Jak zostać współwłaścicielem domu w związku partnerskim?

Dopisanie współwłaściciela, który będzie miał prawo do nieruchomości wymaga dopełnienia wielu formalności, kluczowe jest wykazanie się tytułem prawnym.

Dołączenie osoby bliskiej lub całkowicie postronnej do listy właścicieli danej nieruchomości jest jak najbardziej możliwe.

Co więcej, taki zabieg jest bardzo powszechnie stosowany – jako wynik wielu okoliczności oraz sytuacji mających wpływ na nasze życie.

Najczęściej współwłaścicielem mieszkania ustanawia się członka najbliższej rodziny: małżonka lub dzieci. W tym celu konieczne jest uzyskanie notarialnego potwierdzenia, tudzież orzeczenia sądu.

Procedura nie jest skomplikowania, niezbędne jest jednak spełnienie kilku warunków. Nie wystarczy bowiem samo wskazanie potencjalnego współwłaściciela. Należy też ponieść stosowne koszty, ponieważ dokonanie zmian w księdze wieczystej oczywiście nie jest darmowe.

Z tego artykułu dowiesz się m.in.:

  • jak dopisać współwłaściciela do mieszkania
  • jaki dokument jest potrzebny, aby dana osoba miała prawo do wpisania do księgi wieczystej jako współwłaściciel
  • jak znieść współwłasność domu 

Równe prawa współwłaścicieli

Dokonać zmian w statusie własnościowym nieruchomości może osoba, która posiada ku temu stosowne prawa. Najczęściej jest nim właściciel legitymujący się stosownym potwierdzeniem – aktem notarialnym. Co więcej, osoba, która ma zostać dopisana, ustanowiona współwłaścicielem, także musi się legitymować odpowiednim statusem prawnym.

W praktyce musimy daną osobę dopisać jako współwłaściciela i wcześniej przekazać jej część praw do dysponowania nieruchomością, a więc zawrzeć umowę sprzedaży lub dokonać darowizny.

Potwierdzeniem dokonania jednej z tych dwóch czynności będzie właśnie akt notarialny.

Dopiero legitymując się takim potwierdzeniem, dana osoba ma prawo do wpisania do księgi wieczystej jako współwłaściciel.

Jak zostać współwłaścicielem domu w związku partnerskim?

Wszystko u notariusza 

Procedura jest tak skonstruowana, że większość obowiązków formalnych przejmuje notariusz.

To w jego gestii leży prawidłowe przeprowadzenie umowy sprzedaży, przekazania darowizny, a następnie zgłoszenie nowego współwłaściciela do działu ksiąg wieczystych stosownego sądu rejonowego.

Koszt przedsięwzięcia może być różny, zależnie od aktualnego taryfikatora w danym biurze notarialnym. Za sam wpis do księgi wieczystej należy uiścić opłatę sądową, która jest stała w całym kraju i wynosi 200 zł.

Jak znieść współwłasność domu, mieszkania, działki? Dokonać zniesienia współwłasności można na trzy sposoby: przez podział fizyczny nieruchomości, na wyłączność jednego z dotychczasowych współwłaścicieli, przez zarządzenie egezekucyjnej sprzedaży. O szczegółach zniesienia współwłasności przeczytasz w artykule opracowanym przez naszego eksperta. 

Warto pamiętać, że jeśli wskutek darowizny dokonujemy aktu przeniesienia części własności na osobę nie należącą do pierwszej linii pokrewieństwa, należy uiścić stosowny podatek – którego wysokość zależy od rynkowej wartości nieruchomości.

Przy tym warto nadmienić, że należy unikać zaniżania wartości domu lub mieszkania ponieważ urząd skarbowy może losowo sprawdzić naszą transakcję. Z kolei przy umowie sprzedaży należy odprowadzić podatek od czynności cywilnoprawnych.

Jego wysokość jest uzależniona od wartości dochodu sprzedaży.

Jak zostać współwłaścicielem domu w związku partnerskim?

Dopisanie kolejnej osoby do współwłasności mieszkania jest często stosowane w przypadku kredytu hipotecznego oraz planów jego wspólnej spłaty.

Pamiętajmy jednak, że w tej sytuacji wszelkie zmiany dotyczące statusu prawnego nieruchomości stanowiącej zabezpieczenie muszą być zaakceptowane przez kredytodawcę.

Bank z pewnością zweryfikuje sytuację prawną oraz finansową nowego współwłaściciela.

Służebność mieszkania – czym jest i jakie daje prawa?

Służebność mieszkania to rozwiązanie prawne, dzięki któremu możesz zagwarantować sobie lub najbliższym dożywotnie prawo do korzystania z lokalu mieszkalnego. Zobacz, jak w praktyce wygląda to rozwiązanie i jak wpływa na wartość nieruchomości.

Służebność mieszkania jako rodzaj służebności osobistej

Służebność mieszkania to jeden z rodzajów służebności osobistej, czyli przysługującej konkretnej, opisanej z imienia i nazwiska osobie. Na podstawie umowy zawartej z właścicielem nieruchomości otrzymuje ona prawa do korzystania z domu lub mieszkania w zakresie uzgodnionym przez obie strony.

Dzięki temu np. rodzice przepisujący własność mieszkania lub domu na swoje dzieci, mogą zastrzec sobie prawo do korzystania z konkretnych pokojów lub pięter. W takim przypadku stają się tzw. służebnikami. Jakie prawa mają służebnicy? Jak ustanowić służebność mieszkania? Co ze służebnikami w przypadku sprzedaży nieruchomości?

