Wszelkie więzi zostały zerwane – jak doprowadzić do rozwodu?

  • Kiedy sąd może orzec rozwód?
  • „…i ślubuję Ci, że Cię nie opuszczę, aż do… rozwodu„, czyli kiedy sąd może orzec rozwód?
  • Decyzja o rozwodzie jest jedną z najtrudniejszych decyzji w życiu i jak pokazują badania jednym z najbardziej traumatycznych wydarzeń w życiu. 

W 1967 r. opublikowane zostały badania dwóch amerykańskich psychiatrów Thomasa Holmes’a oraz Richarda Rahe z Washington University w Seattle, którzy ogłosili alternatywną koncepcję stresu, tworząc skalę 43 wydarzeń życiowych pod względem ich traumatyczności i poziomu stresu w życiu człowieka. Rozwód na tej liście zajął miejsce na szczycie, gdyż zajął drugie miejsce najbardziej traumatycznych wydarzeń w życiu człowieka, z 73 punktową wartością stresu, zaraz po sensorze w postaci śmierci współmałżonka, która zajęła pierwsze miejsce na liście z 100 punktową wartością stresu.

Rozwiązanie małżeństwa przez rozwód stanowi dopuszczalne przez system prawny odstępstwo od zasady trwałości związku małżeńskiego zawieranego, co do zasady na całe życie. Małżonkowie, co naturalne, stając na ślubnym kobiercu nie planują rozwodu.

Sformułowane w przepisie art. 56 k.r.o. materialnoprawne przesłanki orzeczenia rozwodu określają więc szczególne okoliczności, które jeszcze za życia małżonków umożliwiają im doprowadzenie do ustania małżeństwa.

PRZESŁANKI POZYTYWNE ORZECZENIA ROZWODUWszelkie więzi zostały zerwane - jak doprowadzić do rozwodu?

Zgodnie z art. 56 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego pozytywną przesłanką warunkującą orzeczenie rozwodu jest trwały i zupełny rozkład pożycia między małżonkami.

Każdy z małżonków kiedy nastąpi zupełny i trwały rozkład pożycia pomiędzy nimi może wnieść pozew o rozwód do sądu.

W każdej więc sprawie rozwodowej sąd musi ustalić, czy taki rozkład pożycia małżeńskiego występuje.

Na czym polega zupełny rozkład pożycia małżeńskiego?

Zupełny rozkład pożycia – co w praktyce oznacza zupełny rozkład pożycia małżeńskiego?
Do zupełnego rozkładu pożycia małżeńskiego potrzebne jest ustanie pomiędzy małżonkami wszystkich więzi łączących małżonków, w tym łącznie trzech więzi podstawowych składających się na związek małżeński, tj.

  • więzi duchowej – co oznacza to, że pomiędzy małżonkami wygasło uczucie, miłość.
  • więzi fizycznej – co oznacza, że pomiędzy małżonkami wygasły relacje intymne, nie ma pożycia małżeńskiego.
  • więzi gospodarczej – co oznacza, że małżonkowie nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego, czyli nie robią razem zakupów, nie spożywają wspólnych posiłków.

Aby sąd orzekł rozwód każda z tych cech rozkładu pożycia musi nastąpić łącznie, czyli muszą ulec zerwaniu wszystkie więzy łączące małżonków. Zachowanie co najmniej jednej z więzi, np. gospodarczej, sprawia, że nie można mówić o pozytywnej przesłance orzeczenia rozwodu.

Podobnie istnienie więzi fizycznej, pomimo braku więzi duchowej i gospodarczej, świadczy o tym, że rozkład pożycia nie ma charakteru zupełnego, a powództwo rozwodowe powinno zostać oddalone.
Niemniej jednak podkreślić należy, że będzie tak, o ile zachowanie tych więzi pomiędzy małżonkami jest dobrowolne.

Bowiem zdarzają się sytuacje kiedy zerwanie tych więzi z przyczyn np.

ekonomicznych nie jest możliwie – tak będzie w przypadku dalszej konieczności zamieszkiwania wspólnego małżonków – wówczas mimo pozostałych pewnych elementów więzi gospodarczych, przy jednoczesnym braku więzi duchowej i fizycznej, rozkład pożycia, mimo to może zostać uznany za zupełny.

Podobnie należy odnieść się do więzi fizycznej pomiędzy małżonkami. Zatem jeśli jej trwanie jest oparte na przymusie, groźbie, szantażu drugiego małżonka to wówczas należy stwierdzić, że przesłanka zupełnego rozkładu mimo trwania tej więzi zaistniała.

