Czy można zgłosić przemoc w rodzinie jakiś czas po fakcie?

Znęcanie fizyczne to jedna z form przemocy domowej. Doświadcza jej wiele osób, ale zazwyczaj nikt o tym nie wie, albo nie chce widzieć.

Jesteś świadkiem przemocy w rodzinie i chciałbyś to zgłosić, ale nie wiesz jak to zrobić i gdzie? Odpowiedź na te pytania znajdziesz w tym artykule.Czy można zgłosić przemoc w rodzinie jakiś czas po fakcie?

Przemoc w rodzinie to każde celowe działanie lub brak takiego działania, które krzywdzi i powoduje cierpienie fizyczne albo cierpienie psychiczne któregokolwiek członka rodziny. Osoba stosująca przemoc wykorzystuje swoją przewagę nad osobą, nad którą się znęca. Narusza przez to jej podstawowe prawa, takie jak godność, wolność i nietykalność cielesną.

Przemoc w rodzinie może mieć różne formy. Najczęściej stosowaną przez oprawców jest forma przemocy fizycznej, ale nie jest to jedyna forma przemocy jaka jest stosowana w rodzinie.

Przemoc w rodzinie może objawiać się poprzez:

  • przemoc fizyczną, która przejawia się biciem, popychaniem, szarpaniem czy kopaniem,
  • przemoc psychiczną, która polega na obrażaniu, wyzywaniu, poniżaniu, ale również na zabranianiu kontaktów z bliskimi, kontrolowaniu działań innych osób lub stałym krytykowaniu,
  • przemoc seksualną, która przejawia się molestowaniem, zmuszaniem do współżycia lub innych czynności seksualnych,
  • inne zachowania, do których należy pozbawienie opieki, zmuszanie do picia alkoholu czy brania narkotyków,
  • zaniedbywanie innych członków rodziny, którzy potrzebują pomocy lub opieki.

Ofiarą przemocy może być każdy członek rodziny. Nie bój się reagować, tym bardziej jeżeli cierpią na tym dzieci.

Przemoc w rodzinie w świetle prawa

Przestępstwo przemocy w rodzinie zostało spenalizowane w Kodeksie karnym.

Zgodnie z nim kto znęca się psychicznie lub fizycznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Zatem każda przemoc, która jest stosowana w rodzinie jest karalna.

Jak zgłosić przemoc w rodzinie?

Każdy, kto jest świadkiem przemocy w rodzinie powinien zgłosić to odpowiednim służbom. Gdzie możesz zgłosić przemoc w rodzinie?

Możesz to zrobić na kilka sposobów:

  • zawiadomić Policję,
  • zadzwonić na „Niebieską Linię”,
  • powiadomić Ośrodek Pomocy Społecznej,
  • zawiadomić sąd rodziny.

Będąc świadkiem przemocy w rodzinie, nie zastanawiaj się i reaguj. Dlaczego? Powód ku temu jest prosty.

Ofiara, która żyje pod jednym dachem z agresorem jest w ciągłym lęku. Jej poczucie własnej wartości jest niszczone. Czuje się przygnębiona, cierpi, jest bezsilna i bezradna. Ze względu na ciągłe poczucie zagrożenia boi się sama zawiadomić odpowiednie służby i boi się szukać pomocy.

Zawiadomienie Policji

Policję możesz zawiadomić zawsze, gdy czujesz, że bezpieczeństwo Twoje, Twoich najbliższych lub osób z Twojego otoczenia jest zagrożone. Jeżeli słyszysz, że u sąsiadów odbywa się właśnie awantura i nie jest to pierwszy raz, a obawiasz się, że stosowane jest również znęcanie fizyczne, nie wahaj się i zawiadom Policję.

Policję możesz zawiadomić za pomocą ogólnego numeru alarmowego 112, w którym pracownik numeru przekieruje Twoje zgłoszenie do odpowiednich służb ratunkowych.

Wówczas w zależności od Twojego zgłoszenia, na miejsce zostanie przysłana policja, straż pożarna czy pogotowie ratunkowe. Natomiast dzwoniąc pod numer 997 dodzwonisz się bezpośrednio do najbliższej jednostki policji.

Oba numery alarmowe są czynne całą dobę – zatem Policję możesz wezwać o każdej porze.

Patrol policji, który zjawi się na miejscu zdarzenia, w zależności od zastanej na miejscu sytuacji może:

  • zatrzymać osobę, która stosuje przemoc – jednak tylko w przypadku, gdy popełniła ona przestępstwo lub istnieje obawa, że takie popełni,
  • zabezpieczyć ślady i dowody przestępstwa,
  • rozpocząć procedurę Niebieskiej Karty.

Niebieska Karta jest procedurą, w której wszystkie instytucje publiczne współpracują ze sobą w celu pomocy osobie dotkniętej przemocą w rodzinie. Zespół, w skład którego wchodzi między innymi policjant, psycholog, lekarz i pracownik społeczny przygotowuje plan pomocy dla osoby pokrzywdzonej oraz wspiera ją i dba o jej bezpieczeństwo.

Jednym ze sposobów zgłoszenia znęcania fizycznego jest złożenie zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Możesz to zrobić telefonicznie lub osobiście na najbliższym komisariacie policji. Takie zgłoszenie jest o tyle skuteczne, że w momencie gdy policja je otrzyma, ma obowiązek zająć się tą sprawą.

Niebieska linia

Znęcanie fizyczne możesz zgłosić również na niebieską linię. Konsultanci odbierający telefony na niebieskiej linii odpowiedzą na wszelkie Twoje pytania oraz powiedzą Ci, w jaki sposób możesz pomóc ofierze przemocy w rodzinie, jak reagować na przemoc oraz wskażą Ci miejsca i formy pomocy ofiarom przemocy w Twojej najbliższej okolicy.