Jak zostać współwłaścicielem domu w związku partnerskim?

CC0 Public Domain / pixy.org

Jakie prawa posiada osoba mająca służebność osobistą mieszkania?

Zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego służebnik ma prawo zamieszkiwać określone w umowie pomieszczenia (np. konkretny pokój w mieszkaniu lub parter domu). Może również korzystać ze sprzętów i pomieszczeń wspólnych dla mieszkańców całego budynku – np. piwnicy, strychu czy pralni, o ile nie są przypisane do jedynie konkretnych mieszkań.

Chcesz szybko sprzedać mieszkanie?Dodaj ogłoszenie na Morizon.pl

Dodaj ogłoszenie

Osoba, która ma służebność mieszkania może przyjąć do niego również małżonka i małoletnie dzieci (które zachowują prawo do przebywania w mieszkaniu również po osiągnięciu pełnoletności). Prawo dopuszcza również przyjęcie innych, niespokrewnionych osób, ale tylko wtedy, gdy służebnik zapewnia im utrzymanie lub gdy są niezbędne do prowadzenia gospodarstwa domowego.

Koniecznie należy również pamiętać o tym, że służebnik powinien dokładać się do opłat za wszystkie media, z których korzysta.

Jak ustanowić służebność mieszkania?

Ustanowienie służebności osobistej mieszkania przebiega na mocy umowy zawartej między właścicielem nieruchomości a osobą, wobec której zrzeka się on części praw do swojej własności – czyli przyszłego służebnika. Stosowne oświadczenie właściciela powinno mieć formę aktu notarialnego.

W umowie określa się nie tylko pomieszczenia, których będzie dotyczyła służebność mieszkania, ale również zakres korzystania z nich przez służebnika (czyli zaspokajania tzw. potrzeby mieszkaniowej). Dzięki temu możemy zastrzec np. czy chcemy, by służebnik miał prawo do przeprowadzania remontu w swojej części mieszkania.

Służebność może być również ustanowiona przez sąd lub na podstawie decyzji administracyjnej. Niezależnie od tego, w jaki sposób powstało uprawnienie, informacja o służebności za każdym razem zapisywana jest w dziale III księgi wieczystej.

Jak zostać współwłaścicielem domu w związku partnerskim?

Obraz Free-Photos z Pixabay

Kiedy wygasa służebność nieruchomości? – dożywotnia służebność mieszkania, a zachowek

Służebność nieruchomości wygasa najpóźniej w momencie śmierci służebnika. Warto pamiętać o tym, że jest to prawo niezbywalne, a tym samym nie może być odziedziczone lub przeniesione na inną osobę. Nigdy nie wchodzi również w skład spadku.

Zamiana służebności mieszkania na rentę

Ze względu na jej alimentacyjny charakter (ewentualne zniesienie uprawnienia powoduje pogorszenie sytuacji życiowej), służebności osobistej mieszkania nie można zupełnie znieść, ale jedynie zamienić na rentę, którą właściciel nieruchomości będzie wypłacał byłemu służebnikowi. Będzie to możliwe tylko w przypadku wystąpienia rażących uchybień służebnika przy korzystaniu z jego praw – np. notorycznego zakłócania spokoju mieszkańców czy niszczenia mienia.

Wysokość wypłacanej renty określa sąd na podstawie tzw. wartości służebności. Nie ma jednak jednej, konkretnej metody na jej obliczanie. Sąd może więc porównać wartość nieruchomości przed i po zniesieniu uprawnienia lub skorzystać z zapisów ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W tym drugim przypadku roczna wartość służebności wyniesie 4% wartości mieszkania mnożone przez uwzględniony w ustawie okres 10 lat. I tak dla mieszkania o wartości 150 000 zł będzie to: 150 000 x 4% = 6 000; 6 000 x 10 = 60 000. Można więc wyliczyć, że miesięczna stawka renty wypłacanej osobie pozbawionej służebności mieszkania przez 10 lat będzie wynosić 500 zł.

Dożywotnia służebność mieszkania a sprzedaż nieruchomości

Każde mieszkanie obciążone służebnością może być kupione lub sprzedane. Nie jest do tego wymagana zgoda służebnika. Co jednak z niezbywalnym charakterem służebności mieszkania?

Jest oczywiście zachowana. Oznacza to, że nabywca mieszkania będzie musiał zastosować się do uprawnień osoby mającej służebność. Lokal będący przedmiotem takiej transakcji będzie miał zatem mniejszą wartość rynkową, pomniejszoną o wyliczoną przez rzeczoznawcę wartość służebności.

Fot. tytułowa: Pixabay License.

Chcesz szybko sprzedać mieszkanie?Dodaj ogłoszenie na Morizon.pl

Dodaj ogłoszenie

Zakup mieszkania bez ślubu

Zakup mieszkania bez ślubu – czy to możliwe? Oczywiście. Obecnie dość często zdarza się, że nieruchomość nabywa dwoje ludzi niebędących małżeństwem. Według banków są oni w tzw.

związku nieformalnym i tworzą jedno gospodarstwo domowe, czyli po prostu mieszkają razem.

Generalnie, w tym pod względem zdolności kredytowej, ta sytuacja nie różni się niczym od tej, w której kredyt bierze małżeństwo ze wspólnością majątkową. Generalnie, bo istnieje jedna rozbieżność. Jaka?

O kredycie przy wspólności i rozdzielności majątkowej pisałem tutaj: https://jacekkur.pl/kredyt-dla-dwojga-o-zarobkach-rozdzielnosci-i-wspolnosci-majatkowej/

Zakup mieszkania bez ślubu a procent udziału w nieruchomości

Jak zostać współwłaścicielem domu w związku partnerskim?

