie, dlatego polecam w tym celu niezwłocznie skontaktować się z komornikiem, który może zastosować ten przepis bez żadnych przeszkód (tego typu sytuacje miały miejsce np. wśród orzeczeń, sygn. akt III Ca 306/16 – wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach, lub sygn. akt III RC 240/15 – wyrok Sądu Rejonowego w Starogardzie Gdańskim).

W tym celu należy uregulować wszelkie zaległości oraz złożyć na rachunek depozytowy Ministerstwa Finansów (zwykle prowadzony i do odnalezienia na stronie Sądu Rejonowego właściwego dla Pańskiego miejsca zamieszkania) kwotę należności alimentacyjnej za sześć miesięcy do przodu.

Jednocześnie należy umocować komornika do podejmowania tej sumy, w przypadku gdyby popadł Pan w zwłokę.

W tym celu należy złożyć wniosek do sądu, iż składa Pan należność na poczet zabezpieczenia alimentacyjnego oraz upoważnia Pan komornika – ze wskazaniem jego imienia, nazwiska, sygnatury akt wyroku oraz sygnatury akt postępowania Kmp oraz stron postępowania.

Jednocześnie również należy złożyć u komornika wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego, dołączając potwierdzenie dokonania przelewu na rachunek depozytowy sądu oraz we wniosku należy wyraźnie upoważnić komornika do podejmowania środków z depozytu w przypadku gdyby popadł Pan w zwłokę.

Wtedy komornik umorzy postępowanie egzekucyjne, jednakże tytuł wykonawczy pozostawi w aktach sprawy. Dzięki temu w przypadku, gdyby popadł Pan w zwłokę, komornik dokona wszczęcia postępowania, pobierając środki w pierwszej kolejności z depozytu sądowego.

Plus z tej sytuacji dla Pana jest również taki, że wierzycielka nie będzie mogła złożyć tego wyroku u innego komornika, gdyż oryginał zostanie w aktach właściwego komornika. Warto podkreślić, że powyższa kwota złożona na rachunek depozytowy Ministra Finansów będzie zatrzymana („zamrożona”) przez cały czas, w którym dłużnik będzie zobowiązany do płacenia alimentów. Więc również trzeba przestrzegać terminowości w płatności bieżących rat alimentów.

Na marginesie dodam tylko, że obowiązek alimentacyjny nie wygasa z automatu w przypadku osiągnięcia przez dziecko 18 lat. Pański syn, jeśli w dalszym ciągu się uczy, może w dalszym ciągu otrzymywać alimenty bezpośrednio od Pańskiej byłej żony lub za pośrednictwem komornika. Ale nie to było przedmiotem Pańskiego zapytania.

Wcześniejszy depozyt w sądzie

Odnośnie tego, że te środki się tam znajdują – powinien Pan wyrównać zaległości i ponownie złożyć taki wniosek do komornika. Jeśli zaś tym razem nie zostanie on uwzględniony, a postępowanie było prawidłowo złożone, tj.

były pełnomocnictwa syna, będzie Pan mógł zwrócić się do sądu o zwrot kwoty zgromadzonej w depozycie.

Musi Pan próbować każdej z tych opcji, lecz najpierw przejrzałbym akta komornika, czy jest Pan w stanie znaleźć w nich to, czy syn popierał to wszczęcie egzekucji.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

II Ca 131/16 Szczegóły orzeczenia – System Analizy Orzeczeń Sądowych – SAOS

  • Dnia 15 marca 2016 roku
  • Sąd Okręgowy w Krakowie II Wydział Cywilny Odwoławczy
  • w składzie następującym:
  • Przewodniczący: SSO Grzegorz Buła
  • SSO Anna Nowak
  • SR(del.) Anna Kruszewska (sprawozdawca)
  • po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2016 roku w Krakowie
  • na posiedzeniu niejawnym
See also:  Czy rozwód z orzeczeniem o winie?

sprawy z wniosku M. T.

z udziałem małoletniej Z. T. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego D. I.

