Ustalenie kontaktów z dziećmi po rozwodzie

Ustalenie kontaktów z dziećmi po rozwodzie

Sprawa o rozwód w toku. Jeden ze współmałżonków wyprowadził się ze wspólnego domu. Dziecko zostało z drugim rodzicem. Masz obawy o to, jak będą wyglądały kontakty z dzieckiem w trakcie rozwodu. Zobacz, jak można je uregulować.

Czy współmałżonek nie wciągnie do walki rozwodowej dziecka? Nie będzie nastawiał go przeciwko drugiemu rodzicowi? Czy nie będzie stawał na drodze wspólnym spotkaniom? To tylko niektóre z pytań, jakie krążą po głowie rozwodzących się ludzi.

Dziś opowiem Ci, co zrobić, aby w trakcie rozwodu kontakty z dzieckiem przebiegały bez zbędnych perturbacji.

Kontakty z dzieckiem w trakcie rozwodu – czy trzeba je uregulować?

Wyrok rozwodowy nie musi w ogóle układać kontaktów z dzieckiem. Jeśli oboje rodzice nie chcą, żeby tą sprawą zajmował się sąd, mogą na zgodny wniosek z tego zrezygnować. Nie ma więc obowiązku regulowania kontaktów na czas samego procesu rozwodowego. Tyle teorii. 

A co zrobić, jeśli nie można się porozumieć z drugim rodzicem i jednak potrzebna będzie pomoc sądu? Jakich środków użyć, żeby już w trakcie procesu mieć jasną sytuację, gdzie i kiedy możemy spędzać czas z dzieckiem?

Zabezpieczenie kontaktów z dzieckiem

Rozwód może trwać latami, a czas do wydania wyroku dłużyć się w nieskończoność. Nie tylko z powodu ilości rzeczy, w których ze swoim współmałżonkiem się nie zgadzacie. Również ze względu na obłożenie sądów dużą ilością spraw. Pomocą w ustaleniu kto, kiedy i gdzie będzie się spotykał z dzieckiem podczas rozwodu, będzie zabezpieczenie kontaktów.

Wniosek o zabezpieczenie kontaktów – jak go złożyć?

Składa się go w pozwie, w odpowiedzi na pozew lub w osobnym piśmie. Ten zawarty w pozwie nie wymaga opłaty sądowej. Kiedy złożysz go w odpowiedzi na pozew (gdy jesteś stroną pozwaną) lub w późniejszym terminie, zapłacisz 100 zł.

Co powinien zawierać wniosek o zabezpieczenie kontaktów:

  • poprawny adres – do sądu, który rozpatruje Twoją sprawę; 
  • sygnaturę, jeśli już została nadana w sprawie, oznaczenia stron procesu i wszystkie elementy pisma procesowego; 
  • uzasadnienie, które w klarowny sposób pokaże sądowi, dlaczego chcesz ustalać kontakty już na czas procesu.

Napisz w uzasadnieniu, czemu uważasz, że spotkania z dzieckiem w trakcie sprawy rozwodowej są według Ciebie zagrożone i nie mogą odbywać się polubownie. 

Jeżeli żona lub mąż utrudnia Ci je, nie pozwala Ci się widywać z dzieckiem, robi problemy przy każdej próbie kontaktu, opisz to.

Jeśli za każdym razem, gdy chcesz zabrać dziecko na spacer, współmałżonek nie odbiera telefonu, wspomnij o tym w uzasadnieniu.

A może przed rozwodem zawarliście porozumienie rodzicielskie, które jest nagminnie zrywane przez Twojego współmałżonka? To także warto zaznaczyć we wniosku.

Wniosek o zabezpieczenie kontaktów

Przykładowy wniosek o uregulowanie kontaktów na czas trwania rozwodu może wyglądać w następujący sposób:

Wnoszę o udzielenie zabezpieczenia w zakresie kontaktów z małoletnią córką stron Joanną Nowak na czas trwania procesu. W ten sposób, że pozwany będzie miał prawo do spotkań z małoletnią córką w każdy ……… (wpisz dzień) w godzinach od …… do …… oraz w każdy ……… (wpisz dzień) w godzinach od …… do ……

Uwaga! Pamiętaj, że nie znam Twojej indywidualnej sytuacji i artykuł na blogu nie może zastąpić porady prawnej.

Jeżeli Twoje kontakty z dzieckiem w trakcie rozwodu nie przebiegają tak, jakbyś tego chciał, zastanów się nad ich zabezpieczeniem na czas procesu. Mam nadzieję, że po lekturze tego artykułu już wiesz, jak to zrobić.

Ustalenie kontaktów z dziećmi po rozwodzie

Jak powinny odbywać się kontakty dzieckiem? Piotr Woś – radca prawny

Ustawowe formy kontaktów z dzieckiem, bo o nie tu chodzi, zostały uregulowane w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

Oczywiście nie jest to uregulowanie stanowiące katalog zamknięty. Raczej należy je traktować jako przykładowy wykaz dopuszczalnych form do zastosowania.

  • Umożliwia to sądowi zastosować adekwatne środki, które uzna za konieczne nie tylko dla dobra dziecka, ale też interesów rodziców.
  • Wskazanie przykładowych form kontaktów z dzieckiem w otwartym katalogu z pewnością ułatwia formułowanie rozstrzygnięć sądowych, oraz porozumień poza sądowych.
  • Katalog przewidziany przez ustawodawcę tworzy dwie grupy form:
  1. Kontakty bezpośrednie;
  2. Kontakty pośrednie.

Te z kolei dzielą się w sposób następujący:

Kontakty bezpośrednie

  1. przebywanie z dzieckiem
    • odwiedziny;
    • spotkania;
    • zabieranie dziecka poza miejsce jego stałego pobytu;
  2. bezpośrednie porozumiewanie się.

