Uchylanie się od alimentów

Uchylanie się od alimentów jest pospolitym i niestety częstym problemem. Krzywdzi ono wiele osób, a niezmiernie często konsekwencje takiego działania ponoszą dzieci.

Dlatego ustawodawca uznał za wskazane karanie osób, które narażają swoich bliskich na niedogodności związane z brakiem środków finansowych na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych.
WAŻNE! Postępowanie karne nie jest skierowane na wyegzekwowanie świadczeń alimentacyjnych, a jedynie na ukaranie sprawcy.

Samo wszczęcie postępowania karnego nie musi sprawić, że osoba zobowiązana zacznie płacić.

Sąd może jednak skazując sprawcę na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania zobowiązać go do wykonania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego Nałożenie tego obowiązku może zwiększyć Twoje szanse na uzyskanie należności. Sprawca, który nie wypełnia nałożonego na niego przez sąd obowiązku musi się bowiem liczyć z zarządzeniem wykonania zawieszonej kary pozbawienia wolności !

Sąd w postępowaniu karnym będzie analizował czy uchylanie się od obowiązku płacenia alimentów było uporczywe i czy naraziło Cię na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych (obie te przesłanki muszą być spełnione łącznie).

Osoba zobowiązana do alimentów nie popełnia przestępstwa, gdy nie płaci przez krótki okres ( krótszy niż 3 miesiące), bądź dłuższy ale z powodów od siebie niezależnych (np. straciła pracę).

To samo dotyczy sytuacji, gdy osoba ta wprawdzie nie płaci, ale Twoja sytuacja finansowa jako wierzyciela jest dobra i brak wpłat nie naraża Cię na niemożność zaspokojenia Twoich potrzeb.

W takiej sytuacji wykorzystaj inne środki prawne ?jeśli nie masz zasądzonych na Twoją rzecz alimentów możesz wystąpić z pozwem o ich przyznanie, jeśli alimenty zostały ci przyznane wyrokiem sądowym ? możesz wystąpić do komornika sądowego o ich wyegzekwowanie.

Jeżeli egzekucja prowadzona przez komornika sądowego nie doprowadziła do uzyskania przez Ciebie należnych ci
pieniędzy zgłoś się do urzędu gminy/miasta w celu uzyskania wsparcia z funduszu alimentacyjnego.

WAŻNE W postępowaniu karnym przeciwko sprawcy pomocne mogą okazać się zgromadzone przez Ciebie dowody dlatego :

– gdy prowadzisz korespondencję ze zobowiązanym do płacenia alimentów zachowaj kopie kierowanych do niego listów (np.

wezwania do zapłaty) oraz korespondencję otrzymywaną od niego, wskazana jest wymiana korespondencji za pomocą listów poleconych bądź poleconych za potwierdzeniem odbioru, która wykaże sam fakt wysłania listu, a w niektórych przypadkach również ? fakt jego odbioru przez adresata;
– w przypadku rozmów (bezpośrednich bądź telefonicznych) zapisz dane osób, które były przy nich obecne, by w przyszłości móc wskazać te osoby jako świadków w sprawie, zachowaj otrzymywane od operatora wykazy połączeń telefonicznych,

– zachowaj wydruki bankowe, z których wynikać będzie w jakich terminach jakie kwoty tytułem alimentów otrzymywałeś/-aś

Postępowanie karne w sprawie uchylania się od alimentów wszczyna się na wniosek osoby uprawnionej do otrzymania alimentów. Osoba pokrzywdzona może złożyć wniosek bezpośrednio na komisariacie przy składaniu ustnego zawiadomienia o przestępstwie. Może również wniosek
o ściganie napisać samodzielnie np. w domu i złożyć go w komisariacie osobiście albo za pośrednictwem poczty.

Instytucje do których możesz się zwrócić do pomoc, jeśli nie masz środków finansowych na utrzymanie siebie lub swojej rodziny:
– urzędy gminy/miasta, w zakresie uzyskania pomocy z Funduszu Alimentacyjnego,
– Ośrodki Pomocy Społecznej, gdzie możesz otrzymać pomoc pieniężną lub rzeczową,
– Organizacją Caritas, która prowadzi przykładowo program dla dzieci Skrzydła (www.caritas.pl)
– Polski Czerwony Krzyż, który niesie pomoc na rzecz osób potrzebujących (www.pck.pl).