o zwrot depozytu sądowego

na skutek apelacji małoletniej Z. T. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego D. I. od postanowienia Sądu Rejonowego w Olkuszu z dnia 30 grudnia 2014 roku, sygnatura akt: I Ns 638/14

  1. postanawia:
  2. oddalić apelację.
  3. SR(del.) Anna Kruszewska SSO Grzegorz Buła SSO Anna Nowak

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014 r. wydanym w sprawie z wniosku M. T. z udziałem małoletniej Z. T. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego D. I. o zwrot depozytu sądowego Sąd Rejonowy w Olkuszu, zwrócił wnioskodawcy M. T. znajdującą się w depozycie sądowym kwotę 5.250,00 zł wpłaconą przez niego do depozytu w dniu 16 lipca 2013 r.

Uzasadniając powyższe Sąd wskazał, że wnioskodawca w dniu 16 lipca 2013 r. złożył kwotę 5.250,00 zł do depozytu jako zabezpieczenie na poczet przyszłych rat alimentacyjnych za okres 6 miesięcy, w celu umorzenia postępowanie egzekucyjnego o sygn. akt Kmp 33/13 prowadzonego przeciwko niemu przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (…) M. Ł. .

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (…) M. Ł. w dniu

28 stycznia 2014 r. , w związku ze złożonym przez dłużnika M. T. wnioskiem, wydał postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego i ustaleniu kosztów postępowania.

W związku z powyższym wnioskodawca M. T. wystąpił z wnioskiem o zwrot zdeponowanej przez niego kwoty w wysokości 5.250,00 zł

Z uwagi na powyższe Sąd Rejonowy powołując treść art. 693
11 § 1 k.p.c. i art. 693
12 k.p.c., wskazał, iż z uwagi na fakt, że kwota wpłacona przez do depozytu, bez wiedzy komornika i braku umocowania w trybie art. 883 § 2 k.p.c.

do podejmowania wpłaconej kwoty oraz z uwagi na to, że dłużnik do chwili obecnej nie popadł w zwłokę z uiszczeniem świadczeń wymagalnych, co oznaczało, że nie było podstaw do podjęcia postępowania egzekucyjnego z urzędu, a jako że wpłacona kwota należy do wnioskodawcy (dłużnika), a obecnie deklaruje on wolę rezygnacji z depozytu sądowego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Apelację od powyższego postanowienia wniosła imieniem Z. T. jej przedstawiciel ustawowy D. I., zaskarżyła je w całości i zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych i prawnych przyjętych za podstawę wydanego orzeczenia.

W oparciu o powyższe apelująca wniosła o zmianę zwalczanego postanowienia i zatrzymanie wpłaconej kwoty do depozytu sądowego aż do czasu ustania obowiązku alimentacyjnego M. T. na rzecz córki Z. T.. Uzasadniając powyższe skarżąca podniosła, że jej zdaniem w przypadku wypłacenia M. T.

kwoty z depozytu nie dość, że Komornik nie zajmie wynagrodzenia za pracę, albowiem ten pozostaje bezrobotny to jeszcze nie uwzględni sumy znajdującej się w depozycie gdy tą Sąd wypłaci. Nadto, w momencie gdy M. T. popadł w zwłokę pracował i bardzo dobrze zarabiał. Z dniem 31.12.2013r. został jednak zwolniony z zakładu pracy (…

) z powodu rażących zaniedbań leżących po stronie pracownika. Od ponad roku pozostaje on bezrobotny, aktualnie bez prawa do zasiłku. W swoich pismach do Sądu Rejonowego w Olkuszu w sprawie obniżenia alimentów za sygn. IIIRC-273/13 jasno stwierdza, iż zwrócona mu kwota z przedmiotowego depozytu sądowego zostanie przeznaczona na spłatę jego rzekomych długów.

W związku z powyższym zdaniem apelującej wypłacenie M. T. w tej sytuacji kwoty zdeponowanej w sądzie jest działaniem na szkodę małoletniej Z. T., ponieważ kwota ta zabezpiecza jej podstawowe potrzeby życiowe na obecnym poziomie przez 6 miesięcy w sytuacji kiedy bezrobotny ojciec przestanie je uiszczać dobrowolnie.

