Alimenty dla dziecka po 18 roku życia

Alimenty dla dziecka po 18 roku życia

  • Mikołaj Frączak
  • /
  • 22 czerwca 2021

Alimenty to świadczenie, które jest realizowane na rzecz osób fizycznych. Najczęściej alimenty wypłacane są na dzieci lub rodziców. Alimenty zwykle płaci ten rodzic, który po rozwodzie nie opiekuje się bezpośrednio dzieckiem.

Obowiązek alimentacyjny obowiązuje krewnych w linii prostej. To zstępni (czyli dzieci wnuki, prawnuki), potem wstępni (rodzice, dziadkowie czy pradziadkowie).

Alimenty można uzyskać również od innych krewnych, jeśli nie jest możliwe ich otrzymanie od najbliższych. Alimenty może uzyskać tylko osoba, która cierpi niedostatek. Od tego założenia istnieje wyjątek.

Nie dotyczy to bowiem stosunków między dziećmi i rodzicami. Jeśli dzieci są małoletnie, to rodzice mają obowiązek łożyć na ich utrzymanie.

Rodzic, który musi płacić alimenty, często nie wie, jak długo ma takie świadczenie realizować. Czy fakt osiągnięcia pełnoletności powoduje, że taki obowiązek przestaje istnieć?

Alimenty dla dziecka po 18 roku życiaAlimenty po rozwodzie dla małżonka Martyna Kowalska

Zacznijmy od początku. Alimenty na dziecko płacone są dlatego, że dziecko nie ma możliwości samodzielnego utrzymania się. Trzeba jednak wiedzieć, że rodzice muszą płacić alimenty, dopóki dziecko nie może samodzielnie się utrzymać. Taki obowiązek istnieje, jeśli dziecko ma już 18 lat, ale wciąż się uczy i nie ma żadnych źródeł dochodu.

Podstawowym elementem, który decyduje o tym, czy dziecku wciąż należą się alimenty, jest sytuacja materialna dziecka. Alimenty przysługują dziecku, jeśli nie jest ono w stanie samo się utrzymać.

Trzeba pamiętać, że jeśli dziecko osiągnęło pełnoletniość, będzie musiało wykazać, że niemożność samodzielnego utrzymania się nie jest spowodowana jego winą, a np. czynnikami obiektywnymi (czyli np. tym, że się uczy).

To, że dziecko skończyło 18 lat, nie oznacza automatycznie, że rodzic nie musi płacić alimentów.

  • Jeśli dziecko skończy 18 lat, to rodzic wciąż będzie musiał płacić alimenty, jeśli:
  • – dziecko uczy się zawodu,
  • – dziecko jest chore i ma to wpływ na to, że nie jest w stanie się utrzymać.
  • Alimenty dla dziecka po 18 roku życiaRozwód z orzekaniem o winie Dorota Kraskowska 

Dziecko ma pracę. Czy muszę płacić alimenty?

Obowiązek alimentacyjny istnieje również wtedy, gdy dziecko ma pracę. Możliwość samodzielnego utrzymania się nie jest równoznaczna z osiągnięciem pełnoletniości i zdobycia pracy przez dziecko. Rodzic może być zwolniony z obowiązku alimentacyjnego dopiero wtedy, gdy dziecko ma własny majątek. Musi on dawać pewność pokrywania kosztów utrzymania.

Jeśli dziecko się uczy i jest pełnoletnie, to rodzice nie mogą domagać się, żeby dziecko podjęło pracę zamiast studiów. Nie mogą też zaprzestać płacenia alimentów.

Jeśli dochody z majątku dziecka, czyli wynagrodzenie czy stypendium nie wystarcza do tego, żeby się utrzymać, rodzice mają obowiązek dostarczyć dziecku brakującą kwotę.

Konieczność płacenia alimentów nie jest ograniczona żadnym terminem. Nie zależy też od poziomu wykształcenia.

Nawet jeśli dziecko pracowało wcześniej, a dopiero później zaczęło studia, to rodzic nie będzie zwolniony z obowiązku płacenia alimentów.

CZYTAJ TEŻ To już dramat. Długi alimentacyjne wynoszą ponad 12 mld zł. To prawie połowa świadczenia 500 plus

Rodzic musi wiedzieć, że nie może uznać samodzielnie, że nie będzie płacił na dziecko i po prostu przestać to robić. Decyzję o zakończeniu obowiązku alimentacyjnego zawsze musi podjąć sąd. W przypadku studenta sędzia weźmie pod uwagę, czy dziecko chce się uczyć. Sąd może orzec o zwolnieniu z obowiązku płacenia alimentów, jeśli studiujące dziecko nie będzie osiągało pozytywnych wyników.

Nie mam pieniędzy. Czy muszę płacić alimenty?

Rodzic może uchylić się od płacenia alimentów, jeśli jest w stanie wykazać, że taka pomoc finansowa spowoduje nadmierny uszczerbek finansowy albo też, jeśli udowodni, że dziecko nie chce się usamodzielnić.

