Uzyskanie zgody sądu opiekuńczego na wyjazd dziecka za granicę

Uzyskanie zgody sądu opiekuńczego na wyjazd dziecka za granicę

Wyjazd dziecka za granicę po rozwodzie małżonków lub po rozstaniu partnerów, wymaga zgody obojga rodzica albo sądu opiekuńczego. Często zdarza się, że między rodzicami jest konflikt co do takiego wyjazdu, przez co dziecko nie może posiadać odpowiedniego dokumentu uprawniającego do przekroczenia granicy (paszportu lub dowodu osobistego). Konflikty dotyczą nie tylko wyjazdu długotrwałego na stałe, ale także krótkotrwałego np. na zagraniczne wakacje. Warto więc wiedzieć, jak wygląda problematyka prawna wyjazdu dziecka za granicę. Szczegóły znajdziesz w tym artykule.

Rozwód rodziców a wyjazd dziecka za granicę

Problematyka wyjazdu dziecka za granicę jest regulowana przez Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest zobowiązane i uprawnione do jej wykonywania.

Zgodnie z prawem, dziecko do pełnoletniości pozostaje pod władzą rodzicielską. Obejmuje ona w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności. Władza rodzicielska powinna być wykonywana tak, jak tego wymaga dobro dziecka i interes społeczny.

Właściwie rozumiane dobro dziecka wymaga starań o zapewnienie dziecku zdrowia fizycznego i psychicznego, polegających na właściwym ukształtowaniu jego charakteru i przygotowaniu do życia społecznego (vide VI Nsm 305/17 – postanowienie z uzasadnieniem Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie z 2018-08-09).

W trakcie małżeństwa jak i po rozwodzie małżonków, o istotnych sprawach dziecka rodzice decydują wspólnie. Przy braku porozumienia między nimi rozstrzyga, te sprawy rozstrzyga sąd opiekuńczy.

Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego (post. z 6.3.1985 r., III CRN 19/85, Legalis) wyjazd dziecka za granicę w celu spędzenia tam wakacji, jako należący do istotnych spraw dziecka, wymaga zgody obojga rodziców, wykonujących władzę rodzicielską, a w braku takiej zgody – orzeczenia sądu opiekuńczego.

Zgodnie ze stanowiskiem SN (uchw. z 10.11.1971 r., III CZP 69/71, OSNCP 1972, Nr 3, poz. 49 z glosą A. Łapińskiego, OSPiKA 1972, Nr 11, poz.

24) na wyjazd za granicę na pobyt stały małoletniego wraz z jednym z rodziców, któremu w wyroku rozwodowym powierzono wykonywanie władzy rodzicielskiej, potrzebne jest zezwolenie sądu opiekuńczego, jeżeli drugi z rodziców, któremu powierzono nadzór nad wychowaniem dziecka, nie złożył oświadczenia wyrażającego zgodę na wyjazd dziecka (vide Art. 97 KRO Gromek 2020, wyd. 7/Gromek, Legalis).

Wyjazd dziecka za granicę krótkotrwały (na wakacje) jak i długotrwały (na stałe, wiążący się ze zmianą placówki) stanowi istotną sprawę dziecka. Oboje rodzice, którym przysługuje władza rodzicielska, powinni więc taką decyzję podjąć. W razie braku porozumienia rozstrzyga o tym sąd opiekuńczy.

Aby otrzymać takie pozwolenie, należy wówczas złożyć wniosek do sądu opiekuńczego celem rozstrzygnięcia w istotnych sprawach dziecka w postaci wyjazdu za granicę. Nie ma znaczenia, czy wyjazd dziecka za granicę następuje przed rozwodem/rozstaniem, czy po rozwodzie/rozstaniu.

Ponadto istotne jest zagadnienie wyjazdu dziecka za granicę a realizacji obowiązku szkolnego, ponieważ wyjazd dziecka na stałe poza granice Polski zazwyczaj skutkuje zmianą szkoły albo przedszkola.

Dodatkowo wyjazd dziecka skutkuje także koniecznością zrewidowania kontaktów z dzieckiem, które mieszka w innym kraju niż matka/ojciec. Więcej na ten temat znajdziesz tutaj.

Wymagane dokumenty do wyjazdu dziecka za granicę

Dziecko, które pozostaje pod władzą rodzicielską, w celu przekroczenia granicy kraju musi posiadać dokument: paszport (wymagana jest zgoda obojga rodziców na wyrobienie dokumentu) lub dowód (wymagana jest zgoda jednego z rodziców na wyrobienie tego dokumentu).

W obrębie Unii Europejskiej dziecko może podróżować na podstawie paszportu lub dowodu osobistego. Poza obręb UE konieczne jest posiadanie paszportu. Dokumenty pozwalające na przekroczenie granicy kraju muszą być ważne.

Wyjazd dziecka za granicę bez paszportu i dowodu osobistego jest niemożliwy. Zdarza się, że udziela się pełnomocnictwo do wyjazdu, gdy chodzi o wyjazd dziecka bez rodziców np. z dziadkami.

Natomiast, gdy dziecko nie podróżuje z obojgiem rodziców, to powinno się zadbać o zgodę z jednym z rodziców lub osobą trzecią.

Z kim dziecko może wyjechać za granicę?

Wyjazd dziecka za granicę z jednym z rodziców, wyjazd dziecka za granicę z dziadkami czy wyjazd dziecka za granicę z osobą trzecią (ciocią, wujkiem, przyjacielem jednego z rodziców) jest możliwy. Oczywiście konieczna jest odpowiednia zgoda.