Nie wstydź się prosić o pomoc! Jeśli Twoja sytuacja finansowa jest zła, a osoba zobowiązana do płacenia Ci alimentów tego nie robi, masz prawo do otrzymania pomocy z innego źródła. Nie zdejmuje to obowiązku z zobowiązanego ale pozwoli Tobie na zaspokojenie podstawowych potrzeb Twoich lub Twojej rodziny.

Niealimentacja. Uchylanie się od alimentów. | Adwokat Lublin tel. 500-506-506, Adam Bernau

Przestępstwo z art.

209 § 1a Kodeksu karnego popełnia ten, kto uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego (nie płaci alimentów) określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące. Niealimentacja jest przestępstwem indywidualnym właściwym. Jego sprawcą może być jedynie osoba zobowiązana do alimentacji na rzecz innej osoby. Przestępstwo niealimentacji w typie podstawowym może być popełnione zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym. 

Istotna zmiana w zakresie przestępstwa niepłacenia alimentów od czerwca 2017 r.

W tym miejscu należy wskazać, że w brzmieniu sprzed 31 maja 2017 roku zgodnie z art.

209 § 1 Kodeksem karnym odpowiedzialności karnej za niepłacenie alimentów podlegał ten, kto uporczywie uchylał się od wykonania ciążącego na nim z mocy ustawy lub orzeczenia sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby i przez to narażał ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Ustawą z 23 marca 2017 roku (Dz.U. z 2017 r. poz. 952) wprowadzono istotne zmiany w art. 209 Kodeksu karnego, które wpłynęły na zakres kryminalizacji omawianego czynu. Zgodnie z intencją ustawodawcy celem tych zmian jest wzmocnienie realizacji obowiązku opieki przez zaspokojenie potrzeb materialnych osób, które same nie są w stanie ich zaspokoić.

Najważniejszą zmianą jest ograniczenie zakresu ochrony opieki materialnej przewidzianej w art. 209 k.k. wyłącznie do obowiązku alimentacyjnego, oznacza to, że zrezygnowano z ochrony innych obowiązków opieki związanych z koniecznością łożenia na utrzymanie innej osoby. 

O ile prawdą jest, że znamion przestępstwa niealimentacji aktualnie nie wypełnia zachowanie polegające na uchylaniu się od obowiązku opieki innego niż obowiązek alimentacyjny w rozumieniu kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, o tyle niewywiązywanie się z obowiązku opieki w postaci obowiązku alimentacyjnego wynikającego z ww. kodeksu nadal jest karalne. Różnica, w stosunku do poprzednio obowiązującego stanu prawnego polega natomiast na tym, że dla bytu przestępstwa konieczne jest uprzednie określenie wysokości owego obowiązku na mocy orzeczenia sądu, ugody czy umowy.

See also:  Brak praw rodzicielskich a widzenia z dzieckiem

Inne zasadnicze zmiany dotyczą rezygnacji ze znamienia „uporczywości” uchylania się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz wprowadzenia „sztywnego” określenia wysokości zaległości alimentacyjnych, przez wskazanie, że ich łączna wysokość ma stanowić równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące.   

Zrezygnowano także w typie podstawowym art. 209 § 1 k.k. z konieczności wskazania, że uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego musi prowadzić do sytuacji narażenia na niebezpieczeństwo braku zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych beneficjenta świadczenia. Okoliczność ta została zarezerwowana wyłącznie dla typu kwalifikowanego z art. 209 § 1a k.k. 

Jakie zachowania nie są karane?

Na mocy ustawy z dnia 23 marca 2017 r.

dekryminalizacja nastąpiła jedynie w odniesieniu do takich zachowań sprawców, będących zobowiązanymi na podstawie ustawy do łożenia na utrzymanie osoby najbliższej, wobec których obowiązek alimentacyjny nie został określony co do wysokości w orzeczeniu sądu, ugodzie zawartej przed sądem albo innym organem lub inną umową.

W pozostałych przypadkach, tj. gdy sprawca uchyla się od wykonania wynikającego z ustawy obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości w sposób wyżej wskazany, przestępność takich zachowań nie uległa zniesieniu.

Tak więc, w odróżnieniu od poprzedniego stanu prawnego, nie każde uchylanie się od takiego ustawowego obowiązku (przy założeniu spełnienia pozostałych znamion) będzie stanowiło przestępstwo, a tylko takie, gdy nałożony przepisem ustawy obowiązek alimentacyjny został skonkretyzowany co do jego wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem lub inną umową.