Nadto jak wskazała apelująca depozyt nie został złożony na podstawie wniosku do Sądu czy orzeczenia, zatem nie powinien w tej sytuacji być zastosowany art. 693
11§1kpc. Pieniądze złożone na rachunku depozytowym sądu w trybie art. 883 par 2 k.p.c. nie są „w depozycie sądowym” (por. Uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 27 lutego 2008 r. III CZP 153/2007). Nie stosuje się do nich przepisów o depozytach.

  • W odpowiedzi na apelację wnioskodawca wniósł o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie od uczestniczki na swoją rzecz kosztów procesu

  • Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
  • Apelacja nie była uzasadniona.

Jak stanowi art. 883 k.p.c. zajęcie jest dokonane z chwilą doręczenia wezwania dłużnikowi zajętej wierzytelności (§ 1).

Jednakże dłużnik może żądać umorzenia egzekucji co do świadczeń wymagalnych w przyszłości, jeżeli uiści wszystkie świadczenia wymagalne i złoży na rachunek depozytowy Ministra Finansów sumę równającą się sumie świadczeń periodycznych za sześć miesięcy, z równoczesnym umocowaniem komornika do podejmowania tej sumy.

Komornik skorzysta z tego umocowania, gdy stwierdzi, że dłużnik popadł w zwłokę z uiszczeniem świadczeń wymagalnych; równocześnie wszczyna z urzędu egzekucję (§ 2). W świetle zaś art. 693
11 § 1 na żądanie dłużnika sąd zwróci mu depozyt, jeżeli wierzyciel nie zażądał wydania depozytu.

Wskazać w tym miejscu należy, iż w doktrynie przyjmuje się, że umorzenie egzekucji co do świadczeń wymagalnych w przyszłości w istocie nie jest umorzeniem postępowania egzekucyjnego, stąd też ustawodawca nie przez przeoczenie nie przewidział w art. 883 k.p.c.

możliwości
„umorzenia postępowania egzekucyjnego”, lecz wskazał tylko na możliwość
„umorzenia egzekucji co do świadczeń wymagalnych w przyszłości”.

Należy zatem przyjąć, że jeżeli dłużnik popadł w zwłokę z uiszczaniem świadczeń okresowych, to komornik w ramach postępowania egzekucyjnego, które jako takie nie zostało umorzone, nie wszczyna z urzędu postępowania egzekucyjnego, lecz – jak stanowi art.

883 § 2 in fine – „
wszczyna z urzędu egzekucję”, co tłumaczyć należy jako wszczęcie z urzędu czynności w celu kontynuowania egzekucji z wynagrodzenia za pracę.

Wprawdzie komornik nie ma obowiązku kontrolowania, czy dłużnik wywiązuje się z powinności regularnego uiszczania periodycznych świadczeń wymagalnych, niemniej jednak nie oznacza to, że samo twierdzenie wierzyciela może stanowić podstawę do
„wszczęcia egzekucji z urzędu”. Skoro z umocowania do podejmowania sum złożonych na rachunku depozytowym komornik skorzysta, „
gdy stwierdzi” wspomnianą zwłokę dłużnika, to przed podjęciem decyzji
„o skorzystaniu z umocowania i równoczesnego wszczęcia z urzędu egzekucji” komornik powinien zażądać od dłużnika wykazania, że nie popadł w zwłokę. Nadto umarzając egzekucję co do świadczeń wymagalnych w przyszłości na podstawie art. 883 § 2, komornik zatrzymuje tytuł wykonawczy.

Tymczasem w stanie faktycznym niniejszej sprawy Komornik Sądowy postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014 roku umorzył postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 825 pkt. 4 k.p.c. w zw. z art. 883 k.p.c.

i wraz z odpisem powyższego orzeczenia zwrócił wierzycielowi tytuł wykonawczy w postaci Postanowienia Sądu Rejonowego w Olkuszu z dnia 22 stycznia 2013 roku (sygn. akt. III RC 358/12).

Powyższe zdaniem Sądu Okręgowego oznacza, iż w chwili obecnej dalsze zatrzymanie środków na rachunku depozytowym Ministra Finansów staje się bezcelowe.