Kontakty pośrednie

  1. korespondencja;
  2. porozumiewanie się na odległość.

Bezpośrednie formy kontaktu

Omawianie tematu zacznę oczywiście od bezpośrednich form kontaktów z dzieckiem.

Jest to najpełniejsza forma kontaktu i z pewnością najbardziej preferowana nie tylko przez rodziców starających się o sądowe ustalenie kontaktów, ale również z uwagi na najważniejszą zasadę, tj. dobro dziecka.

Przebywanie z dzieckiem

Przebywanie z dzieckiem należy rozumieć szeroko. Polegać ma ono głównie na wzajemnym korzystaniu rodzica i dziecka ze swojego towarzystwa, co stanowi z resztą fundamentalny element życia rodzinnego.

Przebywanie z dzieckiem tworzy fizyczną bliskość dlatego odwiedzanie, spotykanie oraz zabieranie dziecka poza miejsce zamieszkania jest najbardziej pożądaną formą kontaktów z dzieckiem.

Odwiedziny

Odwiedziny dziecka, polega na przyjeździe rodzica do dziecka. Wizyta, bo tak też można zamiennie nazywać tę formę kontaktów, odbywa się w miejscu zamieszkania dziecka.

Może przybrać formę odwiedzin w obecności drugiego rodzica, bądź bez jego obecności. Wszystko oczywiście będzie zależało od wieku dziecka i relacji z odwiedzającym go rodzicem.

Formę odwiedzin stosuje się w celu odbudowania relacji odwiedzającego rodzica z  dzieckiem. Zakłada się, że z czasem gdy dziecko stanie się bardziej ufne zastosowanie znajdzie kolejna z przewidzianych form kontaktu.

Spotkania

Spotkania są następną formą kontaktu z dzieckiem. Odbywają się one poza miejscem zamieszkania dziecka. Najczęściej jednak w tej samej miejscowości, chociaż dopuszczalne są również spotkania poza nią.

Zwykle polegają na wspólnym spędzaniu czasu w postaci wyjścia do kina, zoo, pobycie na placu zabaw lub korzystaniu z innych atrakcji.

Spotkania mogą przybrać tez nieco inna formę, tzn. mogą polegać na odbieraniu dziecka ze szkoły i pomaganiu w odrabianiu lekcji. Spotkaniem można nazwać również zawożenie i przywożenie dziecka z zajęć pozalekcyjnych.

Forma spotkania angażuje w wychowanie rodzica, z którym dziecko nie przebywa stale, co jest przecież jednym z obowiązków każdego rodzica.

Zabieranie dziecka poza miejsce stałego pobytu

Ten rodzaj kontaktu z dzieckiem zakłada, że będzie ono przebywać poza miejscem stałego pobytu prze pewien czas, to znaczy np. przez ustalony weekend. Wówczas dziecko przeprowadza się do domu drugiego rodzica i przebywa tam przez cały ten okres.

Ta forma kontaktu z dzieckiem przewiduje również dłuższe pobyty poza miejscem stałego zamieszkania dziecka. Mogą to być pobyty związane z wyjazdem na wakacje, ferie zimowe.

Dopuszczalne jest również ustalenie pobytu u rodzica przez okres całych wakacji. Wiąże się to oczywiście z czasowym przejęciem pieczy nad dzieckiem i obowiązkiem nadzoru.

Zabieranie dziecka poza miejsce stałego pobytu jest najpełniejszą i najbardziej pożądaną forma kontaktów. Oczywiście możliwą do zastosowania dopiero pod pewnymi warunkami, jednak jednym z tych warunków na pewno nie powinien być wiek dziecka.

Pośrednie formy kontaktów

Bez wątpienia pośrednie formy kontaktów winny mieć zastosowanie jedynie wyjątkowo. Zasadą jest zachowanie formy kontaktów bezpośrednich, jednakże z uwagi na pewne okoliczności pośrednie formy kontaktów będą miały zastosowanie, zasadniczo dodatkowo.

Te okoliczności łatwo sobie wyobrazić, chociażby z uwagi na ogromną emigracje naszych obywateli i związane z tym rozstania z dziećmi.

Aby forma kontaktu pośredniego funkcjonowała w sposób prawidłowy na pewno niezbędna jest współpraca rodzica zamieszkującego z dzieckiem. Współpraca ta polegać ma głównie na zapewnieniu dziecku środków komunikacji elektronicznej, bądź udostępnieniu numeru telefonu pod którym pośredni kontakt mógłby być realizowany.

Korespondencja

Pisząc o korespondencji mam na myśli jeszcze tradycyjną jej formę, czyli pisanie listów. Pisanie listów nie oznacza okolicznościowej kartki na urodziny, a regularne przesyłanie korespondencji, w której zawarte będą przemyślenia, wspomnienia, czy też uczucia autora.

Wiadomo jednak, że taka tradycyjna forma powoli zamiera, dlatego też nic złego nie widzę w zastąpieniu jej formą e-maili, bądź SMS-ów.

Pamiętać przy tym należy, że rodzic z którym dziecko mieszka, nie może kontrolować takiej korespondencji. Od zasady tej oczywiście są pewne odstępstwa, ale tylko gdy wystąpią ważne powody.

Porozumiewanie się na odległość

  1. Porozumiewanie się na odległość nie powinno zastępować kontaktów bezpośrednich, winno raczej być jedynie ich uzupełnieniem stosowanym w wyjątkowych sytuacjach.
  2. W pierwszej kolejności to oczywiście kontakty telefoniczne, których nie można zaliczyć do kontaktów bezpośrednich ze względu na brak bezpośredniości.

  3. W zakresie tej formy kontaktów znajdować się będą oczywiście wszystkie inne postacie kontaktów dostępne dzięki nowoczesnym technologiom.