Zwrócić jeszcze należy uwagę na jedną kwestię związaną z relacjami małżonków względem siebie po nastąpieniu zupełnego rozkładu pożycia małżeńskiego. Bowiem w praktyce pojawia się często pytanie, czy fakt utrzymywania poprawnych relacji pomiędzy małżonkami wypływa na ocenę ich więzi duchowej w kontekście jej ustania?

Wskazać należy, że zgodnie z orzecznictwem zachowanie poprawnych stosunków pomiędzy małżonkami i utrzymywanie kontaktów, chociażby w interesie wspólnych małoletnich dzieci, nie musi koniecznie oznaczać , że więź duchowa małżonków nie uległa całkowitemu zerwaniu. 

Na czym polega trwały rozkład pożycia pomiędzy małżonkami?Wszelkie więzi zostały zerwane - jak doprowadzić do rozwodu?

Oprócz zupełnego rozkładu pożycia pomiędzy małżonkami, rozkład ten musi mieć jednocześnie cechę trwałego rozkładu pożycia małżeńskiego. Co to oznacza w praktyce dla małżonków – czyli co małżonek, który chce wystąpić z pozwem o rozwód musi wykazać i co będzie w tym zakresie ustalał sąd?

Trwały rozkład pożycia pomiędzy małżonkami oznacza, że małżonkowie nie widzą możliwości powrotu do siebie, naprawienia relacji i dalszego trwania w małżeństwie, które widnieje już „tylko na papierze”.

W praktyce pojawia się pytanie czy od ustania tych wyżej wymienionych trzech więzi pomiędzy małżonkami musi upłynąć jakiś określony czas? A jeśli tak, to ile konkretnie czasu musi upłynąć od momentu zupełnego rozkładu pożycia małżeńskiego pomiędzy małżonkami, aby można było go uznać za trwały?
W pierwszej kolejności wskazać należy, że wszystko zależy od okoliczności konkretnej sytuacji małżonków i konkretnej stanu faktycznego sprawy.

W przepisach kodeksu rodzinnego i opiekuńczego brak jest konkretnych i uniwersalnych wskazówek, jaki czas powinien upłynąć od momentu zupełnego rozkładu pożycia związku małżeńskiego, aby można było uznać go za trwały. Wymaga to każdorazowo odniesienia się do stanu faktycznego sprawy i oceny, czy w świetle doświadczenia życiowego prawdopodobne jest, że małżonkowie odbudują więzi rodzinne i mogą do siebie powrócić.

Również z orzecznictwa nie wynika konkretnie wymagany upływu czasu, w którym małżonkowie pozostają w rozłące, aby uznać, że rozkład pożycia jest trwały. Za trwały rozpad pożycia na przestrzeni lat uznawane były zarówno okresy kilkuletnie, jak i okresy kilkunastomiesięczne.

Kluczowa jest natomiast ocena sytuacji życiowej małżonków wskazująca na brak możliwości odbudowania więzi rodzinnych, w tym okoliczności takich jak osobne centra życiowe, brak wspólnego zamieszkania, brak wspólnych zainteresowań i wspólnego towarzystwa, niechętne, obojętne, a nawet wrogie nastawienie do siebie (wyrok SN z 14 grudnia 1984 r., III CRN 272/84). Wskazuje się nadto, że bardzo istotna jest również ocena wiarygodności w świetle materiału dowodowego, oświadczeń obu stron co do możliwości kontynuowania małżeństwa na wspólnych warunkach i przy uwzględnieniu oczekiwań obu stron.

  1. Podkreślić należy, że zupełność rozkładu pożycia i jego trwałość muszą występować łącznie.
  2. NEGATYWNE PRZESŁANKI ORZECZENIA ROZWODU 
  3. Sąd rozwodowy powinien w pierwszej kolejności ustalić istnienie przesłanki pozytywnej, a następnie zbadać, czy nie istnieje przesłanka negatywna orzeczenia rozwodu.

Na podstawie przepisów kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, dokładnie art. 56 § 2 i 3 można wyróżnić trzy przesłanki negatywne orzeczenia rozwodu. Bowiem jak jest wskazane w przepisie, pomimo zaistnienia pozytywnej przesłanki orzeczenia rozwodu, tj. mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia rozwód nie jest dopuszczalny, jeżeli :

  • a) wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków
  • b) z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego
  • c) żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba, że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo, że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

Czyli w wyżej wymienionych okolicznościach rozwód może nie zostać orzeczony, mimo spełnienie pozytywnych przesłanek, jeśli nastąpią wyżej wskazane okoliczności. Tym samym aby sąd mógł orzec rozwód żadna z tych przesłanek negatywnych nie może nastąpić.

W kolejnym artykule opiszę wyżej wymienione negatywne przesłanki rozwodu, czyli odpowiem na pytanie kiedy „sąd nie da rozwodu” – czyli jakie są podstawy oddalenia powództwa o rozwód.