Skoro bowiem podstawą prowadzenia egzekucji przez Komornika jest posiadanie tytułu wykonawczego opatrzonego w klauzulę wykonalności, a taki dokument został zwrócony przedstawicielowi ustawowemu Z. T., to też nawet w sytuacji popadnięcia dłużnika w zwłokę z płatnością rat alimentacyjnych, kwoty zdeponowane na wskazanym powyżej rachunku nie będą mogły być wypłacone.

W takim zaś przypadku jedyną prawnie dopuszczalną drogą do dochodzenia dalszych rat alimentacyjnych w przypadku zaprzestania dobrowolnego ich uiszczania przez dłużnika, jest zainicjowanie kolejnego postępowania egzekucyjnego.

Marginalnie odnosząc się do powołanej przez skarżącą uchwały Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2008 r. III CZP 153/07, z której to zdaniem skarżącej miało wynikać, iż pieniądze złożone na rachunku depozytowym sądu w trybie art. 883 § 2 k.p.c.

See also:  W którym sądzie złożyć pozew o rozwód, jeśli małżonkowie mieszkają w różnych miastach?

nie są w „w depozycie sądowym”, a co za tym idzie nie stosuje się do nich przepisów o depozytach, wskazać należy, iż taka interpretacja nie jest prawidłowa.

Wyjaśnienia bowiem wymaga, że powyższa uchwała podjęta została po pierwsze w celu wyjaśnienia różnic pojmowania pojęcia depozytu w rozumieniu prawa cywilnego materialnego i procesowego, na tle stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania, kiedy to ustawodawca wprowadził do księgi drugiej kodeksu postępowania cywilnego określenie „rachunek depozytowy sądu”, a więc termin niemal tożsamy z terminem prawa materialnego określonym w art. art. 467-470 k.c. Po drugie zaś Sąd Najwyższy wskazał jedynie, że postępowanie unormowane w części pierwszej księgi drugiej kodeksu postępowania cywilnego miało zastosowanie tylko do depozytu w rozumieniu prawa materialnego do czasu wprowadzenia do księgi drugiej kodeksu postępowania cywilnego określenia „rachunek depozytowy sądu”, które oznacza szczególną formę przechowania, mającego na celu umożliwienie zdeponowania sum w postępowaniu zabezpieczającym i egzekucyjnym z pominięciem postępowania unormowanego w art. 692 i 693
10 k.p.c. W dalszej zaś części uzasadnienie Sąd Najwyższy stwierdził, że skoro depozyty prawa procesowego, składane są na potrzeby i cele postępowania zabezpieczającego i egzekucyjnego wiążą się z zaspokojeniem wierzyciela zgodnie z tytułem wykonawczym to w tych wypadkach nie ma zastosowania jedynie przepis art. 693
2 § 1 k.p.c., nie zaś jak twierdzi apelująca w ogóle przepisy o depozytach.

Z powyższych względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., oddalił apelację nie wyrzekając jednocześnie o kosztach postępowania (zgodnie z wnioskiem wnioskodawcy), albowiem nie poniósł on żadnych kosztów.

SR(del.) Anna Kruszewska SSO Grzegorz Buła SSO Anna Nowak

Umorzenie postępowania egzekucyjnego z alimentów na wniosek dłużnika

Wzór pisma procesowego Wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego z wynagrodzenia za pracę co do świadczeń wymagalnych w przyszłości w trybie art. 883 § 2 k.p.c., znajduje się pod artykułem.

Przed podjęciem decyzji o pobraniu wzoru pisma procesowego zapraszam do zapoznania się z przykładowym wzorem, który znajduje się w zakładce: O SERWISIE

W tym artykule odniosę się do możliwości umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek dłużnika co do świadczeń wymagalnych w przyszłości, a więc przede wszystkim alimentów.

Płacenie świadczeń okresowych (czyli np. alimentów) regularnie i we wskazanym terminie nie powoduje, że wierzyciel nie ma prawa skierować sprawy do postępowania egzekucyjnego. Jest to nieustanny problem dla rodziców, od których sąd zasądził alimenty na rzecz małoletnich.