Pamiętajcie, że jeśli po zakupie mieszkania osoby pozostające w związku nieformalnym rozstaną się, mogą sprzedać swoją część komuś innemu. Czyli, dosłownie mówiąc, każda z nich dysponuje swoimi udziałami procentowymi w nieruchomości. Często po prostu jedna kupuje od drugiej jej udziały i staje się jedynym właścicielem mieszkania.

Wkład własny

Ale wróćmy do samego zakupu i wzięcia kredytu. Jeśli określimy, że każdy kupuje po 50% własności, to wkład własny również powinien być proporcjonalnie dostosowany do nabywanych udziałów. Czyli, jeśli wkład własny wynosi łącznie np. 50 000 zł to należy go zapłacić po połowie – jedna osoba daje 25 000 zł i druga także wpłaca 25 000 zł.

See also:  Jak pozbyć się kredytu z poprzedniego małżeństwa?

Każde odstępstwo od tej zasady może, ale nie musi, spowodować odmowę udzielenia kredytu przez banki. Są banki, dla których nie ma znaczenia, ile wkładu własnego wnoszą poszczególne osoby, liczy się tylko łączna kwota. Ale takich banków jest niewiele. Większość oczekuje, że każdy z kredytobiorców będzie dysponował wkładem proporcjonalnym do kupowanych udziałów.

Jeśli jednak nabywacie mieszkanie nie w udziale pół na pół, tylko np. 60 do 40, a Wasz całkowity wkład własny wynosi np. 20%, to osoba kupująca 60% lokalu powinna wnieść wkład własny w wysokości 20% od swoich 60%. Zaś nabywający mniejszą część nieruchomości musi mieć w gotówce 20% od kupowanych 40% mieszkania.

Prawo bankowe

Jest to dość złożona sytuacja, ale banki chcą mieć pewność, że nie dojdzie do tego, że jedna z osób ma cały wkład własny, a druga nie dysponuje gotówką, a też staje się właścicielem części mieszkania. To po prostu niedozwolone prawnie. Prawo bankowe wymaga, aby mieć swój gotówkowy wkład własny nawet, jeśli kupuje się tylko część nieruchomości.

Pamiętajcie – urząd skarbowy będzie przyglądał się temu, za co kupiliście nieruchomość. Jeśli nabędziecie np. połowę mieszkania, to urząd skarbowy może zapytać, skąd mieliście na to pieniądze.

Dlatego ważne jest, aby notariusz najlepiej już w umowie przedwstępnej, a na pewno w umowie końcowej rozpisał dokładnie, kto kupuje ile procent mieszkania i ile wnosi swojego osobistego wkładu własnego w nabywane przez siebie udziały. Jeśli zostanie to zapisane ogólnie, bank może nie udzielić kredytu, a urząd skarbowy zażądać wyjaśnień do kogo należał wpłacony wkład własny.

Podział majątku w konkubinacie i w związku partnerskim

Pisałam już o tym, co należy do majątku osobistego, a co do majątku wspólnego, gdy po zawarciu związku małżeńskiego zapada decyzja o rozwodzie. Te wpisy dotyczyły małżeństwa.

Jednak coraz więcej par nie decyduje się na założenie obrączek na palce i sformalizowanie swojego związku, ale żyje w konkubinacie (związku nieformalnym) lub w związku partnerskim (związku tej samej płci).

Czy podział majątku w konkubinacie i w związku partnerskim wygląda tak samo jak w małżeństwie? Jakie stosuje się zasady? O tym w dzisiejszym wpisie.

Podział majątku w konkubinacie i w związku partnerskim a w małżeństwie

Zacznę od tego, że wiele osób świadomie decyduje się na życie w konkubinacie lub w związku partnerskim, bo uważa, że tak jest łatwiej. Myślą, że w przypadku ewentualnego rozstania bezproblemowo podzielą swój nagromadzony podczas wspólnego życia w wolnym związku majątek.

Bywa, że takie pary żyją ze sobą od wielu lat i tak samo jak małżeństwa gromadzą np. ruchomości, nieruchomości, czynsz za wynajem mieszkania, które wspólnie wzięli na kredyt albo udziały w różnych firmach. Jeżeli na transakcje zawierane wspólnie, zawarli umowy, to w przypadku rozstania podział majątku będzie co do zasady prostszy.

Problemy zaczynają się wówczas, gdy takich umów ze sobą nie zawarli i rozstają się, będąc ze sobą skłóceni.

Jak zostać współwłaścicielem domu w związku partnerskim?

Podział majątku w konkubinacie i w związku partnerskim nie jest zatem taki prosty i na pewno nie jest prostszy niż podział majątku małżonków. Dlaczego?

Musisz wiedzieć, że sprawy majątkowe osób żyjących w konkubinacie i w związkach partnerskich nie zostały uregulowane w żadnych przepisach prawnych i nie podlegają takim samym zasadom jak przy podziale majątku w przypadku małżeństwa, które chronią ich interesy majątkowe na wypadek rozstania. Do takich par nie możemy zatem stosować domniemania równości udziałów w majątku wspólnym lub też konsekwencji związanych ze wspólnością majątkową. Według jakich zasad podzielić zatem wspólnie nagromadzony majątek konkubentów i osób żyjących w związkach partnerskich?

Zasady regulujące podział majątku w konkubinacie i w związku partnerskim

Jeżeli żyjesz w konkubinacie lub w związku partnerskim i postanowiliście się rozstać, to do podziału Waszego majątku będą miały zastosowanie ogólne przepisy Kodeksu cywilnego.