Uchylenie się od obowiązku łożenia na utrzymanie osoby uprawnionej do alimentacji zachodzi wtedy, gdy zobowiązany mając obiektywną możliwość wykonania tego obowiązku nie dopełni go ze złej woli.  

Czynności prawne podejmowane przez przedstawiciela małoletniego pokrzywdzonego (dziecka) w postępowaniu karnym o niealimentację przeciwko drugiemu rodzicowi dziecka są czynnościami prawnymi dotyczącymi m.in. należnych dziecku od tego rodzica środków utrzymania i wychowania. A to oznacza, że prawa małoletniego w tym postępowaniu może wykonywać drugi rodzic. 

Obiektywna możliwość płacenia alimentów

Oskarżony miał obiektywną możliwość wywiązania się z realizacji obowiązku alimentacyjnego, bo w spornym okresie nie chorował, nie przebywał w szpitalu, nie odbywał kary pozbawienia wolności.

Jeżeli nadużywał alkoholu w wyniku uzależnienia i przez to uwiązany nałogiem alkoholowym nie czynił większych starań o znalezienie lepszej pracy, przede wszystkim stałej i dobrze płatnej, to okoliczności te obciążały wyłącznie jego osobę.

Nie stanowiły żadnego usprawiedliwiania dla niewywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego. Zniewolenie nałogiem alkoholowym nie stanowi okoliczności, na którą oskarżony nie miał żadnego wpływu.

Przestępstwo niealimentacji a kara za nieopłacone alimenty

Autor

Obowiązek alimentacyjny polega na dostarczaniu środków utrzymania, a niekiedy także i wychowania osób uprawnionych do otrzymywania takich świadczeń.

W praktyce przybierają one najczęściej postać pieniężną, aczkolwiek mogą również występować w innej formie – np. zakupu ubrań, żywności lub opłacania rachunków.

Okazuje się, że uchylanie się od alimentów może skutkować nie tylko odpowiedzialnością cywilną, lecz także karną. Jakie kary grożą za nieopłacone alimenty? Wyjaśniamy w tym artykule!

Alimenty i odpowiedzialność cywilna

Podstawowym prawem każdego uprawnionego, który nie otrzymuje alimentów na czas lub w pełnej wysokości, jest skierowanie sprawy do egzekucji komorniczej.

Jeśli samodzielne próby wyegzekwowania takiego świadczenia od zobowiązanego okażą się nieskuteczne, będzie to w zasadzie jedyny sposób na ich uzyskanie.

Jednocześnie uprawniony może wnioskować o przyznanie mu omawianych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, który ma ogólnokrajowy charakter (trzeba przy tym spełnić odpowiednie przesłanki).

Niealimentacja wiąże się więc w pierwszej kolejności z możliwością założenia sprawy cywilnej – sprawy egzekucyjne należą bowiem do tej kategorii postępowań. Uprawniony do alimentów nie ma jednak obowiązku korzystania z pomocy komornika, to od niego zależy czy zechce wyegzekwować należne mu pieniądze od zobowiązanego.

Alimenty i odpowiedzialność karna

Nie każdy wie, że uchylanie się od płacenia alimentów wiąże się także z dodatkowym rodzajem odpowiedzialności – chodzi oczywiście o odpowiedzialność karną na gruncie właściwych przepisów Kodeksu karnego. Zgodnie z treścią art.

209 kk, kto uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem bądź inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

Dużo surowsza odpowiedzialność pojawia się, jeżeli sprawca niealimentacji naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych – wówczas podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Przestępstwo niealimentacji jest ścigane wyłącznie na wniosek:

  • pokrzywdzonego,
  • organu pomocy społecznej lub
  • organu podejmującego działania wobec dłużnika alimentacyjnego.

Warto jednak wspomnieć, że jeżeli pokrzywdzonemu przyznano odpowiednie świadczenia rodzinne albo świadczenia pieniężne wypłacane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, ściganie przestępstwa niealimentacji odbywa się z urzędu, tzn. uprawniony nie musi w tym celu składać wniosku o ściganie zobowiązanego do płacenia alimentów, warto jednak, aby złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa niealimentacji.

See also:  Czy zdrada żony ma wpływ na podział majątku?

Okazuje się, że nie każda zwłoka w płatności alimentów lub całkowite uchylanie się od istniejącego obowiązku będzie oznaczało karę dla zobowiązanego.

Nie podlega bowiem karze sprawca przestępstwa niealimentacji, który nie później niż przed upływem 30 dni od dnia pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego uiścił w całości zaległe alimenty.