Niebieska linia działa pod numerem 801 120 002. Niestety nie jest to numer czynny całodobowo. Na niebieską linię możesz dzwonić od poniedziałku do soboty od godziny 8.00 do 22.00 oraz w niedziele i święta w godzinach od 8.00 do 16.00.

Zawiadomienie Ośrodka Pomocy Społecznej

W sytuacji gdy jesteś świadkiem przemocy w rodzinie, albo podejrzewasz, że doświadcza jej inna osoba, o tym fakcie możesz zawiadomić Ośrodek Pomocy Społecznej funkcjonujący w Twojej gminie. Zawiadomienie możesz złożyć w dowolnym momencie. W tym celu udaj się do Ośrodka Pomocy Społecznej lub skontaktuj się z nim telefonicznie.

Ośrodek Pomocy Społecznej znajdziesz na stronie urzędu miasta lub urzędu gminy. Dane kontaktowe ośrodka znajdziesz również w Internecie poprzez wpisanie frazy „ośrodek pomocy społecznej” wraz z miastem, w którym się on znajduje.

Po zawiadomieniu o fakcie przemocy domowej, ośrodek pomocy społecznej może do danej rodziny wysłać pracownika, który odwiedzi rodzinę i przeprowadzi wywiad środowiskowy.

Zawiadomienie sądu rodzinnego

Gdy ofiarą przemocy w rodzinie jest dziecko, nie zwlekaj i zawiadom sąd rodzinny. W tym celu złóż zawiadomienie do sądu rodzinnego w swoim mieście.

Zawiadomienie to możesz dostarczyć osobiście, pocztą, a nawet elektronicznie za pośrednictwem poczty e-mail. Zawiadomienie nie ma ustalonego wzoru, możesz więc napisać je samodzielnie. Zawiadomienie takie możesz również złożyć ustnie w sądzie rodzinnym. Musisz opisać w nim sytuację dziecka i podać jego dane – adres zamieszkania oraz imię i nazwisko.

Co można doradzić osobom dotkniętym znęcaniem fizycznym?

Jeżeli wiesz, że jakaś osoba jest dotknięta znęcaniem fizycznym, doradź jej żeby opowiedziała komuś swoją historię. Poradź również, aby zgłosiły się do punktu pomocy osobom pokrzywdzonym, gdzie otrzymają odpowiednią pomoc.

Wspierając ofiarę przemocy domowej najważniejsze jest zaszczepić w niej wiarę, że osoba ta może poprawić swoją sytuację i uwolnić się od swojego oprawcy. Osoba taka musi uwierzyć, że może zmienić swoje życie na lepsze.

Znalezienie poczucia własnej wartości jest podstawą w zawalczeniu o swoje życie, znalezienie siły do budowania lepszej przyszłości.

Zobacz także podobne artykuły:

Czy można zgłosić przemoc w rodzinie jakiś czas po fakcie? Czy można zgłosić przemoc w rodzinie jakiś czas po fakcie? Czy można zgłosić przemoc w rodzinie jakiś czas po fakcie? Czy można zgłosić przemoc w rodzinie jakiś czas po fakcie? Czy można zgłosić przemoc w rodzinie jakiś czas po fakcie? Czy można zgłosić przemoc w rodzinie jakiś czas po fakcie? Czy można zgłosić przemoc w rodzinie jakiś czas po fakcie? Czy można zgłosić przemoc w rodzinie jakiś czas po fakcie? Czy można zgłosić przemoc w rodzinie jakiś czas po fakcie?

Sprawdź, co zrobić, jeśli jesteś świadkiem przemocy w rodzinie – Gov.pl

Jesteś świadkiem przemocy w rodzinie? Chcesz to zgłosić, ale nie wiesz jak? Sprawdź, co możesz zrobić.

Jeśli jesteś świadkiem przemocy w rodzinie, nie bądź obojętny – zareaguj.

 Powiadom służby, które przeciwdziałają przemocy w rodzinie lub porozmawiaj z osobą dotkniętą przemocą i przekonaj ją, żeby szukała pomocy.

 Jeśli w związku z przemocą w rodzinie zagrożone jest życie lub zdrowie dziecka, niezależnie od zawiadomienia służb, zgłoś ten przypadek do sądu rodzinnego

  • Rozwiń tekst

    Przemoc w rodzinie to każde celowe działanie lub brak działania, na przykład zaniedbywanie, które powodują krzywdę i cierpienie fizyczne albo psychiczne członka rodziny. Sprawca przemocy wykorzystuje przewagę nad ofiarą i narusza jej podstawowe prawa, takie jak godność, wolność i nietykalność cielesna.
    Formy przemocy:

    • przemoc fizyczna – jeśli ktoś kogoś bije, popycha, szarpie, kopie, dusi,
    • przemoc psychiczna – jeśli ktoś kogoś obraża, wyzywa, poniża, nie pozwala na kontakt z bliskimi, kontroluje czyjeś działania, stale krytykuje,
    • przemoc seksualna – jeśli ktoś kogoś molestuje, zmusza do współżycia lub jakichkolwiek innych zachowań seksualnych,
    • inne zachowania – na przykład jeśli ktoś pozbawia kogoś opieki, której potrzebuje, zmusza do picia alkoholu, brania narkotyków.

    Ofiarą przemocy w rodzinie może być każdy – dziecko, osoba z niepełnosprawnościami, małżonek, partner, osoba starsza.

  • Rozwiń tekst

    Jeśli czujesz, że czyjeś bezpieczeństwo jest zagrożone – nie zastanawiaj się – natychmiast wezwij policję.

    Pod jaki numer dzwonić

    • 112 – ogólny numer alarmowy. Pracownik numeru przekieruje twoje zgłoszenie do odpowiednich służb ratunkowych – policji, straży pożarnej lub pogotowia ratunkowego,
    • 997 – numer alarmowy policji. Zadzwonisz do najbliższej jednostki. 