W pierwszym przypadku wystarczy przedstawić informację, że zasądzona kwota alimentów jest zbyt wysoka i po jej uregulowaniu nie pozwoli rodzicom na utrzymanie się. W terminologii prawniczej to tzw. nadmierny uszczerbek.

Może do niego dojść, gdy dziecko, posiadając wyuczony zawód, który może wykonywać, chce dalej uczyć się na prywatnej uczelni, za którą trzeba dodatkowo zapłacić.

Warto jednak pamiętać, że nawet w przypadku bardzo niskich dochodów rodziców, nie będą oni automatycznie zwolnieni z obowiązku alimentacyjnego. Jeśli dziecko jest pełnoletnie, a chce się dalej uczyć, to rodzice muszą dziecko utrzymywać.

Niechęć do samodzielnego usamodzielnienie może być wykazana np. poprzez zaniedbywanie studiów, czy niezdawanie egzaminów w terminie.

Może się zdarzyć, że obowiązek alimentacyjny nigdy nie wygaśnie. Będzie tak w sytuacji, gdy dziecko nie będzie w stanie samodzielnie się utrzymać, bo ciężko choruje lub jest niepełnosprawne. Obowiązek alimentacyjny będzie istniał nawet wtedy, gdy takie dziecko zawrze związek małżeński. Wtedy jednak pierwszym obowiązanym do płacenia alimentów jest małżonek. 

Alimenty dla dziecka po 18 roku życiaJak samodzielnie napisać pozew o rozwód bez orzekania o winie? Dorota Kraskowska

Dziękujemy, że przeczytałaś/eś nasz artykuł do końca. Jeśli chcesz być na bieżąco z
informacjami prawnymi, zapraszamy do naszego serwisu ponownie!Jeżeli podobał Ci
się
artykuł podziel się z innymi udostępniając go w mediach społecznościowych – poniżej
masz
szybkie linki do udostępnień.

Czy ten artykuł był przydatny?

Kiedy wygasa obowiązek alimentacyjny?

Autor

Rodzice mają obowiązek łożenia na utrzymanie swoich dzieci. Obowiązek ten jest zazwyczaj ograniczony w czasie i trwa tak długo, jak długo dziecko nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie.

Wbrew obiegowym opiniom, przepisy polskiego prawa nie przewidują wieku, po którego osiągnięciu rodzice nie muszą już płacić alimentów.

Zatem jak długo może trwać, obowiązek alimentacyjny?

Obowiązek alimentacyjny – sąd nie określa czasu trwania alimentów

Obowiązek alimentacyjny może wynikać z orzeczenia sądu okręgowego, orzekającego rozwód lub separację rodziców dziecka albo z orzeczenia sądu rodzinnego (na przykład w sprawie o ustalenie ojcostwa, o alimenty, o podwyższenie lub obniżenie alimentów). Sąd orzekając o alimentach, nie określa, jak długo obowiązek alimentacyjny będzie trwał.

Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie przewiduje jednego, uniwersalnego momentu zakończenia obowiązku alimentacyjnego względem dzieci. Wygaśnięcie obowiązku płacenia alimentów na rzecz dziecka jest zależne od wielu rozmaitych okoliczności, związanych zarówno z możliwościami dziecka i jego zachowaniem, jak i z sytuacją majątkową rodziców.

W różnych rodzinach i różnych sytuacjach czas trwania obowiązku alimentacyjnego będzie odmienny. Zgodnie z ogólną zasadą, obowiązek alimentacyjny trwa tak długo, jak długo dziecko nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie. Osiągnięcie pełnoletności nie powoduje wygaśnięcia obowiązku łożenia na utrzymanie dziecka – o ile dziecko dokłada należytych starań w celu osiągnięcia w przyszłości możliwości samodzielnego utrzymania.

Wybrane przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego dotyczące alimentów„art. 128. Obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo.[…]art. 133. § 1.

Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. § 2.

Poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku. § 3.

Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się[…]art. 138. W razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego”.

Warunek „dokładania starań” ma kluczowe znaczenie przy ocenie czasu trwania obowiązku alimentacyjnego. Sąd bierze pod uwagę szereg czynników, do których należą zarówno okoliczności leżące po stronie dziecka (np. jego zdolności, chęć do kontynuowania dalszej nauki, osiągane wyniki), jak i po stronie rodziców (np. ich stan zdrowia, wysokość wynagrodzenia, posiadany majątek, możliwości zarobkowe).

See also:  Sprzedaż domu i podział pieniędzy po rozwodzie

Przykład 1.

Pan Kazimierz jest zobowiązany na mocy wyroku sądu do płacenia alimentów w wysokości 700 zł miesięcznie na rzecz pełnoletniego syna Mariusza. Mariusz marzył o studiowaniu medycyny, ale jego wyniki maturalne nie pozwoliły mu na dostanie się na wybrany uniwersytet.

Mariusz rozpoczął studia na politechnice i w kolejnym roku podszedł do matury raz jeszcze – poprawiony wynik sprawił, że został przyjęty na wymarzony kierunek. Mariusz ukończył pierwszy rok studiów z dobrymi wynikami. W czasie letnich wakacji pracował jako ratownik na miejscowym kąpielisku.