Sąd odstępuje od wymierzenia kary, jeżeli nie później niż przed upływem 30 dni od dnia pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego sprawca przestępstwa uiścił w całości zaległe alimenty, chyba że wina i społeczna szkodliwość czynu przemawiają przeciwko odstąpieniu od wymierzenia kary.

Jak zgłosić przestępstwo niealimentacji?

Przestępstwo niepłacenia alimentów można zgłosić albo do wybranej prokuratury, albo jednostki policji. Nie ma przy tym większego znaczenia, który dokładnie organ wybierzemy, choć warto, aby był to ten z najbliższego miejsca zamieszkania uprawnionego lub zobowiązanego do omawianych świadczeń.

Zgłoszenie podejrzenia popełnienia przestępstwa może nastąpić ustnie do protokołu (wówczas konieczna jest wizyta w wybranej prokuraturze lub na policji) albo pisemnie (wtedy zawiadomienie należy wysłać listem poleconym).

W każdym przypadku należy dołączyć podstawę wypłacania alimentów – będzie to najczęściej wyrok sądowy lub umowa zawarta pomiędzy zobowiązanym a uprawnionym do tych świadczeń (nie ma potrzeby dołączać oryginału takich dokumentów, jeśli policja lub prokuratura zechce zyskać wgląd do pierwotnej wersji wyroku lub umowy alimentacyjnej i sama o to poprosi).

Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa niealimentacji składane w formie pisemnej nie wymaga stosowania żadnych formularzy. Wystarczy, że cała sytuacja zostanie odpowiednio opisana na zwykłej kartce papieru (odręcznie, maszynowo lub na komputerze). W treści omawianego zawiadomienia należy podać:

  • dane osoby zgłaszającej podejrzenie popełnienia przestępstwa – zwyczajowo jest to uprawniony do alimentacji, jednak jeśli jest on małoletni, to zawiadomienie składa reprezentujący go przedstawiciel ustawowy (najczęściej rodzic lub wyznaczony prawny opiekun);
  • dane osoby podejrzewanej o popełnienie przestępstwa – będzie to oczywiście osoba zobowiązana do alimentacji, która nie wypełnia swej powinności. Wystarczy, że podamy jego imię i nazwisko oraz adres aktualnego zamieszkania (niekoniecznie adres zameldowania);
  • informację, że według podejrzeń zawiadamiającego doszło do popełnienia przestępstwa z art. 209 kk;
  • uzasadnienie stanowiska zawiadamiającego – w tym miejscu należy określić, skąd wynika obowiązek alimentacji, jak wysokie są alimenty, w jakiej formie i czasie powinny być płacone, jak duża jest zaległość, od kiedy zobowiązany nie płaci tych świadczeń i czy uprawniony próbował porozumieć się w tej sprawie z dłużnikiem alimentacyjnym;
  • podpis zawiadamiającego.

POLECAMY

Ogłoszenia o pracę z całej Polski

  • Poznaj wybrane oferty pracodawców
  • Weź udział w rekrutacji
  • Podziel się opinią

ZOBACZ OGŁOSZENIA

Dowiedz się ile możesz zarabiać w innej firmie na takim samym stanowisku

W praktyce pisemne składanie podejrzeń o popełnieniu przestępstwa jest dużo bardziej skuteczne niż ustne zgłoszenie sprawy w prokuraturze lub na policji. W tym drugim przypadku pracownicy tych instytucji lubią zbywać zgłaszających, twierdząc, że powinni oni kierować swoje roszczenia na drogę cywilnoprawną. Wynika to m.in.

z dużego obłożenia pracą policji i prokuratury, czasami niestety także z niechęcią do podejmowania się tego rodzaju spraw przez organy ścigania. Składając zawiadomienie w formie pisemnej, wnioskodawca zyskuje pewność, że policja lub prokuratura udzieli odpowiedzi w sprawie – obligują je bowiem do tego właściwe przepisy.

Jak wygląda ściganie osoby, która nie płaci alimentów?

Jeśli prokuratura lub policja uzna, że w danym przypadku rzeczywiście zachodzą przesłanki popełnienia przestępstwa niealimentacji, dokona wszczęcia tzw. postępowania przygotowawczego. Na tym etapie możliwe jest wezwanie zgłaszającego do udzielenia dodatkowych, bardziej szczegółowych wyjaśnień.

Wzywany będzie także podejrzany o popełnienie przestępstwa. Jeśli okoliczności sprawy nie budzą wątpliwości, podejrzany otrzyma propozycję przyznania się do winy albo odmowy – w tym drugim przypadku sprawa będzie skierowana do sądu na rozprawę.