Wszelkie więzi zostały zerwane - jak doprowadzić do rozwodu?

Kiedy mogę dostać rozwód? Jakie warunki muszę spełnić?

Jakie warunki należy spełnić aby uzyskać rozwód?

See also:  Zmiana rozwodu na separację

Rate this post

Wszelkie więzi zostały zerwane - jak doprowadzić do rozwodu?Na początku wskazać należy, że podstawową i konieczną przesłanką dopuszczalności rozwodu jest wystąpienie zupełnego i trwałego rozkładu pożycia między małżonkami.

Nawet takie sytuacje jak zdrada, alkoholizm, czy też przypadki agresji, nie są wystarczające do orzeczenia rozwodu. W wymienionych sytuacjach sąd nadal będzie miał obowiązek zbadania, czy w danym małżeństwie wystąpił trwały i zupełny rozkład pożycia.

Trwały i zupełny rozkład pożycia

Rozkład pożycia zostaje uznany za zupełny, jeśli uległy zerwaniu wszelkie więzy między małżonkami:

  • duchowe,
  • fizyczne
  • gospodarcze.

Taka sytuacja będzie miała miejsca np. gdy jedna osoba od dłuższego czasu mieszka z nowym partnerem.

Jednak również w przypadku wspólnego zamieszkiwania małżonków – a więc gdy więzi gospodarcze nie uległy zerwaniu – sąd może orzec rozwód, jeżeli spełnione zostały dwie pozostałe przesłanki uzyskania rozwodu, a wspólne zamieszkanie jest jedynie wynikiem sytuacji faktyczno – ekonomicznej małżonków

Natomiast w przypadku badania trwałości rozkładu sąd bada czy biorąc pod uwagę doświadczenie życiowe można rozsądnie oczekiwać, iż małżonkowie podejmą wspólne pożycie. Z reguły wymagane jest, by rozkład trwał już od dłuższego czasu- niekiedy przyjmuje się, że tą granicą jest okres kilku miesięcy. Są jednak sytuacje, gdy rozkład będzie uznany za trwały mimo tego, iż nie był „długotrwały”.

Kiedy sąd nie udzieli rozwodu?

Pomimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia sąd nie orzeknie rozwodu, jeżeli:

  • wskutek rozwodu miałoby ucierpieć dobro małoletnich dzieci małżonków, np. rozwód mógłby spowodować pogorszenie warunków materialnych, w jakich wychowywane są dzieci, lub mógłby spowodować niekorzystne zmiany w psychice dzieci,
  • rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, a drugi małżonek nie wyraził zgody na rozwód i jego odmowa nie jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego,
  • orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, np. w sytuacji, gdy jeden z małżonków jest ciężko chory i nie ma kto się nim zaopiekować.

Pozew rozwodowy należy wnieść do sądu okręgowego właściwego ze względu na ostatnie wspólne zamieszkanie małżonków, jeżeli choć jedno z nich jeszcze stale w danym okręgu przebywa.

Jeżeli natomiast każdy z małżonków mieszka w innym miejscu, wówczas właściwy będzie sąd okręgowy miejsca zamieszkania strony pozwanej – czyli osoby, przeciwko której współmałżonek wystąpił z pozwem rozwodowym.

W trakcie rozprawy sąd powinien nakłaniać małżonków do pojednania jeśli próby tego rodzaju nie powiodą się sąd następnie bada jakie okoliczności doprowadziły do rozkładu pożycia i czy małżonkowie mają małoletnie dzieci. Poza tym zawsze sąd przeprowadza dowód z przesłuchania stron (małżonków).

Czego można żądać w pozwie rozwodowym?

Sąd, na podstawie całokształtu ustalonych w trakcie rozprawy okoliczności, orzeka m.in:

  • czy i który z małżonków ponosi winę za rozkład pożycia małżeńskiego. Jednakże na zgodne żądanie małżonków sąd zaniecha orzekania o winie.
  • o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków oraz może orzec o kontaktach rodziców z dzieckiem.
  • w jakiej wysokości każdy z małżonków jest zobowiązany do ponoszenia kosztów związanych z utrzymaniem dziecka,
  • o sposobie korzystania ze wspólnie zajmowanego mieszkania przez okres, kiedy będą oboje w nim mieszkać po rozwodzie.

Skutkiem wyroku rozwodowego jest to, że małżeństwo przestaje istnieć i dotychczasowi małżonkowie przechodzą do stanu wolnego, jak również miedzy byłymi już małżonkami ustaje wspólność majątkowa.

Pozew o rozwód z orzeczeniem o winie – konsekwencje i podział majątku

Sąd orzekając o rozwiązaniu związku małżeńskiego, zgodnie z art. 57 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, ma obowiązek orzec czy i który z małżonków ponosi winę za rozkład pożycia małżeńskiego.