Z punktu widzenia władzy rodzicielskiej kluczowe jest prawidłowe wyrażenie zgody i podjęcie decyzji w przedmiocie wyjazdu przez rodziców, co zostało już omówione w pierwszej części artykułu.

Zgoda dziecka na wyjazd za granicę – jak napisać? Czy istnieje uniwersalny wzór?

Aby posiadać odpowiednio sporządzoną zgodę na wyjazd, nie należy korzystać z uniwersalnych wzorów, ponieważ uniwersalny wzór zgody na wyjazd dziecka za granicę nigdy nie będzie dopasowany prawidłowo do danej sytuacji faktycznej i prawnej.

Jak napisać zgodę na wyjazd dziecka za granicę? Dokument taki winien być przygotowany przez adwokata lub notariusza. Nie należy sporządzać samodzielnie tego rodzaju dokumentu. Wyróżniamy następujące rodzaje zgody na wyjazd za granicę:

  • czasowa – zgoda rodzica na wyjazd dziecka za granicę na konkretny okres;
  • bezterminowa/nieograniczona – na czas nieokreślony.

Zgoda na wyjazd dziecka za granicę powinna być sporządzona w formie notarialnej i przetłumaczona na urzędowy język kraju, w którym dziecko będzie przebywać. Optymalnie, aby była także przetłumaczona na język angielski. Tłumaczenie musi być tłumaczeniem przysięgłym.

Zgoda na wyjazd dziecka za granicę u notariusza

Optymalnie zgoda rodzica na wyjazd dziecka za granicę powinna być sporządzona w formie pisemnej u notariusza z podpisami notarialnie poświadczonymi przez oboje rodziców.

Cena notarialnej zgody na wyjazd dziecka zazwyczaj kosztuje od kilkudziesięciu do kilkuset złotych w zależności od wybranej opcji.

Jak zablokować wyjazd dziecka za granicę?

Na wyjazd za granicę zarówno krótkotrwały jak i długotrwały muszą zgodzić się oboje rodzice. W razie braku zgody można rozważyć powiadomienie policji i straży granicznej o zamiarze drugiego rodzica wywiezienia dziecka za granicę.

Jeżeli rodzic nie zgadza się na wyjazd dziecka to należy wszcząć sprawę o rozstrzygniecie w istotnej sprawie dziecka w postaci wyjazdu za granicę. Sąd rozważając dobro dziecka, a nie partykularne interesy rodziców, rozstrzygnie taki spór.

Rozstrzygniecie zależy od indywidualnej sytuacji oraz argumentów przedstawianych przez rodziców. Nie ma reguły, czy sąd uwzględni wniosek, czy też wniosek oddali. Warto się w takiej sprawie skonsultować z adwokatem.

Przykład:

Małżeństwo Oliwii M. z Aleksandrem M. zostało rozwiązane przez rozwód wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi dnia 16 lipca 2020 roku. Wyrok jest prawomocny. Małżonkowie mają jednego syna Oliwiera M., który urodził się w 2018 roku. Oliwia M.

we wrześniu 2021 roku otrzymała propozycję przeprowadzenia badań do swojej pracy naukowej na jednym z amerykańskich uniwersytetów. Badania miały trwać 6 miesięcy. Aleksander M. nie zgadza się na wyjazd dziecka za granicę na ok. 6 miesięcy. Wobec tego Oliwia M.

złożyła wniosek do sądu opiekuńczego o rozstrzygnięcie w istotnych sprawach dziecka i zezwolenie na wyjazd za granicę od 1 stycznia 2022 roku do 15 lipca 2022 roku.

Sąd opiekuńczy rozstrzygnął w ten sposób, że udzielił zgody matce na wyjazd z dzieckiem do USA na okres od 1 września 2022 roku do 28 lutego 2023 roku wskazując, że ze względu na wiek dziecka wskazane jest, aby dziecko przebywało w tym czasie z matką, zasadne jest poznanie innej kultury i języka przez dziecko wraz z udziałem w zajęciach w międzynarodowym przedszkolu. Wyjazd ma charakter okresowy, kilku miesięczny. Oliwia M. zobowiązała się do powrotu do kraju z dzieckiem na Wielkanoc 2022 roku oraz do zapewnienia dziecku stałych kontaktów z ojcem za pośrednictwem komunikatorów internetowych.

Konsekwencje wyjazdu dziecka za granicę bez zgody

Co grozi za wyjazd z dzieckiem za granicę bez zgody jednego z rodziców? Wyjazd bez zgody rodzica lub zgody sądu może nosić znamiona przestępstwa w postaci uprowadzenia dziecka.

Zgodnie z art. 211 kodeksu karnego kto, wbrew woli osoby powołanej do opieki lub nadzoru, uprowadza lub zatrzymuje małoletniego poniżej lat 15 albo osobę nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Wyjazd z dzieckiem za granicę bez zgody rodzica może więc stanowić nadużycie władzy rodzicielskiej.

Ponadto może spowodować wszczęcie procedury sądowej konwencji dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, sporządzonej w Hadze dnia 25 października 1980 r. Jest to tzw.

konwencja haska, która mówi o uprowadzeniu dziecka za granicę i nakazanie powrotu dziecka do kraju, z którego dziecko bezprawnie wyjechało.