Jeżeli podczas życia w wolnym związku nagromadziliście wspólnie ruchomości i nieruchomości, to aby podzielić majątek co do zasady pojawi się konieczność założenia dwóch odrębnych postępowań sądowych. Do podziału majątku znajdą zastosowanie przepisy prawa cywilnego dotyczące współwłasności w częściach ułamkowych wraz z jej zniesieniem, o bezpodstawnym wzbogaceniu, czy o spółce cywilnej.

W praktyce rzadko odnosi się do przepisów o umowie zlecenia lub umowie o pracę. Problemy zaczną się, jeżeli nabywaliście majątek wspólnie, ale w zawartych umowach wskazany został tylko jeden partner. Wówczas czeka Cię niestety często długa i trudna batalia przed Sądem, by udowodnić za pomocą dowodów (dokumentów, wyciągów z konta, zeznań świadków etc.), że dany przedmiot zakupiliście wspólnie.

Jak zabezpieczyć swoje sprawy majątkowe, żyjąc w konkubinacie lub w związku partnerskim?

W tym miejscu na pewno zapytasz mnie, jak w takim razie zabezpieczyć się, świadomie decydując się na życie w wolnym związku, by w razie rozstania nie mieć problemów. Poniżej kilka wskazówek ode mnie:

  • Zawieraj umowy na piśmie i dbaj o to, aby w umowie jako strona kupująca został wskazany Twój partner i Ty. Jeżeli w umowie stroną kupującą będzie tylko Twój partner, trudniej będzie Ci udowodnić, że daną rzecz zakupiliście wspólnie.

W umowie możecie także uregulować sposób wykonywania zarządem nad majątkiem wspólnym. W razie rozstania to ułatwi sprawę. Pamiętaj, że warunki umowy zawartej między Wami ustnie są w zasadzie nie do udowodnienia przed Sądem.

Jeżeli np. kupiliście mieszkanie i zawarliście umowę w formie aktu notarialnego, to nabycie go wspólnie spowoduje, że oboje staniecie się jego współwłaścicielami niezależnie od tego, czy zostało ono nabyte za środki pieniężne gromadzone wspólnie, czy też wyłącznie za środki finansowe tylko jednego z Was.

  • Dokumentuj wszelkie czynności związane z Waszym wspólnym majątkiem. Gromadź wyciągi z banku dokumentujące różne finansowe transakcje, faktury, rachunki. Jeżeli np. kupiliście wspólnie dom, ale to z Twojego wynagrodzenia za pracę przeprowadziliście jego remont, zadbaj o to, aby mieć to udokumentowane. 
  • Jeżeli Twój konkubent albo partner nabędzie wartościowy przedmiot, możesz poprosić go, aby Twoje imię i nazwisko znalazło się również na fakturze. Możesz także poprosić o zawarcie umowy, na mocy której Twój partner przeniesie na Ciebie udział we współwłasności nabytej rzeczy.

Jeżeli masz problem ze sporządzeniem umowy cywilnoprawnej, która regulowałaby Wasze kwestie majątkowe i jednocześnie stanowiła zabezpieczenie na przyszłość, zapraszam do mojej kancelarii.

Związek partnerski a współwłasność (i jej zniesienie)

Zgodnie z zapowiedzią w artykule Związek partnerski a majątek dzisiaj opowiem Ci o sytuacji, gdy nie będąc małżeństwem kupiliście razem mieszkanie (dom, działkę..

) w ten sposób, że jesteście jego współwłaścicielami. W akcie notarialnym jest napisane, że każde z Was nabyło udział.

W księdze wieczystej (można ją obejrzeć tu) – jest to opisane w ten sposób, że przy Twoim nazwisku jest podany stosowny ułamek.

(Nawiasem mówiąc, jeśli czytasz ten wpis jeszcze w fazie podejmowania decyzji o wspólnym zakupie nieruchomości, to zdecydowanie zróbcie to właśnie w ten sposób – żebyście oboje / obaj / obie byli współwłaścicielami. Jeśli wkładacie po tyle samo pieniędzy, stańcie się współwłaścicielami w 1/2 części każdy. Jeśli nie, dobrze by ułamki to odzwierciedlały.)

Jeśli chcecie przestać być współwłaścicielami, zasadniczo są dwa tryby i trzy możliwości.

Tryby to:

  1. ugoda (Jeśli nie jesteście w stanie porozumieć się sami, warto nie od razu się poddać, lecz jeszcze podjąć próbę wypracowania porozumienia z pomocą pełnomocników. Warto też rozważyć mediację. Uwaga – w przypadku nieruchomości, sama ugoda, nawet zawarta przed mediatorem, nie wystarczy, trzeba jeszcze pójść do notariusza lub do sądu, ale w tym wypadku sąd to tylko formalność)
  2. sąd (Jeśli nie uda się porozumieć, trudno, nie ma co się bać, sąd też jest dla ludzi. Tylko trzeba uzbroić się w cierpliwość i pogodzić się z tym, że będzie to więcej kosztowało.)