Zarobione pieniądze przeznaczył na wyjazd wakacyjny. W ocenie jego ojca Mariusz może podjąć dodatkową pracę, a środki zarobione podczas wakacji powinien przeznaczyć na swoje utrzymanie.

W opisanej sytuacji sąd najprawdopodobniej nie uchyli obowiązku alimentacyjnego, uznając, że pan Kazimierz powinien nadal łożyć na utrzymanie syna. Sąd wskaże, że medycyna jest wymagającym kierunkiem studiów, którego ukończenie daje dobre możliwości utrzymania w przyszłości.

Jeżeli zatem dziecko osiąga dobre wyniki w nauce i dokłada starań w celu ukończenia studiów i uzyskania zawodu (nawet po rocznej przerwie, spowodowanej poprawką matury), rodzice w miarę swoich możliwości muszą łożyć na utrzymanie dziecka do momentu jego usamodzielnienia.

POLECAMY

Ogłoszenia o pracę z całej Polski

  • Poznaj wybrane oferty pracodawców
  • Weź udział w rekrutacji
  • Podziel się opinią

zobacz ogłoszenia

Dowiedz się ile możesz zarabiać w innej firmie na takim samym stanowisku

Jeżeli dziecko się nie stara, sąd uchyli alimenty

Zazwyczaj dziecko zaczyna pracować i dobrowolnie rezygnuje z alimentów od rodziców. Czasami jednakże zdarzają się sytuację, w których dzieci próbują możliwie jak najdłużej korzystać ze środków otrzymywanych od osób zobowiązanych do alimentacji, nawet wówczas, gdy obiektywnie mają możliwości do samodzielnego utrzymania.

Jeżeli rodzic zobowiązany do płacenia alimentów uważa, że środki te już się dziecku nie należą, powinien złożyć do sądu rodzinnego pozew o ustalenie, że obowiązek alimentacyjny wygasł. Podstawą do złożenia pozwu jest przepis art. 138 kro.

Obowiązek alimentacyjny w takim przypadku nie zakończy się automatycznie. Jeżeli pełnoletnie dziecko nadal (na przykład przy pomocy komornika sądowego) pobiera alimenty od rodzica, rodzic powinien wystąpić do sądu z pozwem o uchylenie alimentów. Pozew należy złożyć do sądu rodzinnego w miejscu zamieszkania dziecka.

W toku postępowania rodzic – powód powinien wykazać, w jaki sposób zmieniła się sytuacja stron, przede wszystkim w zakresie możliwości samodzielnego utrzymania przez dziecko.

Sąd będzie badał możliwości dziecka, a nie stan rzeczywisty – jeżeli dziecko może pracować, ale tego nie robi (na przykład nie uczy się w ogóle, studiuje na trzecim z kolei kierunku studiów mimo posiadania kwalifikacji wystarczających do podjęcia pracy zarobkowej, itp.), sąd uzna, że dziecko ma możliwość samodzielnego utrzymania.

Jak wynika z orzecznictwa:

„samodzielne utrzymanie oznacza zapewnienie minimum socjalnego, zapewniającego zaspokajanie przez dziecko podstawowych potrzeb życiowych (koszty związane z mieszkaniem, wyżywienie, ubranie, koszty nauki, dojazdu do szkoły itp.).

Zwrot „jeszcze nie jest w stanie utrzymać się” wskazuje, że dziecko powinno podejmować próby usamodzielnienia się, jeżeli jest to możliwe i uzasadnione.

Uprzywilejowany obowiązek alimentacyjny rodziców względem dziecka, które jeszcze się nie usamodzielniło, trwa tak długo, dopóki dziecko nie osiągnie samodzielności, tzn. dopóki nie zdobędzie odpowiadających jego uzdolnieniom i predyspozycjom kwalifikacji zawodowych.

Rodzice muszą przeto łożyć na utrzymanie i wykształcenie dziecka, które mimo ukończenia 18 lat nadal zdobywa takie kwalifikacje, pod warunkiem, że wykorzystuje ono ten czas rzeczywiście na naukę” (por.wyrok Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 19 grudnia 2018 r., wydany w sprawie o sygn. I Ca 456/18).

Powód może wykazywać możliwości dziecka na rozmaite sposoby, na przykład na podstawie zeznań świadków (np. członków rodziny), dokumenty (np. zaświadczenia ze szkoły, plan zajęć w przypadku szkoły weekendowej) czy wywiad w miejscowym urzędzie pracy (na okoliczność ofert pracy dostępnych dla osób z wykształceniem i kwalifikacjami zbliżonymi do tych posiadanych przez dziecko).

Przykład 2.

Pani Alina jest zobowiązana na mocy wyroku sądu do płacenia alimentów w wysokości 600 zł miesięcznie na rzecz swojej pełnoletniej córki Julii. Julia ma 21 lat, nie pracuje, uczy się w systemie zaocznym.