    Numery alarmowe 112 i 997 są czynne całą dobę.

    Co zrobi policja

    Gdy policja przyjedzie, w zależności od sytuacji, może:

    • zatrzymać osobę, która stosuje przemoc – jeśli popełniła przestępstwo lub jest obawa, że je popełni,
    • zabezpieczyć ślady i dowody przestępstwa,
    • rozpocząć procedurę Niebieskie Karty.

    Niebieskie Karty to procedura, podczas której osoby z różnych instytucji publicznych współpracują ze sobą, aby pomóc osobie dotkniętej przemocą w rodzinie. W skład specjalnego zespołu wchodzą, między innymi policjant, psycholog, lekarz, pracownik społeczny. Zespół ten przygotowuje plan pomocy pokrzywdzonej osobie, wspiera ją i dba o jej bezpieczeństwo.  

    Możesz także złożyć zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Możesz to zrobić telefonicznie lub osobiście na najbliższym komisariacie policji.

    Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa to informacja o sytuacji, która może być przestępstwem. Gdy policja dostanie takie zgłoszenie, ma obowiązek zająć się sprawą.

  • Rozwiń tekst

    Konsultanci odpowiedzą na twoje pytania, powiedzą, jak możesz pomóc ofierze przemocy w rodzinie, jak reagować na przemoc oraz wskażą miejsca i formy pomocy w twojej najbliższej okolicy.

    Pod jaki numer dzwonisz

    800 120 002 

    Kiedy możesz dzwonić

    od poniedziałku do soboty od 8.00 do 22.00,
    w niedzielę i święta od 8.00 do 16.00.

    Ile zapłacisz

    Za każdą minutę połączenia z Niebieską Linią zapłacisz zgodnie z taryfą twojego operatora.

  • Rozwiń tekst

    Jeśli jesteś świadkiem przemocy w rodzinie albo podejrzewasz, że ktoś jej doświadcza – powiadom o tym Ośrodek Pomocy Społecznej w twojej gminie.

    Co musisz zrobić

    Idź lub zadzwoń do Ośrodka Pomocy Społecznej. Ośrodek Pomocy Społecznej może wysłać pracownika, aby odwiedził rodzinę i przeprowadził wywiad środowiskowy.

    Gdzie znajdziesz Ośrodek Pomocy Społecznej

    Ośrodek Pomocy Społecznej znajdziesz na stronie urzędu miasta w twojej gminie. Możesz również wpisać w wyszukiwarkę internetową słowa „Ośrodek Pomocy Społecznej + nazwa miasta”, na przykład: Ośrodek Pomocy Społecznej Stargard Szczeciński.

  • Rozwiń tekst

    Wtedy, gdy ofiarą przemocy w rodzinie jest dziecko.

    Co musisz przygotować

    Zawiadomienie – nie ma potrzeby użycia wzoru, napisz je samodzielnie. Zawiadomienie możesz też złożyć ustnie – idź do sądu rodzinnego i porozmawiaj z pracownikiem.

    W zawiadomieniu opisz sytuację dziecka, podaj jego dane – adres zamieszkania oraz imię i nazwisko – jeżeli je znasz.

    Co musisz zrobić

    Złóż zawiadomienie do sądu rodzinnego. Szczegóły znajdziesz w sekcji Co musisz przygotować.

    Gdzie składasz zawiadomienie

    Kontakt do najbliższego sądu rodzinnego znajdziesz na stronie internetowej. Wpisz: www. nazwa miasta bez polskich liter.sr.gov.pl (na przykład www.gliwice.sr.gov.pl).

    Masz trzy możliwości złożenia zawiadomienia:

    • osobiście,
    • pocztą,
    • elektronicznie na adres e-mail.
  • Rozwiń tekst

    • Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (tekst jednolity Dz.U z 2015 r., poz. 1390);
    • Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (tekst jednolity Dz.U z 2016 r., poz. 1137 ze zm.);
    • Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 Kodeks postępowania karnego (tekst jednolity Dz.U z 2016 r., poz. 1749 ze zm.);
    • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (tekst jednolity Dz.U z 2016 r., poz. 1822 ze zm.);  
    • Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tekst jednolity Dz.U z 2015 r., poz. 2082 ze zm.);
    • Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity tj. Dz.U z 2016 r., poz. 930 ze zm.).
See also:  Niepoinformowanie osoby zobowiązanej do alimentacji o zmianie wyroku

Ostatnia aktualizacja: 24.09.2021 15:01

Instytucja odpowiedzialna za usługę: Ministerstwo Sprawiedliwości

Znęcenie psychiczne – gdzie zgłosić? Przemoc w rodzinie

O przemocy w rodzinie zaczęto mówić ostatnimi czasy, jednak nadal informacje o skali problemu, oraz tym, jak sobie radzić w przypadku wystąpienia znęcania psychicznego są okrojone i nie docierają do wszystkich.

Najważniejsze co trzeba wiedzieć to to, że istnieją specjalne ośrodki, które specjalizują się w pomocy osobom, będącym ofiarą przemocy.

Jeśli masz taki problem, lub znasz kogoś, kto jest ofiarą przemocy wiedz, że raz zgłoszony problem może zaowocować jedynie lepszą przyszłością i wyrwaniem się w toksycznej, przemocowej sytuacji.

Kiedy mówimy o znęcaniu psychicznym w rodzinie?

Znęcanie psychiczne jest o tyle trudne do wychwycenia, że w sensie fizycznym na ciele ofiary nie ma zazwyczaj żadnych śladów.

Zazwyczaj, bo równie często zdarza się, że ofiara przemocy sama dokonuje samouszkodzeń w postaci cięcia się lub przypalania papierosami.