Warto w tym miejscu podkreślić, że na związek małżeński składają się trzy więzi – duchowa, fizyczna i gospodarcza. Aby orzec rozwód musi dojść do rozpadu wszystkich trzech więzi, a co więcej rozkład ten musi być trwały.

Orzeczenie o winie może wskazywać, że to określone działania, a nawet zaniechanie któregoś z małżonków doprowadziło do rozpadu małżeństwa. Winę za rozkład pożycia małżeńskiego można ponosić doprowadzając do zerwania w/w więzi. Do takiego stanu może doprowadzić zdrada, długotrwała separacja, nieuzasadniony brak współżycia.

Co więcej Sąd może orzec, że przyczynienie się do utrwalenia jakiegoś stanu może stanowić winę za rozkład pożycia.

Zgodnie z orzecznictwem „Nie każde naruszenie obowiązków małżeńskich stanowić będzie o winie danego małżonka, lecz tylko to, które miało wpływ na spowodowanie (bądź utrwalenie ) rozkładu pożycia małżeńskiego”.

(tu: wyrok Sądu apelacyjnego w Katowicach, z dnia 12.03.2010 r., I ACa 35/10 , LEX nr 1120365) .

Wskazuje to więc, że nie tylko małżonkowi, którego zachowanie miało bezpośredni wpływ na rozkład pożycia małżeńskiego można przypisać winę ale także temu, który rozkład ten utrwalał.

„Kodeksowi rodzinnemu i opiekuńczemu w kontekście rozkładu życia małżeńskiego nie jest znane pojęcie winy większej lub mniejszej, dla jej przypisania bowiem wystarczy każde zachowanie strony, które zasługuje na negatywną ocenę i które w jakimkolwiek stopniu przyczyniło się do rozkładu pożycia małżeńskiego.” (tu: Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 11 marca 2010r., I ACa 46/10)

Powyższe wskazuje, że Sąd może przypisać winę za rozkład pożycia obojgu małżonkom, pomimo tego że doszło np. do zdrady.

Jeżeli strona zdradzona nie wykaże, że z tej właśnie przyczyny zerwane zostały wszelkie więzi, a doszło do zaakceptowania określonego stanu, strona zdradzona nie komunikowała swoich potrzeb i problemów, to Sąd może uznać, że przyczyniła się do utrwalenia rozkładu pożycia, a co za tym idzie również jest winna rozpadowi małżeństwa.

Strona składająca pozew może wnieść o orzeczenie wyłącznej winy drugiego małżonka. Taki wniosek powinien być dobrze uargumentowany i poparty odpowiednimi dowodami.
W zależności od sytuacji mogą to być wiadomości, zdjęcia, nagrania, notatki policyjne, zeznania świadków.

Jeżeli Sąd obciąży jedną ze stron wyłączną winą za rozkład pożycia małżeńskiego, druga „niewinna” strona będzie mogła domagać się alimentów, po tym jak udowodni, że w wyniku rozwodu znacząco zmieniła się na niekorzyść jej sytuacja materialna.

Blog, Prawo rodzinne

Tagi: Art. 57. KRiO

Adwokat | ABC spraw o rozwód oraz spraw o separację cz. 1/2

Niniejszy wpis będzie miał nieco inny format niż te wcześniejsze. Będzie to bowiem swego rodzaju przewodnik po sprawach rozwodowych oraz sprawach o separację.

Wskażę co warto wiedzieć przed takimi sprawami, czego można oczekiwać w sądzie oraz co poza rozwodem lub separacją można uregulować w takich sprawach.

Jak zawsze będzie również kilka zagadnień z mojej praktyki – przy prowadzeniu tego rodzaju spraw.

Pozytywne przesłanki rozwodu oraz separacji.

Warunkami koniecznymi rozwodu jest zupełny i trwały rozkład pożycia pomiędzy małżonkami. Rozszyfrowując ww. pojęcia zacznijmy od zupełności rozkładu pożycia. W tym kontekście musimy wyjaśnić, że jakkolwiek to brzmi – zgodnie z prawem, pomiędzy małżonkami są 3 więzi:

  1. gospodarcza – prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego;
  2. duchowa – najprościej mówiąc jest to więź wyrażająca się w uczuciu miłości pomiędzy małżonkami. W doktrynie przyjmuje się, że jeżeli choćby jedne z małżonków nie darzył drugiego miłością, to więź duchowa zostaje zerwana¹. Takie pojmowanie więzi duchownej jest w pełni słuszne z perspektywy logiki prawniczej, jednak w praktyce zagadnienie jest BARDZO SKOMPLIKOWANE, o czym wspomnę poniżej;
  3. fizyczna – współżycie.