Mam tu na myśli, telefonię komórkową i związaną z nią możliwości wysyłania wiadomości SMS, MMS.

Komunikowanie się za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej takiej jak; e-mail, WhatsUp, Messenger, Skype.

Forma ta pozwala na zachowanie kontaktu rodzica z dzieckiem nawet pomimo, iż dzieli ich ogromna odległość, co powoduje, że ten rodzaj kontaktu staje się nadzwyczaj ważnym środkiem komunikacji.

See also:  Czy można unieważnić wyrok rozwodowy?

Ustalenie kontaktów z dziećmi po rozwodzie

Jak uregulować kontakty z dzieckiem?

Jak uregulować kontakty z dzieckiem? Coraz częściej dostaję od was niepokojące sygnały w zakresie problemów w realizowaniu kontaktów z dziećmi. Osobiście mam misję, żeby żadne dziecko nie cierpiało na rozwodzie czy też na rozstaniu rodziców. To, że nie wyszło nam w małżeństwie, nie znaczy, że jesteśmy złymi rodzicami.

Oczywiście nie da się uniknąć rozstania, jednakże można zminimalizować krzywdę, którą wyrządza się dzieciom. Przede wszystkim należy im wytłumaczyć, że ojca będą miały zawsze, niezależnie od tego czy rodzice ze sobą mieszkają czy też nie. Ważne jest również, żeby dzieciom zadeklarować, że w każdej sytuacji mogą się spotkać i ustalą, w jakie dni będą się z dzieckiem spotykać.

Przecież nie trzeba ze sobą mieszkać, aby być wspaniałymi rodzicami. Należy to dziecku kotwiczyć i powtarzać, że mama i tata zawsze będą je kochać.

Potrzebujesz pomocy? -> Kontakt

Opanuj złe emocje – Jak uregulować kontakty z dzieckiem?

We wszystkich sprawach rodzinnych należy gasić emocje. W szczególności gdy do naszych spraw mieszają się osoby trzecie. Pamiętajmy, że każdemu należy się szacunek.

Kiedy odkrywasz, że Twój były mąż znalazł sobie nową partnerkę, nie pozwól, aby wpłynęło to na dzieci. Trzeba się do tego zdystansować i mieć swój rozum.

Każdemu należy się szacunek i każdy po rozstaniu ma prawo ułożyć sobie życie na nowo.

 „Artykuł na onet.pl, gdzie opowiadam o alienacji rodzicielskiej – zachęcam do lektury! https://kobieta.onet.pl/stop-alienacji-rodzicielskiej-w-kilkunastu-miastach-polski-zawisly-billboardy/xk9jntj”

Priorytetem zawsze jest jednak dziecko. Wobec tego należy w pierwszej kolejności zastanowić się jak można zaplanować plan widzeń z dzieckiem. Kierując się emocjami, nie można obiektywnie spojrzeć na sytuację. Nie polecam tekstów typu „dziecko się ze mną nie spotyka, ale jak dorośnie, zrozumie”.

Absolutnie nie można się na to godzić – prawda jest bowiem taka, że dziecko samo nie zrozumie, zwłaszcza, jeżeli otoczenie będzie mu powtarzać negatywne rzeczy o ojcu.

Trzeba mówić dziecku, że tata jest dobry, że rodzice zawsze są rodzicami i to, że im nie wyszło w związku małżeńskim albo partnerskim nie znaczy, że są złymi rodzicami.

Więcej: Dziecko nie odbiera telefonu? Kontakty z dzieckiem

Ważne jest również to, aby osoby trzecie, czyli nowa żona czy nowy mąż, nie ingerowali w sprawy dotyczące starych relacji. Emocje, które im towarzyszą, nie są dobre.

Zwykle epatują złą energią względem starej partnerki i bądź partnera, tak naprawdę tej osoby nie znając.

Zatem należy te strefy rozdzielić i nie pozwolić, aby osoby trzecie wtrącały się w dotychczasowe, stare życie.

CHCESZ WIĘCEJ DOWIEDZIEĆ SIĘ O ROZWODZIE – ZAPRASZAM NA FILM – KLIKNIJ

Zadbaj o widzenia. Co musisz zrobić?

Niewątpliwie bardzo ważne jest uregulowanie kontaktów z dzieckiem tak, aby mieć zapewnione widzenia.

Zatem:

  • Ustal kontakty
  • Ureguluj władzę rodzicielską
  • Sporządź plan rodzicielski

W pierwszej kolejności spróbuj znaleźć porozumienie – jeżeli nie wyjdzie, czeka Cię sprawa rozwodowa. Tym się jednak nie przejmuj.

Należy określać granice.

Jak uregulować kontakty? Przykłady

Jeżeli rodzice nie będą w stanie znaleźć porozumienia w zakresie kontaktów z dziećmi, należy wejść na drogę sądową – zwłaszcza, gdy jeden z rodziców utrudnia drugiemu kontakty.

W takiej sytuacji składa się do sądu rejonowego wniosek o ustalenie kontaktów z dzieckiem.

Ważne jest, aby określić konkretnie, w jakim okresie, w jakich godzinach oraz w jakim miejscu będziemy spotykać się z dzieckiem. Przykładowo:

„Wnoszę o ustalenie kontaktów z małoletnim dzieckiem w ten sposób, że wnioskodawca będzie miał prawo do kontaktowania się z małoletnim dzieckiem poza miejscem zamieszkania matki/ojca dziecka: dwa razy w tygodniu tj.

w każdy wtorek i czwartek, przy czym wnioskodawca będzie odbierał małoletnie dziecko z placówki oświatowej lub z miejsca pobytu o godzinie 16.00 i odwoził do miejsca zamieszkania uczestnika postępowania o godzinie 19.30”.