Natomiast przemocą psychiczną w istocie nazywamy wszystkie zachowania, które przy wykorzystaniu wyższej pozycji sprawcy skutkują obniżeniem samooceny drugiej osoby, próbami pozbawienia jej godności lub psychicznym i emocjonalnym uzależnieniem.

W przypadku przemocy psychicznej problem jest o tyle skomplikowany, że bardzo często ofiara nie jest w stanie odróżnić, co jest w relacji przemocowe, a co nie.

Nie pomaga także brak wsparcia środowiska, które często bagatelizuje problem na zasadzie „nie pierze się rodzinnych brudów na zewnątrz”.

Ran psychicznych nie widać na pierwszy rzut oka, ale zostawiają głębokie ciosy w psychice, i aby je wyleczyć potrzebne jest często wiele lat terapii.

Istnieją różne rodzaje przemocy psychicznej. Najczęściej sprawca posługuje się nękaniem, obrażaniem, zaniżaniem poczucia wartości u drugiej osoby, uzależnianiem emocjonalnym za pomocą przekonywania drugiej osoby, że jest nic niewarta i nie poradzi sobie sama, a także izolowaniem ofiary od przyjaciół.

Gdzie się zgłosić?

Pamiętaj, że zawsze w momencie, kiedy odnosisz wrażenie, że ktoś przekracza Twoje granice, lub czujesz się źle, kiedy myślisz o powrocie do domu, masz prawo do pomocy! Pierwsza i najważniejsza zasada, to powiedzieć komuś o tym, co dzieje się w Twoim domu, niech jednak będzie to osoba wspierająca, która nie zbagatelizuje problemu.

Bardzo często, świadomie lub nie, sprawcy przemocy wywierają presję na ofierze, aby nikomu nie mówiła o tym co czuje i nie weryfikowała swoich odczuć. Jest to bowiem bezpośrednio zagrażające dla sprawcy, który choć często sam kieruje się nieuświadomionymi mechanizmami, czuje, że robi źle lub, że należy mu się za swoje zachowania kara.

Mówienie o przemocy to pierwszy krok do wolności.

Jeśli nie masz wsparcia w najbliższych, powinieneś/ powinnaś udać się do Ośrodka Pomocy Społecznej lub Centrum Kryzysowego.

Obydwie placówki dysponują psychologami oraz będą Ci towarzyszyć we wszystkich etapach, które pomogą Ci uniezależnić się od sprawcy.

Często proponowana jest procedura założenia Niebieskiej Karty, którą może pomóc przygotować także policja.

Jak pomóc osobie, która jest ofiarą przemocy domowej?

Jeśli widzisz, że ktoś w swoim środowisku może doświadczać przemocy psychicznej, przede wszystkim nie zostawiaj tej osoby samej. W przypadkach psychicznego znęcania nad rodziną ważne jest, aby osoba, która jest ofiarą nie traciła wiary w siebie a jaj uczucia były uprawomocniane.

Warto jednak zaznaczyć, że nie pomożesz nikomu wbrew jego woli. Jedyne co możesz zrobić to wskazać danej osobie placówki, gdzie może się udać lub zadzwonić oraz zaoferować towarzystwo podczas zgłaszania sprawy. Jeśli masz taką możliwość, zaoferuj nocleg.

Natomiast jeśli w Twoim bliskim otoczeniu występuje przemoc fizyczna, należy sprawę zgłosić na policję.

Dowody w sprawie o znęcanie, Jarosław Polanowski

“Indigne vivit, per quem non vivit alter” – “Niegodnie żyje, kto nie daje żyć innemu”

Niejednokrotnie udzielając porad prawnych ofiarom przemocy, a także osobom, które udzielały im pomocy, napotykałem na bariery braku podstawowych wiadomości prawnych, zarówno u jednych, jak i drugich.

Celowo użyłem słowa “bariera” w liczbie mnogiej, jest ich bowiem wiele. Kwestie te poruszyłem w artykule “Raport prawnika” opublikowanym w miesięczniku “Świat Problemów” (Nr 1|84|2000).

Obecnie przyszła kolej na przekroczenie pierwszej bariery – bariery niewiedzy co do kwestii dla postępowań prawnych podstawowej kwestii pojęcia dowodów.

Dowody w sprawie o znęcanie

Wybór drogi postępowania prawnego należy do osoby zainteresowanej konkretnym rozwiązaniem swoich problemów życiowych, a więc do ofiary przemocy.

Kwestia utrwalania dowodów działania sprawcy przemocy jest niezależna od kwestii późniejszego ich wykorzystania, ten sam dowód bowiem można wykorzystać w różnych postępowaniach zarówno cywilnych, karnych, jak i administracyjnych.

Gromadzenie dowodów ma więc w procesie pracy z ofiarą przemocy znaczenie równie ważne, jak pomoc terapeutyczna, materialna czy też zapewnienie bezpieczeństwa osobistego.

 Skuteczne pomaganie za pomocą prawa jest bowiem możliwe tylko wtedy, gdy posiadamy narzędzie w postaci znajomości prawa, oraz dowody na zaistnienie konkretnych okoliczności mających znaczenie prawne. Czas więc na zapoznanie się z rodzajami dowodów.

1) Dowód z zeznań świadków, czyli tzw. “osobowe środki dowodowe”.

Każda osoba posiadająca wiedzę dotyczącą kwestii, które mają być udowodnione, jeżeli zostanie powołana (zgłoszona) przez ofiarę przemocy organowi prowadzącemu postępowanie prawne, celem przesłuchania jej w charakterze świadka, ma obowiązek stawić się na wezwanie tego organu i złożyć zeznania, (vide art. 248 par. 1 Kodeksu postępowania cywilnego, dalej będę używał skrótu Kpc), art. 177 par. 1 Kodeksu postępowania karnego, dalej będę używał skrótu Kpk. Pytanie potencjalnego świadka, czy zechce być świadkiem, powinno więc uwzględniać jego postawę wobec ofiary. Pytać o to można (a czasem wręcz należy) tylko taką osobę, co do której jesteśmy pewni, że jest dla ofiary życzliwa . Oczywiście, zawsze istnieje ryzyko, że świadek , będzie należał do gatunku oculuas habent, et non videbunt – “mają oczy ale nie zobaczą” – ale to jest już jest ryzyko wpisane w sam fakt postępowania prawnego.