Możliwości są natomiast takie, że:

  1. dzielicie nieruchomość fizycznie na równe części. W przypadku mieszkania raczej nie da się tego sensownie zrobić, ale w przypadku niezabudowanej działki – jak najbardziej. Plusem jest to, że nikt nie musi nikogo spłacać, tylko każdy bierze swoją część.
  2. jedno z Was przejmuje całość na własność i spłaca drugiemu połowę wartości. Plusem jest to, że nie musicie sprzedawać nieruchomości (co np. obecnie w przypadku mieszkania z kredytem we frankach jest niezbyt korzystne). Minusem to, że jedno z Was musi mieć albo pieniądze na spłatę, albo zdolność kredytową.
  3. sprzedajecie nieruchomość i dzielicie się pieniędzmi. Tu też każdy bierze swoją część, ale uwaga – tak wyjść ze współwłasności opłaca się tylko ugodowo. Jeśli nie jesteście w stanie sprzedać nieruchomości sami, lepiej nie wybierajcie tego trybu, gdyż sąd sprzedaje w trybie egzekucji komorniczej, to znaczy nawet za 1/2 wartości. Nietrudno dostrzec, że marny to interes.

W sądzie poza te trzy punkty nie wyjdziecie (a poza dwa pierwsze nie radzę). Zawierając ugodę, macie więcej opcji – stosunkowo często zdarza się np. przeniesienie własności na wspólne dziecko.

Współwłasność jest zatem najlepszą opcją w przypadku rozstania w związku partnerskim. Nie jest jednak tak, że nie ma żadnej różnicy między zniesieniem współwłasności, a podziałem majątku wspólnego po rozwodzie. Podstawową różnicą jest to, że:

See also:  Czy płacić alimenty na córkę, która idzie na studia zaoczne?

jeśli jesteście małżeństwem:

  • Wszystkie inwestycje są wspólne, bez względu na to, kto zarobił pieniądze i kto płacił (oczywiście, chyba że wykażesz jedną z sytuacji, gdy tak nie jest, np. że pieniądze były podarowane przez babcię, lub pochodziły ze spadku po ojcu),
  • Wszystkie korzyści są wspólne, jeśli np. wynajmujecie pokój studentowi, to bez względu na to, kto zawarł umowę, czynsz najmu jest Wasz (oczywiście, chyba że chodzi o jedną sytuacji gdy tak nie jest, np. wynajmujesz swoje mieszkanie sprzed ślubu)

jeśli jesteście w związku partnerskim:

  • Wszystko co kupujesz, za co płacisz jest Twoim nakładem, który w sprawie o zniesienie współwłasności możesz rozliczyć. Jeśli zapłacisz np. za położenie kafli w kuchni 1000 zł, to pieniądze które zapłaciłeś kafelkarzowi, stanowią Twój nakład i możesz np. odjąć ½ tej kwoty od należnej drugiemu współwłaścicielowi spłaty.
  • Wszystko, co zyskałeś, jest Twoim pożytkiem, który w sprawie o zniesienie współwłasności będziesz musiał rozliczyć. Jeśli wynająłeś pokój studentowi i dostajesz za to 300 zł miesięcznie, to pieniądze te stanowią Twój pożytek i 2/3 za cały okres najmu będziesz musiał oddać drugiemu współwłaścicielowi.

Ale żeby powołać się na nakłady i pożytki, musisz mieć na to dowody. Jeśli nie masz natury księgowego, pewnie nie gromadzisz faktur, rachunków, papierków. Prowadząc wspólne gospodarstwo, nie rozliczacie skrupulatnie, kto za co zapłacił. I najczęściej dowodów nie ma. Więc choć współwłasność jest najbezpieczniejsza, jednak jest trochę trudniej niż byłym małżonkom.

W następnym wpisie skomplikuję sytuację, dokładając do niej wspólny kredyt.

Podobne artykuły

Otagowane jako: konkubinat, majątek, podział, współwłasność

Prawo do ulgi termomodernizacyjnej, gdy współwłaścicielami budynku jest rodzeństwo

Rodzeństwo (brat i siostra) są właścicielami nieruchomości. Każdy z nich, jako współwłaściciel tej nieruchomości, chciałby skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej.

1) Czy rodzeństwo obejmuje łączny limit wydatków na ulgę termomodernizacyjną, czy też każdy z nich może skorzystać z własnego limitu?

Limit wydatków na ulgę termomodernizacyjną, o którym mowa w pytaniu, czyli inaczej mówiąc maksymalna kwota do odliczenia wydatków poniesionych na przedsięwzięcie(a) termomodernizacyjne, przysługuje odrębnie każdemu podatnikowi, który takie wydatki poniósł.

Przypomnijmy, iż kwota ww. odliczenia nie może przekroczyć 53.

000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach (które zostaną zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek). Ulga ta przysługuje na nieruchomość będącą budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Ponadto podatnik musi być jej właścicielem lub współwłaścicielem.

Limit ulgi, o którym mowa, jest określony dla każdego podatnika, co oznacza, że każdy podatnik (tu: zarówno brat, jak i siostra) może skorzystać z przysługującego mu prawa do odliczenia wydatków w ramach ww. ulgi, do wysokości nieprzekraczającej 53.000 zł.

2) Czy realizując wspólne przedsięwzięcie, w celu skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej, faktury dokumentujące wydatki termomodernizacyjne powinny być wystawione na każdego z rodzeństwa osobno, czy też mogą oni być wpisani na nich oboje (jeśli tak, to czy wydatki można odliczyć w proporcji)?

Wysokość wydatków związanych z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku.

Oznacza to, że aby móc skorzystać z ulgi termomodernizacyjnej, podatnik powinien widnieć na fakturze jako nabywca.

Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby faktura była wystawiona na kilku nabywców (tu: na brata i siostrę, którzy wspólnie ponieśli wydatki).

Zatem, jeśli brat i siostra realizują wspólne przedsięwzięcie termomodernizacyjne, to mogą oni odliczać wydatki poniesione na ten cel, zarówno z faktur wystawionych odrębnie na każdego z nich, jak i faktur wystawionych na nich oboje.