  • Jeśli potrzebujesz pomocy prawnej w związku wyjazdem dziecka poza granice Polski skontaktuj się z naszą kancelarią.
  • Autor: Anna Gręda-Adamczyk
  • Czytaj też: Alimenty na dziecko mieszkające za granicą

Udostępnij:

Zgoda sądu na wyjazd dziecka za granicę orzeczenia

Uzyskanie zgody sądu opiekuńczego na wyjazd dziecka za granicę

Sąd na wniosek matki, na posiedzeniu niejawnym, wydaje postanowienie w trybie zabezpieczenia wydając zgodę na wyjazd dziecka za granicę.. Skoro sąd zgodził się na wyjazd dziecka tylko na 3 miesiące i tylko na wyjazd turystyczny, uzyskanie zgody ojca dziecka nieczego w tym względzie nie zmienia.. Czy jest jakaś inna droga aby uzyskać paszport dla chłopca?Kiedy nie ma zgody pomiędzy rodzicami w tej kwestii lub nie ma możliwości uzyskania zgody jednego z nich, zgodę na wydanie dokumentu paszportowego zastępuje orzeczenie sądu rodzinnego.. Postanowienie jest natychmiast wykonalne.W postanowieniu z 6.03.1985 r. w sprawie III CRN 19/85 Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że wyjazd dziecka za granicę w celu spędzenia tam wakacji, jako należący do istotnych spraw dziecka wymaga zgody obojga rodziców, wykonujących władzę rodzicielską, a w braku takiej zgody orzeczenia sądu opiekuńczego.

See also:  Drugi ślub mężczyzny płacącego alimenty

Wyjazd dziecka za granicę w celu spędzenia tam wakacji, jako należący do istotnych spraw dziecka wymaga zgody obojga rodziców, wykonujących władzę rodzicielską, a w braku takiej zgody orzeczenia sądu opiekuńczego.Oczywiście, jeżeli do porozumienia nie dojdzie, konieczne może być wydanie przez sąd stosownego orzeczenia (tak też T. Smyczyński, Prawo rodzinne i opiekuńcze, s. 62).. W przypadku braku porozumienia między rodzicami, sprawy z katalogu istotnych praw dziecka rozstrzyga sąd opiekuńczy na wniosek jednego z rodziców..

Pamiętaj o zgodzie drugiego rodzica.. Dobro dziecka winno być bowiem dla sądu najwyższą wartością.Zgoda na wyjazd dziecka za granicę to tzw. “istotna sprawa dziecka”, na którą powinni wyrazić wspólną zgodę obydwoje rodzice, co wynika z art. 97 § 2 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego, ugruntowanego orzecznictwa (np.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2012 r., I CZ 153/11) i dorobku doktryny.III CRN 19/85 Sąd Najwyższy stwierdził: „Wyjazd dziecka za granicę w celu spędzenia tam wakacji, jako należący do istotnych spraw dziecka, wymaga zgody obojga rodziców wykonujących władzę rodzicielską, a w braku takiej zgody – orzeczenia sądu opiekuńczego”..

W uzasadnieniu opisz dokładnie na jakiej podstawie i w jakim terminie chcesz wyjechać z dzieckiem.Odnosi się to również, do krótkotrwałych wyjazdów dziecka za granicę.. Postanowienie sądu zastępuje zgodę jednego z rodziców.Zagraniczne wakacje z dzieckiem po rozwodzie .. Ostatnia modyfikacja: 11.07.2019 10:18 Monika Bieniek-Ciarcińska.

zabezpieczenie należnych dziecku alimentów, wyjazd za granicę na stałe wraz z rozwiedzionym rodzicem; zezwolenie sądu opiekuńczego jest wymagane w momencie, gdy rodzic, któremu w wyroku rozwodowym powierzono nadzór nad wychowaniem dzieckiem, nie złożył oświadczenia woli, w którym zgodził się na wyjazd dziecka.

Sąd w swoich decyzjach mając na względzie okoliczności danej sprawy będzie się kierował szeroko rozumianym dobrem dziecka..

przypadkach, oddzielnej zgody sądu będzie wymagał również wyjazd dziecka za granicę w celach turystycznych, co wiąże się z ze złożeniem stosownego wniosku przez jednego z rodziców.Posiada Pan władzę rodzicielską względem dziecka, a wyjazd za granicę jest istotną sprawą dziecka..

Wiemy, że na wyrobienie paszportu dla dziecka jest potrzebna zgoda obojga rodziców.. Właściwym do rozstrzygnięcia sprawy jest .. Rodzice składają wniosek o wydanie paszportu dziecku.Chłopczyk nie jest moim dzieckiem..

Jeżeli były współmałżonek nie wyraża zgody (a na mocy wyroku rozwodowego jest ona wymagana) na Twój wyjazd z dzieckiem, możesz zwrócić się do sądu o rozstrzygnięcie tego sporu.. Z ojcem chłopca nie ma kontaktu..

Wyjazd za granicę z dzieckiem, pomimo braku zgody drugiego rodzica (lub zastępującej tą ostatnią zgody sądu opiekuńczego), może doprowadzić do ograniczenia lub nawet pozbawienia władzy rodzicielskiej rodzica, który samodzielnie podjął decyzję w tym zakresie.

Zgodnie z orzecznictwem, do „istotnych spraw” w rozumieniu w/w przepisu, można zaliczyć jedynie sprawy dotyczące wykonywania władzy rodzicielskiej, czyli sprawy dziecka, na przykład sprawa miejsca stałego pobytu dziecka (jego wyjazd za granicę).. Aby wskazać, czy możliwy jest wyjazd z .Klient może złożyć do sądu wniosek o wydanie zgody na wyjazd z synem na wakacyjny wypoczynek..