Julia od czasu wkroczenia w wiek nastoletni sprawiała rodzicom liczne problemy wychowawcze. W szkole Julia wagarowała i w rezultacie nie ukończyła liceum w terminie, nie zdała również matury. Kontynuuje naukę w szkole, w której zajęcia odbywają się w systemie weekendowym.

Pani Alina próbowała zachęcić córkę do podjęcia zatrudnienia, choćby dorywczego, lecz jej córka nie była zainteresowana – w jej ocenie uczęszczanie na zajęcia dwa razy w miesiącu jest wystarczające do dalszego otrzymywania alimentów od matki.

W opisanej sytuacji pani Alina może złożyć do sądu rodzinnego pozew o uchylenie obowiązku alimentacyjnego względem córki.

Kiedy dziecko choruje

W niektórych sytuacjach obowiązek alimentacyjny może trwać dłużej, na przykład wówczas, gdy osoba uprawniona do otrzymywania tych środków choruje.

Warunkiem ustania obowiązku jest zawsze możliwość samodzielnego utrzymania, przy wykorzystaniu środków pochodzących z własnej pracy dziecka lub posiadanego przez niego majątku. Jeżeli dziecko jest niepełnosprawne i nie ma możliwości podjęcia zajęcia przynoszącego dochody wystarczające na pokrycie kosztów utrzymania (tj.

opłacenia kosztów mieszkania, zakupu żywności i odzieży, pokrycia kosztów pomocy lekarskiej, itp), wówczas obowiązek alimentacyjny może trwać dożywotnio.

W przypadku dzieci niepełnosprawnych sąd badając sprawę dotyczącą uchylenia obowiązku alimentacyjnego, musi wziąć pod uwagę stan zdrowia dziecka i rzeczywistą możliwość podjęcia choćby dorywczej pracy. Jeśli dziecko może podjąć pracę przynoszącą wyłącznie bardzo skromne dochody, sąd odmówi uchylenia obowiązku alimentacyjnego ciążącego na rodzicu. 

Alimenty dla dziecka po 18 roku życia

Czy na dziecko które ukończy 18 lat trzeba dalej płacić alimenty?

Rodzic może legalnie uchylić się od obowiązku alimentacyjnego przede wszystkim jeśli dziecko jest w stanie się samodzielnie utrzymać. / ShutterStock Ukończenie przez dziecko 18. roku życia nie oznacza automatycznego ustania obowiązku alimentacyjnego na jego rzecz. Wbrew obiegowym opiniom świadczenie to nie ustaje również z momentem 26. urodzin dziecka, ukończenia przez nie szkoły czy studiów. Zgodnie z art. 133 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego alimenty należą się dziecku do momentu, w którym będzie ono w stanie utrzymać się samodzielnie.

Czy to oznacza, że jeśli dziecko podejmie pracę nie muszę płacić alimentów?Nie zawsze podjęcie pracy przez dziecko oznacza, że jest ono w stanie utrzymywać się z własnego majątku czy wynagrodzenia. Zazwyczaj tuż po ukończeniu szkoły dziecko nie jest w stanie podjąć na tyle dobrze płatnej pracy, aby mogło to uchylić obowiązek świadczenia. Warto dodać, że pensja w wysokości wynagrodzenia minimalnego zazwyczaj nie jest uznawana przez sądy za dochód pozwalający dziecku na samodzielne utrzymanie się. Z drugiej strony według art. 91 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego jeśli dziecko mieszka u rodziców i posiada dochody z własnej pracy, ciąży na nim obowiązek przyczyniania się pokrywania kosztów utrzymania rodziny.

Co jeśli studiuje?Zazwyczaj studia (przede wszystkim dzienne) oznaczają dla dziecka brak możliwości podjęcia pracy, co oznacza, że dziecko nie jest w stanie samodzielnie się utrzymać. Niemniej jednak, jeśli student jest w stanie podjąć pracę na tyle dobrze płatną, może to oznaczać zwolnienie rodzica z wypłacania mu alimentów.

A co ze studiami na prywatnej uczelni?Podjęcie przez dziecko studiów na prywatnej uczelni, jeśli ma ono już wyuczony zawód, może być dla rodziców nadmiernym uszczerbkiem, co oznacza, że łożenie na dziecko w takiej sytuacji może nie być obowiązkowe (wyrok SN z 30 czerwca 1999 r., III CKN 199/99) oraz że w takiej sytuacji ocenie podlega sytuacja materialna rodziców rzutująca na możliwość opłaty czesnego na uczelni (wyrok SN z 24 marca 2000 r., I CKN 1538/99). Nie oznacza to również jednak, że zdobycie odpowiedniego wykształcenia oznacza, że dziecko utraci alimenty.

See also:  Sprzedaż mieszkania męża i zakup nowego a prawo żony do mieszkania

Rzucenie pracy dla studiówJeśli dziecko utrzymywało się samodzielnie, z własnych zarobków, ale postanowiło przerwać pracę, aby udać się na studia rodzic maobowiązek płacić alimenty.

Okoliczność uprzedniego samodzielnego utrzymania nie wyklucza możliwości przywrócenia obowiązku świadczenia na rzecz dziecka, które rozpoczęło studia (jak wynika z wyroku SN z 11 lutego 1986 r.