See also:  Przelewanie alimentów z opóźnieniem

Podstawowym świadkiem we własnej sprawie będzie ofiara przemocy. Świadkami mogą być także jej krewni i powinowaci (rodzice, bracia, teściowie itd.) oraz dzieci, niezależnie od ich wieku. Pamiętać jednakże należy, że:

Osobom tym, z punktu widzenia prawa ” najbliższym” dla strony oskarżonego (w zależności od rodzaju postępowania), czyli najbliższym (przynajmniej nominalnie) dla sprawcy przemocy służy prawo do odmowy składania zeznań (“osobą najbliższą” jest także konkubent).

O takiej możliwości ofiara przemocy jest pouczana przez prowadzącego postępowanie prawne.

Niestety, ofiary przemocy często “wycofują się ze sprawy”, korzystając z tego uprawnienia, najczęściej w dwóch przypadkach: albo wskutek zagrożenia przez sprawcę, który powziął wiadomość o zaistnieniu wymierzonego przeciwko niemu postępowania prawnego, albo a skutek próśb sprawcy obiecującego poprawę i popierającego te prośby radykalną zmianą postępowania wobec ofiary. Odmowa złożenia zeznań przez stronę korzystającą ze swoich uprawnień powoduje jednak dwojaki skutek: w bliższej perspektywie “unieważnienie” wszystkich dotychczas przez siebie złożonych w danej sprawie zeznań, a w konsekwencji najczęściej, wobec nieistnienia podstawowego dowodu z zeznań ofiary (strony) negatywną decyzję organu prowadzącego postępowanie (np. umorzenie postępowania, odmowę wszczęcia postępowania, oddalenie powództwa itd.). W dalszej perspektywie powoduje powstanie trudności w powtórnym przeprowadzeniu postępowania prawnego, wynikających z niewiary organu prowadzącego postępowanie co do konsekwentności działań podejmowanych przez ofiarę przemocy.

Jak wcześniej wspomniałem, dzieci mogą być świadkami w każdym niemalże postępowaniu prawnym. Niemalże, gdyż jest jeden wyjątek. Zgodnie z treścią art.

430 Kpc małoletni, którzy nie ukończyli lat 13, zstępni stron (czyli dzieci), którzy nie ukończyli lat 17, nie mogą być przesłuchani w charakterze świadków w sprawie o rozwód i separację. Nie oznacza to jednak, że w praktyce sąd nie ma możliwości poznać treści tego, co ma dziecko stron w interesujących sąd sprawach do powiedzenia.

Sąd dowiaduje się tego w sposób pośredni- z treści opinii powołanego w sprawie rodzinnego ośrodka diagnostyczno-konsultacyjnego. Poza tymi zastrzeżeniami dziecko może być świadkiem w postępowaniach prawnych, w szczególności w sprawach karnych, a jego zeznania mają walor szczególnej wiarygodności.

 Ex ore parvulorum veritas “prawda płynie z ust dzieci” zwłaszcza gdy ich zeznania są poparte stosowną opinia psychologiczną w przedmiocie możliwości zapamiętywania i odtwarzania, zdolności do kłamstwa lub konfabulacji.

Ofiara przemocy – rodzic dziecka – często rezygnuje z zeznań dziecka, obawiając się wpływu tej czynności na psychikę dziecka. Nie sposób tej postawie odmówić słuszności. Każde kolejne przesłuchanie dziecka może być dla niego kolejną traumą.

Jestem zdania, że jeżeli przesłuchanie dziecka może w istotny sposób przyczynić się do wygrania sprawy, (a więc w perspektywie, do usunięcia traumatycznej sytuacji), należy dziecko zgłosić do przesłuchania w charakterze świadka, z tym że trzeba zadbać, aby było ono przesłuchane tylko jeden raz, od razu przez sąd.

W postępowaniu cywilnym realizacja tego postulatu nie przedstawia sobą problemu wystarczy oświadczyć sądowi, choćby w treści wniosku dowodowego o przesłuchanie dziecka, że czynność ta odbędzie się tylko raz i na jej powtarzanie nie będzie zgody. Inaczej ta kwestia przedstawia się w toku postępowania karnego.

Przedstawiciel ustawowy dziecka (rodzic dziecka) winien, zgłaszając wniosek dowodowy przesłuchania dziecka, zażądać od organu prowadzącego postępowanie, aby ów zwrócił się do sądu właściwego dla rozpoznania sprawy z żądaniem (na podstawie art. 316 par. 3 Kpk) przesłuchania dziecka bezpośrednio przez ten sąd.

Po dokonaniu przesłuchania w tym trybie, dziecko nie powinno być już potem ponownie przesłuchiwane. (Tu polecam poradnik dla osób pomagającym dzieciom, wydany przez Fundację “Dzieci Niczyje” pt. “Dziecko pod parasolem prawa”, gdzie redagowałem część prawną).

Poszukując świadków dla poparcia zeznań ofiary przemocy należy pamiętać, że znakomitym świadkiem może być osoba, która nie była naocznym świadkiem zdarzeń, natomiast słyszała o nich i zna ich przebieg od ofiary.

Osobą taką będzie znajoma, koleżanka z pracy, miejsca zamieszkania czy dzieciństwa, której ofiara przemocy zwierzała się czego doznaje, nierzadko pokazywała obrażenia ciała.