Konieczne byłoby uzyskanie sądowej zgody na tak długi wyjazd dziecka.Każdy z rodziców może się zwrócić za pośrednictwem adwokata do sądu rodzinnego o rozstrzygnięcie w każdej istotnej sprawie dotyczącej dziecka, jak np. wyjazd dziecka za granicę czy wyrobienia paszportu..

Jeśli wniosek zostanie uwzględniony, orzeczenie zastąpi zgodę matki.Żeby taką zgodę otrzymać, złóż wniosek o wydanie zastępczej zgody na wyjazd dziecka za granicę do sądu rejonowego (wydział rodzinny) odpowiedniego dla Twojego miejsca zamieszkania.. Realia są niestety takie, że sądy nie orzekają od ręki.

Zgoda na wyjazd dziecka w trybie zabezpieczenia.. Informacje o publikacji dokumentu.. Koszt wpisu sądowego to 40 zł.

Na wyjazd za granicę na pobyt stały małoletniego wraz z jednym z rodziców, któremu w wyroku rozwodowym powierzono wykonywanie władzy rodzicielskiej, potrzebne jest zezwolenie sądu opiekuńczego, jeżeli drugi z rodziców, któremu powierzono nadzór nad wychowaniem dziecka, nie złożył oświadczenia wyrażającego zgodę na wyjazd dziecka.W przypadku, jeśli ojciec dziecka posiada władzę rodzicielską, to w istotnych sprawach, takich jak wyjazd za granicę, decyzja musi być podjęta wspólnie.. Żona klienta, nie może bez podania konkretnej przyczyny zabronić dziecku, możliwości wyjazdu na wakacje z ojcem..

1 Kodeksu postępowania cywilnego (K.p.c.) będzie to sąd miejsca zamieszkania osoby, której postępowanie ma dotyczyć , a w braku miejsca zamieszkania – sąd opiekuńczy miejsca jej pobytu .W postanowieniu z 6.03.1985 r.

w sprawie III CRN 19/85 Sąd Najwyższy stanął na stanowisku, że wyjazd dziecka za granicę w celu spędzenia tam wakacji, jako należący do istotnych spraw dziecka wymaga zgody obojga rodziców, wykonujących władzę rodzicielską, a w braku takiej zgody orzeczenia sądu opiekuńczego.

Wniosek do sądu rodzinnego o udzielenie zgody na wyjazd dziecka za granicę Sąd opiekuńczy przy wydaniu orzeczenia kieruje się przede wszystkim dobrem dziecka.. W świetle art. 568 par.. W przypadku, gdy dziecko ma wyjechać za .Odpowiedź prawnika: Zgoda sądu na wyjazd dziecka za granicę..

Bez zgody Pana jako ojca dziecka (lub pozwolenia sądu rodzinnego) matka dziecka nie może wywieźć dziecka poza granice Polski.. Jeżeli będzie chciała Pani wyjechać z dziećmi z kraju, konieczne będzie wystąpienie do sądu opiekuńczego w Polsce o wydanie zastępczej zgody na wyjazd dziecka za granicę..

akt III CO 23/63), na wyjazd za granicę małoletniego wraz z jednym z rodziców, któremu w wyroku orzekającym rozwód powierzono wykonywanie władzy rodzicielskiej, potrzebne jest oświadczenie o zgodzie drugiego z rodziców, który nie został pozbawiony władzy rodzicielskiej, a w razie niemożności uzyskania takiego oświadczenia – zezwolenie władzy opiekuńczej.

Jeżeli żadna z wymienionych wyżej sytuacji nie zachodzi, a jedno z rodziców odmawia zgody na wyjazd swojej pociechy za granicę z drugim rodzicem, kwestię tę rozstrzyga sąd opiekuńczy.. Razem z moją dziewczyną chcielibyśmy wyjechać do pracy do Anglii, ale potrzebujemy wyrobić dziecku paszport..

Kieruje Pani wniosek do sądu o wyrażenie zgody na wyjazd, zmianę miejsca zamieszkania i szkoły.. Nie płaci alimentów.. Należy podkreślić, że zgoda na wydanie dziecku paszportu lub dowodu osobistego nie jest równoznaczna ze zgodą na wyjazd dziecka za granicę.Wniosek do sądu rodzinnego o wyrażenie zgody na wyjazd dziecka za granicę z jednym z rodziców..

Jak już wcześniej wspomniano do rozstrzygania w istotnych sprawach dziecka, niezbędna jest zgoda obojga rodziców, a w braku ich porozumienia to sąd opiekuńczy w trakcie postępowania „nakłania” rodziców do uzgodnienia stanowisk .

Wyjazd dziecka za granicę w celu spędzenia tam wakacji, jako należący do istotnych spraw dziecka wymaga zgody obojga rodziców, wykonujących władzę rodzicielską, a w braku takiej zgody orzeczenia sądu opiekuńczego.. Czy mogę to zrobić bez zgody męża..