Postępowanie egzekucyjne może być w głównej mierze umorzone na wniosek wierzyciela, czyli np. do momentu złożenia przez wierzyciela (matkę lub ojca dziecka) wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Istnieje kilka wyjątków dotyczących umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek jednej ze stron, w tym dłużnika.

W celu umorzenia egzekucji, która niejednokrotnie przynosi dłużnikowi wiele problemów, można oprzeć się o art. 883 § 2 k.p.c. Jak wynika z mojej praktyki zawodowej, mimo nowelizacji przepisów cywilnych, komentowany przepis nie jest dobrze znany wszystkim dłużnikom, którzy chcą spłacać terminowo alimenty.

Stosownie do art. 883 § 2 k.p.c.

, dłużnik może żądać umorzenia egzekucji co do świadczeń wymagalnych w przyszłości (a więc także alimentów), jeżeli uiści wszystkie świadczenia wymagalne i złoży na rachunek depozytowy Ministra Finansów sumę równającą się sumie świadczeń periodycznych za sześć miesięcy, z równoczesnym umocowaniem komornika do podejmowania tej sumy. Komornik skorzysta z tego umocowania, gdy stwierdzi, że dłużnik popadł w zwłokęz uiszczeniem świadczeń wymagalnych; równocześnie wszczyna z urzędu egzekucję.

Zgodnie z powyższym zapisem, jeżeli dłużnik złoży odpowiednią kwotę, za pół roku na którą składa się odpowiednio sześć rat alimentów za każdy miesiąc (6 x kwota za każdy miesiąc orzeczonych alimentów), dochodzi w konsekwencji do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Czyli np. wartość jednej raty alimentacyjnej wynosi 500 zł, tak więc na odpowiedni rachunek depozytowy Ministra Finansów należy wpłacić łączną kwotę 3.000 zł (6 x 500 zł = 3.000 zł).

  • Ustawodawca wprowadzając ten przepis, doprowadził do odpowiedniej ochrony wierzyciela w przypadku braku możliwości ściągnięcia alimentów od dłużnika, a z drugiej strony pozwolił dłużnikowi na zmniejszenie ryzyka egzekucji i tym samym częściowego lub niekiedy całościowego uniknięcia kosztów egzekucji komorniczej.
  • Oprócz spłacenia wszystkich świadczeń wymagalnych (a więc alimentów dotąd niezapłaconych) oraz złożenia sumy za pół roku alimentów, dłużnik musi odpowiednio umocować komornika do podjęcia powyższej kwoty złożonej do depozytu w przypadku, gdyby komornik stwierdził, że dłużnik popadł w zwłokę z uiszczeniem wymagalnych (przysługujących wierzycielowi) alimentów.
  • Należy podkreślić, że powyższa kwota złożona na odpowiedni rachunek depozytowy Ministra Finansów będzie zatrzymana („zamrożona”), przez cały czas, w którym dłużnik będzie zobowiązany do płacenia alimentów.

Pragnę wskazać, że zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 27 lutego 2008 r. o sygn. III CZP 153/07, do złożenia przez dłużnika w toku egzekucji świadczenia do depozytu sądowego na podstawie art. 883 § 2 k.p.c. nie jest wymagane zezwolenie sądu przewidziane w art. 6932 § 1 k.p.c.

Reasumując należy wskazać, że komornik sądowy, który dokonuje umorzenia egzekucji alimentów (co do świadczeń wymagalnych w przyszłości) w trybie art. 883 § 2 k.p.c. zatrzymuje tytuł wykonawczy w aktach sprawy.

Ponadto, w przypadku uzyskania informacji o tym, że dłużnik popadł w zwłokę z uiszczeniem rat alimentacyjnych, komornik wszczyna egzekucję z urzędu, a więc może m.in.

prowadzić egzekucję zarówno z ruchomości, jak i z wynagrodzenia za pracę.