Przepisy ustawy o PIT nie określają, w jaki sposób należy określić wysokość wydatków podlegających odliczeniu w ramach omawianej ulgi, gdy na fakturze widnieje kilku nabywców (podatników będących właścicielami/współwłaścicielami budynku). Naszym zdaniem, w takiej sytuacji warto sporządzić dodatkową adnotację (np.

 na odwrocie faktury) informującą o wysokości wydatków poniesionych przez każdego podatnika. Jeśli nie zostanie ona sporządzona, należałoby przyjąć, że każdy z nabywców poniósł połowę wydatków. Należy dodać, że w tym przypadku nie ma znaczenia proporcja udziałów w prawie do nieruchomości, przypadająca na danego podatnika.

Przepisy ustawy o PIT nie nakładają na podatników obowiązku dzielenia wydatków termomodernizacyjnych proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w nieruchomości. Nie ma jednak przeszkód, aby współwłaściciele budynku ustalili między sobą taką proporcję. Jeśli poniosą wydatki według ww.

 proporcji, to również w takiej wysokości będą mogli je odliczyć w ramach omawianej ulgi (do wysokości ustawowego limitu).

3) Podatnik otrzymał dotację na przedsięwzięcie termomodernizacyjne. Czy wydatki w części niepokrytej dotacją mogą być odliczone w ramach ulgi termomodernizacyjnej?

Tak. Wydatki poniesione na przedsięwzięcie termomodernizacyjne, w części niepokrytej dotacją, mogą zostać odliczone w ramach omawianej ulgi.

W ramach ulgi termomodernizacyjnej odliczeniu nie podlegają natomiast wydatki w części, w jakiej zostały:

  • sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie,
  • zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.

W ramach ulgi termomodernizacyjnej nie można więc odliczyć wydatków w części, w jakiej zostały one podatnikowi w jakiejkolwiek formie zwrócone (sfinansowane). Gdyby podatnik dokonał odliczenia wydatków w ramach ww. ulgi, a w kolejnym roku (latach) otrzymał ich zwrot, wówczas byłby obowiązany doliczyć kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot.

4) Czy ulgę termomodernizacyjną można rozliczyć w PIT-36L?

Prawo do ulgi termomodernizacyjnej przysługuje podatnikom będącym właścicielami lub współwłaścicielami istniejących budynków mieszkalnych jednorodzinnych, którzy opodatkowują swoje dochody według skali podatkowej lub podatkiem liniowym. Prawo to przysługuje również podatnikom opłacającym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Zatem podatnik rozliczający się tzw. podatkiem liniowym, który w danym roku podatkowym poniósł wydatki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne, może w zeznaniu podatkowym PIT-36L, składanym za ten rok, dokonać ich odliczenia (na warunkach ustawowych).

5) Czy niewykorzystaną kwotę ulgi można “przenieść” na następny rok, jeśli podatnik nie będzie miał możliwości odliczenia w całości poniesionych wydatków z uwagi na “niski” podatek?

Podatnik ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku wydatki na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, poniesione w roku podatkowym. Odliczenia ww.

 wydatków dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym je poniesiono.

Jeśli jednak kwota odliczenia przekracza roczny dochód podatnika, podatnik może dokonać odliczenia “pozostałej” (nieodliczonej) kwoty w kolejnych latach (nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek).

Dopisanie partnera do własności nieruchomości

Wybudowaliśmy w latach 1999-2002 dom. Jednak w akcie notarialnym domu figuruje moja konkubina, która pozostaje ze mną w związku partnerskim od 40 lat. Obecnie chcielibyśmy zmienić stan własności nieruchomości tak, aby w akcie notarialnym figurowała moja partnerka i ja również. Jak to zrobić szybko i sprawnie?

Niestety samego aktu notarialnego nie da się zmienić. Jest w nim wpisana Pana konkubina jako wyłączna właścicielka i tak już zostanie.

Jest to spowodowane tym, że pozostając w związku faktycznym (konkubinacie), jesteście Państwo traktowani jako podmioty odrębne.

To, co nabywacie wspólnie – nabywacie na współwłasność w częściach ułamkowych, zaś orzecznictwo sądów nie pozwala Państwa sytuacji majątkowej (w drodze analogii) przyrównywać do majątku wspólnego małżonków.

Pyta Pan więc, jak najłatwiej dopisać się do księgi wieczystej nieruchomości. Odpowiadam – poprzez przeniesienie na Pana w drodze darowizny 1/2 udziału w nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnym. Powinno to zostać dokonane w formie aktu notarialnego (pod rygorem nieważności).

Niestety będzie to czynność kosztowna, gdyż będziecie musieli Państwo ponieść koszty notarialne oraz podatek od darowizny (partnerzy pozostający w związku faktycznym są traktowani przez przepisy prawa podatkowego jako osoby obce, co będzie oznaczało konieczność zapłacenia najwyższego podatku).

Koszty podpisania notarialnej umowy darowizny

Notariusz pobierze taksę, której wysokość jest uzależniona od wartości darowanej nieruchomości (udziału).