W tym miejscu należy zaznaczyć, że wyjazd z dzieckiem za granicę, czy to na stałe, czy tylko na wakacje, zawsze jest istotną sprawą dziecka, dlatego też potrzebna jest zgoda drugiego rodzica.Rodzic może wystąpić do właściwego sądu rejonowego wydziału rodzinnego i nieletnich z wnioskiem o rozstrzygnięcie o istotnych sprawach dziecka.. W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie potrzebna będzie zgoda matki na wyjazd dziecka, a w przypadku braku tej zgody trzeba będzie wystąpić do sądu opiekuńczego.. Wniosek do sądu rodzinnego o wydanie zgody na wyjazd dziecka za granicę składa się do sądu rejonowego – wydział rodzinny i nieletnich.. Sąd w takich sytuacjach co do zasady orzeka mając na uwadze dobro dziecka.(sygn.. Jeżeli jedno z rodziców planuje wyjechać z dzieckiem za granicę, wówczas musi uzyskać zgodę na tenże wyjazd od drugiego z rodziców..

Zgoda na wyjazd dziecka za granicę

Zgoda na wyjazd dziecka za granicę to dwujęzyczny dokument (w języku polskim i angielskim), który stanowi potwierdzenie, na piśmie, uzyskania zgody rodzica lub opiekuna prawnego, na podróż dziecka za granicę, pod opieką innej osoby niż rodzic lub opiekun prawny, który udziela zgody.

Z dokumentu można korzystać zarówno w sytuacji, gdy dziecko będzie podróżować:

  • z jednym rodzicem,
  • z opiekunem podróży, pod nieobecność rodziców.

Dokument ten można sporządzić zarówno na jedną konkretną podróż, jak też na wszelkie przyszłe podróże dziecka, aż do ukończenia przez nie 18 roku życia (może to mieć zastosowanie m.in. w sytuacji, gdy rodzice są rozwiedzeni, dziecko mieszka na stałe tylko z jednym rodzicem, a drugi rodzic nadal dysponuje pełnią władzy rodzicielskiej nad dzieckiem).

See also:  Rozwód z małżonkiem chorym psychicznie

Opiekun prawny i opiekun podróży:

(1) Opiekun prawny jest ustanawiany przez sąd – trwale zastępuje on rodziców w przypadku, gdy:

  • obydwojgu rodzicom zostaną odebrane prawa rodzicielskie;
  • obydwoje rodzice są nieznani.

(2) Opiekun podróży to osoba, która przejściowo sprawuje opiekę nad dzieckiem, na mocy upoważnienia rodzica lub opiekuna prawnego. Jest odpowiedzialna za dziecko podczas podróży.

Zgoda obydwojga rodziców:

Decyzja o podróży zagranicznej jest uważana jako istotna sprawa dziecka. W związku z tym, rodzice mają obowiązek podjąć tę decyzję wspólnie. W razie braku porozumienia, jeden z rodziców może zwrócić się o uzyskanie zastępczej zgody, przez sąd opiekuńczy. Postanowienie sądu zastępuje wówczas zgodę drugiego rodzica.

Jeśli więc jeden z rodziców planuje wyjechać z dzieckiem na wakacje letnie lub ferie zimowe, za granicę i drugi rodzic nie ma nic przeciwko temu, to powinien wyrazić zgodę na piśmie lub w formie aktu notarialnego (w niektórych krajach destynacji wymagana jest bowiem forma aktu notarialnego). Jeśli natomiast jeden rodzic nie wyraża zgody na wyjazd dziecka za granicę, drugi rodzic może wystąpić do sądu opiekuńczego o udzielenie mu zezwolenia na taki wyjazd.

Wyjazd rodzica z dzieckiem za granicę, mimo braku zgody drugiego rodzica albo zastępczej zgody sądu opiekuńczego, stanowi nadużycie władzy rodzicielskiej. Może skutkować pozbawieniem władzy rodzicielskiej. W skrajnych sytuacjach, może również być rozpatrywane jako przestępstwo uprowadzenia dziecka.

Uprowadzenie dziecka:

Wyjazd z dzieckiem za granicę, bez zgody drugiego rodzica może być rozpatrywany (na wniosek drugiego rodzica) jako uprowadzenie dziecka, co stanowi przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3 (art. 211 Kodeksu Karnego).

Jak przyjmuje się w doktrynie, „Uprowadzenie (kidnaping) oznacza porywanie, zabieranie lub zwykłe przemieszczenie podopiecznego z dotychczasowego miejsca pobytu w inne. Wiąże się to z faktycznym pozbawieniem możliwości, wykonywania w stosunku do niego, dotychczas sprawowanej opieki lub nadzoru, przez osoby uprawnione.

Nie musi ono być zrealizowane przemocą lub podstępem. Może być wynikiem wykorzystania nieobecności lub nieuwagi drugiego rodzica.

  • Uprowadzenie ma miejsce również wtedy, gdy zabranie osoby, pozostającej pod opieką lub nadzorem, nastąpiło za jej zgodą.
  • Brak konieczności uzyskania zgody:
  • Wymóg uzyskania zgody drugiego rodzica nie jest wymagany, gdy:
  • rodzic nie żyje;
  • rodzic jest pozbawiony władzy rodzicielskiej;
  • rodzic ma ograniczoną władzę rodzicielską, a jej zakres nie obejmuje podejmowania decyzji w kwestii wyjazdów dziecka za granicę;
  • rodzic został uznany za zaginionego orzeczeniem sądu lub na podstawie aktu zgonu;
  • sąd wyraził zastępczą zgodę (w zastępstwie tego rodzica) na wyjazd dziecka;
  • ojcostwo nie zostało ustalone.
  1. Jak korzystać z dokumentu?
  2. Poza dokumentem tożsamości, dziecko podróżujące za granicę, jeśli nie towarzyszą mu obydwoje rodzice, powinno również posiadać niniejszy dokument, dotyczący zgody na wyjazd za granicę.
  3. Zgoda na wyjazd dziecka za granicę powinna być udzielana w osobnym dokumencie dla każdego dziecka.