O istnienie tego rodzaju świadka zawsze należy ofiarę przemocy indagować.

Znakomitymi świadkami w sprawie przemocy mogą być interweniujący w domu na żądanie ofiary policjanci. Obecnie, wobec istnienia procedury interwencyjnej policji w sprawach przemocy w rodzinie, polegającej m.in. na wypełnianiu tzw.

“niebieskich kart”, nie istnieje potrzeba odnotowywania przez ofiarę przemocy, kto personalnie, skąd i kiedy przybył celem dokonania interwencji. Także zeznania policjantów przed sądem są coraz częściej zastępowane przez zaliczenie przez sąd w poczet materiału dowodowego samych tylko “niebieskich kart”.

Dzieje się tak jednakże pod jednym, ale za to zasadniczym, warunkiem: że policja owe “niebieskie karty” sporządzi.

(Jeżeli czytelnicy będą mieli sygnały, że policja interweniująca w sprawie przemocy domowej odmówiła wypełnienia “niebieskiej karty”, proszę o pisemne powiadomienie o tym “Niebieskiej Linii” z podaniem personaliów osoby pokrzywdzonej, daty interwencji i nazwisk lub numerów służbowych policjantów – takie są wymogi skutecznego załatwienia skargi na policjantów przez Komendę Główną Policji).

2) Dowód z wyjaśnień podejrzanego (dotyczy tylko postępowań karnych)

Wyjaśnienia podejrzanego, zwanego potem, w postępowaniu przed sądem po wniesieniu i odczytaniu przez prokuratora, aktu oskarżenia oskarżonym, są także dowodem w sprawie. Dowodem ważnym, mimo że podejrzany (oskarżony) może się bronić w taki sposób, jaki wybierze np. nie mówiąc prawdy (nie jest bowiem uprzedzony o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań).

Treść jego wyjaśnień będzie pod względem ich prawdziwości, weryfikowana “mocą dowodową” pozostałych dowodów zebranych w sprawie. Jeżeli owe “pozostałe dowody” okażą się słabe, wiarygodnymi pozostaną wyjaśnienia oskarżonego z wiadomym dla sprawy rezultatem. Omnis homo mendax – każdy człowiek jest kłamcą, “z urzędu” jest nim podejrzany (oskarżony), ale trzeba mu tego dowieść.

3) Rzeczowe środki dowodowe

W naszym przypadku do takich środków możliwych do wykorzystania należeć będą:a) “Niebieskie karty” policji, tj.

kwestionariusze (nie notatki te mają inną moc dowodową albo wręcz, gdy tylko powtarzają zeznania świadków lub podejrzanego nie mają mocy dowodowej) “Niebieska karta” policji jako wyspecjalizowany kwestionariusz, powoli “przyjmuje się” w praktyce orzeczniczej sądów jako samodzielny dowód, przechodząc ten sam proces, jaki dużo wcześniej przeszły kwestionariusze używane przez policję drogową także początkowo mylone z pojęciem “notatki służbowej'' i z tego względu często odrzucane. Niebieska karta pomocy społecznej zdaje się mieć większe znaczenie w postępowaniach cywilnych, np. o rozwód, separację czy ograniczenie i pozbawienie władzy rodzicielskiej.b) Dokumentacja lekarska Ofiary przemocy wciąż bądź z własnej inicjatywy, bądź pouczone tak przez innych (w tym jakże niestety często, przez policjantów) uzyskują tzw. “obdukcje lekarskie”. Postępowanie takie nazwać muszę nie tyle błędnym, co niepragmatycznym. Obdukcja lekarska jest płatna i zazwyczaj potwierdza, między innymi, fakty odniesienia przez ofiarę, lekkich obrażeń ciała, skutkujących jego dysfunkcją na okres poniżej dni siedmiu, a występek taki jest ścigany z oskarżenia prywatnego. Daje to okazję organom ścigania, a potem rozpoznającemu sprawę prywatnoskargową sądowi do niedostrzeżenia przestępstwa fizycznego znęcania się i sprowadzenia sytuacji ofiary do bycia jednorazowym obiektem przestępstwa lekkiego pobicia lub naruszenia nietykalności cielesnej.W sytuacji, gdy ofiara zostanie pobita, winna udać się do lekarza nie po obdukcję, ale po to, aby się leczyć ze skutków pobicia. W stosownym czasie (po zainicjowaniu postępowania prawnego) wskazać należy tylko prokuratorowi lub sądowi, gdzie znajduje się dokumentacja lekarska, i zawnioskować o jej uzyskanie przez podmiot, prowadzący postępowanie. Dla sądu zupełnie czym innym jest lakoniczna treść obdukcji, a czym innym obszerna historia choroby- dokumentacja leczenia się ofiary po pobiciu.