  • Sprawdź, dlaczego warto nas wybrać -> Opinie klientów o kancelarii ⭐⭐⭐⭐⭐ 5/5.
  • Warto również zapewnić sobie widzenia z dzieckiem w święta lub ważne dla nas dni, na przykład:
  • Święta Bożego Narodzenia: w latach nieparzystych – od Wigilii od godziny 10:00 do drugiego dnia Świat do godziny 18:00; w latach parzystych: od pierwszego dnia Świąt od godziny 16:00 do 27 grudnia do godziny 18:00.

Dzięki precyzyjnemu określeniu kontaktów unikniemy nieporozumień z drugim rodzicem. Takie rozwiązanie zapewni również dziecku stabilność i stałość widzeń z drugim rodzicem, dzięki czemu nie zatraci z nim więzi. Pamiętajmy – dziecko potrzebuje obojga rodziców.

Nie pozwól, aby dziecko doznało konfliktu lojalnościowego. Dziecko nie powinno wybierać jednego rodzica kosztem drugiego. Nie stawiaj dziecka w takiej sytuacji!

  1. Więcej:
  2. Brak kontaktu z dzieckiem – Adwokat radzi
  3. Z poważaniem,
  4. Adwokat Marta Wnuk
  5.  Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu:

 e-mail: [email protected]

Jak Uregulować Kontakty z Dzieckiem po Rozwodzie? + wzór wniosku

Rozwód, a więc ustanie małżeństwa na mocy orzeczenia sądu, wymaga uregulowania pod względem prawnym bardzo wielu aspektów. Jednym z najważniejszych jest uregulowanie kontaktów z dziećmi dotychczasowych współmałżonków, będących ich rodzicami. Jakie zasady rządzą ustaleniami w tym zakresie oraz jak przebiega proces ich kształtowania? Zaraz Ci to wyjaśnię.

Czym są kontakty z dzieckiem?

Najpierw omówmy co należy rozumieć pod pojęciem „kontaktów z dzieckiem”.

Kwestia ta jest wprost uregulowana w ustawie Kodeks rodzinny i opiekuńczy.

Zgodnie z tym aktem prawnym – kontakty z dzieckiem to w szczególności przebywanie z małoletnim poprzez odbywanie odwiedzin i spotkań czy zabieranie dziecka poza miejsce jego stałego pobytu, jak również bezpośrednie porozumiewanie się, utrzymywanie korespondencji czy korzystanie z innych środków porozumiewania się na odległość, w tym ze środków komunikacji elektronicznej.

Musisz wiedzieć, że każdy rodzic ma prawo do kontaktów z dzieckiem, całkowicie niezależnie od tego w jaki sposób zostało to uregulowane i jaki jest zakres jego władzy rodzicielskiej. Tym samym, nawet, jeśli zostałeś pozbawiony władzy rodzicielskiej, przysługuje Ci pełne prawo do ich utrzymywania, nawet w przypadku utrudniania kontaktów przez drugiego rodzica.

Jak wyglądają kontakty z dzieckiem przed orzeczeniem rozwodu?

W praktyce często zdarza się sytuacja, kiedy rozkład związku małżeńskiego nastąpił jeszcze przed jego formalnym ustaniem. Często łączy się to z wyprowadzką jednego z małżonków ze wspólnego miejsca zamieszkania.

Pojawiają się wtedy pytanie: czy matka bądź może zabrać dziecko przed rozwodem? Czy może powstrzymać przed wykonywaniem kontaktów? Co zrobić, kiedy rodzice dziecka nie potrafią się porozumieć? Problem dotyczący kontaktów rodziców z dzieckiem pojawia się zazwyczaj, kiedy rodzice dziecka są po rozwodzie i dziecko ma miejsce stałego pobytu przy jednym z rodziców.

Co ważne, polski system prawny nie zawiera żadnego formalnego zakazu dotyczącego wyprowadzki współmałżonka z dotychczasowego miejsca zamieszkania, współdzielonego ze małżonkiem. Pamiętać jednak trzeba, że zgodnie z normami prawa rodzinnego, rodzice oraz ich dziecko mają zarówno prawo, jak i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów.

Czy więc dziecko może odmówić kontaktów z ojcem? Choć zachodzi taka uzasadniona obawa, w świetle powyższego przepisu, stwierdzić trzeba, że małoletniemu nie przysługuje tego rodzaju uprawnienie.

Kiedy dziecko może decydować o spotkaniach z ojcem? Tylko w absolutnie wyjątkowych przypadkach, zaś z praktyki wynika w sposób jednoznaczny, ze sądy rodzinne bardzo rzadko uznają sam sprzeciw dziecka za usprawiedliwioną przyczynę odmowy w wykonywaniu kontaktów z ojcem, a co więcej – drugi rodzic ma obowiązek odpowiednio przygotować dziecko do takich spotkań.

Sposób utrzymywania kontaktów z drugim rodzicem poza miejscem zamieszkania dziecka      

Kodeks cywilny wskazuje, że stałym miejscem pobytu dziecka jest miejsce zamieszkania obojga rodziców albo tego z nich, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej przez postępowanie sądowe.

Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, dziecko mieszka u tego z nich, u którego stale przebywa.

W przypadku, gdy dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, wówczas miejsce zamieszkania dziecka określa sąd opiekuńczy w toku postępowania na drodze sądowej.

Zabranie więc dzieci, wbrew woli partnera, nie tylko nie oznacza, iż strona, która się na to zdecydowała, może odciąć współmałżonka od widzeń z małoletnimi, ale skutkować może skierowaniem przez niego do sądu wniosku o uregulowanie kontaktów z potomstwem bądź ustalenie stałego pobytu dzieci właśnie u niego. Czy więc ojciec ma prawo wiedzieć gdzie jest jego dziecko? Oczywiście – tak! Każdy z rodziców  ma obowiązek informowania drugiego z nich o miejscu pobytu dziecka i pomóc uregulować kontakty.