Autor: Adwokat Mariusz Stelmaszczyk i Aplikant adwokacki Bartłomiej Łukomski

kontakt: kom. + 48 697 053 659 oraz tel. +48 22 629 00 36

  1. Przed podjęciem decyzji o zakupie wzoru pisma procesowego zapraszam do zapoznania się z przykładowym wzorem pisma procesowego, który znajduje się w zakładce:O SERWISIE
  2. Procedura zakupu wzoru pisma procesowego:

Po kliknięciu ikonki KUP TERAZ, która znajduje się poniżej, pojawi się strona z zamówieniem, które chcesz zrealizować. Zostaniesz poproszony o podanie imienia i nazwiska, adresu e-mail oraz numeru telefonu (informacje te przekazujesz tylko do mojej wiadomości i zostaną jedynie wykorzystane do zrealizowania transakcji).

Po wpisaniu wymaganych danych należy kliknąć na ikonkę KUPUJĘ WNIOSEK. Następnie zostaniesz automatycznie przekierowany na stronę, na której pojawią się ikonki kilkunastu banków. Po wyborze właściwego banku, na końcu strony znajduje się ikonka PayU, która należy kliknąć, aby dokończyć transakcję.

Następnie zostaniesz przekierowany na stronę logowania się do Twojego banku i aby otrzymać wzór pisma procesowego należy dokonać przelewu. Po zrealizowaniu przelewu, zamówiony przez Ciebie wzór pisma procesowego zostanie automatycznie wysłany na adres e-mail, który podałeś na samym początku.

Wzór pisma procesowego powinien pojawić się na Twoim e-mailu w ciągu 2 godzin.

  • Jeżeli pojawi się jakikolwiek problem techniczny z realizacją zamówienia, wówczas proszę o kontakt:
  • – e-mailowy na adres: [email protected] lub – telefoniczny pod nr 697 053 659
  • Możesz również zakupić wzór pisma procesowego dokonując bezpośrednio przelewu lub wpłaty przekazem pocztowym na nr konta Kancelarii:

46 1140 2017 0000 4402 1288 4234

Jako odbiorcę przelewu lub przekazu pocztowego wpisz:

Kancelaria Adwokacka Mariusz Stelmaszczyk ul. Okrężna 11a

02-916 Warszawa

tytuł przelewu lub przekazu pocztowego: wzór pisma procesowego

Po wykonaniu przelewu lub przekazu pocztowego należy wysłać e-maila na adres: [email protected], w którym proszę napisać jaki wzoru pisma procesowego zamówiłeś oraz potwierdzanie przelewu lub zdjęcie potwierdzenia wpłaty na poczcie. Wówczas w ciągu 2 godzin zamówiony wzór zostanie do Ciebie wysłany na Twój adres e-mail.

Wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego z wynagrodzenia za pracę co do świadczeń wymagalnych w przyszłości w trybie art. 883 § 2 k.p.c. można kupić klikając na ikonkę KUP TERAZ

See also:  Zakończenie rozdzielności majątkowej

Wzór pisma procesowego znajdujący się na stronie został napisany w przejrzysty sposób, ułatwiający jego samodzielne uzupełnienie o argumenty, dotyczące popełnionego przez Ciebie przestępstwa lub wykroczenia.

Pod treścią każdego wzoru pisma procesowego znajduje się instrukcja postępowania w sprawie m.in. kiedy należy złożyć kupione przez Ciebie pismo, w jakiej formie oraz do jakiego organu należy je złożyć.

Jeżeli jednak chcesz, abym sprawdził Twoje pismo pod kątem merytorycznym oraz formalnym, jak również czy w swoim piśmie odpowiednio opisałeś wszystkie argumenty, możesz zamówić dodatkową usługę, jaką jest sprawdzenie napisanego przez Ciebie pisma, wówczas wyślij na adres [email protected], e-maila ze swoim wnioskiem wraz z potwierdzeniem wykonania przelewu na kwotę 300 zł.

  1. Nr konta bankowego, na którego należy dokonać wpłaty kwoty 300 zł: 46 1140 2017 0000 4402 1288 4234
  2. Odbiorca: Kancelaria Adwokacka Mariusz Stelmaszczyk ul. Okrężna 11a
  3. 02-916 Warszawa
  4. W ciągu 1 dnia roboczego dostaniesz ode mnie e-maila zwrotnego z ewentualnymi poprawkami do Twojego pisma oraz nowymi argumentami, których nie ująłeś w swoim piśmie.