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej – obecnie maksymalna stawka wynosi od wartości:

  • do 3000 zł – 100 zł;
  • powyżej 3000 zł do 10 000 zł – 100 zł + 3% od nadwyżki powyżej 3000 zł;
  • powyżej 10 000 zł do 30 000 zł – 310 zł + 2% od nadwyżki powyżej 10 000 zł;
  • powyżej 30 000 zł do 60 000 zł – 710 zł + 1% od nadwyżki powyżej 30 000 zł;
  • powyżej 60 000 zł do 1 000 000 zł – 1010 zł + 0,4% od nadwyżki powyżej 60 000 zł;
  • powyżej 1 000 000 zł do 2 000 000 zł – 4770 zł + 0,2% od nadwyżki powyżej 1 000 000 zł;
  • powyżej 2 000 000 zł – 6770 zł + 0,25% od nadwyżki powyżej 2 000 000 zł, nie więcej jednak niż 10 000 zł, a w przypadku czynności dokonywanych pomiędzy osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i darowizn nie więcej niż 7500 zł.
See also:  Rozdzielność majątkowa z mężem zaciągającym kredyty

Do powyższych stawek należy doliczyć podatek VAT w wysokości 23%.

Oczywiście, jak już wskazałem, są to kwoty maksymalne, więc w tym zakresie można z notariuszami negocjować cenę.

Podatek od otrzymanej darowizny

Co do podatku, to niestety będzie go musiał Pan opłacić jako osoba obca w wysokości 2877 zł 90 gr + 20% od nadwyżki ponad 20 556 zł. Tak jest bowiem w tym podatku ustalona skala podatkowa.

Umowa przeniesienia własności nieruchomości w zamian za dożywocie

Tańsza byłaby moim zdaniem umowa dożywocia (także 1/2 części nieruchomości, co jest dopuszczalne). Umowa o dożywocie (zwana też czasami „umową dożywocia”) stanowi jedną z umów cywilnoprawnych uregulowanych przepisami Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 908 § 1 K.c. – umowa o dożywocie polega na zobowiązaniu się do dożywotniego utrzymywania zbywcy nieruchomości w zamian za przeniesienie własności tej nieruchomości na nabywcę. Zatem w sytuacji, gdy np. osoba starsza posiada mieszkanie, którego jest właścicielem, może przenieść własność tego mieszkania na inną osobę w zamian za dożywotnie utrzymanie.

Ponadto w przypadku, gdy przekazujący nieruchomość oraz jej nabywca nie uregulują inaczej wzajemnych relacji w umowie o dożywocie, nabywca powinien przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.

Natomiast zgodnie z art. 910 K.c. – przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie następuje z jednoczesnym obciążeniem nieruchomości prawem dożywocia. Należy również pamiętać, że w przypadku, gdy zobowiązany z tytułu umowy o dożywocie zbył otrzymaną nieruchomość, dożywotnik może żądać zamiany prawa dożywocia na dożywotnią rentę odpowiadającą wartości tego prawa.

Umowa dożywocia w formie aktu notarialnego

Umowa dożywocia dla swojej skuteczności wymaga szczególnej formy prawnej. Umowa taka ze względu na fakt, że dotyczy nieruchomości, dla swojej skuteczności musi zostać zawarta w formie aktu notarialnego. Jeżeli nie zostanie zawarta w formie aktu notarialnego, lecz w zwykłej formie pisemnej, wówczas jest nieważna.

Oczywiście zawarcie umowy dożywocia nie jest wolne od opłat. Osoby zawierające taką umowę muszą liczyć się z koniecznością zapłacenia dwóch rodzajów opłat. Pierwszą grupą jest kwota, którą trzeba zapłacić notariuszowi za przygotowanie aktu notarialnego przenoszącego własność nieruchomości w ramach umowy dożywocia. Natomiast drugą grupę stanowi podatek od czynności cywilnoprawnych.

Stawki opłat notarialnych zostały uregulowane na tym samym poziomie co w przypadku darowizny. I w tym wypadku należy jednak podkreślić, że podane stawki stanowią stawki maksymalne, a tym samym notariusz może ewentualnie zastosować stawki niższe, natomiast nie może zastosować stawek wyższych niż podane.

Podatek od czynności cywilnoprawnych przeniesienia własności nieruchomości

Ponadto zawarcie umowy dożywocia powoduje obowiązek zapłaty podatku. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych przeniesienie własności nieruchomości powoduje konieczność zapłaty PCC.

W tym przypadku do zapłaty podatku zobowiązany jest nabywca nieruchomości, a nie zbywca. Zatem osoba, która w ramach umowy dożywocia otrzymuje własność, czyli Pan, ma obowiązek zapłacić od tej umowy PCC.

W przypadku przeniesienia własności nieruchomości PCC wynosi 2% wartości nieruchomości.

Jest to zatem podatek niższy od wskazanego powyżej podatku od darowizny.

Wreszcie trzecim sposobem rozwiązania problemu własności nieruchomości byłoby zawarcie małżeństwa we właściwym USC, na skutek którego powstałaby wspólność majątkowa. Wprawdzie nieruchomość jako majątek nabyty przed powstaniem małżeństwa wchodziłaby do majątku osobistego Pana żony, jednak i na to jest sposób.

Pana żona musiałaby u notariusza sporządzić umowę, w wyniku której rozszerzy wspólność majątku małżeńskiego na nieruchomość nabytą wcześniej. W ten sposób Pan jako małżonek zostanie wpisany do księgi wieczystej na zasadzie wspólności ustawowej. Pana prawo nie zostanie oczywiście wykreślone, nawet po ustaniu małżeństwa (np. poprzez rozwód).