Niniejszy dokument powinien być sporządzony co najmniej na piśmie, co oznacza, że po wypełnieniu niniejszego wzoru, należy go wydrukować i dać do podpisu rodzicowi, który wyraża zgodę na podróż dziecka.

Zaleca się jednak formę aktu notarialnego, co oznacza, że gotowy wzór należy przedstawić notariuszowi, który sporządzi akt notarialny.

W niektórych krajach destynacji wymagana jest bowiem zgoda rodzica w formie aktu notarialnego (zwykła forma pisemna nie wystarczy).

Dokument zawiera:

  • dane teleadresowe drugiego rodzica bądź obydwojga rodziców (jeśli dziecko przemieszcza się z opiekunem podróży);
  • dane dziecka;
  • treść zgody na odbycie podróży (w tym termin podróży i miejsce destynacji);
  • klauzulę dotyczącą odpowiedzialności opiekuna;
  • dane opiekuna (jeśli nie jest to jeden z rodziców);
  • datę i miejsce sporządzenia dokumentu.

Dokument należy okazać podczas przekraczania granicy. Jeśli wymóg uzyskania zgody nie jest wymagany (np. drugi rodzic nie żyje bądź została mu odebrana władza rodzicielska nad dzieckiem), wówczas, zamiast niniejszej zgody, przedstawia się dokumenty, z których wynika brak obowiązku uzyskania zgody np. akt zgonu rodzica lub orzeczenie sądu.

Podstawa prawna:

Zgoda na wyjazd dziecka za granicę to tzw. “istotna sprawa dziecka”, na którą powinni wyrazić zgodę obydwoje rodzice, co wynika z art. 97 § 2 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego, ugruntowanego orzecznictwa (np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2012 r., I CZ 153/11) i dorobku doktryny.

Jak edytować wzór:

Wypełnij formularz. Dokument jest redagowany na Twoich oczach w miarę podawania odpowiedzi.

Po zakończeniu, otrzymujesz go w formacie Word i PDF. Możesz go edytować i wykorzystać ponownie.

Odpowiedź na interpelację w sprawie swobodnego przemieszczania się małoletnich dzieci w strefie Schengen

  • Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości – z upoważnienia ministra –
  • na interpelację nr 6028
  • w sprawie swobodnego przemieszczania się małoletnich dzieci w strefie Schengen

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację pani poseł Agnieszki Hanajczyk, przekazaną ministrowi sprawiedliwości w dniu 28 października 2008 r., uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

   1. Jak się wydaje, problem przedstawiony w interpelacji należy rozumieć w ten sposób, że dotyczy on sytuacji, gdy wyjazd małoletniego dziecka z rodzicem do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej należącego do tzw. obszaru Schengen odbywa się w warunkach, gdy każde z rodziców posiada pełnię władzy rodzicielskiej.

   2. Art. 97 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, iż jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, o istotnych sprawach dziecka rodzice rozstrzygają wspólnie; w przypadku braku porozumienia między nimi rozstrzyga sąd opiekuńczy.

Przepisy ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie definiują pojęcia spraw istotnych, w zakresie których oboje rodziców wspólnie wykonują władzę rodzicielską.

Jednakże orzecznictwo i doktryna prawa rodzinnego zgodnie przyjmują, że decyzja co do miejsca pobytu dziecka należy do zakresu spraw istotnych, co do których konieczna jest zgoda obojga rodziców.

W tym zakresie w szczególności zgody obojga rodziców wymaga wyjazd dziecka za granicę (SN w uchwale z dnia 10 listopada 1971 r., III CZP 69/71, OSNCP 1972, nr 3, poz. 49). W przypadku braku zgody obojga rodziców możliwe jest zastąpienie tej zgody orzeczeniem sądu opiekuńczego (sądu rejonowego).

   3.

W sytuacji, gdy na skutek orzeczenia sądu opiekuńczego władza rodzicielska jednego z rodziców została zawieszona, odebrana lub w pewnych przypadkach ograniczona, wyjazd tego rodzica z małoletnim dzieckiem za granicę wbrew woli opiekuna prawnego dziecka stanowi przestępstwo określone w art. 211 Kodeksu karnego i podlega karze pozbawienia wolności do lat trzech (SN w uchwale z dnia 7 sierpnia 1982 r., VI KZP 18/82, OSNPG 1982, nr 10, poz. 137).

   4.

Wywiezienie małoletniego dziecka za granicę przez jednego z rodziców posiadających pełnię władzy rodzicielskiej, które w konsekwencji oznacza pozbawienie małoletniego dziecka naturalnego środowiska rodzinnego i kontaktu z drugim z rodziców, i zatrzymanie go na stałe w innymi państwie wbrew woli drugiego z rodziców może na gruncie prawa rodzinnego stanowić podstawę do wydania przez sąd opiekuńczy orzeczenia o ograniczeniu lub pozbawienia władzy rodzicielskiej rodzica, który dokonał uprowadzenia dziecka za granicę (SN w uchwale z dnia z dnia 7 sierpnia 1982 r., VI KZP 18/82, OSNPG 1982, nr 10, poz. 137).

   5.