, IICKN 439/85).

Alimenty po wyprowadzce dziecka?Sytuacja wyprowadzki dziecka nie jest czynnikiem wpływającym na ustanie obowiązku alimentacyjnego, nawet jeśli dziecko utrzymywane jest przez kogoś innego (np. partnera).

Wyjątkiem tu może być sytuacja wejścia dziecka w związek małżeński bez rozdzielności majątkowej.

Jeśli majątek bądź dochody jednego ze współmałżonków pozwalają na samodzielne utrzymanie obojga, jest to przesłanką do uchylenia się od obowiązku alimentacyjnego.

Co zrobić, aby otrzymać alimenty?Jeśli alimenty orzeczone na rozprawie sądowej to po osiągnięciu pełnoletniości dziecko może zażądać, aby alimenty były przekazywane mu bezpośrednio, a nie jak przed 18 urodzinami jednemu z rodziców. Jeśli alimenty nie były wcześniej orzeczone, należy złożyć pozew o alimenty od rodzica/rodziców, w którym sąd postanowi o przyznaniu alimentów i ich wysokości.

Co przesądza o zasądzeniu alimentów i ich wysokości?O zasądzeniu alimentów przesądzają przede wszystkim „usprawiedliwione potrzeby dziecka”.

Klauzula ta doprecyzowana została w orzecznictwie jak prawo dziecka do życia na poziomie podobnym do poziomu życia rodzica (zazwyczaj nie wlicza się w to jednak zbędnych luksusów), chyba że ten żyje w nędzy.Sąd bierze pod uwagę przede wszystkim faktyczne zarobki rodzica.

W uzasadnionych przypadkach może również uwzględnić możliwości zarobkowe i majątkowe rodzica, czyli to co rodzic mógłby zarabiać, gdyby np. podjął pracę w pełnym wymiarze godzin lub w dobrze płatnym zawodzie, w którym jest wyuczony, czy zaczął wynajmować mieszkanie, z którego nie korzysta.

Zniesienie obowiązku alimentacyjnegoRodzic może legalnie uchylić się od obowiązku alimentacyjnego przede wszystkim jeśli dziecko jest w stanie się samodzielnie utrzymać.

Kolejną przesłanką może być sytuacja, w której wypłacanie świadczenia na dziecko jest „nadmiernym uszczerbkiem”, a więc jeśli płacenie alimentów skutkowałoby brakiem możliwości odpowiedniego zaspokojenia ich podstawowych potrzeb.

Alimenty mogą zostać zniesione również jeśli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.

Warto zaznaczyć, że może to dotyczyć również studenta, który „podejmuje w celu podniesienia swych kwalifikacji dalsze kształcenie się, ale w studiach się zaniedbuje, nie robi należytych postępów, nie otrzymuje obowiązujących zaliczeń, nie zdaje w terminie przepisanych egzaminów, a zwłaszcza, jeżeli z własnej winy powtarza lata studiów i wskutek tego nie kończy studiów w przewidzianym programem okresie” (wyrok SN z 8 sierpnia 1980 r., III CRN 144/80).

Komu należy płacić alimenty po uzyskaniu pełnoletniości przez dziecko? | Adwokat Rodacki – Blog

Dziecko po ukończeniu 18 roku życia w dalszym ciągu uprawnione jest do uzyskiwania alimentów. Rodzic zobowiązany do alimentów musi je płacić aż do momentu kiedy dziecko będzie w stanie utrzymać się samodzielnie.

Istotne z praktycznego punktu widzenia jest pytanie – komu należy płacić alimenty po uzyskaniu pełnoletniości przez dziecko – bezpośrednio dziecku czy drugiemu rodzicowi (matce bądź ojcu), który jest wymieniony w wyroku sądowym?

W wyroku dotyczącym alimentów najczęściej znajdujemy stwierdzenie, że Sąd „zasądza od pozwanego (rodzica) na rzecz małoletniego (dziecka) kwotę X złotych miesięcznie tytułem alimentów, płatnych do określonego dnia każdego miesiąca do rąk przedstawiciela/ przedstawicielki ustawowej małoletniej wraz z odsetkami ustawowymi na wypadek opóźnienia w razie płatności którejkolwiek z rat”.

Jeżeli więc wczytamy się dokładnie w taki wyrok, to widać, że zobowiązany do alimentów powinien płacić alimenty do rąk drugiego rodzica (matki bądź ojca). Wynika to z faktu, że drugi rodzic jest przedstawicielem ustawowym małoletniego dziecka.

Dziecko, które nie ukończyło 18. roku życia pozostaje pod władzą rodzicielską swoich rodziców.

Takie dziecko nie może więc samodzielnie występować w procesie o alimenty ani też pobierać kwot pieniężnych przelewanych przez zobowiązanego rodzica.

Alimenty po ukończeniu 18 roku życia

Sytuacja zmienia się jednak z chwilą osiągnięcia przez dziecko pełnoletniości. Z dniem ukończenia 18 roku życia ustaje władza rodzicielska nad dzieckiem. A osoba pełnoletnia może oczywiście sama siebie reprezentować.