Warning: Use of undefined constant MYSQL_ASSOC – assumed 'MYSQL_ASSOC' (this will throw an Error in a future version of PHP) in /produkt.php on line 205

Warning: mysqli_fetch_array() expects parameter 2 to be int, string given in /produkt.php on line 205

Zniesienie zajęcia komorniczego za alimenty w celu uzyskania kredytu

Tak, jest tego rodzaju przepis, który umożliwia takie rozwiązanie. Otóż dokładnie art. 833 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego (K.p.c.

) mówi, że dłużnik może żądać umorzenia egzekucji co do świadczeń wymagalnych w przyszłości, jeżeli uiści wszystkie świadczenia wymagalne i złoży do depozytu sądowego sumę równającą się sumie świadczeń periodycznych za sześć miesięcy, z równoczesnym umocowaniem komornika do podejmowania tej sumy.

Komornik skorzysta z tego umocowania, gdy stwierdzi, że dłużnik popadł w zwłokę z uiszczeniem świadczeń wymagalnych; równocześnie wszczyna z urzędu egzekucję.

Zgodnie z tym przepisem należy uiścić wszystkie wymagalne alimenty oraz złożyć do depozytu sumę odpowiadającą wysokości alimentów za kolejne 6 miesięcy.

Jak stanowi uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 2008 r. (sygn. akt III CZP 153/07) do złożenia przez dłużnika w toku egzekucji świadczenia do depozytu sądowego na podstawie art. 883 § 2 K.p.c. nie jest wymagane zezwolenie sądu przewidziane w art. 6932 § 1 K.p.c.

Pojęcie złożenia do depozytu sądowego należy w tym przypadku rozumieć jako wymóg wpłacenia odpowiedniej kwoty na rachunek depozytowy sądu, z równoczesnym umocowaniem komornika do podejmowania tej sumy w razie zwłoki w spełnianiu świadczeń wymagalnych.

Wyjaśniam jeszcze dodatkowo, że umarzając egzekucję co do świadczeń wymagalnych w przyszłości na podstawie komentowanego przepisu, komornik zatrzymuje tytuł wykonawczy w aktach sprawy.

Jeśli uzyska od wierzyciela informację, że dłużnik popadł w zwłokę z uiszczeniem świadczeń wymagalnych, wszczyna on egzekucję z urzędu, dokonując nowego zajęcia wynagrodzenia za pracę.

Jednocześnie komornik wskazuje zakładowi pracy, od jakiej daty winien dokonywać potrąceń z wynagrodzenia dłużnika.

Tak więc aby nie mieć ponownie wszczętej egzekucji będzie Pan musiał uważać, aby nie popaść ponownie w zadłużenie, gdyż egzekucja zostanie wszczęta na nowo.

Zatem jeśli takie rozwiązanie Panu odpowiada, proszę wpłacić na rachunek depozytowy sądu równowartość alimentów za minimum 6 miesięcy, wskazując w tytule, że jest to zaliczka na alimenty w sprawie o sygn. akt XXX prowadzonej przez komornika XXX. Następnie musi Pan złożyć umocowanie dla komornika do pobrania tej sumy i złożyć wniosek o umorzenie postępowania.

W praktyce bywa bardzo często tak, że wpłaca się pieniądze na rachunek komornika i składa wniosek o umorzenie egzekucji, a ten stwierdzając, że są spełnione przesłanki do umorzenia, czyni to, a pieniądze przekazuje na rachunek depozytowy sądu.

Nie wiem, jak ta praktyka wygląda w Pańskiej miejscowości, więc proszę spróbować w pierwszej kolejności załatwić to przez komornika, bo tak będzie dla Pana prościej. Dla komornika to też wygodniej, bo jedno postępowanie mu się zakończy.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Egzekucja mimo dobrowolnie płaconych alimentów

Rodzic opiekujący się na stałe dzieckiem często ma dość upominania się o zapłatę zasądzonych alimentów. To powoduje, że nawet te z zasady płacone i tak trafiają do przymusowej egzekucji.