Natomiast w toku postępowania o rozwód lub separację albo odrębnego postępowania dotyczącego władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi osoba sprawująca władzę rodzicielską, która ma podstawy przypuszczać, że w konkretnych warunkach może dojść do wyjazdu dziecka wraz z drugim rodzicem posiadającym władzę rodzicielską poza granice RP, może wystąpić z wnioskiem sporządzonym w trybie art. 730 § 1 i następne Kodeksu postępowania cywilnego o udzielenie przez sąd opiekuńczy zabezpieczenia przez zakazanie dziecku opuszczania terytorium RP. Właściwym do rozpoznania takiego wniosku jest sąd rejonowy, w którego okręgu dziecko ma miejsce zamieszkania lub pobytu (art. 569 K.p.c.).

   6. Należy jednakże zaznaczyć, że wobec zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych UE postanowienie sądu o zakazie opuszczania przez dziecko terytorium RP może okazać się nieskuteczne. Zgodnie bowiem z zasadami funkcjonowania tzw.

obszaru Schengen nie jest dopuszczalne przeprowadzanie kontroli ruchu osobowego przez organy kontroli granicznej na granicach wewnętrznych UE, co wynika z art. 1 rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.

ustanawiającego wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen).

Rozporządzenie to, poza określonymi szczególnymi okolicznościami, znosi kontrole graniczne w stosunku do wszystkich osób przekraczających granice wewnętrzne UE, także w stosunku do osób małoletnich.

See also:  Skutki wyprowadzki przed rozwodem

   7.

Jak wynika ze stanowiska Komendy Głównej Straży Granicznej przekazanego przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, za niezgodne z obowiązującym prawem wspólnotowym należałoby uznać wprowadzenia w ustawodawstwie krajowym ograniczeń administracyjnych w zakresie swobody przemieszczania się osób małoletnich w ramach tzw. obszaru Schengen. Zmiany dotyczące wprowadzenia skutecznych ograniczeń w swobodzie przemieszczania się osób małoletnich na terytorium Unii Europejskiej mogłyby być wprowadzone w zasadzie wyłącznie w ramach odpowiednich zmian w prawie wspólnotowym. Organem krajowym właściwym do wystąpieniem do odpowiednich organów wspólnotowych z ewentualnym wnioskiem o wprowadzenia zmian w przepisach prawa wspólnotowego dotyczących zasad wykonywania kontroli granicznej na granicach wewnętrznych UE jest Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji (art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej).

   8.

W razie zgłoszenia na terytorium RP zaginięcia dziecka jednostce Policji zgłoszenie jego zaginięcia jest automatycznie odnotowywane w obowiązującym na obszarze Unii Europejskiej systemie SIS Sirene, stanowiącego jeden z komponentów Systemu Informacyjnego Schengen, ustanowionego na podstawie Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen dla celów wymiany informacji pomiędzy służbami policyjnymi i kontroli granicznej państw członkowskich UE. Oznacza to, że w razie odnalezienia dziecka organy policyjne podejmą działania w stosunku do osoby dziecka przewidziane prawem miejscowym (np. umieszczą dziecko w odpowiedniej placówce i wezwą rodzica do odebrania dziecka).

   9. Polska związana jest również postanowieniami prawa międzynarodowego przewidującymi zasady współpracy w odniesieniu do kwestii uprowadzania małoletnich dzieci za granicę, w tym przez rodziców posiadających pełnię władzy rodzicielskiej, tj.

Konwencji haskiej dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, sporządzonej w Hadze w dniu 25 października1980 r. (Dz. U. z 1995 r. Nr 108, poz. 528 i 529).

Konwencja ta określa procedury, które mają na celu zapewnienie niezwłocznego powrotu dzieci bezprawnie uprowadzonych lub zatrzymanych za granicą.

Jej przepisy odnoszą się do sytuacji, gdy dziecko zostaje uprowadzone do innego państwa, w tym również do państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Wszystkie 27 państw członkowskich Unii Europejskiej ratyfikowały konwencję i są związane jej postanowieniami.

   Konwencję haską stosuje się do każdego dziecka, które miało miejsce stałego pobytu w państwie – stronie konwencji bezpośrednio przed naruszeniem praw do opieki lub odwiedzin. Konwencja ma zastosowanie w stosunku do dzieci, które nie ukończyły 16 lat (art. 4 konwencji).

   Na podstawie konwencji haskiej uprowadzenie dziecka za granicę uznaje się za bezprawne również wtedy, gdy nastąpiło naruszenie prawa do opieki przyznanego określonej osobie i wykonywanego wspólnie z innymi osobami, a zatem również w sytuacji, gdy każde z rodziców posiada pełnię władzy rodzicielskiej (art. 3 pkt. b konwencji).

   W przypadku, gdy dochodzi do bezprawnego uprowadzenia dziecka za granicę, o jakim mowa w art. 3 ww. konwencji, strona, której prawo do opieki nad dzieckiem zostało naruszone, może wystąpić z wnioskiem o jego bezzwłoczny powrót (art. 8). Wniosek należy kierować za pośrednictwem swego organu centralnego lub bezpośrednio do właściwego sądu państwa wezwanego.

   Zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady (WE) nr 2201/2003 z dnia 27 listopada 2003 r.

dotyczącego jurysdykcji oraz uznawania i wykonywania orzeczeń w sprawach małżeńskich oraz w sprawach dotyczących odpowiedzialności rodzicielskiej sąd państwa członkowskiego UE, do którego wniesiono wniosek o powrót dziecka na podstawie Konwencji haskiej dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, zobowiązany jest do działania bez zbędnej zwłoki i przy użyciu najszybszych procedur dostępnych w prawie krajowym. Sąd krajowy jest zobowiązany do wydania orzeczenia w tej sprawie nie później niż w ciągu sześciu tygodni od dnia wniesienia wniosku, z wyjątkiem sytuacji, w których szczególne okoliczności uniemożliwiają dotrzymanie tego terminu.

   10.

Zgodnie z informacjami znajdującymi się w posiadaniu Ministerstwa Sprawiedliwości w roku 2008 przesłano do organów centralnych w Unii Europejskiej wyznaczonych dla potrzeb Konwencji haskiej dotyczącej cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę 48 wniosków o powrót dzieci do Polski w trybie ww. konwencji. Z tej liczby sądy innych państw członkowskich UE rozpoznały dotychczas 15 wniosków.

  1.    Pozostaję z wyrazami szacunku
  2.    Podsekretarz stanu
  3.    Łukasz Rędziniak
  4.    Warszawa, dnia 20 listopada 2008 r.

Czy wyjazd dziecka za granicę wymaga zgody obojga rodziców? – Adwokat Agnieszka Galiszewska Kancelaria Adwokacka w Warszawie

Dziecko aż do uzyskania pełnoletności pozostaje pod władzą rodzicielską. Podejmowanie decyzji w istotnych sprawach dziecka uzależnione jest od tego czy władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom czy jej wykonywanie zostało ograniczony, bądź jeden czy oboje z rodziców zostali pozbawieni władzy rodzicielskiej.

Władza rodzicielska

Zasadą jest, że władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom. Jeśli nie zostało wydane przez sąd żadne orzeczenie dotyczące władzy rodzicielskiej to każdy z rodziców jest zarówno uprawniony jak i zobowiązany do jej wykonywania.

Władza rodzicielska obejmuje w szczególności prawo jak i obowiązek do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.

Jeśli dobro dziecka jest zagrożone, istnieje przemijającą bądź trwała przeszkoda w sprawowaniu władzy rodzicielskiej bądź rodzice nadużywają władzy rodzicielskiej czy w sposób rażący zaniedbują swoje obowiązki wobec dziecka, sąd może orzec o ograniczeniu, zawieszeniu albo pozbawieniu władzy rodzicielskiej. Orzeczenie może być wydane przez sąd w stosunku do jednego rodzica albo obojga rodziców.

Wykonywanie władzy rodzicielskiej

Uprawnienie każdego z rodziców do wykonywania władzy rodzicielskiej nie może polegać na tym, że każdy z rodziców podejmuje samodzielne, arbitralne decyzje w sprawach związanych z dzieckiem.

Rodzice powinni współdziałać w wykonywaniu władzy rodzicielskiej i podejmowaniu decyzji. Należy pamiętać, że zgodnie z art.

97 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego o istotnych sprawach dziecka rodzice rozstrzygają wspólnie a w braku porozumienia między nimi rozstrzyga sąd opiekuńczy.

Zazwyczaj nieporozumienia i konflikty związane z podejmowaniem decyzji w istotnych sprawach dziecka pojawiają się gdy rodzice żyją w rozłączeniu.

Wykonywanie władzy rodzicielskiej przez rodziców żyjących w rozłączeniu

Zgodnie z art.

107 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.

W braku porozumienia miedzy rodzicami, sąd uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.

Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.

Obligatoryjnym elementem wyroku rozwodowego jest rozstrzygnięcie o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków.

Zatem, jeśli nie zostało wydane przez sąd żadne orzeczenie regulujące wykonywanie władzy rodzicielskiej albo gdy władza rodzicielska nad dzieckiem została pozostawiona obojgu rodzicom, to każde z nich jest uprawnione i zobowiązane do jej wykonywania.

Podejmowanie decyzji w istotnych sprawach dziecka

Wyjazd dziecka za granicę, nawet gdy jest to wyjazd krótkotrwały np. na wakacje, należy do istotnych spraw dziecka. Jeśli więc obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska to decyzję o wyjeździe dziecka za granicę powinni podjąć wspólnie. W braku zgody jednego z rodziców, drugi z rodziców może zwrócić się o rozstrzygniecie do sądu rodzinnego.

Jeżeli władza rodzicielska jednego z rodziców została ograniczona, to w orzeczeniu sądu zostaną wskazane określone obowiązki i uprawniania tego rodzica w stosunku do osoby dziecka.

Dlatego też jeśli rodzic chce decydować o wyjazdach zagranicznych dziecka a toczy się postępowanie dotyczące wykonywania władzy rodzicielskiej, to powinien zadbać, aby orzeczenie sądu zawierało uprawnienie do współdecydowania o tej kategorii spraw.

Jeśli jedno z rodziców nie żyje, nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych, zostało pozbawione władzy rodzicielskiej bądź gdy jego władza rodzicielska uległa zawieszeniu, to władza rodzicielska przysługuje drugiemu z rodziców i może on samodzielnie podejmować decyzje w istotnych sprawach dziecka.

Niniejszy artykuł jest ogólnym omówieniem tematu. Każda sprawa jest wielowątkowa i wymaga dokładnej analizy. W związku z powyższym zachęcam do skorzystania z pomocy adwokata.

Zapraszam do zapoznania się z innymi zagadnieniami z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego.

Leave a Reply

Your email address will not be published.