Nawiasem mówiąc, taka osoba może też ustanowić pełnomocnika (np.

w postaci rodzica, który do tej pory był jej przedstawicielem ustawowym), ale będzie to już inny stosunek prawny niż reprezentacja ustawowa wynikająca z władzy rodzicielskiej.

Tym samym dochodzimy do wniosku, że pełnoletnie dziecko może już samo występować w procesie przeciwko rodzicowi o alimenty, jak również może samodzielnie pobierać kwoty przyznane tytułem alimentów (np. na swój osobisty rachunek bankowy).

Rodzic zobowiązany do płacenia alimentów powinien więc stosować się do oświadczenia pełnoletniego dziecka. Może ono zażądać płacenia alimentów albo bezpośrednio do swoich rąk albo w dalszym ciągu do rąk drugiego z rodziców (powinno być tutaj wyraźne upoważnienie dziecka).

W razie wątpliwości zobowiązany rodzic powinien przekazywać pieniądze bezpośrednio dziecku, ponieważ to ono – zgodnie z wyrokiem sądowym – jest uprawnione do uzyskiwania alimentów.

Przedstawicielstwo ustawowe drugiego rodzica, które dawało uprawnienie do odbioru zasądzonych alimentów, ustało z dniem osiągnięcia przez dziecko pełnoletniości.

Przy analizie tego problemu widać dobrze, że alimenty są zasądzane na rzecz dziecka, a nie rodzica.

Czy zatem pełnoletnie dziecko bądź rodzic zobowiązany do płacenia alimentów powinni doprowadzić do zmiany orzeczenia Sądu w zakresie alimentów i uregulowania nowego sposobu płatności (bezpośrednio do rąk dziecka) poprzez nowy tytuł wykonawczy (orzeczenie Sądu), który by to jasno stwierdzał? Zgodnie z linią orzeczniczą Sądu Najwyższego nie jest to konieczne.

„w przypadku uzyskania przez uprawnionego pełnoletności z zachowaniem prawa do dalszej alimentacji wypłata świadczenia może nastąpić wyłącznie do jego rąk.

Zdarzenie to nie wymaga stwierdzenia orzeczeniem sądu opiekuńczego i dlatego do wykazania legitymacji do osobistego odbioru świadczeń wystarczą odpowiednie dokumenty stanu cywilnego” (uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 16 kwietnia 1977 r., sygn. akt III CZP 14/77, OSNCP 1977/7, poz. 106)

Z praktyki wiem, że mogą pojawić się niekiedy drobne problemy, gdy alimenty są egzekwowane przez podmiot trzeci (komornik, pracodawca, ZUS).

Aby uniknąć nieporozumień, należy więc zadbać o to, by powiadomić taki podmiot o tym, w jaki sposób powinny być wypłacane alimenty po uzyskaniu pełnoletniości przez dziecko.

W tym celu dziecko powinno złożyć stosowne oświadczenie, które będzie wiążące dla zobowiązanego rodzica, jak i dla podmiotu, który dokonuje przekazania alimentów.

  • ***
  • Kancelaria Adwokacka Maciej Rodacki, zakres usług: prawo rodzinne (rozwód, alimenty, podział majątku, władza rodzicielska, kontakty z dzieckiem, sprawy przeciwko nieletnim) oraz inne.
  • tel.: 693 253 807                                                                     
  • e-mail: [email protected]

Podobne artykuły:

Alimenty na pełnoletnie dziecko – do którego momentu rodzic musi je płacić? | Rozwód à la carte

Rodzice zobowiązani są do łożenia na utrzymanie i wychowanie swoich dzieci – to oczywiste. Ale do kiedy taki obowiązek istnieje? Czy granicą jest wiek dziecka? Czy może chodzi o coś zupełnie innego?

Obowiązek alimentacyjny

To, że rodzice powinni utrzymywać swoje dzieci jest oczywiste.

Wysokość alimentów uzależniona jest od usprawiedliwionych potrzeb dziecka i możliwości zarobkowych i finansowych rodzica – to racjonalne. Warto też pamiętać, że dziecko ma prawo do równej stopy życiowej.

Co oznacza, że powinno żyć na podobnym poziomie jak rodzic. Więcej o alimentach oraz sposobie ich wyliczania można przeczytać tutaj.

Kto jest uprawniony do otrzymywania alimentów?

Poprzedni akapit daje odpowiedź na to pytanie… To dziecko uprawnione jest do otrzymywania alimentów. Nigdzie w przepisach nie pada sformułowanie, że uprawnione do alimentów jest dziecko małoletnie, czy też dziecko do ukończenia przez nie 18, czy 25 roku życia. Co to oznacza? Oznacza to tyle, że granicą nie jest w żadnym razie wiek dziecka!

See also:  Egzekucja należności za zaległe alimenty

Gdzie została postawiona granica obowiązku alimentacyjnego rodziców?

Zgodnie z przepisem, rodzice zobowiązani są do płacenia alimentów na dziecko, które nie jest w stanie się jeszcze utrzymać samodzielnie.