Negocjacje z wierzycielem (zazwyczaj z przedstawicielem ustawowym małoletniego) w celu przekonania go do cofnięcia wniosku o egzekucję bywają trudne czy wręcz od razu są spisane na niepowodzenie. W konsekwencji nie ma prostego sposobu na umorzenie wszczętego postępowania egzekucyjnego.

Komornik nie ma prawa odmówić wszczęcia egzekucji alimentów w przypadku, gdy na moment złożenia wniosku brak jest zaległości. Wynika to z art. 804 k.p.c., który stanowi, że nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Stąd też wszelkie zarzuty dłużnika w tym zakresie pozostają bezskuteczne.

W razie spełnienia świadczenia objętego egzekucją należy szybko składać pozew o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w części dotyczącej alimentów za dany okres i co do uiszczonej kwoty, podnosząc tym samym zarzut częściowego spełnienia świadczenia. Dłużnik dodatkowo może żądać wstrzymania dokonania czynności egzekucyjnych, zgodnie z art. 822 k.p.c.

Powództwo to jest oparte o przepis art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. W takim powództwie nie należy zapominać o domaganiu się zasądzenia kosztów procesu, które w tym przypadku mogą być pewnego rodzaju sankcją dla wierzyciela za zmuszenie dłużnika do zwalczania zbędnej egzekucji.

Należy jednak przede wszystkim złożyć wniosek do komornika o obciążenie wierzyciela kosztami niezasadnej egzekucji (najlepiej obejmującymi wynagrodzenie z tytułu zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym). O ile koszty są faktycznie wymierzane pod sam koniec egzekucji, to jednak ich określenie i sama informacja o ich wysokości może uświadomić wierzycielowi negatywne konsekwencje jego działań.

W praktyce zatem, jedynym (i to też nie we wszystkich przypadkach) i dosyć kosztownym sposobem doprowadzenia do umorzenia postępowania egzekucyjnego jest skorzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 883 § 2 k.p.c.

i złożenie na rachunek depozytowy Ministra Finansów kwoty stanowiącej sumę świadczeń periodycznych za sześć miesięcy, z równoczesnym umocowaniem komornika sądowego do podejmowania tej sumy.

Możliwość ta przysługuje wyłącznie tym dłużnikom, wobec których prowadzona jest egzekucja z wynagrodzenia za pracę; brak jest niestety podstaw do odpowiedniego stosowania tej regulacji w przypadku egzekucji z innych składników majątku dłużnika.

W ostateczności uważam, że choć wymagające istotnego, ale jednorazowego wysiłku finansowego, rozwiązanie wskazane w art. 883 § 2 k.p.c. nie jest takie złe.

Środki złożone na rachunkach depozytowych Ministra Finansów są bowiem oprocentowane w wysokości stopy depozytowej Narodowego Banku Polskiego (wynika to z ustawy o finansach publicznych), która wynosi 0,5%, co w perspektywie i tak bardzo niskiego oprocentowania lokat czy rachunków oszczędnościowych mimo wszystko nie wydaje się rozwiązaniem najgorszym.

W tej materii pojawia się pytanie: czy jest data końcowa takiego depozytu? Należy udzielić na nie twierdzącej odpowiedzi, chociaż nie wynika to bezpośrednio z jakiegokolwiek przepisu procedury cywilnej. W mojej ocenie, powinien to być cały okres, przez który dłużnik jest zobowiązany do płacenia alimentów.

W sytuacji jednak, gdy powyższe rozwiązania zawodzą lub nie mają zastosowania, a egzekucja rzeczywiście jest prowadzona wyłącznie w celu zaszkodzenia dłużnikowi i zrobienia mu na złość, nie wykluczam skuteczności powództwa odszkodowawczego lub wniosku do sądu rodzinnego w przedmiocie zbadania sytuacji, czy takie postępowanie przedstawiciela ustawowego małoletniego jest zgodne z dobrem dziecka.

Leave a Reply

Your email address will not be published.