Aby została spełniona przesłanka rozwiązania małżeństwa konieczne jest zupełne zerwanie więzi duchowej oraz fizycznej. W kwestii więzi gospodarczej judykatura jest nieco bardziej liberalna. Czasami bowiem zdarza się tak, że małżonkowie zupełnie zerwali więź duchową oraz fizyczną, jednak nadal mieszkają razem.

See also:  Włączenie mieszkania do majątku wspólnego a podział majątku

Sytuacja życiowa nie pozwala im bowiem na zmianę w tym zakresie. W takim przypadku małżonkowie najczęściej dzielą się rachunkami, co powoduje, że w pewnym stopniu istnieje między nimi więź gospodarcza.

Przyjmuje się jednak, że przy całkowitym zerwaniu więzi duchowej i fizycznej, zachowanie pewnych elementów więzi gospodarczej nie uniemożliwia orzeczenia rozwodu.

Zupełny rozkład pożycia, czyli zerwanie ww. więzi jest przesłanką niezbędną do uzyskania rozwodu oraz separacji. Trwałość rozkładu pożycia jest już warunkiem wymaganym jedynie w sprawach o rozwód.

Jako trwałość rozkładu pożycia rozumiemy rozpad więzi trwający przez dłuższy czas. Jaki to czas? Cóż, ja mówię Klientom, że przynajmniej pół roku – taka jest też przeważająca linia orzecznicza.

Niektórzy sędziowie uważają jednak, że trwałość to co najmniej rok, dlatego też zawsze powtarzam, że z rozwodem nie ma się co spieszyć.

Teraz praktyczna uwaga – co jeśli sąd uzna, że rozkład pożycia nie jest trwały lub nie jest zupełny. Możliwe są dwie opcje.

W wariancie pozytywnym sąd zawiesi postępowanie z urzędu (minimum 3 miesiące), natomiast w wariancie negatywnym oddali powództwo.

Oczywiście jeśli sąd oddali powództwo, to można złożyć ponowny pozew, natomiast nikt nam nie zwróci kosztów postępowania oraz opłaty od pozwu.

Trzeba w tym miejscu zauważyć, że sądy bardzo rygorystycznie sprawdzają, czy w sprawach o rozwód wszystkie 3 więzi zostały zupełnie zerwane i jednocześnie trwale zerwane. Wyjątek może jedynie stanowić więź gospodarcza. Ileż to razy zdarzyło mi się słyszeć na sali sądowej pytanie do Klienta np.

o ostatnie współżycie (sąd zawsze o to pyta), po czym padała odpowiedź inna niż w trakcie spotkania przed napisaniem pozwu o rozwód.

W tajemniczy sposób okazywało się, że trwałość, o której byłem zapewniany wcale nie była taka trwała… Ciekawie się też robi, jeśli jeden z małżonków powie, że w sumie to kocha tego drugiego. Ostatnio byłem na sprawie, na której jeszcze wtedy mąż mojej Klientki stwierdził, że ją kocha.

Było to dla niej o tyle zaskakujące, że nie powiedział jej tego od wielu lat, natomiast po rozprawie, kiedy Klientka ciskała w niego piorunami stwierdził, że się zestresował… Drżeliśmy z pełnomocnikiem drugiej strony o rozstrzygnięcie, ponieważ bardzo często sądy w takich sytuacjach zawieszają postępowania, albo nawet oddalają powództwa. Tym razem, przez wzgląd na inne okoliczności udało się uzyskać rozwód, natomiast bardzo różnie kończą się takie miłosne wyznania na sali sądowej.

Negatywne przesłanki rozwodu oraz separacji.

Orzeczenie rozwodu lub separacji nie jest dopuszczalne jeżeli:

  • na skutek rozwodu lub separacji miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków;
  • z innych względów orzeczenie rozwodu lub separacji byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

Nad dobrem małoletnich dzieci małżonków nie będziemy się specjalnie rozpisywać. Warto jednak wspomnieć, że jeśli dzieci są już świadome, to należy je w miarę możliwości przygotować do nowej sytuacji. Poza wykluczeniem negatywnej przesłanki rozwodu lub separacji, wydaje się to zwykła dbałość o dzieci.

Co do sprzeczności z zasadami współżycia społecznego, to raczej jest to bardzo rzadko stosowana przesłanka. Osobiście nigdy nie miałem z nią do czynienia, natomiast jako przykład można wskazać sytuację, w której jeden z małżonków jest bardzo ciężko i nieuleczalnie chory. W takim przypadku przyjmuje się, że rozwód byłby sprzeczny z zasadami współżycia społecznego.