W jaki sposób ustalić kontakty rodziców z dzieckiem?

  • Ustalenie kontaktów z dzieckiem może odbyć się na kilka sposobów:
  • 1) zawarcie pomiędzy rodzicami porozumienia,
  • 2)orzeczenie sądu, a więc wyrok rozwodowy, bądź też postanowienie o ustaleniu kontaktów rodzica z dzieckiem,
  • 3) ugodę sądową, zawartą pomiędzy rodzicami, w czym może pomóc kancelaria adwokacka z doświadczeniem,
  • 4) ugodę, zawartą pomiędzy rodzicami przed mediatorem.
See also:  Przeprowadzka z dzieckiem do innego miasta a kontakty

Wniosek o ustalenie kontaktów z dzieckiem

Jednym ze sposobów ustalenia kontaktów z dzieckiem jest złożenie wniosku, przy czym może on zostać wniesiony nawet wtedy, kiedy pomiędzy rodzicami nie toczy się postępowanie rozwodowe.

Każde z rodziców może także zwrócić się do sądu z wnioskiem o zabezpieczenie kontaktów z dzieckiem, w czasie postępowania w sprawie o rozwód, szczególnie kiedy jedno z rodziców zaczęło utrudniać wykonywanie kontaktów lub jeśli zachodzi uzasadniona obawa, że tak się stanie lub rodzic na przykład wyjedzie z dzieckiem z kraju.

Sądem właściwym do rozpatrzenia takiej sprawy jest sąd rejonowy, w którego okręgu dziecko posiada miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu.

Uregulowanie kontaktów z dzieckiem- wzór

Czy wniosek o zmianę kontaktów z dzieckiem posiada jakiś ustalony wzór? Niestety nie, ponieważ jego szczegółowy kształt zależy od indywidualnych uwarunkowań danej sprawy. Oczywiście, musi on odpowiadać wymogom, które muszą spełniać wszelkie pisma procesowe, czyli wskazanie odpowiedniego sądu, danych małoletniego oraz wnioskodawcy i uczestników.

Ponadto, niezbędne jest szczegółowe opisanie proponowanego sposobu uregulowania kontaktów z dzieckiem, częstotliwość kontaktów ojca czy matki z małoletnim, zasad odbierania małoletniego wraz ze wskazaniem miejsc z jakich ma się to odbywać.

Wniosek powinien odnosić się nie tylko do stałych kontaktów, ale także zawierać propozycje w odniesieniu do kontaktów w okresie Świąt Bożego Narodzenia, ferii oraz wakacji.

Pamiętaj także, że orzeczenie sądu wydane na podstawie takiego wniosku, nie ma charakteru stałego, ponieważ w razie zmiany okoliczności, w każdym czasie strona może złożyć wniosek o zmianę kontaktów- także stosownie do potrzeb dziecka.

Musisz wiedzieć także, że wniosek o ustalenie kontaktów z dzieckiem podlega opłacie, ma charakter stały i wynosi 100 złotych.

Jak wyglądają kontakty z dzieckiem po rozwodzie ?

Najczęściej zadawanym przez rodziców pytaniem jest: jak wyglądają kontakty z dzieckiem po rozwodzie? Oprócz tego, jak może wyglądać postanowienie sądu i czy kontakty z dzieckiem są zawsze możliwe? Czy kontakty z dzieckiem obejmują okresy świąteczne? Jakie prawa ma ojciec dziecka po rozstaniu z jego matką?

Polskie prawo rodzinne przesądza, iż w wyroku orzekającym rozwód, sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków i kontaktach rodziców z dzieckiem.

Co najważniejsze- sąd zobowiązany jest do uwzględnienia w powyższym zakresie tzw.

rodzicielskiego planu wychowawczego, stanowiącego pisemne porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie.

Warunkiem jest jednak, aby było ono zgodne z dobrem dziecka. Musisz wiedzieć, że rodzeństwo powinno wychowywać się wspólnie, chyba że dobro dziecka wymaga innego rozstrzygnięcia.

Brak porozumienia – uregulowanie kontaktów z dzieckiem- co wtedy?

Jeżeli rodzice nie dojdą do porozumienia co do sposobu ustalenia kontaktów z dzieckiem, wówczas sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie, poprzez wydanie w tym przedmiocie wyroku. W takim wypadku sąd w wydanym orzeczeniu może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając jednocześnie władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do dziecka.

W wydanym wyroku sąd może na przykład wskazać, czy potrzebna jest zgodna ojca na wyjazd dziecka za granicę. Jakie będą konsekwencje wyjazdu dziecka za granicę bez zgody ojca? Taka sytuacja oznaczać będzie de facto uprowadzenie małoletniego, co oczywiście podlega sankcji karnej, w postaci kary pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

Bez względu czy rodzice są małżeństwem, czy też nie, jeśli mają pełnię władz rodzicielskich, na wyjazd dziecka za granicę jest konieczna zgoda obojga.

Nie ma znaczenia fakt, że oboje wyrazili zgodę na wydanie paszportu dla dziecka.

W przypadku, gdy rodzice w tej kwestii nie mogą dojść do porozumienia, jedno z nich może wystąpić do sądu opiekuńczego o wyrażenie zgody na wyjazd dziecka, a wówczas orzeczenie sądu zastąpi zgodę drugiego.

Jedynie wyjątkowo sąd może nie wypowiedzieć się w zakresie utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem, jednakże podstawą do takiego kroku jest zgodny wniosek stron.

Jakie są kryteria ustalania kontaktów z dzieckiem?