Sąd będzie mógł oczywiście umorzyć postępowanie, zaproponować niższą karę niż policja lub prokuratura, ale może również wymierzyć surowszą dolegliwość.

O tym, czy zgodzić się na karę zaproponowaną przez organy ścigania, czy też pozwolić, aby sprawa trafiła do sądu, powinien zadecydować podejrzany w porozumieniu z doświadczonym prawnikiem. Każda sytuacja jest inna, dlatego też nie można podać tutaj jednoznacznej odpowiedzi.

Pamiętajmy, że odpowiedzialność karna sprawcy przestępstwa niealimentacji wymaga bezwzględnego stwierdzenia, że miał on obowiązek świadczeń materialnych na rzecz rodziny lub innych osób i że od wykonywania tego obowiązku się uchylał.

Po nowelizacji Kodeksu karnego z 23 marca 2017 roku ustawodawca ograniczył zakres odpowiedzialności karnej sprawcy, ponieważ w znamionach przestępstwa niealimentacji zrezygnowano z określenia jakiegokolwiek obowiązku „opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej lub innej osoby” na rzecz włącznie obowiązku alimentacyjnego.

Podsumowanie

Niepłacenie alimentów wiąże się nie tylko z odpowiedzialnością cywilną sprawcy, lecz także możliwością pociągnięcia go do odpowiedzialności karnej.

Co do zasady uprawniony do omawianych świadczeń ma prawo wystąpić samodzielnie do prokuratury lub na policję z zawiadomieniem o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 209 kk.

W skrajnych przypadkach sprawcy takiego czynu grozi nawet do 2 lat pozbawienia wolności, co oczywiście nie zwolni go z konieczności zapłaty zaległych świadczeń na rzecz uprawnionego.

Przestępstwo nie-alimentacji, czyli uchylanie się od obowiązku płacenia alimentów

Czy uchylanie się od płacenia alimentów jest karalne? W Polskim prawie karnym zgodnie z kodeksem opiekuńczym i rodzinnym, małżonkowie mają obowiązek zaspokajać potrzeby rodziny, którą założyli, wspólnie tworząc związek małżeński.

Obowiązek zaspokajania potrzeb rodziny powinien być regulowany wedle sił oraz możliwości zarobkowych i majątkowych małżonków. Polskie prawo karne – aby zapewnić ochronę rodzinom objętym obowiązkiem alimentacyjnym – wprowadziło pewne zasady co do niewywiązywania się z obowiązku płacenia pieniędzy na dziecko.

See also:  Rozwód bez orzekania o winie i opieka nad dziećmi

Po pomoc prawną możemy udać się do adwokata w Płocku, który oprócz prawa karnego zajmuje się również różnymi sprawami z prawa rodzinnego i spadkowego.

W kodeksie karnym. W art.

209 § 1, mamy wyraźnie napisane, że: „Kto uporczywie uchyla się od wykonywania ciążącego na nim z mocy ustawy lub orzeczenia sądowego obowiązku opieki przez niełożenie na utrzymanie osoby najbliższej, lub innej osoby i przez to naraża ją na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2”. Zatem, uchylanie się od płacenia alimentów jest karalne.

Sprawami, które dotyczą przestępstw przeciwko rodzinie i opiece, zajmuje się adwokat w Płocku. To tam możemy znaleźć odpowiedzi na nurtujące nas pytania, także odnośnie do spraw alimentacyjnych. Doświadczona osoba doskonale wie, jak poruszać się po przepisach prawa, aby te nie przyprawiały o zawroty głowy.

Adwokat w Płocku – kiedy nie występuje obowiązek płacenia alimentów?

Osoba, która nie płaci alimentów, może być pociągnięta do odpowiedzialności dopiero wtedy, gdy wykaże się, że miała ona taki obowiązek względem danej osoby. Taki obowiązek może wynikać z orzeczenia (sądu), umowy, czy też ugody.

Przestępstwo nie-alimentacji powstaje wtedy, gdy osoba, która ma realne możliwości do płacenia alimentów, wcale tego nie robi i uchyla się od ciążącego na nim obowiązku.

 Adwokat w Płocku podkreśla również, że pewne okoliczności zwalniają sprawcę od płacenia alimentów. Niewypełnianie obowiązku alimentacyjnego nie musi zaraz oznaczać tego, że dana osoba miga się od płacenia alimentów.