Jak to jest z tymi możliwościami utrzymania się?

Do ustalenia takich możliwości stosuje się podobną regułę co przy ustalaniu możliwości zarobkowych i majątkowych rodziców. Ustalenie tych możliwości często następuje w oderwaniu od faktycznie osiąganych przez rodzica dochodów.

Dokładnie tak samo jest w tym przypadku. Chodzi więc o ustalenie czy dziecko dokładając staranności jest w stanie osiągnąć dochody pozwalające mu na samodzielne utrzymanie się.

Nie może to być jednak całkiem abstrakcyjne i hipotetyczne ustalenie, musi bowiem uwzględniać zdolności samego dziecka.

Nie jest więc możliwe przyjęcie, że dziecko po ukończeniu 18 lat może podjąć pracę sprzedawcy w sklepie, podczas, gdy ma chęci i przede wszystkim predyspozycje do kontynuowania nauki. Rodzice mają obowiązek zapewnienia dziecku wykształcenia stosownie do jego możliwości i uzdolnień.

Wyjątek od reguły

Rodzice nie będą zobowiązani do świadczeń alimentacyjnych, jeśli co prawda dziecko swoją pracą nie jest w stanie osiągnąć dochodów na odpowiednim poziomie, ale posiada majątek, który przynosi dochody wystarczające na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Jeśli dziecko posiada majątek, czy to otrzymany w spadku, czy w ramach darowizn (czasem czynionych przez rodziców chcących uniknąć problemów związanych np. z podziałem majątku po rozwodzie) przynoszący dochód, czy raczej mogący przynosić dochód, powinno skorzystać z takiej możliwości uzyskania środków na swoje utrzymanie. Niejednokrotnie będą to mieszkania, domy, domki letniskowe i in.

Uchylenie obowiązku alimentacyjnego będzie także możliwe, jeśli dziecko posiada taki majątek, ale z niego celowo nie korzysta. W jednej ze spraw, w których reprezentowałam rodzica, właśnie na takiej podstawie sąd uchylił obowiązek alimentacyjny. „Dziecko”, tj.

26 letni młody mężczyzna, rozpoczynający 4 rok z rzędu nowy kierunek studiów (i to po raz kolejny studiów zaocznych) posiadał kilka nieruchomości, w tym domek letniskowy w świetnej lokalizacji, których nie wynajmował, ponieważ „pozwalał rodzinie i znajomym korzystać z nieruchomości grzecznościowo”. Sąd nie miał większych wątpliwości, że „dziecko” jest w stanie samo się utrzymać i to na znacznie wyższym poziomie niż sam rodzic i alimenty przez niego płacone. Na marginesie, w tej sprawie akurat udało nam się uchylić obowiązek alimentacyjny z datą wsteczną.

Czy rodzic może uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego?

Rodzic może uchylić się od płacenia alimentów na rzecz pełnoletniego dziecka, jeśli:

płacenie alimentów łączy się z nadmiernym uszczerbkiem dla rodzica, czyli po prostu rodzic sam jest w trudnej sytuacji finansowej.

Sąd na pewno będzie ustalał czy faktycznie sytuacja rodzica jest trudna na tyle, że uniemożliwia płacenie alimentów oraz jakie były przyczyny znalezienia się w takiej sytuacji. Nie jest trudno wyobrazić sobie „sprytnych” rodziców, którzy jedynie formalnie – na potrzeby konkretnego postępowania – utracili zdolności finansowe i majątkowe.

A sytuacja zostanie „uzdrowiona” zaraz po uprawomocnieniu się orzeczenia o uchyleniu obowiązku alimentacyjnego względem dziecka. W wielu sprawach rodzice przedstawiają nawet zaświadczenia lekarskie o obniżeniu możliwości zarobkowych.

Najczęściej z powodu schorzeń kręgosłupa (które jak wiadomo nie tak łatwo zweryfikować – a zdecydowanie sąd w sprawie o uchylenie obowiązku alimentacyjnego nie będzie przeprowadzał dowodu z opinii biegłego lekarza!).

dziecko nie dokłada starań żeby wreszcie rozpocząć samodzielnie się utrzymywać.

Taką sytuację też nietrudno sobie wyobrazić… Pomysł na „wiecznego studenta” wciąż żywy. O ile studiowanie (czy inna forma kształcenia zawodowego – np.

aplikacja adwokacka, gdzie kształcenie może zakończyć się nawet w wieku 28 lat!), nawet z małymi potknięciami sesyjnymi po drodze uzasadnia otrzymywanie alimentów od rodziców, to już kilkukrotne rozpoczynanie nowych studiów, czy powtarzanie roku któryś raz z rzędu co do zasady nie będzie uzasadniało pomocy finansowej rodziców.

Każda sprawa jest inna i wymaga indywidualnego ustalenia, czy obowiązek alimentacyjny powinien być utrzymany, czy też należy go uchylić.