Maksymalna taksa notarialna za sporządzenia umowy majątkowej małżeńskiej wynosi 400 zł.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Dopisanie małżonka do mieszkania – jak stać się współwłaścicielem nieruchomości

Osoby posiadające tytuł prawny do nieruchomości, mogą zdecydować się na dopisanie partnera do mieszkania, przenosząc na niego część własności, następnie dokonując stosownego wpisu w księdze wieczystej. Jak stać się współwłaścicielem nieruchomości oraz z jakimi kosztami wiążą się takie czynności? Sprawdź poniżej

Dopisanie partnera do mieszkania 

Nie tylko w wyniku zakupu mieszkania lub domu przez partnera przed zawarciem związku małżeńskiego ale także poprzez nabycie na drodze dziedziczenia lub darowizny – nieruchomość staje się częścią majątku osobistego jednego z partnerów.

Aby dopisanie małżonka do mieszkania było skuteczne, przede wszystkim, może dokonać tego osoba posiadająca stosowny tytuł prawny do nieruchomości – będąca jego prawowitym właścicielem.

Jak wiemy, każda zmiana właściciela wymaga wizyty u notariusza i zachowania formy aktu notarialnego – nie inaczej jest także w tym wypadku.

Jak dopisać partnera do mieszkania ?

Dopisanie partnera do mieszkania w księdze wieczystej, należy zacząć od przekazania części praw do nieruchomości partnerowi, poprzez zawarcie umowy sprzedaży u notariusza lub dokonując darowizny na rzecz drugiej osoby. Obowiązkowo w formie aktu notarialnego. 

Notariusz, sporządzi wszystkie niezbędne dokumenty oraz poinformuje o tym jakie dokumenty powinni przygotować partnerzy. Przy wyborze odpowiedniego sposobu przeniesienia praw, warto pamiętać, że darowizna na rzecz osób z tzw. zerowej grupy podatkowej – w tym małżonków – zwolniona jest z zapłaty podatku od spadków i darowizn.

Następnie, notariusz, który sporządza akt notarialny, za pomocą systemu teleinformatycznego, składa wniosek o dokonanie stosownego wpisu i dopisanie partnera do księgi wieczystej jako współwłaściciela nieruchomości.

Ile kosztuje dopisanie współwłaściciela do mieszkania?

Dopisanie partnera do mieszkania wiąże się z koniecznością zapłaty podatków, kosztów taksy notarialnej oraz innych opłat.

Koszty dopisania partnera do nieruchomości:

  1. Taksa notarialna oraz 23% podatek VAT

Maksymalna stawka wynosi od wartości:

  • do 3000 zł – 100 zł;
  • powyżej 3000 do 10 000 zł – 100 zł + 3% od nadwyżki powyżej 3000 zł;
  • powyżej 10 000 zł do 30 000 zł – 310 zł + 2% od nadwyżki powyżej 10 000 zł;
  • powyżej 30 000 zł do 60 000 zł – 710 zł + 1% od nadwyżki powyżej 30 000 zł;
  • powyżej 60 000 zł do 1 000 000 zł – 1010 zł + 0,4% od nadwyżki powyżej 60 000 zł;
  • powyżej 1 000 000 zł do 2 000 000 zł – 4770 zł + 0,2% od nadwyżki powyżej 1 000 000 zł
  • powyżej 2 000 000 zł – 6770 zł + 0,25% od nadwyżki powyżej 2 000 000 zł,
  1. Podatek od spadków i darowizn – małżonkowie zwolnieni są z opłaty tego podatku, jednak w przypadku darowizny części mieszkania innej osobie, należy zapoznać się z obowiązującymi stawkami.
  2. Podatek od czynności cywilnoprawnych – PCC – przy umowie sprzedaży części nieruchomości lub w przypadku darowizny, gdy nieruchomość obciążona jest długami lub zobowiązaniami darczyńcy.
  3. Koszt wypisu aktu notarialnego.
  4. Opłata za wniosek o wpis do księgi wieczystej

Kredyt na dom bierze partnerka – jak stać się współwłaścicielem w przyszłości?

W przypadku gdy jeden z partnerów ubiega się o kredyt na dom lub mieszkanie, a jego wolą będzie wpisanie drugiego partnera do aktu notarialnego, powinniśmy o takiej chęci poinformować bank, który wedle decyzji, wyrazi zgodę na dodanie partnera jako współwłaściciela.

Otrzymamy aneks do umowy kredytowej, w którym zmienione zostaną informacje na temat właściciela nieruchomości. W innej sytuacji, wola dopisania właściciela do mieszkania może zakończyć się wymogiem banku o dopisaniu partnera jako współkredytobiorcy.

Do tego niezbędne będzie ponowne określenie zdolności kredytowej obu partnerów.

Może cię zainteresować: Jak znieść współwłasność nieruchomości?

Rozszerzenie wspólności majątkowej w celu dopisania małżonka do mieszkania

Jeżeli jeden z małżonków dokonał zakupu mieszkania jeszcze przed zawarciem związku małżeńskiego, to mieszkanie jest częścią majątku osobistego jednego małżonka.

Oprócz wspomnianej wcześniej darowizny na rzecz małżonka, istnieje możliwość zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej rozszerzającej wspólność majątkową na składniki majątku osobistego małżonków.

Taka umowa, również powinna przybrać formę aktu notarialnego, a maksymalny koszt z tym związany, nie powinien przekroczyć 400 zł. Od takiej umowy nie zapłacimy podatku od spadków i darowizn ani podatku PCC.

Skup nieruchomości w całej PolsceZadzwoń i porozmawiaj z naszym konsultantem

Warto wiedzieć, że umowa majątkowa rozszerzająca wspólność majątkową, nie może zostać zawarta jeżeli małżonek nabył nieruchomość w wyniku dziedziczenia, zapisu lub darowizny.

Leave a Reply

Your email address will not be published.