Wspomnieć jeszcze należy, że rozwód (nie ma zastosowania do separacji) nie jest również dopuszczalny, jeżeli żąda go małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że odmowa jego zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Uzyskanie rozwodu przez małżonka wyłącznie winnego jest zatem w pewien sposób utrudnione. Natomiast jego uzyskanie może się wiązać z negatywnymi konsekwencjami, o których napiszę w kolejnym wpisie.

Sąd właściwy oraz opłata od pozwu.

Sprawy o rozwód oraz sprawy o separację zawsze są rozpoznawane przez Sądy Okręgowe. Dla mieszkańców Bielska-Białej oraz okolic właściwy jest oczywiście Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej.

Jeśli natomiast chodzi o mieszkańców mojej rodzinnej miejscowości – Brzeszcz, to niestety sprawę rozwodową poprzedza nieco dłuższy wyjazd.

Dla mieszkańców Brzeszcz oraz pozostałych mieszkańców powiatu oświęcimskiego właściwy Sąd Okręgowy znajduje się w Krakowie. W Oświęcimiu jest bowiem tylko Sąd Rejonowy.

Nad opłatą nie będziemy się specjalnie rozwodzić – zarówno od pozwu o rozwód, jak i od pozwu o separację opłata wynosi 600,00 zł. Jakiś czas temu pojawiały się pomysły na zahamowanie bardzo dużej ilości rozwodów, poprzez zwiększenie opłaty od pozwu. Pomysł na szczęście upadł.

Wina w rozkładzie pożycia.

Zarówno w sprawie o rozwód jak i separacje sąd może również orzec o winie w rozkładzie pożycia.

Jeżeli oboje małżonkowie wnoszą o orzeczenie rozwodu albo separacji bez wskazywania osoby winnej, to sąd nie będzie szczegółowo badał jakie okoliczności doprowadziły do zerwania więzi między małżonkami.

Sprawa bardzo istotnie się komplikuje, jeżeli choć jeden z małżonków wnosi o ustalenie winy w rozkładzie pożycia.

Zacznijmy to zagadnienie od jednej istotnej uwagi, o której zdarza się zapominać nawet profesjonalnym pełnomocnikom. Otóż, jeżeli druga strona wnosi o orzeczenie o winie, to nie należy wnosić o orzeczenie rozwodu/separacji bez orzekania o winie.

Wynika to przede wszystkim z faktu, że druga strona w toku postępowania najpewniej wykaże choćby niewielki stopień naszej winy.

Jednocześnie w takim postępowaniu, nawet gdyby się okazało, że również strona przeciwna powinna zostać uznana za winną rozkładu pożycia, to sąd nie wyda takiego rozstrzygnięcia, albowiem nie złożyliśmy wniosku o uznanie drugiej strony za winną rozkładu pożycia.

Sąd nie może wydać takiego orzeczenia bez naszego wniosku, choćby wszystkie okoliczności wyraźnie na to wskazywały. O co zatem powinniśmy wnosić? O orzeczenie rozwodu lub separacji z winy obu stron lub o orzeczenie z wyłącznej winy strony przeciwnej. To czy będziemy wnosić o orzeczenie z winy obu stron, czy tylko z winy strony przeciwnej zależy już od okoliczności danej sprawy.

Odnosząc się do tego w jaki sposób sąd orzeka o winie za rozkład pożycia, należy przede wszystkim wskazać, że wina jest w tym przypadku niestopniowalna. W praktyce oznacza to, że jeżeli sąd dojdzie do wniosku, że jeden małżonek jest winny w 99%, a drugi w 1%, to prawdopodobnie orzeknie, że do rozwodu lub separacji doszło z winy obu stron.

Nie będziemy tutaj rozważać, czy jest to rozwiązanie sprawiedliwe, czy też nie, jednak jest to niezwykle istotna zasada w opisywanych sprawach. Zwracam na to uwagę, ponieważ wielokrotnie zdarzyło mi się, że jedna strona chciała rozwodu bez orzekania o winie, natomiast druga uważała, że winny jest tylko jej małżonek.

W związku z powyższym zamiast stosunkowo szybkiego postępowania rozwodowego mieliśmy zażarty spór, z tzw. „praniem brudów”, który ostatecznie kończył się orzeczeniem o winie obu stron.

Oczywiście czasami dla danej strony zdecydowanie korzystniejszym orzeczeniem jest rozwód z winy obu stron, niż rozwód bez orzekania o winie – powiemy sobie o tym w kolejnym wpisie.

See also:  Alergia u dzieci jako powód do zmiany kontaktów z rodzicem

Katalog przyczyn uzasadniających orzeczenie o winie jest otwarty, natomiast do najpopularniejszych (jakkolwiek to brzmi) należy zaliczyć pijaństwo, stosowanie przemocy względem małżonka lub zdrady.