Sąd ustalając kontakty rodziców z dzieckiem musi kierować się ściśle określonymi kryteriami. Oczywiście najważniejszym z nich jest dobro dziecka.

Sąd Najwyższy sprecyzował w jednym ze swoich postanowień, iż sąd opiekuńczy, kierując się dobrem małoletniego, bierze pod rozwagę również powszechnie znane zasady psychologii rozwojowej i pedagogiki, z których wynika że – przy uwzględnieniu konkretnych okoliczności – dziecko do prawidłowego rozwoju potrzebuje kontaktu z obojgiem rodziców.

Sąd dodał, że w pierwszym okresie życia ważniejsze są kontakty z matką, a w latach późniejszych, szczególnie gdy jest to chłopiec – niezbędne są również kontakty z ojcem.

Zgodnie z zapisami Kodeksu postępowania cywilnego, sąd w sprawach dotyczących osoby dziecka wysłucha je, jeżeli jego rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości na to pozwala, uwzględniając w miarę możliwości jego rozsądne życzenia. Oznacza to, że w zakresie ustalenia kontaktów z dzieckiem, bierze się także pod uwagę jego zdanie, a tym samym nie jest ono jedynie biernym przedmiotem toczącego się postępowania.

Jak może wyglądać uregulowanie kontaktów z dzieckiem?

  1. Przedmiotem orzeczenia sądu określającego uregulowanie kontaktów z dzieckiem są następujące kwestie:
  2. 1) częstotliwość widywania się rodzica z dzieckiem,
  3. 2) zasady zabierania dziecka przez rodzica poza jego stałe miejsce zamieszkania,
  4. 3) sposób spędzania z dzieckiem ferii, wakacji oraz świąt.

  5. W praktyce niejednokrotnie pojawia się pytanie o kontakty ojca z dzieckiem – jak często mogą zostać ustanowione? Zależy to przede wszystkim od uwarunkowania danej sprawy, a w szczególności takich czynników, jak:
  6. 1) potrzeby dziecka oraz jego ojca,
  7. 2) ich miejsc zamieszkania,
  8. 3) predyspozycji i kompetencji wychowawczych rodzica,

Ustalenie kontaktów a zabieranie dziecka na wakacje

Jak wspomniałem wcześniej, sąd reguluje też kontakty ojca z dzieckiem w wakacje, jeśli oczywiście wymagają tego ich  potrzeby. Sąd może też zarządzić widzenia ojca z dzieckiem tylko i wyłącznie w obecności matki.

Pamiętaj, że orzeczenie w przedmiocie ustalenia kontaktów z dzieckiem, jeśli nabędzie mocy prawnej, ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Czy więc matka ma prawo nie dać dziecka ojcu? Oczywiście nie, ponieważ jej powinnością jest pełne respektowanie zapadłego w tym zakresie orzeczenia.

Czy z kolei ojciec ma prawo zabrać dziecko bez zgody matki – na przykład na wakacje? Tak, ale tylko w przypadku, jeśli wykonuje sposób ustalenia kontaktów z dzieckiem, określone w orzeczeniu sądowym.

Czy matka ma prawo wiedzieć gdzie ojciec zabiera dziecko? Tak, jako że prawo ojca do zabierania dziecka poza jego miejsca zamieszkania nie zwalnia go z „obowiązku” poinformowania drugiego rodzica o tym, gdzie dziecko będzie spędzać czas.

Jak wygląda zabezpieczenie kontaktów z dzieckiem?

Orzeczenie ustalające kontakty z dzieckiem powinno być wykonywane przez osoby, których dotyczy w całej pełni. Co więc zrobić, gdy matka utrudniania kontakty ojca z dzieckiem, bądź ojciec nie odwozi dziecka na czas? Czy istnieją kary za utrudnianie kontaktów z dzieckiem?

W takiej sytuacji każde z rodziców ma prawo wystąpić do sądu w celu wyegzekwowania przysługującego mu kontaktu z dzieckiem i wszcząć postępowanie o zagrożenie karą pieniężną.

Jest ono regulowane przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, zgodnie z którymi – jeżeli osoba, sprawująca pieczę nad dzieckiem, nie wykonuje albo niewłaściwie wykonuje obowiązki wynikające z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem, wówczas sąd opiekuńczy może zagrozić jej nakazaniem zapłaty na rzecz osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem oznaczonej sumy pieniężnej. Nakładana jest ona za każde naruszenie, jakiego dopuściła się osoba winna jego popełnienia.

Jeśli takie zagrożenie nie przyniesie żadnego skutku, wówczas sąd opiekuńczy obciąża takiego rodzica nakazem zapłaty należnej sumy pieniężnej, ustalając jej wysokość stosownie do liczby naruszeń.

Co ciekawe, w Kodeksie postępowania cywilnego nie wskazano ściśle określonych stawek nakładanej przez sąd kary pieniężnej, nie wyznaczono również jej żadnej granicy, ani maksymalnej, ani też minimalnej.

Tym samym, ustawodawca pozostawił to zagadnienie w całości do uznania sądu, który orzekając w tym przedmiocie, powinien wziąć pod uwagę okoliczności danej sprawy, a także sytuację majątkową i życiową osoby zagrożonej nakazem zapłaty.

Opieka nad dzieckiem w przypadku separcji lub rozwodu

Niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów.

Kontakty z dzieckiem obejmują w szczególności przebywanie z dzieckiem (odwiedziny, spotkania, zabieranie dziecka poza miejsce jego stałego pobytu) i bezpośrednie porozumiewanie się z nim, utrzymywania korespondencji, korzystanie z innych środków porozumiewania się na odległość, w tym ze środków komunikacji elektronicznej.