Nie każdy bowiem majątek może przynosić dochód wystarczający na utrzymanie się dziecka, nie każde niepowodzenie w nauce przekreśla predyspozycje do osiągnięcia wyższego wykształcenia, a tym samym podwyższenia w przyszłości możliwości zarobkowych uprawnionego do alimentów, ale też nie każde zmniejszenie dochodów rodzica będzie dawało podstawy do wstrzymania pomocy finansowej dla dziecka.

Alimenty po uzyskaniu pełnoletności przez uprawnionego – komu są należne, czy należy wnosić o zmianę orzeczenia sądu?

Problematyczną dla zobowiązanego do płacenia alimentów rodzica po uzyskaniu przez dziecko pełnoletności może okazać się kwestia komu należne są świadczenia.

Dotychczas nie było wątpliwości, iż rodzic zobowiązany przekazywał pieniądze rodzicowi sprawującemu bezpośrednią opiekę, co jednak w sytuacji, gdy dziecko poprzez uzyskanie pełnoletności przestaje działać za pośrednictwem przedstawiciela ustawowego i uzyskuje pełną zdolność do czynności prawnych?

CZY DZIECKO PO UZYSKANIU PEŁNOLETNOŚCI JEST WCIĄŻ UPRAWNIONE DO POBIERANIA ALIMENTÓW?

Mimo faktu, iż dziecko jest już pełnoletnie, rodzic zobowiązany jest do płacenia alimentów do czasu, gdy dziecko będzie w stanie samodzielnie się utrzymać.

KOMU NALEŻY PŁACIĆ ALIMENTY PO UZYSKANIU PRZEZ DZIEKO PEŁNOLETNOŚCI – DZIECKU CZY DRUGIEMU RODZICOWI, WSKAZANEMU W TREŚCI WYROKU SĄDOWEGO?

Wskazać należy, iż Sąd wydając wyrok zasądzający alimenty zazwyczaj zamieszcza stwierdzenie, iż są one płatne na rzecz dziecka, ale do rąk matki/ojca.

Wynika to z faktu, że niepełnoletnie dziecko nie może działać we własnym imieniu, a jedynie przez przedstawiciela ustawowego, którym najczęściej jest rodzic, bowiem pozostaje ono pod władzą rodzicielską.

Po uzyskaniu przez dziecko pełnoletności władza sprawowana przez rodzica ustaje, a dziecko uzyskuje zdolność do samodzielnego reprezentowania.

Wobec powyższego – pełnoletnie dziecko może samodzielnie występować w sprawie o alimenty oraz pobierać świadczenie alimentacyjne do rąk własnych.

W takim wypadku dziecko powinno złożyć oświadczenie w którym wskaże, iż chce aby alimenty były płacone bezpośrednio do jego rąk lub też nadal do rąk drugiego rodzica.

Zgodnie z obowiązującym prawem to dziecko jest uprawnionym, tak więc w przypadku ewentualnych wątpliwości alimenty powinny być przekazywane bezpośrednio dziecku, gdyż przedstawicielstwo ustawowe przestaje obowiązywać w chwili ukończenia osiemnastego roku życia.

CZY PO UZYSKANIU PRZEZ UPRAWNIONEGO PEŁNOLETNOŚCI NALEŻY WNOSIĆ O ZMIANĘ ORZECZENIA SĄDU W ZAKRESIE SPOSOBU PŁATNOŚCI ŚWIADCZEŃ ALIMENTACYJNYCH?

W ślad za uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 1977 r. w sprawie o sygn.

akt III: CZP „w przypadku uzyskania przez uprawnionego pełnoletności z zachowaniem prawa do alimentacji, wypłata alimentów może nastąpić wyłącznie na ręce uprawnionego bezpośrednio.

Zdarzenie to nie wymaga stwierdzenia orzeczeniem sądu opiekuńczego i dlatego do wykazania legitymacji do osobistego odbioru świadczeń wystarczą odpowiednie dokumenty stanu cywilnego”.

Oznacza to, iż nie ma konieczności wnoszenia o zmianę orzeczenia, a powyższa uchwała wskazuje, że uzyskanie przez dziecko pełnoletności nakazuje wypłacanie świadczeń bezpośrednio uprawnionemu.

CO W SYTUACJI, GDY ALIMENTY SĄ EGZEKWOWANE PRZEZ KOMORNIKA?

W sytuacji gdy dokonywana jest egzekucja świadczeń alimentacyjnych należy powiadomić komornika o fakcie uzyskania przez uprawnionego pełnoletności oraz potwierdzić to stosownym dokumentem (najczęściej jest to akt urodzenia).

DO KIEDY CIĄŻY NA RODZICU OBOWIĄZEK PŁACENIA ALIMENTÓW NA PEŁNOLETNIE DZIECKO?

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w Kodeksie Rodzinnym i opiekuńczym rodzic zobowiązany do płacenia alimentów powinien łożyć na jego utrzymanie do momentu uzyskania przez nie samodzielności. Przykładem takiej sytuacji jest ukończenie przez dziecko procesu edukacyjnego i rozpoczęcie pracy. Kwestia obowiązku alimentacyjnego i powinna być oceniana w każdej sprawie indywidualnie.

Leave a Reply

Your email address will not be published.