Nie będę tutaj szerzej opisywał kwestii winy w rozkładzie pożycia, ponieważ to temat rzeka, a nawet pomimo znacznego poszerzenia opisu – szansa na to, że wpis odniesie się do konkretnej sytuacji czytelnika jest wręcz iluzoryczna.

Na zakończenie niniejszego wpisu wspomnę tylko, że osoba chcąca uzyskać poradę prawną w sprawie o rozwód lub separację zdecydowanie nie musi się krępować wskazaniem dokładnych okoliczności ze swojego małżeństwa. Często klientom wydaje się, że jak powiedzą prawdę, to adwokat spadnie z krzesła. Proszę mi wierzyć – nie spadnie.

¹H. Haak, A. Haak-Trzuskawska, Rozwód i separacja. Komentarz do art. 55–616 KRO oraz związanych z nimi regulacji KPC, Warszawa 2020

Rozwód – Co warto wiedzieć przed złożeniem pozwu?

Media Zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem, warunkiem dopuszczalności rozwodu jest trwałe i zupełne ustanie pożycia małżeńskiego. Jeżeli warunek ten nie został spełniony, wówczas sąd nie orzeknie rozwodu nawet wtedy, kiedy żądają tego oboje małżonkowie. Co warto wiedzieć o rozwodzie? Jak się do niego przygotować?

Warunki ustania małżeństwa

Należy pamiętać, że nawet takie sytuacje, jak zdrada, czy uzależnienie jego z małżonków nie jest dla sądu wystarczającą przesłanką do tego, aby orzec rozwód. Konieczne jest zupełne i trwałe ustanie pożycia małżeńskiego. Rozkład zostaje uznany wtedy, kiedy pomiędzy mężem i żoną ustały wszelkie więzi: fizyczne, duchowe, a także gospodarcze.

Jedną z najpowszechniejszych sytuacji w tym przypadku jest zamieszkanie jednego małżonka z nowym partnerem/partnerką i brak nadziei na powrót do męża/żony.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, że rozwód może zostać dopuszczony w przypadku braku zerwania więzi gospodarczych, czyli wtedy, kiedy małżonkowie mieszkają ze sobą, jednak dwie pozostałe przesłanki uzyskania rozwodu zostały spełnione.

Kiedy sąd może nie udzielić rozwodu?

Nie zawsze jednak trwały rozpad pożycia małżeńskiego jest wystarczającym powodem do uzyskania rozwodu. Sąd może nie dopuścić do ustania małżeństwa w przypadku:• Kiedy rozwód mógłby doprowadzić do cierpienia nieletnich dzieci małżonków (np.

pogorszenie się warunków materialnych, niekorzystne zmiany psychiczne dzieci),• W sytuacji, kiedy rozwodu żąda małżonek winny rozkładu pożycia, natomiast druga strona nie wyraża zgody,• Orzeczenie rozwodu mogłoby naruszać normy życia społecznego (np.

w sytuacji, kiedy jeden z małżonków jest chory i pozostałoby bez opieki).

Gdzie należy złożyć pozew rozwodowy?

Pozew o rozwód składa się w Sądzie Okręgowym. Należy pamiętać, że sąd powinien być właściwy dla ostatniego miejsca zamieszkania małżonków.

W sytuacji, kiedy małżonkowie mieszkają w innych miejscach, wówczas wniosek należy złożyć w sądzie okręgowym odpowiednim do miejsca zamieszkania pozwanej strony.

Jeżeli miejsce to nie może zostać dokładnie określone, wówczas wniosek trafia do sądu okręgowego właściwego dla osoby składającej wniosek. Sąd może skierować parę na mediacje, jeżeli stwierdzi, że są szanse na utrzymanie instytucji małżeństwa. Od pozwu o rozwód sąd pobiera kwotę 600 zł.

Rozwód a separacja

Zanim małżeństwo podejmie decyzję o rozwodzie, powinno zastanowić się nad separacją. Mogą wystąpić o nią obie strony, jeżeli stwierdzono zupełny rozkład pożycia.

Separacja nie jest jednak dopuszczalna w przypadku, kiedy miałaby naruszać dobro małoletnich dzieci lub gdyby naruszały normy życia społecznego. Pozew o separację to koszt 600 zł.

Jeżeli jednak chcą jej obie strony, kwota zmniejsza się do 100 zł. Zobacz także: https://glamstyle.pl/rozwod-bez-orzekania-o-winie-jak-wyglada/

Rozwód – Czy da się rozwieźć bez szkody dziecka?

Rozstanie rodziców to szok i cierpienie dla dziecka. Podczas rozwodu ważne są możliwie jak najlepsze relacje pomiędzy małżonkami. Zmniejszy to koszty emocjonalne dziecka.