  • c) Nagrania magnetofonowe. 
  • d) Zdjęcia 

Nagrania magnetofonowe przebiegu awantur wszczynanych przez sprawcę mogą stanowić znakomity materiał dowodowy, w szczególności użyty w toku postępowań o psychiczne znęcanie się lub rozwodowych i separacyjnych połączonych z orzekaniem o winie strony w rozkładzie pożycia małżeńskiego. Jeżeli chodzi o postępowania cywilne, sprawa jest prosta. Zgodnie z treścią art. 308 Kpc sąd może dopuścić dowód między innymi “z taśm dźwiękowych”. W postępowaniu karnym nie ma niestety tak jednoznacznego stwierdzenia. Zgodnie z treścią art. 115 par. 14 Kodeksu karnego dokumentem jest “każdy przedmiot lub zapis na komputerowym nośniku informacji, z którym związane jest określone prawo albo (co ważniejsze! – przyp. mój – JP) ze względu na zawartą w nim treść stanowi dowód prawa stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne”.Z powyższego wynika, że taśma magnetofonowa jako nośnik informacji (mniej skomplikowany niż komputerowy), może być dowodem w sprawie. Problem sprowadza się do kwestii: czy dowód ten nie jest objęty zakazem zastępowania zeznań świadka lub wyjaśnień podejrzanego treścią zapisków i notatek (zwłaszcza gdy organom prowadzącym postępowanie przekażemy nie oryginał taśmy-tylko jej spisaną treść). Podobnie jak w przypadku “Niebieskich Kart” i w tym przypadku nie mamy jednak do czynienia z prostym odtworzeniem zeznań pokrzywdzonej ofiary i sprawcy, z odtworzeniem tylko dynamicznej sytuacji. Nie jest to więc zapis zeznań. Do przepisania treści taśmy namawiam dlatego, że w ten sposób ułatwimy organom ścigania, prowadzącym postępowanie przygotowawcze, podjęcie decyzji o przyjęciu takiego pisma pokrzywdzonej osoby (w jego treści musi się znaleźć także oświadczenie o gotowości natychmiastowego dostarczenia oryginału nagrania prokuraturze lub sądowi ) zamiast taśmy magnetofonowej, której treść organ procesowy może odtworzyć tylko w sposób profesjonalny, tj. powołując biegłego z zakresu fonoskopii, a to długa i kosztowna droga. W sprawach cywilnych także polecałbym ten właśnie sposób postępowania.Dowód ten jest bardzo przydatny dla udokumentowania różnych okoliczności: począwszy od wyglądu zdemolowanego przez sprawcę mieszkania, obrażeń ciała osoby pobitej (doradzam odczekanie kilku dni, by było co fotografować!), wyglądu samego sprawcy, dla zrealizowania zasady zawartej w maksymie nemo potest diu personam ferre – nikt nie może długo nosić maski” (np. śpiącego snem wzmocnionym spożytymi uprzednio trunkami w miejscu dla takiego snu zwyczajnym) czy też wyposażenia mieszkania (w przypadku wynoszenia go przez sprawcę w celu dosłownego “upłynnienia”) itd. co polecam już pomysłowości i tzw. potrzebie chwili.

See also:  Alimenty dla dziecka po 18 roku życia

Powyższe wyliczenia i opis środków dowodowych (to piszę na użytek krytyków) bardzo uproszczone, pozostałe zagadnienia dowodowe pozostawiam organom prowadzącym postępowania prawne (np.

dowód z okazania osób czy z opinii biegłych), przeprowadzane one są bowiem już po procesowym wszczęciu postępowania prawnego.

Podstawową zasadą jest jednak pamiętanie o tym, że ostatecznej oceny dowodów dokonają sądy obydwu instancji (pierwszej i odwoławczej), aby więc mogły tego dokonać, należy im owe dowody przedstawić, zamiast wieść spory, co może, a co nie może być dowodem w sprawie.

J.P.

przemoc

Świadek przemocy w rodzinie to bardzo ważna osoba.

Ważna, bo często jedyną, która może pomóc przerwać przemoc!

Jeśli jesteś świadkiem przemocy między współmałżonkami albo widzisz, że ktoś krzywdzi dzieci…Może zdarza się, że słyszysz zza ściany krzyki, wołanie o pomoc, czyjś płacz? Może widzisz, że ktoś z Twoich sąsiadów, znajomych, doznaje przemocy? Nie prosi Cię o pomoc. Stara się ukryć ślady pobicia. Można wtedy uznać, że nie chce pomocy, albo że akceptuje taką sytuację.

To nieprawda!!!

Przemoc w rodzinie tworzy zamknięty krąg!

Pamiętaj, że ofiara przemocy w rodzinie:

  1. Boi się:
    • o swoje życie i zdrowie;
    • tego, że nawet jeśli zawiadomi o przestępstwie policję, prokuraturę to i tak nikt nie będzie chciał zeznawać, że widział, słyszał jak ona doznaje przemocy;
  2. Nie wierzy:
    • że ktoś chce i może jej pomóc,
    • że ma prawo prosić o pomoc,
    • że coś się zmieni;
  3. Wstydzi się:
    • bo bierze na siebie całą odpowiedzialność za to co się dzieje w jej domu

TY

możesz przerwać zamknięty krąg milczenia! możesz pomóc!

Nie musisz robić tego, co policja, prokurator, psycholog, lekarz.

Ważne jest przede wszystkim to, żebyś :

  1. wysłuchał osoby, która doznaje przemocy,
  2. uwierzył w to, co mówi
  3. zapewnił ją o tym, że ma prawo szukać pomocy
  4. zawiadomił osoby, które zajmują się udzielaniem pomocy w sytuacjach kryzysowych, czyli:

22 668-70-00

Tu uzyskasz informacje o tym jak znaleźć miejsce, które pomaga ofiarom przemocy w rodzinie na danym terenie i w jaki sposób zawiadomić o tej sytuacji.

      • Ośrodek Pomocy Społecznej – znajduje się w każdej gminie
      • Policja – wystarczy wykręcić 997, 112
      • Prokuratura

Mimo, iż przemoc w rodzinie jest zjawiskiem powszechnym to trudno jest uchwycić jej rozmiary. Dzieje się tak dlatego, że przemoc domowa jest ukryta. Sprzyja jej BIERNOŚĆ ŚWIADKÓW PRZEMOCY. Dzięki Tobie instytucje pomagające osobom doświadczającym przemocy domowej mogą dotrzeć do ludzi, którzy tej pomocy potrzebują.

Jeśli jesteś świadkiem przemocy domowej wobec osoby Tobie nieznanej

Niewiele osób ma na tyle odwagi i siły, by decydować się na osobistą konfrontację z rodziną, u której podejrzewają przemoc. Dlatego nie jest niczym dziwnym obawa przed reakcją, jednak pamiętajmy, że brak reakcji może doprowadzić do tragedii.