Jeżeli dziecko przebywa stałe u jednego z rodziców, sposób utrzymywania kontaktów z dzieckiem przez drugiego z nich rodzice określają wspólnie, kierując się dobrem dziecka i biorąc pod uwagę jego rozsądne życzenia; dopiero w braku porozumienia o kontaktach rozstrzyga sąd opiekuńczy postanowieniem.

Dobro dziecka wymaga zapewnienia małoletniemu jak najszerszych kontaktów z tym z rodziców, z którym nie przebywa na co dzień. Jest to szczególnie ważne w początkowych latach życia dziecka, kiedy nie rozumie konfliktu rodziców, a zmniejszenie częstotliwości spotkań z jednym z nich może odczuwać szczególnie dotkliwie.

Konieczne jest ustalenie wzajemnych kontaktów na rozsądnym poziomie, z taką ich organizacją, by odpowiadały zarówno potrzebom emocjonalnym dziecka, jak i były adekwatne do istniejącej w danym momencie relacji między rodzicem i dzieckiem.

See also:  Wykazanie nakładów na nieruchomość męża po 20 latach małżeństwa

Stopniowno powinno dochodzić do rozszerzania kontaktów, co pozwoli na dalszy, swobodny rozwój pozytywnych relacji oraz zacieśniania więzi emocjonalnej dziecka z rodzicem, z którym na co dzień wspólnie nie zamieszkuje, i który nie sprawuje bezpośredniej pieczy nad dzieckiem.

Celem orzeczenia ustalającego kontakty z dzieckiem jest bowiem dążenie do utrzymania bądź odbudowania właściwych więzów emocjonalnych pomiędzy dzieckiem a osobą uprawnioną do tych kontaktów.

W razie niewykonywania albo niewłaściwego wykonywania obowiązków wynikających z orzeczenia albo ugody przed sądem lub mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem, możliwe jest wszczęcie postępowania o wykonanie kontaktów, które składa się z dwóch etapów.

Pierwszego, którego celem jest uzyskanie orzeczenia grożącego nakazaniem zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej za każde naruszenie obowiązku wykonywania kontaktów, oraz drugiego, którego wniosek będzie dotyczył nałożenia na osobę w dalszym ciągu dopuszczającą się naruszenia orzeczenia o kontaktach, obowiązku zapłaty konkretnej sumy pieniężnej stanowiącej iloczyn kwoty ustalonej w poprzednim postanowieniu oraz liczby naruszeń. Innymi słowy, wymuszenie prawidłowej realizacji kontaktów z dzieckiem, następuje przez zagrożenie osobie dopuszczającej się naruszeń (czyli zarówno osobie, pod której pieczą dziecko pozostaje, jak i osobie uprawnionej do kontaktu z dzieckiem) koniecznością zapłaty określonej kwoty. Wysokość sumy pieniężnej oznaczana jest przez sąd opiekuńczy z uwzględnieniem sytuacji majątkowej osób zobowiązanych do wykonywania obowiązków.

Porozumienie rodzicielskie

W pierwszej kolejności o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem rodziców po rozwodzie, rodziców niebędących małżonkami, którzy pozostają w rozłączeniu, jak i małżonków pozostających w faktycznej separacji – powinni decydować sami rodzice.

Ustawodawca przyjął, iż decyzja ta powinna przybrać formę pisemnego porozumienia, zwanego również porozumieniem rodzicielskim lub rodzicielskim planem wychowawczym.

Dopiero wtedy, gdy takie porozumienie nie zostanie między rodzicami wypracowane – sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzygać będzie o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.

W przypadku stwierdzenia, że wymaga tego dobro dziecka, sąd będzie mógł powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, np.

do prawa współdecydowania o istotnych sprawach dziecka w zakresie: edukacji, majątku dziecka, religii, podejmowania planowanych zabiegów operacyjnych, zasadach wychowania, organizacji wypoczynku oraz do prawa do informacji o podejmowanym przez drugiego rodziaca leczeniu dziecka oraz do zapisywania i odbywania wizyt lekarskich z dzieckiem w czasie w którym sprawuje opiekę nad dzieckiem jeśli stan jego zdrowia tego wymaga.

Opieka naprzemienna

W obowiązującym stanie prawnym nie ma podstaw do tzw. władzy naprzemiennej, natomiast niewykluczona jest tzw. opieka (piecza) naprzemienna w ramach wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej.

Rodzice mogą bowiem postanowić w sporządzonym przez siebie porozumieniu rodzicielskim (rodzicielskim planie wychowawczym), o którym mowa w art. 107 § 2 KRO, że dziecko będzie przebywać okresowo u każdego z rodziców.

Najczęściej ustala się, że małoletni będzie przebywać z każdym z rodziców przez 2 tygodnie w miesiącu w systemie tydzień na tydzień, lub dwa tygodnie na dwa tygodnie. Jednocześnie z uregulowaniem sprawowania opieki nad dzieckiem w porozumieniu rodzicielskim ustala się również sposób pokrywania kosztów jego utrzymania.

Zwykle przyjmuje się, że koszty te rodzice będą ponosić po połowie, przy czym można dodatkowo ustalić, iż raz na kwartał lub pół roku rodzice będą dokonywać rozliczeń wydatków na potrzeby małoletniego dizecka w celu ustalenia, czy uczestniczą w kosztach jego utrzymania w równym stopniu.

Istotnym jest, że sam fakt sprawowania opieki naprzemiennej przez rodziców sam w sobie nie stanowi niejako automatycznej podstawy do ustalenia wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego rodzica względem dziecka, jednak umożliwia jego modyfikację w oparciu o podobny wkład osobisty rodziców w opiękę i wychowanie dziecka.