Co więc zwalnia i usprawiedliwia sprawcę? Sąd Najwyższy wyróżnia następujące sytuacje:

  • kiedy dziecko jest w stanie w 100% samo zaspokoić swoje potrzeby materialne, wykonując pracę. Natomiast kiedy dziecko sobie dorabia, to ten obowiązek nadal istnieje, ale można wnioskować o zmniejszenie kwoty alimentacyjnej.
  • kiedy obowiązek alimentacyjny powoduje znaczny uszczerbek na portfelu rodzica, który został objęty tym obowiązkiem. Rodzic poprzez uiszczanie opłat alimentacyjnych może popaść w niedostatek – wynika to z przyczyn niezależnych od niego.
  • kiedy dziecko osiąga pełnoletność. Wniosek o uchylenie się od płacenia alimentów może wystąpić, kiedy dziecko nie uczęszcza już do żadnej szkoły i jest w stanie całkowicie zaspokoić swoje potrzeby samo.
  • kiedy dziecko nie dokłada starań do usamodzielnienia się i, tak jakby, wykorzystuje swoją sytuację do tego, aby ściągać z rodzica alimenty.
  • kiedy rodzic zobowiązany do płacenia alimentów znajduje się w więzieniu. W takim przypadku sąd może zdecydować o całkowitej kwocie miesięcznego zobowiązania lub o całkowitym zniesieniu tego obowiązku.

Nie zawsze występuje obowiązek płacenia alimentów, ale jeżeli już zajdzie taka ewentualność, to aby zakończyć ten obowiązek płacenia, warto skierować się po pomoc do doświadczonych doradców. Ostateczną drogą do zamknięcia całej sprawy, jest sąd, ale wcześniej warto udać się do adwokata w Płocku.

Artykuł partnera

Więzienie za niepłacenie alimentów? – Radca Prawny Kraków

Uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego na własne dzieci to powszechnie krytykowane i jawnie potępiane zjawisko społeczne. Niealimentacja stanowi nie tylko naruszenie przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, ale w pewnych okolicznościach może być również przestępstwem na gruncie art. 209 kk.

“Obowiązek alimentacyjny” to pojęcie zdefiniowane w art. 128 k.r.o., zgodnie z którym jest to obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby również środków wychowania, obciążający krewnych w linii prostej (głównie rodziców) oraz rodzeństwo.

Kiedy niealimentacja staje się przestępstwem? Wówczas, gdy sprawca uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego, choć ma on obiektywną możliwość wykonania ciążącego na nim obowiązku, ale tego nie robi (nie chce, lekceważy go). Nie popełni zatem przestępstwa osoba niepłacąca alimentów, jeśli wynika to na przykład z zapadnięcia na ciężką chorobę pochłaniającą wszelkie oszczędności zobowiązanego i uniemożliwiającą mu zarobkowanie.

Zgodnie z Kodeksem karnym, jeśli zaległość z tytułu alimentów ustalonych na mocy wyroku sądowego, ugody czy innej umowy, wynosi równowartość co najmniej za 3 miesiące świadczeń okresowych lub ma miejsce 3-miesięczne opóźnienie w zapłacie świadczeń innych niż okresowe, stanowi to czyn zabroniony, karany na podstawie art. 209 kk. grzywną, karą ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku.

Niealimentacja jest karana surowiej (grzywną, karą ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat 2), jeśli sprawca naraża osobę uprawnioną do alimentów na brak możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Uporczywe niepłacenie alimentów jest ścigane na wniosek, chyba że, zgodnie z art. 209 § 3 kk, jeżeli pokrzywdzonej osobie uprawnionej do alimentów przyznano odpowiednie świadczenia rodzinne albo świadczenia pieniężne wypłacane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, ściganie przestępstwa określonego w § 1 lub 1a odbywa się z urzędu.

Sprawca nie podlega karze, jeśli nie później niż przed upływem 30 dni od dnia pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego uiści on w całości zaległe alimenty.

Sąd natomiast odstępuje od wymierzenia kary, jeżeli osoba, która uchyla się od obowiązku alimentacyjnego w sposób narażający uprawnionego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, nie później niż przed upływem 30 dni od dnia pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanego uiści w całości zaległe alimenty (chyba że wina sprawcy i społeczna szkodliwość popełnionego przez niego czynu stoją przeciwko odstąpieniu od wymierzenia kary, np. niepłacenie alimentów wynika ze złośliwości zobowiązanego).

Leave a Reply

Your email address will not be published.