Jeśli bezpośrednio uczestniczysz w akcie przemocy, koniecznie zadzwoń na policję i poproś o interwencję. W następnej kolejności można również skontaktować się z naszym Pogotowiem (22 668 70 00) lub inną organizacją wspierającą osoby doświadczające przemocy domowej np. lokalnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej.

Lista pomocowych instytucji jest dostępna pod adresem www.porozumienie.niebieskalinia.pl .

Czasami pomaganie może wzbudzać wiele emocji, warto aby takie emocje móc odreagować np. w kontakcie telefonicznym lub, kiedy zajdzie taka potrzeba, w kontakcie bezpośrednim z pomagaczem – można kierować się w tej sprawie również do placówek wspierających osoby podlegające przemocy.

Jeśli jesteś świadkiem przemocy domowej wobec osoby z Twojej rodziny

W przypadku zidentyfikowania przemocy domowej w swojej dalszej rodzinie po pierwsze należy rozmawiać na ten temat. Zanim podejmie się działania, warto potwierdzić swoje podejrzenia. Niektóre osoby wstydzą się, że są ofiarami przemocy i mogą za zaistniałą sytuację winić siebie. Nim przystąpisz do rozmowy, można się do niej przygotować, np. poczytać o metodach rozmowy z ofiarami przemocy.

Osoby, którzy stosują przemoc wobec innych potrafią do tego stopnia manipulować swoimi ofiarami, by wmówić im, że są niekochane, bezużyteczne, nigdy nie uwolnią się od prześladowcy, a nawet przekonać je, że same prowokują akty agresji.

Warto być przygotowanym do odpowiedniej reakcji na takie wypowiedzi i do przekonania osoby doświadczającej przemocy, że nikt nie zasługuje na to, żeby się nad nim znęcać. Jeśli osoba podlegająca przemocy nie zechce się otworzyć, a wydaje ci się, że jest ofiarą przemocy, zawiadom o tym odpowiednią instytucję.

Osoba doświadczająca przemocy, oprócz wsparcia rodziny i najbliższych, potrzebuje także profesjonalnej opieki psychologa lub doświadczonego terapeuty. Tylko profesjonalni doradcy są odpowiednio przeszkoleni, by skutecznie pomóc ofiarom przemocy.

Czasami pomaganie może wzbudzać wiele emocji, warto aby takie emocje móc odreagować np. w kontakcie telefonicznym lub, kiedy zajdzie taka potrzeba, w kontakcie bezpośrednim z pomagaczem – można kierować się w tej sprawie również do placówek wspierających osoby podlegające przemocy.

Jeśli jesteś świadkiem przemocy domowej wobec dziecka

Dom rodzinny spostrzegany jest przeważnie jako środowisko miłości i opieki, bezpieczne i ciepłe miejsce domowego ogniska.

Jednak dla wielu ludzi jest jednak miejscem terroru i cierpienia, zagrożenia, poniżania, rozpaczy i lęku. Coraz częściej słyszy się o przemocy dorosłych wobec dzieci. Dzieci często nie czują się bezpiecznie w domu rodzinnym.

Należy uzmysłowić sobie powagę problemu, jakim jest stosowanie przemocy domowej wobec dziecka.

Do przemocy dochodzi zarówno w rodzinach patologicznych jak i w rodzinach tzw. zwykłych – które, na pierwszy rzut oka, nie mają nic wspólnego z patologią. Przemoc domowa zdarza się we wszystkich grupach społecznych niezależnie od poziomu wykształcenia i sytuacji ekonomicznej rodziny.

Rodzice żądając bezgranicznego posłuszeństwa, będąc nadopiekuńczymi często hamują rozwój samodzielności przez co naruszają prawa dzieci. Nadmierna surowość wypacza socjalizację.

Dzieci, które doświadczyły przemocy na ogół nie wiedzą gdzie szukać pomocy. Bardzo często boją się pomocy ze strony organizacji lub instytucji. Świadek sytuacji przemocy domowej wobec dziecka możne zgłosić ten fakt np.

do pracownika szkoły, przedszkola, żłobka gdzie uczęszcza dziecko, na policję, do Ośrodka Pomocy Społecznej lub do Sądu Rodzinnego. Zgłoszenie do OPS lub/i Sądu Rodzinnego można wysłać w formie pisemnej jako Wniosek o wgląd w sytuację dziecka.

Takiego zgłoszenia można dokonać również anonimowo.

Krzywdzone dziecko może szukać wsparcia poprzez bezpłatną infolinię Telefonu Zaufania dla dzieci i młodzieży – 116 111.

Jeśli jesteś świadkiem przemocy domowej wobec osoby starszej i/lub niepełnosprawnej

Istnieje grupa osób starszych, która doznaje najrozmaitszych krzywd od osób najbliższych (współmałżonka, dzieci, wnuków, różnego rodzaju opiekunów ). Szacuje się, że najróżniejsze formy przemocy dotykają średnio co dziesiątą osobę.

Starsze osoby bywają krzywdzone fizycznie, doznają przemocy psychicznej i emocjonalnej, przemocy ekonomicznej. Do przemocy zalicza się również zaniedbanie – czyli brak opieki, niedostarczanie dostatecznej ilości jedzenia – oraz zaniechanie niezbędnych zabiegów opiekuńczych.

Często zdarza się i tak, że wszystkie rodzaje przemocy występują łącznie co dla osób starszych jest szczególnie wyniszczające.

Jeśli znasz osobę starszą, która podlega przemocy domowej możne zgłosić ten fakt na policję lub do Ośrodka Pomocy Społecznej. W tych instytucjach osoba starsza znajdzie wsparcie i pomoc.

źródło:http://www.niebieskalinia.pl/pomoc/dla-swiadkow 

Leave a Reply

Your email address will not be published.