Wydanie dziecka

W sytuacji, gdy rodzic samowolnie uprowadzi bądź zatrzyma dziecko po zrealizowanych kontaktach, drugi rodzic, posiadający pełną władzę rodzicielską lub ograniczoną do decydowania o istotnych sprawach dziecka – ma prawo w każdym przypadku wystąpić do sądu opiekuńczego miejsca zamieszkania dziecka (jeżeli dziecko nie ma wyraźnie określonego miejsca zamieszkania, wówczas właściwość sądu określa miejsce pobytu dziecka, natomiast jeżeli miejsce pobytu dziecka nie jest znane, sąd przeprowadzi stosowne dochodzenie, w szczególności sąd może zażądać ustalenia miejsca pobytu dziecka przez Policję) z wnioskiem o wydanie dziecka, który podlega opłacie stałej w wysokości 40 zł. W merytorycznym postanowieniu kończącym postępowanie sąd określa termin oddania dziecka, po którego bezskutecznym upływie zarządza się na wniosek uprawnionego przymusowe odebranie dziecka przez kuratora sądowego.

Zaprzeczenie i ustalenie ojcostwa

Zgodnie z brzmieniem art. 85 § 1 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego domniemywa się, że ojcem dziecka jest ten, kto obcował z matką dziecka nie dawniej niż w trzechsetnym, a nie później niż w sto osiemdziesiątym pierwszym dniu przed urodzeniem się dziecka. Powyższe domniemanie prawne jest domniemaniem, które może być obalone.

Ciężar dowodu, gdy chodzi o obalenie tegoż domniemania spoczywa na pozwanym mężczyźnie. Winien on podjąć ewentualną obronę w dwóch zasadniczych kwestiach: co do tego, iż nie obcował z matką dziecka w okresie jego poczęcia, bądź co do tego, że nawet mimo obcowania z matką dziecka w tym okresie nie jest ojcem dziecka.

Celem procesu o zaprzeczenie ojcostwa nie jest ustalenie biologicznego ojcostwa męża matki, lecz obalenie ustawowego domniemania, że dziecko od niego pochodzi. Najdalej idącym dowodem, którego przeprowadzenia mogą żądać strony w toku postępowania, są badania DNA na podstawie próbek pochodzących od męża matki, matki dziecka, dziecka oraz ewentualnie domniemanego ojca dziecka.

I, o ile, matka oraz dziecko nie miały przeszczepu szpiku, albo transfuzji krwi w okresie 3 miesięcy od daty pobrania próbek, oraz jeżeli domniemany ojciec nie miał brata bliźniaka jednojajowego, to z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością (99,99 %) można wykluczyć lub ustalić ojcostwo męża matki. Należy pamiętać, że powództwo o zaprzeczenie ojcostwa ograniczone jest terminem.

Zgodnie z brzmieniem art. 63 k.r.o. mąż matki może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa w ciągu 6 miesięcy od dnia w którym dowiedział się o urodzeniu dziecka przez żonę, nie później jednak niż do osiągnięcia przez dziecko pełnoletności.

Matka może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa swego męża w ciągu sześciu miesięcy od urodzenia dziecka, natomiast dziecko może wytoczyć powództwo o zaprzeczenie ojcostwa męża swojej matki po osiągnięciu pełnoletności, nie później jednak niż w ciągu trzech lat.

Sądowego ustalenia ojcostwa może żądać dziecko, jego matka oraz domniemany ojciec dziecka. Jednakże matka ani domniemany ojciec nie mogą wystąpić z takim żądaniem po śmierci dziecka lub po osiągnięciu przez nie pełnoletności.

Dziecko albo matka wytacza powództwo o ustalenie ojcostwa przeciwko domniemanemu ojcu, a gdy ten nie żyje – przeciwko kuratorowi ustanowionemu przez sąd opiekuńczy.

Pozwany może albo uznać powództwo, oświadczając, że jest ojcem dziecka, lub zakwestionować swoje ojcostwo wskazując, że matka dziecka w okresie koncepcyjnym obcowała płciowo z innym mężczyzną i zażądać przeprowadzenia dowodu z badań genetycznych. W wyroku ustalającym ojcostwo Sąd nadaje dziecku nazwisko.

W sytuacji, jeśli matka złoży wniosek o pozostawienie dziecku swojego nazwiska, a pozwany się temu nie sprzeciwi i nie będzie wnosił o nadanie dziecku nazwiska ojca, to Sąd nie będzie miał podstaw do orzeczenia o nazwisku dziecka wbrew woli rodziców i pozostawi dziecku nazawisko matki.

W postępowaniu o ustalenie ojcostwa, można wystąpić ponadto z następującymi żądaniami przeciwko pozwanemu: pozbawienia/ograniczenia/zawieszenia władzy rodzicielskiej, zasądzenia alimentów na rzecz dziecka (konsekwencją ustalenia oraz uznania ojcostwa pozwanego jest obowiązek przyczyniania się przez niego do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania małoletniego dziecka w formie renty alimentacyjnej) oraz zasądzenia zwrotu kosztów związanych z ciążą i porodem oraz kosztów trzymiesięcznego utrzymania matki dziecka. Matka dziecka może żądać pokrycia zwyczajowo przyjętych, normalnych, typowych kosztów związanych z ciążą i porodem. W grupie tej mieszczą się koszty wyprawki dla dziecka, zakup łóżeczka, wózka i opieki lekarskiej. Drugie z roszczeń zobowiązuje ojca dziecka do zwrotu kosztów trzymiesięcznego utrzymania matki w okresie porodu, do którego można zaliczyć koszt zakupu suplementów diety i witamin, koszt zakupu wyżywienia dla matki oraz koszt zakup odzieży ciążowej. Zobowiązanie to z ważnych powodów może być przedłużone na czas dłuższy niż 3 miesiące. Co istotne, strona dochodząca ustalenia ojcostwa oraz roszczeń z tym związanych nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Leave a Reply

Your email address will not be published.