Niejednokrotnie dla dziecka znacznie lepszym rozwiązaniem okazuje się rozwód rodziców, którzy tkwią w toksycznej relacji, unieszczęśliwiając siebie i swoją pociechę/y. Popularnym rozwiązaniem okazuje się opieka naprzemienna.

Częste zmiany miejsca zamieszkania i przebywania mogą być dla dziecka problematyczne, dlatego możliwa jest także druga opcja polegająca na tym, że dziecko na stałe mieszka z jednym rodzicem, natomiast drugi rodzic może spędzać czas z dzieckiem, zapraszać dziecko do siebie oraz łożyć na wychowanie dziecka ustaloną przez sąd kwotę (alimenty). Dowiedz się więcej o rozwodach na kancelariasprawyrodzinne.pl

Rozwiązanie małżeństwa przez rozwód

Prawo rodzinne

Zgodnie z przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego każdy z małżonków ma prawo żądać, by sąd rozwiązał ich małżeństwo przez rozwód jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia.

Co to jest zupełny i trwały rozkład pożycia małżeńskiego?

    Zupełny rozkład pożycia oznacza niezmienne zerwanie więzi łączących małżonków, które możemy podzielić na:

  • więź duchową (uczuciową), czyli wzajemną miłość małżonków, której przejawami jest wzajemny szacunek, lojalność i gotowość uwzględniania osobistych potrzeb drugiego małżonka,
  • fizyczną, czyli utrzymywanie przez małżonków stosunków fizycznych,
  • gospodarczą i ekonomiczną polegającej na prowadzeniu wspólnego gospodarstwa domowego, w tym również wspólnego zamieszkiwania.

Rozkład pożycia staje się zupełny dopiero wtedy, gdy zerwaniu uległy wszystkie wymienione więzi łączące małżonków. Rozkład pożycia nie jest zdarzeniem jednorazowym, to proces rozciągnięty w czasie. Trwałość rozkładu pożycia jest oceniana przez sąd z uwzględnieniem prognozy co do przyszłości związku małżeńskiego. Oprócz przyczyn, które doprowadziły do rozkładu pożycia duże znacznie przy stwierdzeniu trwałości rozkładu ma czas pozostawania w stanie zaniku więzi małżeńskich. O trwałym rozkładzie pożycia możemy mówić np. w sytuacji gdy małżonkowie pozostają już w nowych związkach małżeńskich, tym bardziej, jeżeli w tych związkach narodziły się dzieci.

Kiedy Sąd nie orzeknie rozwodu?

    Ustawodawca stanowi, że pomimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia sąd nie orzeknie rozwodu, jeżeli:

  • wskutek rozwodu miałoby ucierpieć dobro małoletnich dzieci małżonków. Brak jest definicji kodeksowej pojęcia „dobra dziecka”. Sąd zatem będzie oceniał dany stan faktyczny. W praktyce występują bowiem sytuacje, gdy relacje pomiędzy małżonkami mają negatywny wpływ na życie dziecka, np. uzależnienie od alkoholu czy narkotyków. W takim przypadku, nawet gdy dziecko jest bardzo silnie związane z obojgiem rodziców to orzeczenie rozwodu będzie wręcz zgodne z dobrem dziecka,
  • rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, a drugi małżonek nie wyraził zgody na rozwód,
  • orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego np. gdy jedno z małżonków jest nieuleczalnie chore, wymaga opieki materialnej i moralnej współmałżonka, a rozwód stanowiłby dla niego rażącą krzywdę.

Do jakiego sądu wnieść pozew o rozwód? Ile kosztuje rozwód?

Pozew o rozwód należy wnieść do właściwego sądu okręgowego ze względu na ostatnie wspólne zamieszkanie małżonków, jeżeli któreś z małżonków jeszcze w danym okręgu stale przebywa. W sytuacji gdy każdy z małżonków mieszka już w innym miejscu, właściwym sądem do złożenia pozwu o rozwód będzie sąd okręgowy, w którego okręgu miejsce zamieszkania ma osoba pozywana.

Wraz ze złożeniem pozwu do sądu okręgowego konieczne jest uiszczenie opłaty sądowej. Stałą opłatę w wysokości 600 złotych dokonuje osoba wnosząca o rozwód (tzw. powód). Niemniej jednak w wyjątkowych sytuacjach, w ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych została przewidziana instytucja wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Przykładowy wyrok w prowadzonej przez Kancelarię sprawie sądowej dot. rozwiązania przez rozwód małżeństwa pozwanego Klienta bez orzekania o winie

Wszelkie prawa zastrzeżone przez Kancelarię Radcy Prawnego Daniel Paul & Wspólnicy

Leave a Reply

Your email address will not be published.